Lucas 18
Surat Ralan na'a Vaidida (FRD) vs NVT
1 Yesus nfamalik vaivatul kamkuma isa verin Ni tamata ovi rorang Ia ma al nair ira. Ia nfangnanang ira ma musti raflurut lalawatan ovu deka ralarira kakoꞌu.
1 Jesus contou a seus discípulos uma parábola para mostrar-lhes que deviam orar sempre e nunca desanimar.
2 Ia nfalak ne, “Tamata isa i baꞌi nfaleka inukun nleal kota isa. Ia wol nbobar Ubu ovu wol nkamlabir tamata isa vali.
2 Disse ele: “Havia numa cidade um juiz que não temia a Deus nem se importava com as pessoas.
3 Naꞌa kota yai vali, na vata varu isa nma lalawatan ma ntuan tamata inukun yai ma nera verin ia ne, ‘Mlobang ma mususan ning ngrihi a ovu tamata i nangal yaꞌa ini ovu ni malolan a.’
3 Uma viúva daquela cidade vinha a ele com frequência e dizia: ‘Faça-me justiça contra meu adversário’.
4 Yaꞌi mnanat, na tamata inukun yai wol nkamlabir lahir varu yai, ti nata nanovak naꞌa ralan a ne, ‘Velik ne wol ubobar Ubu ovu wol ukamlabir tamata isa vali,
4 Por algum tempo, o juiz não lhe deu atenção, mas, por fim, disse a si mesmo: ‘Não temo a Deus e não me importo com as pessoas,
5 naꞌuk varu ini nlabir lalawatan yaꞌa. Ba ni lolin a, ulobang ia ovu ni malolan a, boma deka nma lalawatan ma nlabir yaꞌa.’ ”
5 mas essa viúva está me irritando. Vou lhe fazer justiça, pois assim deixará de me importunar’”.
6 Ba Duilaꞌa nfalak ne, “Minovak ma lolin naꞌa afa ovi tamata inukun yai nfalak ra. Ni vavaꞌat a wol nmalola!
6 Então o Senhor disse: “Aprendam uma lição com o juiz injusto.
7 Ubu notu ma nlia tali inyai! Ia veka nlobang Ni tamata ovi nfili ra. Ira ovan-amar raflurut verin Ia. Ia veka wol ntal ma mnanat ma nlobang ira!
7 Acaso Deus não fará justiça a seus escolhidos que clamam a ele dia e noite? Continuará a adiar sua resposta?
8 Ufalak lahir verin mia ne, Ubu veka nlobang lahir ira ovu Ni malolan a! Naꞌuk wean i Yaꞌa, Tamata Yanan Yaꞌa, uma lanit ivavan ini, na Yaꞌa veka utuan tamata inorang ra te wahal?”
8 Eu afirmo que ele lhes fará justiça, e rápido! Mas, quando o Filho do Homem voltar, quantas pessoas com fé ele encontrará na terra?”.
9 Yesus nfamalik vali vaivatul kamkuma ini verin tamata ovi ranovak ne, wol rotu salasilan, ovu ranovak vali ne, tamata liak ra wol fyawarira.
9 Em seguida, Jesus contou a seguinte parábola àqueles que confiavam em sua própria justiça e desprezavam os demais:
10 Ia nfalak ne, “Tamata irua rti Rahan Dawan Falurut ma raflurut. Tamata isa ntali sidovung Farisi, na tamata isa vali baꞌi nera babahir kulu.
10 “Dois homens foram ao templo orar. Um deles era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
11 Tamata Farisi yai ndiri ma naflurut watan naꞌa ralan a ne, ‘Ubu, yaꞌa ufalak fara weninyai verin Oa, tevek yaꞌa wol weang tamata liak ra; ira rwi-rwa tamata ra ma rbori rira metan ra, rangal inukun ra, rsifa roak naꞌuk rtuba ovu tamata ovi wol awarira verin ira, ovu vali wol weang tamata i baꞌi nera babahir kulu ini.
11 O fariseu, em pé, fazia esta oração: ‘Eu te agradeço, Deus, porque não sou como as demais pessoas: desonestas, pecadoras, adúlteras. E, com certeza, não sou como aquele cobrador de impostos.
12 Yaꞌa utolat farua naꞌa karedralan isa, ovu ala persen vutu tali ning karya enan ra munuk verin Oa.’
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo que ganho’.
