Marcos 6
Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs VC
1 Majoya Jesosa jomajo ani poqui oꞌoyanaje ojaya cuiñajji yasijje, Nasanena huasijje. O shajjaꞌajjajji cuana nijje poquinaje.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Epojja ejomishocajjijo Jodioja equi ejjachichaquijji yasijje poqui majje dobiquinaje. Esohui huohui canaje. Ojaya esohui shajjaꞌajja majje ojjaña cuana quea tecue nee poanaje, Nasanenajo baꞌeca cuana. Oya Jesosa Joseja jea poso acanaje cuaa.
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Oya aje oe acui cacajjija bacua ejja pojjaꞌa. Oja nae Mania bajjani, oja chahua cuana Jacobo, Jose, Simohui, Jonasa peaꞌai bajjani. Oja jjoꞌi cuana peaꞌai jiquiojo baꞌe.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Jamajjeya Jesosaa oya cuana jama acanaje baꞌa: —Eꞌe de, pea cuaa Eyacuiñajjija esohui huohuijji shajjaꞌajja cani. Jamatii ojaya cuiñajjijo ojaya huapa pojjeama cuana ca ca oe o shajjaꞌajja sa poꞌyo ajja. Oya jayojjaya miquianaya e shajjaꞌajja sa poꞌyo ajja.
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Jamajjeya oya cuana shajjaꞌajja sa poꞌyo ajjajo, oya Eyacuiñajjija Bacua pojjeama posojo, Jesosaa oe pojji napaꞌajja cajje jjaajaqui mee caꞌyonaje. Ma dejjaa ajjima acani oe pojji nei acanaje Nasanenajo.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Jamajjeya Jesosa jjashahuabaquinaje jama baꞌa: —¿Yajjajje shai Nasanenajo baꞌeca cuana quea sapa caꞌa poani? Ejo eꞌe nei jjashahuabaqui ajja —poanaje.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Majoya Jesosaa o shajjaꞌajjajji 12 huisome iyaa canaje o que. Oya cuana quea caꞌa po mee canaje eshahua cuana huoojeacuayajeaꞌyojji, ojjaña emanojaa cuana huaquia meeꞌyojji, ejjaajaqui meeꞌyojji peaꞌai. Oya cuana becanejjijji peaꞌai huoojea canaje ojaya esohui shajjaꞌajjajji cuana pea cuiñajji cuana huasijje ojaya esohui huohuiya.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Huohui canaje jama baꞌa: —¡Jjeya aꞌa aquiana dojojji! ¡Oe acui ejjaquecuacaꞌaquijji dojocue, beca pojjeama! ¡Bashosoco bobi dojojji aꞌa dojojji! ¡Ejjeshejji, bobi peaꞌai aꞌa dojojji!
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 ¡Ejiojji shejee oe huoshoꞌyocue! ¡Daqui oe nei, ma miquea eyamijo baꞌe nei oe dojocue, beca pojjeama!
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 ¡Pea cuiñajji yasijje poqui majje saꞌajjacue oe dejja miquea epeejji epojji, joya bei bei! ¡Ojaya equijo anicue ma cuiñajjijo nequi majje!
