Atos 23
Surat Ralan na'a Vaidida (FRD) vs NVT
1 Paulus nsiꞌik nanuang tamata ovi rdoku naꞌa Yahudi rira sidovung dawan yai ma nfalak ne, “Terang a valing averi! Ralang ilaꞌa lolin watan naꞌa afa ovi otu ra verin Ubu, ma naran amar ini.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Nangrihi munuk wean inyai, na Yahudi rira Mela Falurut Ilaꞌa i naran Ananias nfareta lahir ma tamata ovi rdir-ebang ia rfari sumarn.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Ba Paulus nfalak verin Mela Falurut Ilaꞌa yai ne, “Ubu veka nfari oa, tevek mweang tamata ra ma fwalak afa isa, naꞌuk motu afa liak! Oa mdoku inyai ma fwaleka inukun verin yaꞌa ovu Musa Ni inukun ra, naꞌuk mangal inukun avyai, tevek fwareta tamata ra ma rfari yaꞌa!”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Tamata ovi rdiri ebang Paulus rfalak ne, “Hei, deka fwalak sian Ubu Ni Mela Falurut Ilaꞌa!”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Paulus nfalak ne, “Did tinemun, yaꞌa wol ukaꞌa ne ia Mela Falurut Ilaꞌa ia. Surat Ralan nfalak ne, ‘Deka fwalak sian tamata dawan i nban-ulu verin mu tamata ra.’ ”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Paulus nkaꞌa ne, tamata ovi rdoku sidovung dawan yai, boku rtali sidovung isa naran Saduki, boku vali rtali sidovung i naran Farisi, ba nafwak ne, “Wou, terang a valing averi! Yaꞌa tamata Farisi yaꞌa, ovu ubung-nusing ra Farisi vali ira. Mia fyaleka inukun verin yaꞌa naꞌa ini, tevek orang ne, Ubu veka nfavaꞌat ewal tamata ovi rmata roak!”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Nfalak munuk wean inyai, na tamata Farisi ovu Saduki ra rsitaku ulurira ra naꞌa rira fikiran, ba rira sidovung dawan namaꞌar naꞌut irua.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Tamata Saduki ra rfalak ne, tamata ovi rmata roak veka wol rvaꞌat ewal. Rfalak vali ne, Ubu Ni sansinir ra tali lanit ratan ovu roh ra wol rnaꞌa. Naꞌuk Farisi ra rorang ne, afa avyai rnaꞌa munuk.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Vangoa-vanga ntafal ma dawan, na Farisi boku ovi rair Musa ni inukun ra rdiri lahir ma rangal Saduki ra ma rfalak ne, “Ami wol amdav-nala tamata ini ni sala! Beta ne roh isa te Ubu Ni sansinir isa ntali lanit ratan nangrihi lahir verin ia!”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Vangoa-vanga ntafal ma dawan ilaꞌa roak, ba suldadu dawan i nban-ulu verin sidovung suldadu yai nbobar beta ne, rsit-rsat Paulus. Ba nfareta ni suldadu ra ma ti rala ia tali ira, ma rovun ia rti rira markas a.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Ovan yai, na Duilaꞌa nma ma ndir-ebang Paulus ma nfalak ne, “Ralam deka kakoꞌu ta baba! Fwamalik roak Yaꞌa naꞌa Yerusalem, ba wean inyai vali veka fwamalik Yaꞌa naꞌa Roma.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Ni ilyan varverak a, na Yahudi boku rasdovu ira ma raꞌan vai isa mane rfedan Paulus. Ira rafwaba lahir ne, wol rafnaꞌan te rafnenu, ti naran i rfedan ia.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Tamata ovi rasdovu ira ma rfedan Paulus, vutfaꞌat rahin.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Ira rti ma rfalak verin Yahudi rira dawan mela falurut ra ovu Yahudi rira dawan liak ra ne, “Ami amafwaba roak ma wol amafnaꞌan te amafnenu lahir, ti naran i amfedan Paulus.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Ba amera tali mia ovu dawan ovi rdoku Yahudi rira sidovung dawan ma myera verin suldadu dawan i nban-ulu yai, ma novun Paulus ma ndiri wahabira ralan ra. Fyalak ne, inabira ma myorat ma lolin afa tali ia. Amasusan roak tenamami ra ma amnaban watan ia ma wol nma naran ini obin, na amfedan roak ia.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Naꞌuk Paulus uran a, yanan brana nrenar afa ovi rfalak ra, ba nti suldadu rira markas a, ma nfalak verin Paulus.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Ba Paulus nera suldadu dawan isa ma nfalak verin ia ne, “Baba, movun kasikoꞌu ini ti verin bira suldadu dawan i nban-ulu yai, tevek mane nfalak afa isa verin ia.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Suldadu dawan yai novun ia ti verin ni suldadu dawan i nban-ulu yai ma nfalak ne, “Baba, Paulus i raꞌabuꞌi ia yai nera ma ovun kasikoꞌu ini nma, tevek mane nfalak afa isa verin oa.”
