Lucas 14

Surat Ralan na'a Vaidida (FRD) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Amar isa naꞌut i Yahudi ra ryari ira, na Yesus nti dawan Farisi isa ni rahan ma nafnaꞌan naꞌa inyai. Tamata ovi rnaꞌa inyai rsiꞌik nanuang Ia.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Tamata isa nma ma ndiri Yesus wahan ralan a. Tamata yai ni suhut notu ma ean ovu liman ra rbara.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Ba Yesus norat Yahudi rira dawan ovi rair Musa ni inukun ra ovu tamata Farisi avyai ne, “Naꞌa Musa ni inukun ra, bis totu ma tamata lolin ira naꞌa amar i ita tamata Yahudi tyari ita a?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Tamata avyai munuk wol vairira lahir. Yesus ntaha tamata i ni suhut yai liman a ma notu ma lolin ia, beti nsinir ma newal ia.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Nata Yesus norat ewal ira ma nfalak ne, “Wean i yanabira isa, te bira sapi isa nleka nsuta wear kakear ralan a, na wol msyuta ma msyikat lahir ia, velik ne naꞌa amar i tyari ita?”
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Naꞌuk wol tamata isa nvalat nala afa i Yesus norat yai.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Yesus nsiꞌik mangun ovi rma dawan Farisi yai ni rahan a, na ira ti rdoku kadera ovi rnaꞌa ulu ra. Ba Yesus nala vaivatul kamkuma isa ma nair ira. Ia nfalak ne,
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Wean i tamata isa nasweang oa ma movu ni snobsifa a, na deka muti mdoku kadera ovi rnaꞌa ulu ra, beta ne snoba duan yai nasweang roak tamata ovi rira van ra dawan lia oa.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Snoba duan yai veka nma ma nfalak verin oa ne, ‘Deka mungrova, tevek ufadoku roak wan ini verin mangun eri.’ Ba veka mwaꞌit urun i lahir ma ti mdoku kadera ovi rnaꞌa muri lalean a.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Ba wean i rasweang oa ma muti snoba isa, na mdoku kadera ovi rnaꞌa muri lalean a, boma snoba duan yai nfalak verin oa ne, ‘Kida, mwa ma muti mdoku kadera ovi rnaꞌa ulu eri.’ Wean inyai, na snoba duan yai nalang roak oa naꞌa mangun waharira ralan ra.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Tamata iki watan wean i nfakaratat tenan a, na Ubu veka nfakabava ia. Naꞌuk tamata iki nfakabava tenan a, na Ubu veka nfakaratat ia.”
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Nata Yesus nfalak verin dawan Farisi yai ne, “Wean i musweang tamata ra ma rovu mu snoba a ma rafnaꞌan lera ndirlola te lervava, na deka musweang watan mu kida ra te aꞌam a warim ra, ovu vali tamata kaꞌi ovi rnaꞌa mu rahan nelan a, tevek ira veka rasweang vali oa ma mimunuk mifnaꞌan ma rfaturu ne, raval roak mu lolin a.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Naꞌuk wean i motu snoba, na musweang tamata ovi rira kasian ra, tamata ovi ear limarira rametal, te tamata ovi ratlukut ra, ovu vali tamata ovi rkibu ra.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Motu wean inyai, na Ubu veka naflahar oa, tevek tamata avyai veka wol raval nala mu lolin a. Ubu veka nbalas mu lolin yai naꞌut i nfavaꞌat ewal tamata ovi rira vavaꞌat ra rmalola.”
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Ti ma rarenar munuk afa ovi Yesus nfalak ra, na tamata isa tali tamata ovi rdoku rafnaꞌan yai nfalak verin Yesus ne, “Lolin urun verin tamata ovi veka rafnaꞌan naꞌa snoba dawan ovu Ubu naꞌa Ni Fareta a!”
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Naꞌuk Yesus nfalak verin ia ne, “Amar isa, na tamata isa notu ni snoba dawan, na ia nasweang ma tamata rivun rma!
