João 11

GOT WENG ABEM Alokso Abino Kalin (FAI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kale kinim mak am win Lasadas, aka asanin kudu be. Kale am abiw be Betani. Kale Madiya so ulum anggek Máta so im abiw be kal kale.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Lasadas be Madiya umi fiwso wok imsá dok Kamokim Yesus dim dá nadune ulum gebom kon tuw am yán dim kidálawsu, umi kinímo kale.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Am wanáng kasal iyo weng dabadáliw yak Yesus bakodaw, “Kamok kaba kalam kakanum aket kukamsa ade asanuba ko.” Akiwe,
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Yesus ayo weng kidi nadane aka bako, “ami asanin bo kanodawu fikalako kaleyo bá ka. Bude kanodino, kata Got ami win uta kufodaw ade Min win so kufodaw audino, kaleyo bo.” Yakei nadane,
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesus ayo Máta so ulum neng so ulum kiním Lasadas so aket kuyamsa.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Kale Yesus ayo Lasadas asanin sung kidi nadanade aka kabadákal tein bom bi am alewe keidin taw au nadane,
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 alam weng kidimin kinim bakoyam, “nuka asiki Yuddia unumo.” Yakane, ika bakodaw,
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 “Kukumin kinim kaba, alo mew amsin kal Yuddia kayak iyo tum tuw kanbidumo kalsiw. Beta ale kamano asiki unono kalbáwe?” Akiwe,
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Yesus fakadu bakoyam, “am táw táw be midilámin so bá ade kinim mak táw kámoma aka kibit kabut bom bingbing dákamoma banim. Kale be watawo kaleyo bá, am lánba, kayo aka ken ata bom kámoma kala.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Kata kinim aka midilin tem kámokaba, beta afan kibit kabut bom bingbing dákamokaba. Be watawo kaleyo bá, am lánin banim kayo ka.” Yakeisa.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Alo weng be bakanom nadane bako, “num lon Lasadas ayo akálbe. Kale naka yak nadiyo dafodi matam kenak.” Yakane,
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 alam weng kidimin kinim iyo weng fakadu bakodaw, “Kamokim kaba, aka ken kasá akálbe. Be watawo kale kaba bako, ‘naka yak dafodi matam kenak.’ Akawe,” akansiw ko.
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Yesus ami weng mit ayo ki Lasadas be fikalese, kal bom bakamano im aket bude law akálbeno bakabano, kalesiw.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Kale Yesus ayo weng kidela bakoyam, “Lasadas ayo fikaleba.” Yakei nadane bako,
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 “kim luk beta naka ken aso teinongin banim sikam bino kal bom kalfalbi. Kale be watawo kaleyo bá, kiba kal aket afano kalokabiw. Kale kamane nikil ataman unumo.” Kalesa ko.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Kale awang man Tomas aka weng kidimin kinim madik bakoyam, “kana, nikil nuka Kukumin kinim alaso yak naduwo nuluso makuw alaso fikalumo.” Yakeisa ko.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Kale Yesus ayo yak audomane, Lasadas ayo tum tem daudiw bi am alalew keida ka. Kalesa.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Betani abiw ayo Yedusalem abiw mewso.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Kale Yu kayak seng seng iyo tad, Máta so Madiya so im kiním Lasadas fikala fom am tem bidiw, imi ilil dudayamum kale tadbiw.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Kale Máta uyo kidilomo Yesus ayo leiw tadaba ka. Kale nadune uka leiw eidaw unu, Madiya uta am tein alune.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Máta uta unom Yesus leiw kal atam nadune weng bakodaw, “Kamokim kaba, kadák teinámsaw kal nam kiním aka fikaloma bá.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Kata kamano nalam kal, Got ayo watawnak ufek ufek kaba dákadálokabaw ayo kukamokaba ko.” Akune,
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Yesus bakomam, “kum kiním ayo talá sinik so keidokaba.” Wakane,
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Máta bako nadune, “nalam kal aka am afung am dánokaba kal talá tabokaba.” Akune,
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Yesus ayo bakomam, “naka talá tabamin mit kayak ade sinik soim kinim, kayo kan kinim ata aket kunama, aka fikaloma bá, kata aka sun sinik kudu sun kuw bokaba
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 ade kan ata kinim kaunsin alom aket kunama namti, aka fikaloma banim.” Wakei nadane bakomam, “nam weng bakabi be afan kaláwe?” Wakane,
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 uka bakodaw, “au Kamokim, nam aket kaba Got Walusa Kinim ade Got Min kawta bakan tasaw kala.” Akeisu.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Weng bakanbu be banimane, uka asiki yak ulum neng Madiya gán dámamu, tade yak kinang tem unune, bakomam, “Kukumin kinim kalak abe. Kale aka kum gán kábano.” Waku.