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Suldadu dawan i nban-ulu yai ntaha kasikoꞌu yai liman ma ti rdir-aling ira ma norat ia ne, “Baba, mane fwalak aka verin yaꞌa?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Kasikoꞌu yai nfalak ne, “Baba, Yahudi ra raꞌan vai isa roak ma rlabir waweang oa, ma rera verin oa ma ilyan veka movun Paulus muti rira sidovung dawan, boma rorat ma lolin ewal afa boku tali ia.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Naꞌuk era verin oa ma deka morang ira, tevek tamata vutfaꞌat rahin rfonak roak ira mane rfedan ia. Ira rafwaba roak ma wol rafnaꞌan te rafnenu lahir, ti naran i rfedan Paulus. Fiang ini ira rnaban watan ne, mtorung te wahal.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Ba suldadu dawan i nban-ulu yai nfalak verin ia ne, “Deka fwalak verin tamata isa vali ne, fwamalik roak afa ini verin yaꞌa.”
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Nata suldadu dawan i nban-ulu yai nsinir ni suldadu dawan irua ma nfalak verin ira ne, “Misdovu suldadu ratut irua, ovu suldadu vutfitu ovi rarata kuda ra, ovu vali suldadu ratut irua ovi rtaha vunut ra, ma ovan ini kaꞌa bi jam sembilan, na miti Kaisarea.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Myala vali kuda ifira verin Paulus, boma msyiꞌik ma lolin ia ma myovun ia ti verin Gubernur Feliks.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Nata ntulis surat isa ma nala verin ira ma rtaha. Surat yai ngoan a ne,
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Gubernur Feliks, yaꞌa alang ma dawan oa. Yaꞌa ini Klaudius Lisias, ala salam verin oa.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Yahudi ra rtaha tamata ini ma sarseri mane rfedan watan ia. Yaꞌa urenar roak ne, tamata Roma ia, ba ovun ning suldadu ra ma amala ia tali tamata ovi mane rfedan ia.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Yaꞌa inak ma ukaꞌa ne, rmangadu ia naꞌa aka, ba ovun ia ma amati Yahudi rira sidovung dawan.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Urenar ne, afa ovi rfalak ma rmangadu ia rtali rira inukun ra watan ma vair ia, naꞌuk wol udav-nala ni sala ma taꞌabuꞌi te tfedan ia.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Urenar vali ne, Yahudi ra rafwaba ma rfedan ia, ba ufareta ning tamata ra ma rovun ia ti verin oa ta baba. Ufalak vali verin tamata ovi rmangadu ia ma rtaha ngrihi ini ti verin oa. Ning surat a lawan watan ini.”
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Ba ovan yai, na suldadu avyai rot-orang afa ovi rira dawan nfareta verin ira, ma rovun Paulus rti ahu isa naran Antipatris.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Ni ilyan a ma raran ahu yai, na suldadu ovi ravul kuda ra rovun Paulus rti Kaisarea, na ovi rban-earira rewal ira rti rira markas a naꞌa Yerusalem.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Suldadu ovi ravul kuda ra ti raran Kaisarea, na rala lahir surat yai verin Gubernur Feliks, ovu rovun vali Paulus verin ia.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Gubernur yai nbas munuk surat yai, beti norat Paulus ne, ntali propinsi inba. Paulus nfalak ne, ntali propinsi Kilikia,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 ba ia nfalak verin Paulus ne, “Yaꞌa veka urenar oa, naꞌuk unaban tamata ovi rmangadu oa rma raran ini veki.”
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.