João 11

GOT WENG ABEM Alokso Abino Kalin (FAI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kale kinim mak am win Lasadas, aka asanin kudu be. Kale am abiw be Betani. Kale Madiya so ulum anggek Máta so im abiw be kal kale.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Lasadas be Madiya umi fiwso wok imsá dok Kamokim Yesus dim dá nadune ulum gebom kon tuw am yán dim kidálawsu, umi kinímo kale.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Am wanáng kasal iyo weng dabadáliw yak Yesus bakodaw, “Kamok kaba kalam kakanum aket kukamsa ade asanuba ko.” Akiwe,
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Yesus ayo weng kidi nadane aka bako, “ami asanin bo kanodawu fikalako kaleyo bá ka. Bude kanodino, kata Got ami win uta kufodaw ade Min win so kufodaw audino, kaleyo bo.” Yakei nadane,
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Yesus ayo Máta so ulum neng so ulum kiním Lasadas so aket kuyamsa.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Kale Yesus ayo Lasadas asanin sung kidi nadanade aka kabadákal tein bom bi am alewe keidin taw au nadane,
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 alam weng kidimin kinim bakoyam, “nuka asiki Yuddia unumo.” Yakane, ika bakodaw,
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 “Kukumin kinim kaba, alo mew amsin kal Yuddia kayak iyo tum tuw kanbidumo kalsiw. Beta ale kamano asiki unono kalbáwe?” Akiwe,
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Yesus fakadu bakoyam, “am táw táw be midilámin so bá ade kinim mak táw kámoma aka kibit kabut bom bingbing dákamoma banim. Kale be watawo kaleyo bá, am lánba, kayo aka ken ata bom kámoma kala.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Kata kinim aka midilin tem kámokaba, beta afan kibit kabut bom bingbing dákamokaba. Be watawo kaleyo bá, am lánin banim kayo ka.” Yakeisa.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Alo weng be bakanom nadane bako, “num lon Lasadas ayo akálbe. Kale naka yak nadiyo dafodi matam kenak.” Yakane,
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 alam weng kidimin kinim iyo weng fakadu bakodaw, “Kamokim kaba, aka ken kasá akálbe. Be watawo kale kaba bako, ‘naka yak dafodi matam kenak.’ Akawe,” akansiw ko.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yesus ami weng mit ayo ki Lasadas be fikalese, kal bom bakamano im aket bude law akálbeno bakabano, kalesiw.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Kale Yesus ayo weng kidela bakoyam, “Lasadas ayo fikaleba.” Yakei nadane bako,
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 “kim luk beta naka ken aso teinongin banim sikam bino kal bom kalfalbi. Kale be watawo kaleyo bá, kiba kal aket afano kalokabiw. Kale kamane nikil ataman unumo.” Kalesa ko.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Kale awang man Tomas aka weng kidimin kinim madik bakoyam, “kana, nikil nuka Kukumin kinim alaso yak naduwo nuluso makuw alaso fikalumo.” Yakeisa ko.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Kale Yesus ayo yak audomane, Lasadas ayo tum tem daudiw bi am alalew keida ka. Kalesa.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Betani abiw ayo Yedusalem abiw mewso.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Kale Yu kayak seng seng iyo tad, Máta so Madiya so im kiním Lasadas fikala fom am tem bidiw, imi ilil dudayamum kale tadbiw.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Kale Máta uyo kidilomo Yesus ayo leiw tadaba ka. Kale nadune uka leiw eidaw unu, Madiya uta am tein alune.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Máta uta unom Yesus leiw kal atam nadune weng bakodaw, “Kamokim kaba, kadák teinámsaw kal nam kiním aka fikaloma bá.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Kata kamano nalam kal, Got ayo watawnak ufek ufek kaba dákadálokabaw ayo kukamokaba ko.” Akune,
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yesus bakomam, “kum kiním ayo talá sinik so keidokaba.” Wakane,
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Máta bako nadune, “nalam kal aka am afung am dánokaba kal talá tabokaba.” Akune,
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yesus ayo bakomam, “naka talá tabamin mit kayak ade sinik soim kinim, kayo kan kinim ata aket kunama, aka fikaloma bá, kata aka sun sinik kudu sun kuw bokaba
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 ade kan ata kinim kaunsin alom aket kunama namti, aka fikaloma banim.” Wakei nadane bakomam, “nam weng bakabi be afan kaláwe?” Wakane,
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 uka bakodaw, “au Kamokim, nam aket kaba Got Walusa Kinim ade Got Min kawta bakan tasaw kala.” Akeisu.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Weng bakanbu be banimane, uka asiki yak ulum neng Madiya gán dámamu, tade yak kinang tem unune, bakomam, “Kukumin kinim kalak abe. Kale aka kum gán kábano.” Waku.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Kidimam nadune Madiya uyo ek yak tam atamu ko.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Kamane Yesus ayo tad abiw tadongin danim, aka Máta atabu kal ki tein be.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Kale Madiya am kudá ei budune, Yu kayak um kinkinbiw kinim iyo utamomo, wabading unu. Kale um yán abo uniw. Kale im aket uka tum tem fom daubiw, finang aman ununo, kalesiw ko.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Kale Madiya uka yak Yesus tod be atam nadune Yesus mewso katun luko dák tein bakodaw, “Kamokim kaba, kadák teinámsaw kal, nam kiním ayo fikaloma banim.” Kala akune,
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesus Madiya utamomo, uka amanbu ka. Kale, Yu kayak uso tadiw, iliso amanbiw. Kale Yesus ayo itam nadanade im amanbiw uyo Yesus alaso aket dakfodawiw, aket budulawa nade dákadáyama.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 “Kiba yakal daubiwe?” Kala nade ika fakadu bakodaw, “Kamokim kaba tade yak atamalo.” Akaniwe,
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Yesus alaso amansa ko.