13 Naꞌuk tamata i baꞌi nera babahir kulu yai ndiri ma nfaroa ia tali tamata ra. Ia wol nabrahi ma ntadata nrata lanit, naꞌuk nfefik buburn a ma nfalak ne, ‘O Ubu, fara fwaturu Mu silobang a verin yaꞌa, tamata salasilan ini.’
13 “Mas o cobrador de impostos ficou a distância e não tinha coragem nem de levantar os olhos para o céu enquanto orava. Em vez disso, batia no peito e dizia: ‘Deus, tem misericórdia de mim, pois sou pecador’.
14 Mryenar ma lolin afa ovi ufalak ini! Tamata i baꞌi nera babahir kulu yai, naꞌut i newal ia nti ni rahan a, na Ubu naꞌi vatuk roak ni salasilan ra, naꞌuk tamata Farisi yai wahal. Tevek tamata iki watan nfakaratat tenan a, na Ubu veka nfakabava ia, naꞌuk tamata iki watan nfakabava tenan a, na Ubu veka nfakaratat ia.”
14 Eu lhes digo que foi o cobrador de impostos, e não o fariseu, quem voltou para casa justificado diante de Deus. Pois aqueles que se exaltam serão humilhados, e aqueles que se humilham serão exaltados”.
15 Tamata rovun yanarira koꞌu ra rma verin Yesus, boma nfadoku liman naꞌa ira. Naꞌut i Ni tamata ovi rorang Ia rsiꞌik tamata avyai, na rangrova ira.
15 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas. Ao ver isso, os discípulos repreenderam aqueles que as traziam.
16 Naꞌuk Yesus nera kasikoꞌu avyai, beti nfalak verin Ni tamata ra ne, “Msyiꞌik watan ma kasikoꞌu avyai rma ma rtuan Yaꞌa. Deka myotu teri ira, tevek tamata ovi wearira avyai, ira veka warira vali ovu Ubu naꞌa Ni Fareta a.
16 Jesus, porém, chamou as crianças para junto de si e disse aos discípulos: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
17 Afa i ufalak verin mia ini, kena urun! Tamata iki watan wean i wol norang ne, Ubu nfareta tamata ra wean lahir Raja, wean kasikoꞌu avyai, na ia veka wol wan naꞌa Ubu Ni Fareta a.”
17 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
18 Yahudi rira dawan isa nfalak verin Yesus ne, “Tuan Guru, lolin Oa. Yaꞌa musti otu afaka, boma ning vavaꞌat kakiwal?”
18 Certa vez, um homem de alta posição perguntou a Jesus: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
19 Yesus nfalak ne, “Afakinimi fwalak ne lolin Yaꞌa? Wol tamata isa vali lolin ia, Ubu aꞌuk saꞌi lolin Ia.
19 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
20 Oa mkaꞌa munuk afa ovi Ubu nfareta roak verin ita: ‘Wean i msifa roak, na deka mtuba ovu tamata i wol awam verin ia, deka msifedan, deka bwori, deka mdiri fareta waharira ralan ra ma msiklabir naꞌa afa ovi fwalak ra naꞌa tamata liak, ovu malang renam ovu yamam a.’ ”
20 Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério. Não mate. Não roube. Não dê falso testemunho. Honre seu pai e sua mãe’.”
21 Tamata yai nfalak ne, “Yaꞌa ot-orang munuk roak afa avyai, tali naꞌut i ning kakoꞌu obin.”
21 O homem respondeu: “Tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
22 Yesus nrenar munuk afa ovi tamata yai nfalak ra, na nfalak verin ia ne, “Teran afa isa wol motu obin. Musti fwedi munuk mu metan ra ma mtanang kubang avyai verin tamata kasian ra. Motu wean inyai, na veka mu metan naꞌa lanit ratan, beti mwa ma morang Yaꞌa.”
22 Quando Jesus ouviu sua resposta, disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
23 Ti ma nrenar afa ovi Yesus nfalak ra, na ralan a lalau urun, tevek nkaꞌi urun ia.
23 Ao ouvir essas palavras, o homem se entristeceu, pois era muito rico.
24 Yesus nkaꞌa lahir ne, tamata yai ralan lalau, ba nfalak verin ia ne, “Susa buas ma tamata ovi rkaꞌi ra rtorung ma Ubu nfareta ira wean lahir raja.
24 Ao ver a tristeza daquele homem, Jesus disse: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!
25 Susa buas ma unta nuruk dirin ni bilahin a nti, naꞌuk susa lia vali verin tamata kaꞌi ra ma rtorung ma Ubu nfareta ira wean lahir raja.”
