Lucas 14
Surat Ralan na'a Vaidida (FRD) vs ARIB
1 Amar isa naꞌut i Yahudi ra ryari ira, na Yesus nti dawan Farisi isa ni rahan ma nafnaꞌan naꞌa inyai. Tamata ovi rnaꞌa inyai rsiꞌik nanuang Ia.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Tamata isa nma ma ndiri Yesus wahan ralan a. Tamata yai ni suhut notu ma ean ovu liman ra rbara.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Ba Yesus norat Yahudi rira dawan ovi rair Musa ni inukun ra ovu tamata Farisi avyai ne, “Naꞌa Musa ni inukun ra, bis totu ma tamata lolin ira naꞌa amar i ita tamata Yahudi tyari ita a?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Tamata avyai munuk wol vairira lahir. Yesus ntaha tamata i ni suhut yai liman a ma notu ma lolin ia, beti nsinir ma newal ia.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Nata Yesus norat ewal ira ma nfalak ne, “Wean i yanabira isa, te bira sapi isa nleka nsuta wear kakear ralan a, na wol msyuta ma msyikat lahir ia, velik ne naꞌa amar i tyari ita?”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Naꞌuk wol tamata isa nvalat nala afa i Yesus norat yai.
6 A isto nada puderam responder.
7 Yesus nsiꞌik mangun ovi rma dawan Farisi yai ni rahan a, na ira ti rdoku kadera ovi rnaꞌa ulu ra. Ba Yesus nala vaivatul kamkuma isa ma nair ira. Ia nfalak ne,
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Wean i tamata isa nasweang oa ma movu ni snobsifa a, na deka muti mdoku kadera ovi rnaꞌa ulu ra, beta ne snoba duan yai nasweang roak tamata ovi rira van ra dawan lia oa.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Snoba duan yai veka nma ma nfalak verin oa ne, ‘Deka mungrova, tevek ufadoku roak wan ini verin mangun eri.’ Ba veka mwaꞌit urun i lahir ma ti mdoku kadera ovi rnaꞌa muri lalean a.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Ba wean i rasweang oa ma muti snoba isa, na mdoku kadera ovi rnaꞌa muri lalean a, boma snoba duan yai nfalak verin oa ne, ‘Kida, mwa ma muti mdoku kadera ovi rnaꞌa ulu eri.’ Wean inyai, na snoba duan yai nalang roak oa naꞌa mangun waharira ralan ra.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Tamata iki watan wean i nfakaratat tenan a, na Ubu veka nfakabava ia. Naꞌuk tamata iki nfakabava tenan a, na Ubu veka nfakaratat ia.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Nata Yesus nfalak verin dawan Farisi yai ne, “Wean i musweang tamata ra ma rovu mu snoba a ma rafnaꞌan lera ndirlola te lervava, na deka musweang watan mu kida ra te aꞌam a warim ra, ovu vali tamata kaꞌi ovi rnaꞌa mu rahan nelan a, tevek ira veka rasweang vali oa ma mimunuk mifnaꞌan ma rfaturu ne, raval roak mu lolin a.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Naꞌuk wean i motu snoba, na musweang tamata ovi rira kasian ra, tamata ovi ear limarira rametal, te tamata ovi ratlukut ra, ovu vali tamata ovi rkibu ra.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Motu wean inyai, na Ubu veka naflahar oa, tevek tamata avyai veka wol raval nala mu lolin a. Ubu veka nbalas mu lolin yai naꞌut i nfavaꞌat ewal tamata ovi rira vavaꞌat ra rmalola.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Ti ma rarenar munuk afa ovi Yesus nfalak ra, na tamata isa tali tamata ovi rdoku rafnaꞌan yai nfalak verin Yesus ne, “Lolin urun verin tamata ovi veka rafnaꞌan naꞌa snoba dawan ovu Ubu naꞌa Ni Fareta a!”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Naꞌuk Yesus nfalak verin ia ne, “Amar isa, na tamata isa notu ni snoba dawan, na ia nasweang ma tamata rivun rma!