35 Jesus chorou.
36 Kale Yu kayak bakodiw, “atamino, aka aket seng kudawsa be.” Kalaniwe,
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 alo madik iyo bako, “kinim belata kin mat kin báyamába ade alo aka Lasadas ayo daw kitid moda fikaloma bá keidomano ka.” Kalsiw ko.
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Kale Yesus ayo atin aket budunlawa nade yak tum tem yak nadanade atamomo imal be, tum dukum mak dew yak awsom atisidiw ka.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Kale nadane bakoyam, “yak tum fal kukan keidino.” Kala, kata kinim fikalesa am wanang Máta uka bakodaw, “Kamokim kaba, aka dauduw bi am alalew keida. Kale kamano fom gidgid tabeba.” Akune,
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Yesus ayo bakomam, “naka afan weng bakokamsi, kuba aket nam weng afano kalokabaw, be Got ami kitid atamokabaw.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Kalane, ika tum kukan keidiwe, Yesus katam fen abid kin mo nadane bakoda, “Natim ken kei, kaba nam weng kidinamsaw.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Naka nalam kal, kaba sun kuw nam weng kidinamábaw, kata kamane bakabi, be kinim kadák tod bidiw, ika weng kidi nadiw im aket afan naka kawta namadálaw tasi,” kalin kala kaleyo ko.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Weng be kal bane, Yesus weng amsun gán dá bakoda, “Lasadas kaba, matam bálo.”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Akane, kinim fikalesa ayo matam abe nadane alam teng so yán so kibi kun so adik ilim kál falfal dawtisiw uyo uso kanodu matam tadane, Yesus ayo bakoyam, “yak ilim kál falfal dausiw uyo bá dabadáliw alam am unak kala.” Yakeisa ko.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Yu kayak seng seng ilim tad, Madiya utama bom keibiw iyo Yesus am kanoda kukuw bo utam nadiwe ika am aket kudawsiw.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Kata madik iyo yak Fedasi itam nadiwe Yesus ami kanoda sung uyo bakayamsiw.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Kale bokal kayak as fakiw dakádawin kinim so Fedasi kinim so kot keimin kinim so iyo adikum gán dá tada tada au nadiwe weng gudulu nuka yakanamokabuw. “Kinim mak aka kukuw makik makik seng kidelba.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Kale be dabadáluw kanamin kukuw kuw faku unokaba, adikum kinim wanang iyo am aket kudawokabiw ade Udom gawman ika tad nadiw num Yol am kukan keiyamokabiw ade num bakan uyo ita kin modokabiw.” Kalsiw ko.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Kale kinim mak ami win Kayafas, ayo bemi itol kal bokal kayak keidabiwo, aka bako nadane, “kiba adikum ufek ufek
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 kim kal banim, kinim makuw ata kim as bo fikaloma be ken, adikum num Yuddia bakan kayak im mafak dádoma be mafak ko.” Kalesa.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Be aka alam aket tei bakosa bá, kata belami itol kal bokal kayak keidaw sidiw kayo, aka Got ami lum senin weng, kale bako nadane, “Yesus ata Yu kayak im as boyam fikalokaba.” Kalesa kayo ko.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Kale ita kuw bá, kata Got ami muduw adikum bakan sikela yak aba, maek aba ausiw iyo fabudula tada tada imu mit makuw keiyamokaba kayo,
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 kale belami am dánámin kabadákal, Yu kayak ika Yesus ambidumo kanamiw.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Kale kana bidiwe, Yesus ayo misun leiw yak Yuddia bakan kámongin banim dako nadano aka kudá yak anang iwán sed gisa bakan mewso, be abiw mak win Ifadiyam kal, alam weng kidimin kinim so aso teinbisiw ko.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Kale Yu kayak ilim tam Akayam Unemin ban bomin mewso keidune anang kukum kukum biyámin kinim iyo Yedusalem kal tada tada kei nadiwe suksuku naduwo yanol tam Akayam Unemin ban bomumo kana bom nadiwo
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Yesus fenin kuw kei bom nadiwe Yol am ábal fang kal tod bom bakodawa bakodawa keimom nadiwe bakodiw, “kam aket watawnak? Aka ban bomin uyo alaso tadokabane, bade báye?” Kalsiw.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Kale bokal kayak as fakiw dakádawin kinim so Fedasi so kinim wanang bakoyam nadiwade “kan kinim ata Yesus atama kaí, wabading weng kalan tad bakoyamiwo, kata nuka yak dew fakudumo.” Kalsiw ko.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.