25 Na verdade, é mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Tamata ovi rarenar afa ovi Yesus nfalak ra rorat ne, “Ba wean inyai, na iki veka ni vavaꞌat kakiwal?”
26 Aqueles que o ouviram disseram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Ba Yesus nfalak ne, “Afa ovi tamata wol rot-nala ra, Ubu not-nala munuk.”
27 Jesus respondeu: “O que é impossível para as pessoas é possível para Deus”.
28 Nata Petrus nfalak ne, “Ami amban-talik roak mami afakataka munuk ma amorang Oa.”
28 Pedro disse: “Deixamos nossos lares para segui-lo”.
29 — ausente —
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do reino de Deus
30 — ausente —
30 receberão neste mundo uma recompensa muitas vezes maior e, no mundo futuro, terão a vida eterna”.
31 Yesus nasdovu munuk Ni tamata vutu rahin irua ovi rorang Ia ma nfalak verin ira ne, “Fiang ini tati Yerusalem. Naꞌa ineri, na afa ovi nabi ra rtulis munuk roak naꞌa Yaꞌa, Tamata Yanan Yaꞌa, veka rkena lahir Yaꞌa.
31 Jesus chamou os Doze à parte e disse: “Estamos subindo para Jerusalém, onde tudo que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirá.
32 Tamata ra veka rala Yaꞌa verin tamata ovi wol Yahudi ra ma rlabir waweang Yaꞌa ovu rira vaivatul ra, rfalak sian Yaꞌa ovu rafnit Yaꞌa.
32 Ele será entregue aos gentios, e zombarão dele, o insultarão e cuspirão nele.
33 Ira veka rasveva Yaꞌa ovu rfedan Yaꞌa, naꞌuk ti ma amar itelu nelak, na veka uvaꞌat ewal.”
33 Eles o açoitarão e o matarão, mas no terceiro dia ele ressuscitará”.
34 Naꞌuk Yesus Ni tamata ovi rorang Ia wol rfan-aran afa ovi nfalak ra. Ni vaivatul avyai wean afa fanfonak verin ira, ba wol rkaꞌa afa ovi Yesus nfalak ra.
34 Os discípulos, porém, não entenderam. O significado dessas palavras lhes estava oculto, e não sabiam do que ele falava.
35 Naꞌut i Yesus nfaseri roak kota Yerikho, na tamata kibu isa ndoku lingaꞌan nelan ma nera afa tali tamata ra.
35 Quando Jesus se aproximava de Jericó, havia um mendigo cego sentado à beira do caminho.
36 Ti ma nrenar tamata rivun ovi rahu inyai vairira ra, na norat ira ne, “Myotu afakinyai?”
36 Ao ouvir o barulho da multidão que passava, perguntou o que estava acontecendo.
37 Ira rfalak ne, “Yesus i ntali ahu Nazaret nbana nahu ini.”
37 Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando por ali.
38 Ba ia nafwak ne, “Yesus, Oa ubum-nusim Raja Daud. Fara fwaturu Mu silobang a verin yaꞌa!”
38 Então começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
39 Tamata ovi rbana ula ira rtabu ia ma deka vain. Naꞌuk ia nafwak ma vain a dawan urun ma nfalak ne, “Oa ubum-nusim Raja Daud, ba fara fwaturu Mu silobang a verin yaꞌa!”
39 Os que estavam mais à frente o repreendiam e ordenavam que se calasse. Mas ele gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
40 Nata Yesus ndir-teri, beti nsinir tamata boku ma rovun tamata kibu yai nma. Ti ma nfaseri Yesus, na Yesus norat ia ne,
40 Então Jesus parou e ordenou que lhe trouxessem o homem. Quando ele se aproximou, Jesus lhe perguntou:
41 “Oa inam ma otu afaka verin oa?” Tamata yai nfalak ne, “Duilaꞌa, yaꞌa inak ma usirea!”
41 “O que você quer que eu lhe faça?”. “Senhor, eu quero ver!”, respondeu o homem.
42 Ba Yesus nfalak verin Ia ne, “Msirea kikyai, tevek mu inorang a verin Yaꞌa notu ma lolin roak oa!”
42 E Jesus disse: “Receba a visão! Sua fé o curou”.
43 Naꞌut inyai vali, na tamata yai nsirea lahir. Nata norang Yesus ovu nfadawang Ubu. Ti ma tamata rivun avyai rsiꞌik afa yai, na ira munuk rfadawang Ubu.
43 No mesmo instante, o homem passou a enxergar, e seguia Jesus, louvando a Deus. E todos que presenciaram isso também louvavam a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.