Lucas 14
Surat Ralan na'a Vaidida (FRD) vs NAA
1 Amar isa naꞌut i Yahudi ra ryari ira, na Yesus nti dawan Farisi isa ni rahan ma nafnaꞌan naꞌa inyai. Tamata ovi rnaꞌa inyai rsiꞌik nanuang Ia.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Tamata isa nma ma ndiri Yesus wahan ralan a. Tamata yai ni suhut notu ma ean ovu liman ra rbara.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Ba Yesus norat Yahudi rira dawan ovi rair Musa ni inukun ra ovu tamata Farisi avyai ne, “Naꞌa Musa ni inukun ra, bis totu ma tamata lolin ira naꞌa amar i ita tamata Yahudi tyari ita a?”
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Tamata avyai munuk wol vairira lahir. Yesus ntaha tamata i ni suhut yai liman a ma notu ma lolin ia, beti nsinir ma newal ia.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Nata Yesus norat ewal ira ma nfalak ne, “Wean i yanabira isa, te bira sapi isa nleka nsuta wear kakear ralan a, na wol msyuta ma msyikat lahir ia, velik ne naꞌa amar i tyari ita?”
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Naꞌuk wol tamata isa nvalat nala afa i Yesus norat yai.
6 A isto nada puderam responder.
7 Yesus nsiꞌik mangun ovi rma dawan Farisi yai ni rahan a, na ira ti rdoku kadera ovi rnaꞌa ulu ra. Ba Yesus nala vaivatul kamkuma isa ma nair ira. Ia nfalak ne,
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 “Wean i tamata isa nasweang oa ma movu ni snobsifa a, na deka muti mdoku kadera ovi rnaꞌa ulu ra, beta ne snoba duan yai nasweang roak tamata ovi rira van ra dawan lia oa.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 Snoba duan yai veka nma ma nfalak verin oa ne, ‘Deka mungrova, tevek ufadoku roak wan ini verin mangun eri.’ Ba veka mwaꞌit urun i lahir ma ti mdoku kadera ovi rnaꞌa muri lalean a.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Ba wean i rasweang oa ma muti snoba isa, na mdoku kadera ovi rnaꞌa muri lalean a, boma snoba duan yai nfalak verin oa ne, ‘Kida, mwa ma muti mdoku kadera ovi rnaꞌa ulu eri.’ Wean inyai, na snoba duan yai nalang roak oa naꞌa mangun waharira ralan ra.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Tamata iki watan wean i nfakaratat tenan a, na Ubu veka nfakabava ia. Naꞌuk tamata iki nfakabava tenan a, na Ubu veka nfakaratat ia.”
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Nata Yesus nfalak verin dawan Farisi yai ne, “Wean i musweang tamata ra ma rovu mu snoba a ma rafnaꞌan lera ndirlola te lervava, na deka musweang watan mu kida ra te aꞌam a warim ra, ovu vali tamata kaꞌi ovi rnaꞌa mu rahan nelan a, tevek ira veka rasweang vali oa ma mimunuk mifnaꞌan ma rfaturu ne, raval roak mu lolin a.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Naꞌuk wean i motu snoba, na musweang tamata ovi rira kasian ra, tamata ovi ear limarira rametal, te tamata ovi ratlukut ra, ovu vali tamata ovi rkibu ra.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Motu wean inyai, na Ubu veka naflahar oa, tevek tamata avyai veka wol raval nala mu lolin a. Ubu veka nbalas mu lolin yai naꞌut i nfavaꞌat ewal tamata ovi rira vavaꞌat ra rmalola.”
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Ti ma rarenar munuk afa ovi Yesus nfalak ra, na tamata isa tali tamata ovi rdoku rafnaꞌan yai nfalak verin Yesus ne, “Lolin urun verin tamata ovi veka rafnaꞌan naꞌa snoba dawan ovu Ubu naꞌa Ni Fareta a!”
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Naꞌuk Yesus nfalak verin ia ne, “Amar isa, na tamata isa notu ni snoba dawan, na ia nasweang ma tamata rivun rma!
