João 4
Surat Ralan na'a Vaidida (FRD) vs VC
1 Tamata ovi rtali Yahudi rira sidovung Farisi rarenar roak ne, tamata ovi rma ma rorang Duilaꞌa Yesus ovu rera ma nbaptis ira yai, rivun lia tamata ovi rorang Yohanes ovu nbaptis ira.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Velik aba, Yesus wol nbaptis tamata ra, naꞌuk Ni tamata ovi rorang Ia rbaptis tamata ra.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Naꞌut i Yesus nkaꞌa ne, tamata Farisi avyai rarenar roak afa ovi Ia ovu Ni tamata ra rotu, na nti talik propinsi Yudea ma newal Ia nti propinsi Galilea.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Naꞌa Ni banbanan a, na musti nahu propinsi Samaria.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Yesus nbana nata naran ahu isa naꞌa Samaria naran Sikhar. Ahu yai nfaseri lanun i lalan a Yakub nala verin yanan i Yusuf a.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Yakub ni wear kakear naꞌa ahu yai. Yesus nafrea tevek nbana ma raroa, ba ndoku wear yai nelan a. Naꞌut inyai, na snain a lera ndirlola.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Vata yai nfalak verin Ia ne, “Oa tamata Yahudi Oa, na yaꞌa tamata Samaria yaꞌa, ba afakinimi mera wear tali yaꞌa ma menu?” (Vata yai nfalak wean inyai, tevek tamata Yahudi wol rkamlabir tamata Samaria ra.)
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Yesus nfalak ne, “Wean i mkaꞌa Ubu Ni rala lolin i nala verin tamata ra, ovu mkaꞌa vali ne Yaꞌa ini iki, na oa veka mera wear tali Yaꞌa, ovu Yaꞌa veka ala wear i nala vavaꞌat a verin oa.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Vata yai nfalak ne, “Bapa, Oa wol Mu taul, ovu wear ini blaman. Ba veka mala wear i nala vavaꞌat yai tali inba?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Ubumam-nusimami Yakub nala wear kakear ini verin ami. Ia ovu yanan ra, ovu vali ni afwatan ra renu roak wear ini. Oa fwikir ne, Mu dawan a nlia Yakub?”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Yesus nfalak ne, “Tamata iki watan nenu wear ini, na ia veka nabroa ewal.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Naꞌuk iki watan nenu wear i ala verin ia, na veka wol nabroa roak, nata ti wol ni wahan. Tevek wear i ala verin ia yai wean wear matan naꞌa tamata yai ralan a, ma nava lalawatan ovu nala vavaꞌat kakiwal verin ia.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Vata yai nfalak ne, “Bapa, mala wear yai verin yaꞌa, na wol ubroa roak ovu wol uma roak ma ala wear ini.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Yesus nfalak ne, “Muti ma mera awam a, ma mirua mya ini.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Vata yai nfalak ne, “Yaꞌa wol awang.”
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 tevek awam ilima roak, ovu brana i fiang ini mirua mleal isa, wol awam ia. Mu vaivatul ra kena.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Vata yai nfalak ne, “Bapa, fiang ini ukaꞌa lahir ne, nabi Oa.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Ami tamata Samaria ubumam-nusimami ra rsangatur ma raraning Ubu naꞌa vuar ini, naꞌuk Mu tamata Yahudi ra rfalak ne, Yerusalem aꞌuk neluk wan ma tamata ra rsangatur ma raraning Ubu.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Yesus nfalak ne, “Titi, morang afa i mane ufalak ini: Ni amar veka nma ma tamata ra rsangatur ma raraning Yamadida, naꞌuk wol nanaꞌa roak vuar ini ovu vali wol nanaꞌa Yerusalem.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Mia tamata Samaria ra msyangatur ma mryaning Ubu, naꞌuk wol mkyaꞌa ne, iki Ia. Naꞌuk ami tamata Yahudi ra amsangatur ma amraning Ubu i amkaꞌa roak Ia. Tevek nahu tamata Yahudi ra, na Ubu nsikat tamata ra tali rira salasilan ra, ma rira vavaꞌat kakiwal.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Naꞌuk ni amar a veka nma ovu fiang ini, amar yai nma roak, ma ngrebat tali Ubu Ni Roh notu ma tamata ra rkaꞌa lingaꞌan i kena a ma rsangatur ma raraning Yamadida. Ubu inan ma tamata ra rsangatur ma raraning Ia wean inyai.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Ubu Roh Ia, ba iki watan mane nsangatur ma nraning Ia, na musti nsangatur ma nraning Ia ovu ngrebat i ntali Ni Roh a, ovu norang lingaꞌan i kena.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Vata yai nfalak verin Yesus ne, “Yaꞌa ukaꞌa ne, Raja i ntevut mami salasilan ra veka nma. Rfalak vali Ia ne, Kristus. Naꞌut i nma, na veka nfamalik afakataka munuk verin ami.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Yesus nfalak ne, “Yaꞌa ini Tamata i fwalak yai, fiang ini nangrihi nulu oa.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Naꞌut inyai, na Yesus Ni tamata ovi rorang Ia rewal roak ira rma wan yai. Ira rtalkaka, tevek rsiꞌik i Yesus nangrihi ovu vata. Naꞌuk wol tamata isa vali norat Yesus ne, “Oa inam afaka?” Te, “Afakinimi mungrihi nulu vata yai?