Atos 23

Surat Ralan na'a Vaidida (FRD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Paulus nsiꞌik nanuang tamata ovi rdoku naꞌa Yahudi rira sidovung dawan yai ma nfalak ne, “Terang a valing averi! Ralang ilaꞌa lolin watan naꞌa afa ovi otu ra verin Ubu, ma naran amar ini.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Nangrihi munuk wean inyai, na Yahudi rira Mela Falurut Ilaꞌa i naran Ananias nfareta lahir ma tamata ovi rdir-ebang ia rfari sumarn.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Ba Paulus nfalak verin Mela Falurut Ilaꞌa yai ne, “Ubu veka nfari oa, tevek mweang tamata ra ma fwalak afa isa, naꞌuk motu afa liak! Oa mdoku inyai ma fwaleka inukun verin yaꞌa ovu Musa Ni inukun ra, naꞌuk mangal inukun avyai, tevek fwareta tamata ra ma rfari yaꞌa!”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Tamata ovi rdiri ebang Paulus rfalak ne, “Hei, deka fwalak sian Ubu Ni Mela Falurut Ilaꞌa!”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Paulus nfalak ne, “Did tinemun, yaꞌa wol ukaꞌa ne ia Mela Falurut Ilaꞌa ia. Surat Ralan nfalak ne, ‘Deka fwalak sian tamata dawan i nban-ulu verin mu tamata ra.’ ”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Paulus nkaꞌa ne, tamata ovi rdoku sidovung dawan yai, boku rtali sidovung isa naran Saduki, boku vali rtali sidovung i naran Farisi, ba nafwak ne, “Wou, terang a valing averi! Yaꞌa tamata Farisi yaꞌa, ovu ubung-nusing ra Farisi vali ira. Mia fyaleka inukun verin yaꞌa naꞌa ini, tevek orang ne, Ubu veka nfavaꞌat ewal tamata ovi rmata roak!”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Nfalak munuk wean inyai, na tamata Farisi ovu Saduki ra rsitaku ulurira ra naꞌa rira fikiran, ba rira sidovung dawan namaꞌar naꞌut irua.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Tamata Saduki ra rfalak ne, tamata ovi rmata roak veka wol rvaꞌat ewal. Rfalak vali ne, Ubu Ni sansinir ra tali lanit ratan ovu roh ra wol rnaꞌa. Naꞌuk Farisi ra rorang ne, afa avyai rnaꞌa munuk.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Vangoa-vanga ntafal ma dawan, na Farisi boku ovi rair Musa ni inukun ra rdiri lahir ma rangal Saduki ra ma rfalak ne, “Ami wol amdav-nala tamata ini ni sala! Beta ne roh isa te Ubu Ni sansinir isa ntali lanit ratan nangrihi lahir verin ia!”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Vangoa-vanga ntafal ma dawan ilaꞌa roak, ba suldadu dawan i nban-ulu verin sidovung suldadu yai nbobar beta ne, rsit-rsat Paulus. Ba nfareta ni suldadu ra ma ti rala ia tali ira, ma rovun ia rti rira markas a.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Ovan yai, na Duilaꞌa nma ma ndir-ebang Paulus ma nfalak ne, “Ralam deka kakoꞌu ta baba! Fwamalik roak Yaꞌa naꞌa Yerusalem, ba wean inyai vali veka fwamalik Yaꞌa naꞌa Roma.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Ni ilyan varverak a, na Yahudi boku rasdovu ira ma raꞌan vai isa mane rfedan Paulus. Ira rafwaba lahir ne, wol rafnaꞌan te rafnenu, ti naran i rfedan ia.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Tamata ovi rasdovu ira ma rfedan Paulus, vutfaꞌat rahin.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Ira rti ma rfalak verin Yahudi rira dawan mela falurut ra ovu Yahudi rira dawan liak ra ne, “Ami amafwaba roak ma wol amafnaꞌan te amafnenu lahir, ti naran i amfedan Paulus.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Ba amera tali mia ovu dawan ovi rdoku Yahudi rira sidovung dawan ma myera verin suldadu dawan i nban-ulu yai, ma novun Paulus ma ndiri wahabira ralan ra. Fyalak ne, inabira ma myorat ma lolin afa tali ia. Amasusan roak tenamami ra ma amnaban watan ia ma wol nma naran ini obin, na amfedan roak ia.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Naꞌuk Paulus uran a, yanan brana nrenar afa ovi rfalak ra, ba nti suldadu rira markas a, ma nfalak verin Paulus.