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Ti ma snoba yai mane nbana, na nsinir ni tamata sansinir isa ma ti nfalak verin tamata ovi nasweang roak ira yai ne, ‘Afakataka rnaꞌa munuk roak, ba mya kikyai.’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Naꞌuk tamata avyai munuk lahir, lokat ira, kaꞌi rdava rira lola. Tamata i ula lalean ia nfalak verin sansinir yai ne, ‘Yaꞌa ufaha roak vaꞌi isa, ba musti uti ma usiꞌik. Era ma deka mungrova yaꞌa, tevek wol uti.’
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Tamata isa vali nfalak ne, ‘Beti ufaha sapi brana vutu a, ba musti uti ma ucoba sapi avyai ma usiꞌik ne, rkarya ma lolin te wahal. Wol bis uti, ba era ma deka mungrova.’
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Tamata isa vali nfalak ne, ‘Yaꞌa beti usifa, ba veka wol uti mu snoba.’
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 Ba sansinir yai newal ia ma ti nfamalik munuk afa avyai verin ni dawan a. Ba rahan duan yai nangrova urun ma nfalak verin ni sansinir yai ne, ‘Muti lahir kota ini ni lingaꞌan koꞌu ovu dawan ra, ma movun tamata kasian ra ovu tamata ovi ear-limarira ra rametal, ovu tamata ovi rkibu ra, ntafal vali tamata ovi ratlukut ra ma rma snoba ini.’ Ba, sansinir yai nti.
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Ti ma sansinir yai newal ia, na nfalak ne, ‘Baba, otu munuk roak afa ovi fwalak ra, naꞌuk wan rivun naꞌa snoba ini vu obin.’
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Snoba duan yai nfalak ne, ‘Muti lahir lingaꞌan dawan ovu lingaꞌan koꞌu ovi rnaꞌa kota murin a ma mkiwal tamata ra ma rma, boma ning rahan a nngora.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Ufalak urun verin mia ne, wol tamata isa vali tali mangun ovi usweang ula roak ira yai veka rfatemang ning afamtahan ovi naꞌa ning snoba ini.’ ”
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Tamata rivun rorang Yesus naꞌa Ni banbanan a. Yesus nfulak wahan a, ma nfalak verin ira ne,
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Wean i tamata isa nma ma norang Yaꞌa, na ia musti nlobang Yaꞌa nlia tali renan a, yaman a, awan a, yanan ra, aꞌan a warin ra, ovu tenan a. Naꞌuk wean i wol notu wean inyai, na ia wol bisma norang Yaꞌa.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Tamata i norang Yaꞌa musti ntorung ma ntuan susa, te nmata, wean i nvara ni aa walwalur a. Ba tamata i nafena ma nvara ni aa walwalur, wol bisma norang Yaꞌa.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Wean i tamata isa tali mia mane nfadiri rahan dawan isa, na ia musti ndoku ma nrekan ni kubang ra veki, boma bisma nkaꞌa ne, ni kubang avyai naran ma not-nala rahan yai te wahal.
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Tevek, wean i nfadoku roak ni fanderen, naꞌuk wol not-nala rahan yai, na tamata rivun veka rsiꞌik ni karya a ma rmalit ia.
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 Tamata avyai veka rfalak ne, ‘Yaꞌi yo, tamata ini mulai roak ma nfadiri ni rahan dawan, naꞌuk ni kubang wol naran ma not-nala munuk!’
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 Wean i raja isa ni suldadu rivun vutu mane rti rotu rihi ovu raja liak isa i ni suldadu rivun vutrua, na raja yai musti ndoku ma nanovak veki ne, ia veka utun raja i ni suldadu rivun vutrua yai te wahal.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Wean i nkaꞌa roak ne, ia veka wol utun, na naꞌut i raja i ni suldadu rivun vutrua yai raroa ira obin, na nsinir lahir ni suldadu ifira rati rera ma deka rotu rihi.”
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Ti nata, Yesus nfalak ne, “Mia weabira vali inyai. Wean i inabira ma myorang Yaꞌa, na musti byan-talik bira metan ra munuk.”
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 “Sira lolin ma totu ma afamtahan ra lanun. Naꞌuk wean i sira yai wol sarsiran roak, na veka totu aka ma sira yai sarsiran ewal?
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Ba rvatuk aꞌuk sira yai, tevek wol bis vali ma rotu naꞌa pupuk ma naꞌa tamata rira vaꞌi ra. Iki arun, na eka nrenar ma lolin.”
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.