Jó 17

Esperanto (ESPERANTO) vs VC

VC Versão Católica

¹ Mia spirito senfortiĝis, miaj tagoj mallongiĝis, Tomboj estas antaŭ mi.

¹ O sopro de minha vida vai-se consumindo, os meus dias se apagam, só me resta o sepulcro.

² Mokado min ĉirkaŭas; En aflikto pro tio restas mia okulo.

² Estou cercado por zombadores, meu olho vela por causa de seus ultrajes.

³ Estu Vi mem mia garantianto antaŭ Vi; Alie kiu donos la manon pro mi?

³ Sê tu mesmo a minha caução junto de ti, e quem ousará bater em minha mão?

⁴ Ĉar ilian koron Vi kovris kontraŭ prudento; Tial Vi ne donos al ili triumfon.

⁴ Pois fechaste o seu coração à inteligência, por isto não os deixarás triunfar.

⁵ Se iu fanfaronas antaŭ siaj amikoj pri sia parto, La okuloj de liaj infanoj konsumiĝos.

⁵ Há quem convide seus amigos à partilha, quando desfalecem os olhos de seus filhos.

⁶ Li faris min proverbo por la popoloj; Kaj mi fariĝis homo, al kiu oni kraĉas en la vizaĝon.

⁶ Ele me reduziu a ser a fábula dos povos, e me cospem no rosto.

⁷ Mia okulo mallumiĝis de ĉagreno, Kaj ĉiuj miaj membroj fariĝis kiel ombro.

⁷ Meus olhos estão atingidos pela tristeza, todo o meu corpo não é mais que uma sombra.

⁸ La justuloj eksentos teruron pro tio, Kaj la senkulpulo ekscitiĝos kontraŭ la hipokritulo.

⁸ As pessoas retas estão estupefactas, e o inocente se irrita contra o ímpio;

⁹ Tamen la virtulo forte konservos sian vojon, Kaj la purmanulo pli firmiĝos.

⁹ o justo, entretanto, persiste no seu caminho, o homem de mãos puras redobra de coragem.

¹⁰ Kaj kiom ajn vi ĉiuj revenos, Mi ne trovos inter vi saĝulon.

¹⁰ Mas vós todos voltai, vinde, pois não acharei entre vós nenhum sábio?

¹¹ Miaj tagoj forpasis, pereis miaj intencoj, Kiujn havis mia koro.

¹¹ Meus dias se esgotam, meus projetos estão aniquilados, frustraram-se os projetos do meu coração.

¹² La nokton ili volas fari tago, La lumon alproksimigi al la mallumo.

¹² Fazem da noite, dia, a luz da manhã é para mim como trevas.

¹³ Se mi atendas, tamen Ŝeol estas mia domo, En la mallumo estas pretigita mia lito.

¹³ Deverei esperar? A região dos mortos é a minha morada, preparo meu leito no local tenebroso.

¹⁴ Al la kavo mi diras:Vi estas mia patro; La vermojn mi nomas mia patrino kaj mia fratino.

¹⁴ Disse ao sepulcro: És meu pai, e aos vermes: Vós sois minha mãe e minha irmã.

¹⁵ Kion mi devas atendi? Kiu atentos mian esperon?

¹⁵ Onde está, pois, minha esperança? E minha felicidade, quem a entrevê?

¹⁶ En la profundon de Ŝeol ĝi malsupreniros, Ni ambaŭ kune kuŝos en la polvo.

¹⁶ Descerão elas comigo à região dos mortos, e nos afundaremos juntos na terra?

Ler em outra tradução

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.