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Ba vata yai nti talik ni suran a naꞌa inyai, ma nti ahu ma nfalak verin tamata ra ne,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Mya ma ti tsiꞌik tamata i nfamalik munuk lahir ning afa ovi otu ra. Beta ne Ia Raja i ntevut dida salasilan ra.”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Ba tamata avyai rti ahu yai murin a mane rtuan Yesus.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Tamata avyai wol rtuan Yesus obin, na Ni tamata ovi rorang Ia rfalak ne, “Tuan Guru, mufnaꞌan kikyai.”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Naꞌuk Yesus nfalak ne, “Yaꞌa Ning afamtahan nanaꞌa, naꞌuk mia wol mkyaꞌa.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Ba Ni tamata ovi rorang Ia kaꞌi rsiforat ira ne, “Tamata aba rala roak afamtahan verin Ia?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Ba Yesus nfalak verin ira ne, “Wean i ot-orang Ia i nsinir Yaꞌa, Ni afa ovi nfalak ra, ovu ot-nala munuk karya ovi nala verin Yaꞌa, na inyai wean watan Ning afamtahan.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Mia fyalak ne, ‘Vulan ifaꞌat ewal, beti tamata rafdiar.’ Naꞌuk ufalak verin mia ne: Eka msyiꞌik vaꞌi wanat ra. Wanat ra rwavar roak ovu bisma tafdiar roak.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Fiang ini tamata ovi rafdiar a rala roak rira kubang tali rira karya, ba tamata ovi rafdiar ovu tamata ovi ravuri-rava, irmunuk ralarira lolin urun. Wanat ovi rdiar roak yai ihin a ne, tamata ovi rira vavaꞌat kakiwal.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Ba kena ovu faliak ini: Tamata isa navuri-nava nabat ra, na tamata liak ti nafdiar.
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Yaꞌa usinir mia ti mifdiar naꞌa vaꞌi i wol myotu a. Tamata liak ra rkarya lan roak naꞌa vaꞌi yai, naꞌuk mia myala utubira tali rira karya ra.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Tamata Samaria ovi rnaꞌa ahu yai, rivun ira rorang roak Yesus, tevek vata yai nfalak ne, “Ia nfamalik munuk lahir afa ovi otu ra.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Ba naꞌut i tamata Samaria avyai rma ma rtuan Yesus, na rera lalawatan verin Ia ma irmunuk rleal inyai veki. Ba Yesus nleal inyai amar irua.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Tamata ovi rorang Yesus rtafal ma rivun, tevek Ni afa ovi nair ra.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Ba ira rfalak verin vata yai ne, “Fiang ini amorang Ia, wol mane ntali afa ovi fwalak ra watan, naꞌuk ami kaꞌi amrenar afa ovi nfalak ra. Amkaꞌa lahir ne, Ia Raja i nsikat tamata ra tali rira salasilan ra.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Yesus nanaꞌa Sikhar amar irua, beti nti Galilea.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Ia kaꞌi nfalak roak ne, tamata isa, velik ne nabi ia, naꞌuk wol ralang ia naꞌa ni ahu a.
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Tamata ovi rnaꞌa Galilea rti roak Yerusalem naꞌut i tamata Yahudi rira snoba Paskah. Naꞌut inyai, na ira rarea munuk roak afa ovi Yesus notu ra. Ba ti ma Yesus naran Galilea, na tamata ra rtorung ma ti rsaꞌa Ia ovu ralarira lolin.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Yesus newal Ia nti ahu Kana naꞌa Galilea. Lan a Ia nti roak ahu yai, ma notu roak ma wear nanaꞌa anggur. Naꞌa ahu Kapernaum, na raja ni tamata karya isa yanan a nawar ia.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Naꞌut i raja ni tamata karya yai nrenar ne, Yesus ntali Yudea nma roak Galilea, na ia nti ma nera lablobang verin Yesus ma nti Kapernaum, boma notu ma lolin ewal yanan a, tevek yanan a sarseri mane nmata.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Ba Yesus nfalak verin ia ne, “Wean i mia wol msyiꞌik faneak ovi tamata ra wol rot-nala ovu mujizat ra, na veka wol myorang Yaꞌa.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Tamata yai nfalak ne, “Duilaꞌa, mwa kikyai, boma yanak a deka nmata.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Yesus nfalak ne, “Mewal aꞌuk oa, yanam a veka lolin ewal ia.” Tamata yai norang afa ovi Yesus nfalak ra, ba newal ia.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Naꞌut i newal ia ma naꞌa ni banbanan obin, na ni tamata sansinir ra rma ma rtuan ia ma rfalak ne, “Yanam a lolin ewal roak ia.”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Ba norat ira ne, “Mulai ma lolin ia jam ifira?” Ira rfalak ne, “Inravin a, kaꞌa bi jam satu lera ndirlola, na wol nayadu roak ia.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Ba kasikoꞌu yai yaman a nangnanang nala ne, naꞌut inyai, na Yesus nfalak ne, “Yanam a lolin ewal roak ia.” Ba ia ovu ni rahan teta munuk rorang Yesus.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Ini ma farua roak Yesus notu faneak i tamata ra wol rot-nala naꞌa Galilea, naꞌut i newal Ia tali Yudea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.