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Eꞌe pojjaꞌa beca equijo, beca cuiñajjijo miquea esohui shajjaꞌajja sa poꞌyo ajjajo, niñeba canijo peaꞌai, ¡oya cuana jeajeanaꞌyocue! Poquijeꞌyohua jama acue baꞌa: “Eyaya miquianaya cajaa ajeꞌyo, quea mimishi mi coma. Eyacuiñajjiya miya ba cani quea mimishi nee nee. Ohuaya miya quea nee nee po mee cajeꞌyo” acue —Jesosa poanaje.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Jamajjeya Jesosa shajjaꞌajjajji cuana poquinaje. Ojjaña cuiñajji cuana huasijje esohui huohui canaje. Jama poanaje baꞌa: —¡Miquea mimishi cuanajo quea yeno pocue! ¡Mimishi pajeaꞌyocue Eyacuiñajjija epeejji epoꞌyojji! —acanaje cuaa.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Quea huiso eshahua cuana dejja cuanajo nequi huoojeacuayajea caꞌyonaje. Quea huiso emanojaa cuana acuijjajja seiyiya shicui majje jjaajaqui mee caꞌyonaje, huaquia mee caꞌyonaje peaꞌai, Jesosa shajjaꞌajjajji cuaa.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Jesosa Janinea meshijo anijo, Janinea meshi meseya Enode Antipa bajjaniya shajjaꞌajja canaje onaja ehuohuiꞌyo ojo. Beca cuana Jesosa Huani shequi oꞌoyanaje poso acanaje jama baꞌa: —Eꞌe nei jiquio dejja aje oe Huani, ma ona besameejji poa. Eꞌe pojjaꞌa oya manoꞌyo majje shequi oꞌoyanaje. Jamajjeya ohuaya Eyacuiñajjiya jayojjaya acani, ma dejjaa ajjima acani —poanaje beca cuana.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Pea cuana ca ca jama poanaje baꞌa: —Chojja, oya etiiquiana Enia, ma yahuajo nei Eyacuiñajjija esohui huohuijji poanaje poe oꞌoyanaje.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Enode Antipa ca ca onajaya ehuohuiꞌyo Jesosajo shajjaꞌajja majje quea mete nee jama poanaje baꞌa: —Eꞌe de, yahuajo ecuea esohuijo Huani sapa jajasejja ca poa. Oya shequi oꞌoyanaje eꞌe jojo nei. Jamajjeya Eyacuiñajjiya jayojjaya acani ma dejjaa ajjima acani; quea huiso huaquia mee cani —poanaje Enode.
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Eꞌe, yahuajo emeshi mese Enode Antipaja edoe mese Penipeja ehuanase Enodiasi bajjani Huani nijje quea quene nee nee poa. Jamajjeya Enode Antipaya Huani iña mee ca poa; jeanobiajea mee ca poa. Enodiasiya aje oe oja yahue huei ca poa Enode nijje ebaꞌejji, ojaya esha mese nijje ebaꞌejji.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Jamajjeya Huaniya yahuajo Enode Antipa jama tecueame aca poa baꞌa: —¡Miyaya aje oe mique doeja, Penipeja ehuanase Enodiasi aꞌa huanaꞌyojji! Jamaya quea mimishi —Huaniya aca poa.
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Jamajjeya ohua tecuea cajje quenequenea poa Enodiasi Huani nijje. Quecua sa aca poa. Jamatii quecua jjima;
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 oya Enode quea mete poanaje. Oya jjashahuabaquinaje Huani Eyacuiñajjija esohui huohuijji nei neijojo, ojaya epeejji nei poanaje. Jamajjeya nahue canaje Enodiasiya equecua ca poaje jjejojo. Huanija esohui shajjaꞌajja sa poa Enode Antipa, jamatii ojaya quea quehua. Huani equi ejjajeanobiaquijjijo jaa iyaa huichaꞌa huichaꞌa canaje esohui huohuiya.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Jamatii quijje Enodiasiya Huani sapa jajasejja mee canaje. Jiquio jama poanaje baꞌa: Enodeya o cuaya poa pojjajo ojjaña ojaya epeejji cuana iyaa canaje ojee ijjiaꞌijjiaa, majamajaqui baa peaꞌai. Ojaya echaco meesahuajji, dejja etii cuana, sohuinano huoojeajji poani cuana peaꞌai, Janinea meshijo baꞌe dejja etii cuana peaꞌai quea huiso nee nee iyaa canaje.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Ojjaña ijjiaꞌijjiaꞌanijo, Enodiasija bacuase peaꞌai oe nei majamaja nequinaje ojjañaja ebajji, quea bihui nee epo meejji. Enode Antipa quea bihui nee nee poa epona shoꞌijo. Jamajje onijje miminaje jama baꞌa: —¿Ae shai sa miya poani? ¡Huohuicue mo! Eyaya joya miya sañaya quiaje eꞌe jojo nei, she —acanaje Enodeya—.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Eꞌe jojo nei she coya miya saje aje mi quiaje; miya huohuiañaya ca mi ca quiaje, ecue meshi sejja aje mi quiaje miquea epojji —huohui neinei canaje Enodeya.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Jamajjeya epona shoꞌi poquinaje ojaya enaese Enodiasi huohuiꞌajjaa.
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Epona shoꞌi poe oꞌoyanaje Enode que. Huohui canaje jama baꞌa: —Huani, ma ona besameejji poani ejeanobiajaa. ¡Ojaya esapa jajasejjajeaꞌyo majje piatojo jjequicue jjeyahua nei! Maya eya sa poani.