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Ti ma snoba yai mane nbana, na nsinir ni tamata sansinir isa ma ti nfalak verin tamata ovi nasweang roak ira yai ne, ‘Afakataka rnaꞌa munuk roak, ba mya kikyai.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Naꞌuk tamata avyai munuk lahir, lokat ira, kaꞌi rdava rira lola. Tamata i ula lalean ia nfalak verin sansinir yai ne, ‘Yaꞌa ufaha roak vaꞌi isa, ba musti uti ma usiꞌik. Era ma deka mungrova yaꞌa, tevek wol uti.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Tamata isa vali nfalak ne, ‘Beti ufaha sapi brana vutu a, ba musti uti ma ucoba sapi avyai ma usiꞌik ne, rkarya ma lolin te wahal. Wol bis uti, ba era ma deka mungrova.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Tamata isa vali nfalak ne, ‘Yaꞌa beti usifa, ba veka wol uti mu snoba.’
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 Ba sansinir yai newal ia ma ti nfamalik munuk afa avyai verin ni dawan a. Ba rahan duan yai nangrova urun ma nfalak verin ni sansinir yai ne, ‘Muti lahir kota ini ni lingaꞌan koꞌu ovu dawan ra, ma movun tamata kasian ra ovu tamata ovi ear-limarira ra rametal, ovu tamata ovi rkibu ra, ntafal vali tamata ovi ratlukut ra ma rma snoba ini.’ Ba, sansinir yai nti.
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Ti ma sansinir yai newal ia, na nfalak ne, ‘Baba, otu munuk roak afa ovi fwalak ra, naꞌuk wan rivun naꞌa snoba ini vu obin.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 Snoba duan yai nfalak ne, ‘Muti lahir lingaꞌan dawan ovu lingaꞌan koꞌu ovi rnaꞌa kota murin a ma mkiwal tamata ra ma rma, boma ning rahan a nngora.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Ufalak urun verin mia ne, wol tamata isa vali tali mangun ovi usweang ula roak ira yai veka rfatemang ning afamtahan ovi naꞌa ning snoba ini.’ ”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Tamata rivun rorang Yesus naꞌa Ni banbanan a. Yesus nfulak wahan a, ma nfalak verin ira ne,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Wean i tamata isa nma ma norang Yaꞌa, na ia musti nlobang Yaꞌa nlia tali renan a, yaman a, awan a, yanan ra, aꞌan a warin ra, ovu tenan a. Naꞌuk wean i wol notu wean inyai, na ia wol bisma norang Yaꞌa.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Tamata i norang Yaꞌa musti ntorung ma ntuan susa, te nmata, wean i nvara ni aa walwalur a. Ba tamata i nafena ma nvara ni aa walwalur, wol bisma norang Yaꞌa.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Wean i tamata isa tali mia mane nfadiri rahan dawan isa, na ia musti ndoku ma nrekan ni kubang ra veki, boma bisma nkaꞌa ne, ni kubang avyai naran ma not-nala rahan yai te wahal.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Tevek, wean i nfadoku roak ni fanderen, naꞌuk wol not-nala rahan yai, na tamata rivun veka rsiꞌik ni karya a ma rmalit ia.
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Tamata avyai veka rfalak ne, ‘Yaꞌi yo, tamata ini mulai roak ma nfadiri ni rahan dawan, naꞌuk ni kubang wol naran ma not-nala munuk!’
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Wean i raja isa ni suldadu rivun vutu mane rti rotu rihi ovu raja liak isa i ni suldadu rivun vutrua, na raja yai musti ndoku ma nanovak veki ne, ia veka utun raja i ni suldadu rivun vutrua yai te wahal.
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Wean i nkaꞌa roak ne, ia veka wol utun, na naꞌut i raja i ni suldadu rivun vutrua yai raroa ira obin, na nsinir lahir ni suldadu ifira rati rera ma deka rotu rihi.”
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Ti nata, Yesus nfalak ne, “Mia weabira vali inyai. Wean i inabira ma myorang Yaꞌa, na musti byan-talik bira metan ra munuk.”
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Sira lolin ma totu ma afamtahan ra lanun. Naꞌuk wean i sira yai wol sarsiran roak, na veka totu aka ma sira yai sarsiran ewal?
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Ba rvatuk aꞌuk sira yai, tevek wol bis vali ma rotu naꞌa pupuk ma naꞌa tamata rira vaꞌi ra. Iki arun, na eka nrenar ma lolin.”
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.