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Ti ma snoba yai mane nbana, na nsinir ni tamata sansinir isa ma ti nfalak verin tamata ovi nasweang roak ira yai ne, ‘Afakataka rnaꞌa munuk roak, ba mya kikyai.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Naꞌuk tamata avyai munuk lahir, lokat ira, kaꞌi rdava rira lola. Tamata i ula lalean ia nfalak verin sansinir yai ne, ‘Yaꞌa ufaha roak vaꞌi isa, ba musti uti ma usiꞌik. Era ma deka mungrova yaꞌa, tevek wol uti.’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Tamata isa vali nfalak ne, ‘Beti ufaha sapi brana vutu a, ba musti uti ma ucoba sapi avyai ma usiꞌik ne, rkarya ma lolin te wahal. Wol bis uti, ba era ma deka mungrova.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Tamata isa vali nfalak ne, ‘Yaꞌa beti usifa, ba veka wol uti mu snoba.’
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Ba sansinir yai newal ia ma ti nfamalik munuk afa avyai verin ni dawan a. Ba rahan duan yai nangrova urun ma nfalak verin ni sansinir yai ne, ‘Muti lahir kota ini ni lingaꞌan koꞌu ovu dawan ra, ma movun tamata kasian ra ovu tamata ovi ear-limarira ra rametal, ovu tamata ovi rkibu ra, ntafal vali tamata ovi ratlukut ra ma rma snoba ini.’ Ba, sansinir yai nti.
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ti ma sansinir yai newal ia, na nfalak ne, ‘Baba, otu munuk roak afa ovi fwalak ra, naꞌuk wan rivun naꞌa snoba ini vu obin.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Snoba duan yai nfalak ne, ‘Muti lahir lingaꞌan dawan ovu lingaꞌan koꞌu ovi rnaꞌa kota murin a ma mkiwal tamata ra ma rma, boma ning rahan a nngora.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Ufalak urun verin mia ne, wol tamata isa vali tali mangun ovi usweang ula roak ira yai veka rfatemang ning afamtahan ovi naꞌa ning snoba ini.’ ”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Tamata rivun rorang Yesus naꞌa Ni banbanan a. Yesus nfulak wahan a, ma nfalak verin ira ne,
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Wean i tamata isa nma ma norang Yaꞌa, na ia musti nlobang Yaꞌa nlia tali renan a, yaman a, awan a, yanan ra, aꞌan a warin ra, ovu tenan a. Naꞌuk wean i wol notu wean inyai, na ia wol bisma norang Yaꞌa.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Tamata i norang Yaꞌa musti ntorung ma ntuan susa, te nmata, wean i nvara ni aa walwalur a. Ba tamata i nafena ma nvara ni aa walwalur, wol bisma norang Yaꞌa.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Wean i tamata isa tali mia mane nfadiri rahan dawan isa, na ia musti ndoku ma nrekan ni kubang ra veki, boma bisma nkaꞌa ne, ni kubang avyai naran ma not-nala rahan yai te wahal.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Tevek, wean i nfadoku roak ni fanderen, naꞌuk wol not-nala rahan yai, na tamata rivun veka rsiꞌik ni karya a ma rmalit ia.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Tamata avyai veka rfalak ne, ‘Yaꞌi yo, tamata ini mulai roak ma nfadiri ni rahan dawan, naꞌuk ni kubang wol naran ma not-nala munuk!’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Wean i raja isa ni suldadu rivun vutu mane rti rotu rihi ovu raja liak isa i ni suldadu rivun vutrua, na raja yai musti ndoku ma nanovak veki ne, ia veka utun raja i ni suldadu rivun vutrua yai te wahal.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Wean i nkaꞌa roak ne, ia veka wol utun, na naꞌut i raja i ni suldadu rivun vutrua yai raroa ira obin, na nsinir lahir ni suldadu ifira rati rera ma deka rotu rihi.”
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Ti nata, Yesus nfalak ne, “Mia weabira vali inyai. Wean i inabira ma myorang Yaꞌa, na musti byan-talik bira metan ra munuk.”
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 “Sira lolin ma totu ma afamtahan ra lanun. Naꞌuk wean i sira yai wol sarsiran roak, na veka totu aka ma sira yai sarsiran ewal?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Ba rvatuk aꞌuk sira yai, tevek wol bis vali ma rotu naꞌa pupuk ma naꞌa tamata rira vaꞌi ra. Iki arun, na eka nrenar ma lolin.”
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.