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Ma shajjaꞌajja majje emeshi mese Enode quea ajjajja nee nee poanaje. Jamatii ojaya esohui epona shoꞌi nijje ojjaña ojaya epeejji cuanaa shajjaꞌajja canaje. Jamajjeya ojaya esohui pajea ajja, Enodeja.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Jamajjeya ohuaya sohuinano cuana huoojea canaje: —¡Epona shoꞌija esohui jayojja jama acue! ¡Huani ma ejeanobiajaa oe sapa jajasejjajeaquicue! ¡Jjequicue jjeyahua nei! —poanaje.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Jjeyahua nei sohuinano cuana poquinaje Huani que. Huani sapajajasejjajea caꞌyonaje. Esapa jjequi canaje piatojo. Epona shoꞌi quia canaje. Majoya ohuaya Huanija esapa oja nae yasijje quia cañaquiꞌyonaje, epona shoꞌiya.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Majoya aje oe Huani shajjaꞌajjajji poani huohui canaje cuaa. Jamajjeya oya cuana poeyanaje o dojoꞌyohua, emojeaꞌyojji. Mojeaꞌyo majje papoquiꞌyonaje Jesosa huohuiya.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Majoya quijje pishana Jesosaja huoojeaꞌyo cuana ojjaña cuiñajji yasijje esohui huohuiya poqui huacuaya poe oꞌoyanaje o que. Oya cuana huohui poñaquinaje ojjaña ohua acanaje, ojjaña ojaya esohui ma ohua huohui canaje peaꞌai huohui canaje Jesosa huasijje.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Quea huiso nee nee dejja poe majamajanijo ijjiaꞌijjia meemee ajja. Jamajjeya Jesosaa oya cuana acanaje: —¡Cuaꞌa, dejjama huasijje ejomishocaqui! Quea huiso nee nee ejjachichaqui nequi cuaa se ijjiaꞌijjia mee jjima acaje —Jesosaa acanaje.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Jamajjeya Jesosa o shajjaꞌajjajji nijje nequisohuaquinaje bishe ai yasijje. Besapoquinaje quima huasijje.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Jamatii Jesosa besapoquije ba majje quea huiso dejja cuana cuiñajji cuanajo baꞌe ejiojjijje poqui canaje Jesosa baa. Poquicuajinaje ma Jesosa besapoquije yasijje. Ebionei jjaja onaya aniñaquinaje, Jesosa hui que añaquiya.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Quijje pishana Jesosa o shajjaꞌajjajji cuana nijje baꞌeñaquinaje. Bishe aijo ani nequisohuaquinaje etaja huasijje. Quea huiso nee nee cuana ba cañaquinaje. Onajo Jesosa quea yeno jjashahuabaquinaje. Eꞌe, oya cuana quea yeno, quea mano nee ñajjajja jaahuana jjima jayojjaya. Jamajjeya oya cuana sohuihuohui canaje quea huiso nee nee Jesosaa.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Siniajo Jesosa que poe majje o shajjaꞌajjajji cuaa huohui canaje jama baꞌa: —Jesosa, sinia coma, de. Chamaꞌ jiquiojo bobi, equi peaꞌai.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 ¡Dejja cuana huoojeacue cuiñajji sisi cuana huasijje oja bobi jjesheya!
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 —Chojja. Caꞌaniahua cuana. ¡Bobiacue oe miquiaaya! —Jesosaa acanaje.
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Jamajjeya Jesosaa jama acanaje baꞌa: —¿Ache huiso pahui yani esejaya? ¡Pahui baquicue!
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Jesosa jama poanaje baꞌa: —Ojjaña cuana jama acue baꞌa: “¡Ojjaña anioquecue sipone biajje!” acue —Jesosaa acanaje—. ¡Ojee jjaꞌanichicha meequicue! ¡Anijji becabeca anioque meeme acue!