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Ba Paulus nera suldadu dawan isa ma nfalak verin ia ne, “Baba, movun kasikoꞌu ini ti verin bira suldadu dawan i nban-ulu yai, tevek mane nfalak afa isa verin ia.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Suldadu dawan yai novun ia ti verin ni suldadu dawan i nban-ulu yai ma nfalak ne, “Baba, Paulus i raꞌabuꞌi ia yai nera ma ovun kasikoꞌu ini nma, tevek mane nfalak afa isa verin oa.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Suldadu dawan i nban-ulu yai ntaha kasikoꞌu yai liman ma ti rdir-aling ira ma norat ia ne, “Baba, mane fwalak aka verin yaꞌa?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Kasikoꞌu yai nfalak ne, “Baba, Yahudi ra raꞌan vai isa roak ma rlabir waweang oa, ma rera verin oa ma ilyan veka movun Paulus muti rira sidovung dawan, boma rorat ma lolin ewal afa boku tali ia.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Naꞌuk era verin oa ma deka morang ira, tevek tamata vutfaꞌat rahin rfonak roak ira mane rfedan ia. Ira rafwaba roak ma wol rafnaꞌan te rafnenu lahir, ti naran i rfedan Paulus. Fiang ini ira rnaban watan ne, mtorung te wahal.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Ba suldadu dawan i nban-ulu yai nfalak verin ia ne, “Deka fwalak verin tamata isa vali ne, fwamalik roak afa ini verin yaꞌa.”
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Nata suldadu dawan i nban-ulu yai nsinir ni suldadu dawan irua ma nfalak verin ira ne, “Misdovu suldadu ratut irua, ovu suldadu vutfitu ovi rarata kuda ra, ovu vali suldadu ratut irua ovi rtaha vunut ra, ma ovan ini kaꞌa bi jam sembilan, na miti Kaisarea.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Myala vali kuda ifira verin Paulus, boma msyiꞌik ma lolin ia ma myovun ia ti verin Gubernur Feliks.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Nata ntulis surat isa ma nala verin ira ma rtaha. Surat yai ngoan a ne,
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Gubernur Feliks, yaꞌa alang ma dawan oa. Yaꞌa ini Klaudius Lisias, ala salam verin oa.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Yahudi ra rtaha tamata ini ma sarseri mane rfedan watan ia. Yaꞌa urenar roak ne, tamata Roma ia, ba ovun ning suldadu ra ma amala ia tali tamata ovi mane rfedan ia.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Yaꞌa inak ma ukaꞌa ne, rmangadu ia naꞌa aka, ba ovun ia ma amati Yahudi rira sidovung dawan.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Urenar ne, afa ovi rfalak ma rmangadu ia rtali rira inukun ra watan ma vair ia, naꞌuk wol udav-nala ni sala ma taꞌabuꞌi te tfedan ia.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Urenar vali ne, Yahudi ra rafwaba ma rfedan ia, ba ufareta ning tamata ra ma rovun ia ti verin oa ta baba. Ufalak vali verin tamata ovi rmangadu ia ma rtaha ngrihi ini ti verin oa. Ning surat a lawan watan ini.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Ba ovan yai, na suldadu avyai rot-orang afa ovi rira dawan nfareta verin ira, ma rovun Paulus rti ahu isa naran Antipatris.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Ni ilyan a ma raran ahu yai, na suldadu ovi ravul kuda ra rovun Paulus rti Kaisarea, na ovi rban-earira rewal ira rti rira markas a naꞌa Yerusalem.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Suldadu ovi ravul kuda ra ti raran Kaisarea, na rala lahir surat yai verin Gubernur Feliks, ovu rovun vali Paulus verin ia.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Gubernur yai nbas munuk surat yai, beti norat Paulus ne, ntali propinsi inba. Paulus nfalak ne, ntali propinsi Kilikia,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 ba ia nfalak verin Paulus ne, “Yaꞌa veka urenar oa, naꞌuk unaban tamata ovi rmangadu oa rma raran ini veki.”
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.