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Kidimam nadune Madiya uyo ek yak tam atamu ko.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Kamane Yesus ayo tad abiw tadongin danim, aka Máta atabu kal ki tein be.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Kale Madiya am kudá ei budune, Yu kayak um kinkinbiw kinim iyo utamomo, wabading unu. Kale um yán abo uniw. Kale im aket uka tum tem fom daubiw, finang aman ununo, kalesiw ko.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Kale Madiya uka yak Yesus tod be atam nadune Yesus mewso katun luko dák tein bakodaw, “Kamokim kaba, kadák teinámsaw kal, nam kiním ayo fikaloma banim.” Kala akune,
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesus Madiya utamomo, uka amanbu ka. Kale, Yu kayak uso tadiw, iliso amanbiw. Kale Yesus ayo itam nadanade im amanbiw uyo Yesus alaso aket dakfodawiw, aket budulawa nade dákadáyama.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 “Kiba yakal daubiwe?” Kala nade ika fakadu bakodaw, “Kamokim kaba tade yak atamalo.” Akaniwe,
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Yesus alaso amansa ko.
35 Jesus chorou.
36 Kale Yu kayak bakodiw, “atamino, aka aket seng kudawsa be.” Kalaniwe,
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 alo madik iyo bako, “kinim belata kin mat kin báyamába ade alo aka Lasadas ayo daw kitid moda fikaloma bá keidomano ka.” Kalsiw ko.
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Kale Yesus ayo atin aket budunlawa nade yak tum tem yak nadanade atamomo imal be, tum dukum mak dew yak awsom atisidiw ka.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Kale nadane bakoyam, “yak tum fal kukan keidino.” Kala, kata kinim fikalesa am wanang Máta uka bakodaw, “Kamokim kaba, aka dauduw bi am alalew keida. Kale kamano fom gidgid tabeba.” Akune,
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Yesus ayo bakomam, “naka afan weng bakokamsi, kuba aket nam weng afano kalokabaw, be Got ami kitid atamokabaw.”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Kalane, ika tum kukan keidiwe, Yesus katam fen abid kin mo nadane bakoda, “Natim ken kei, kaba nam weng kidinamsaw.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Naka nalam kal, kaba sun kuw nam weng kidinamábaw, kata kamane bakabi, be kinim kadák tod bidiw, ika weng kidi nadiw im aket afan naka kawta namadálaw tasi,” kalin kala kaleyo ko.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Weng be kal bane, Yesus weng amsun gán dá bakoda, “Lasadas kaba, matam bálo.”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Akane, kinim fikalesa ayo matam abe nadane alam teng so yán so kibi kun so adik ilim kál falfal dawtisiw uyo uso kanodu matam tadane, Yesus ayo bakoyam, “yak ilim kál falfal dausiw uyo bá dabadáliw alam am unak kala.” Yakeisa ko.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Yu kayak seng seng ilim tad, Madiya utama bom keibiw iyo Yesus am kanoda kukuw bo utam nadiwe ika am aket kudawsiw.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Kata madik iyo yak Fedasi itam nadiwe Yesus ami kanoda sung uyo bakayamsiw.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Kale bokal kayak as fakiw dakádawin kinim so Fedasi kinim so kot keimin kinim so iyo adikum gán dá tada tada au nadiwe weng gudulu nuka yakanamokabuw. “Kinim mak aka kukuw makik makik seng kidelba.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Kale be dabadáluw kanamin kukuw kuw faku unokaba, adikum kinim wanang iyo am aket kudawokabiw ade Udom gawman ika tad nadiw num Yol am kukan keiyamokabiw ade num bakan uyo ita kin modokabiw.” Kalsiw ko.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Kale kinim mak ami win Kayafas, ayo bemi itol kal bokal kayak keidabiwo, aka bako nadane, “kiba adikum ufek ufek
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 kim kal banim, kinim makuw ata kim as bo fikaloma be ken, adikum num Yuddia bakan kayak im mafak dádoma be mafak ko.” Kalesa.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Be aka alam aket tei bakosa bá, kata belami itol kal bokal kayak keidaw sidiw kayo, aka Got ami lum senin weng, kale bako nadane, “Yesus ata Yu kayak im as boyam fikalokaba.” Kalesa kayo ko.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Kale ita kuw bá, kata Got ami muduw adikum bakan sikela yak aba, maek aba ausiw iyo fabudula tada tada imu mit makuw keiyamokaba kayo,
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 kale belami am dánámin kabadákal, Yu kayak ika Yesus ambidumo kanamiw.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Kale kana bidiwe, Yesus ayo misun leiw yak Yuddia bakan kámongin banim dako nadano aka kudá yak anang iwán sed gisa bakan mewso, be abiw mak win Ifadiyam kal, alam weng kidimin kinim so aso teinbisiw ko.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Kale Yu kayak ilim tam Akayam Unemin ban bomin mewso keidune anang kukum kukum biyámin kinim iyo Yedusalem kal tada tada kei nadiwe suksuku naduwo yanol tam Akayam Unemin ban bomumo kana bom nadiwo
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Yesus fenin kuw kei bom nadiwe Yol am ábal fang kal tod bom bakodawa bakodawa keimom nadiwe bakodiw, “kam aket watawnak? Aka ban bomin uyo alaso tadokabane, bade báye?” Kalsiw.
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Kale bokal kayak as fakiw dakádawin kinim so Fedasi so kinim wanang bakoyam nadiwade “kan kinim ata Yesus atama kaí, wabading weng kalan tad bakoyamiwo, kata nuka yak dew fakudumo.” Kalsiw ko.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.