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Jamajjeya quea huiso sipone yanijo, ojjaña cuana anioque mee canaje sipone biajje. Jomajo iye huiso anioquenaje, 50; quea huesha pishana iye huiso anioquenaje, 100. Jamaya anioque bamebamenaje cuana ojjaña, de.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Majoya Jesosaa me oejje huiso pahui, nahuoo sisi becanejjijji peaꞌai jjeshe majje eyahuasijje jjabajeasohuaquinaje Eyacuiñajji nijje emimijji. Bobijo mimi majje pahui miji canaje. O shajjaꞌajjajji cuana quia mee canaje dejja cuana eꞌanioqueani yasijje. Nahuoo sisi peaꞌai miji majje quia mee canaje ojjaña huasijje. Quia capoquijeya quea huiso nee nee jjapanaqui poquipoquinaje bobi, de.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Jamajjeya ojjañaa ijjia neinei canaje. Quea jejje poanaje.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Ojjaña jejje majje eshajjaꞌajjajji cuaa chicha caꞌyonaje bobi ojjañaja ijjiasejja. Jjepai ai yasijje iya caꞌyonaje. Quea huiso nee poanaje, 12 jjepai huisome quea cuata poanaje bobi eꞌijjiasejja.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Eꞌe, Jesosaa quea huiso nee nee bobia canaje, de, 5.000 dejja.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Jjeyahua nei siniajo Jesosaa o shajjaꞌajjajji cuana huoojea canaje. Jama acanaje baꞌa: —¡Bishe ai yasijje nequisohuaquicue! ¡Bae ojje miji yasijje besapoquicue Betesaida cuiñajji yasijje! Quijje eya poquije mi que, pea cuana huoojeaꞌyo majje —poanaje.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Majoya dejja cuana quea huiso cuana huoojeaꞌyo majje Jesosa eyiyo huasijje jaasohuaquinaje oe nei oja Chii nijje mimiya.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Mecajje Jesosa oe nei jomajo aninaje, eyiyojo. O shajjaꞌajjajji cuaa ca ca bishe ai quea huesha nee yo canaje, bae yiyesama huasijje.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Jomajo ani Jesosaa oya cuana ba canaje, janobajjima nei yoyoꞌajja baꞌe. Eꞌe, beni quea quemo nee poeyanaje. Bishe cuiajea caꞌyonaje huacuaya. Enashajohua bishe janobajjima nei nane canaje, cuio canaje enaa. Mecashono quea apo nee nee poanaje. Jamatii Jesosa eyiyojo ani o que poquinaje ena biajje.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Jesosa ena biajje jeojeojebeje ba majje o shajjaꞌajjajji cuana quea mete nee nee poanaje. Quea metejo taaanaje jama baꞌa: —¡Coya ae shai poeje baꞌa! —siasianaje—. ¡Coya eshahua, de!
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Jamajjeya Jesosaa oya cuana huohui canaje jama baꞌa: —¡Aꞌa quea mete pojji! Eya jja iña jiquio, eshahua pojjeama. ¡Quea jaji nee pocue!
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Majoya Jesosa bishe ai yasijje aniajo, beni nequioquequiꞌyonaje. Jamajjeya ojjaña cuana bishe aijo aniya jjajjasoaquinaje. Quea jaji nee poꞌyonaje: —Eꞌe pojjaꞌa, eꞌe jojo nei, de —poanaje.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Eꞌe, Jesosaa ma dejjaja ba jjima acanaje; 5.000 dejja cuana bobia canaje me oejje pahuijo. Jamatii oya cuanaja eba pojjeama Jesosa quea caꞌa nee nee, ojjaña acani. Oya cuana ca ca quea jjashahuabaqui jaꞌa po jjima.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Quijje pishana bae ojje miji yasijje, Jenesaneꞌ meshi yasijje besapoqui oꞌoyanaje Jesosa. Baꞌeñaquinaje o shajjaꞌajjajji cuana nijje.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Bishejo ani nequisohuaquinaje etaja huasijje. Dejja cuaa jomajo baꞌeya Jesosa ba canaje yahuajo.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Jamajjeya o ba oꞌoya majje ojjaña iyaaqui canaje Jesosa que epoecuajijji. Ojjaña emanojaaca cuana equipajaajjijo jaa Jesosa que ye canaje.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Jamajjeya Jesosa cuiñajji quea quemo huasijje, pea cuiñajji sisi cuana huasijje peaꞌai, equi cuana huasijje peaꞌai dobiqui yajo, dejja cuaa emanojaa cuana jjequi canaje o que, jjaajaqui meeꞌyohua. Huohui canaje cuaa jama baꞌa: —Jesosa, ojjaña emanojaaca cuana mique daqui che napaꞌajja meecue ehuaquiaꞌyojji, ejjaajaquiꞌyojji —acanaje.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.