Marcos 6
Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs NTLH
1 Majoya Jesosa jomajo ani poqui oꞌoyanaje ojaya cuiñajji yasijje, Nasanena huasijje. O shajjaꞌajjajji cuana nijje poquinaje.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Epojja ejomishocajjijo Jodioja equi ejjachichaquijji yasijje poqui majje dobiquinaje. Esohui huohui canaje. Ojaya esohui shajjaꞌajja majje ojjaña cuana quea tecue nee poanaje, Nasanenajo baꞌeca cuana. Oya Jesosa Joseja jea poso acanaje cuaa.
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Oya aje oe acui cacajjija bacua ejja pojjaꞌa. Oja nae Mania bajjani, oja chahua cuana Jacobo, Jose, Simohui, Jonasa peaꞌai bajjani. Oja jjoꞌi cuana peaꞌai jiquiojo baꞌe.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Jamajjeya Jesosaa oya cuana jama acanaje baꞌa: —Eꞌe de, pea cuaa Eyacuiñajjija esohui huohuijji shajjaꞌajja cani. Jamatii ojaya cuiñajjijo ojaya huapa pojjeama cuana ca ca oe o shajjaꞌajja sa poꞌyo ajja. Oya jayojjaya miquianaya e shajjaꞌajja sa poꞌyo ajja.
4 Mas Jesus disse:
5 Jamajjeya oya cuana shajjaꞌajja sa poꞌyo ajjajo, oya Eyacuiñajjija Bacua pojjeama posojo, Jesosaa oe pojji napaꞌajja cajje jjaajaqui mee caꞌyonaje. Ma dejjaa ajjima acani oe pojji nei acanaje Nasanenajo.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Jamajjeya Jesosa jjashahuabaquinaje jama baꞌa: —¿Yajjajje shai Nasanenajo baꞌeca cuana quea sapa caꞌa poani? Ejo eꞌe nei jjashahuabaqui ajja —poanaje.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Majoya Jesosaa o shajjaꞌajjajji 12 huisome iyaa canaje o que. Oya cuana quea caꞌa po mee canaje eshahua cuana huoojeacuayajeaꞌyojji, ojjaña emanojaa cuana huaquia meeꞌyojji, ejjaajaqui meeꞌyojji peaꞌai. Oya cuana becanejjijji peaꞌai huoojea canaje ojaya esohui shajjaꞌajjajji cuana pea cuiñajji cuana huasijje ojaya esohui huohuiya.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Huohui canaje jama baꞌa: —¡Jjeya aꞌa aquiana dojojji! ¡Oe acui ejjaquecuacaꞌaquijji dojocue, beca pojjeama! ¡Bashosoco bobi dojojji aꞌa dojojji! ¡Ejjeshejji, bobi peaꞌai aꞌa dojojji!
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 ¡Ejiojji shejee oe huoshoꞌyocue! ¡Daqui oe nei, ma miquea eyamijo baꞌe nei oe dojocue, beca pojjeama!
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 ¡Pea cuiñajji yasijje poqui majje saꞌajjacue oe dejja miquea epeejji epojji, joya bei bei! ¡Ojaya equijo anicue ma cuiñajjijo nequi majje!
10 Disse ainda:
11 Eꞌe pojjaꞌa beca equijo, beca cuiñajjijo miquea esohui shajjaꞌajja sa poꞌyo ajjajo, niñeba canijo peaꞌai, ¡oya cuana jeajeanaꞌyocue! Poquijeꞌyohua jama acue baꞌa: “Eyaya miquianaya cajaa ajeꞌyo, quea mimishi mi coma. Eyacuiñajjiya miya ba cani quea mimishi nee nee. Ohuaya miya quea nee nee po mee cajeꞌyo” acue —Jesosa poanaje.
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Jamajjeya Jesosa shajjaꞌajjajji cuana poquinaje. Ojjaña cuiñajji cuana huasijje esohui huohui canaje. Jama poanaje baꞌa: —¡Miquea mimishi cuanajo quea yeno pocue! ¡Mimishi pajeaꞌyocue Eyacuiñajjija epeejji epoꞌyojji! —acanaje cuaa.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Quea huiso eshahua cuana dejja cuanajo nequi huoojeacuayajea caꞌyonaje. Quea huiso emanojaa cuana acuijjajja seiyiya shicui majje jjaajaqui mee caꞌyonaje, huaquia mee caꞌyonaje peaꞌai, Jesosa shajjaꞌajjajji cuaa.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Jesosa Janinea meshijo anijo, Janinea meshi meseya Enode Antipa bajjaniya shajjaꞌajja canaje onaja ehuohuiꞌyo ojo. Beca cuana Jesosa Huani shequi oꞌoyanaje poso acanaje jama baꞌa: —Eꞌe nei jiquio dejja aje oe Huani, ma ona besameejji poa. Eꞌe pojjaꞌa oya manoꞌyo majje shequi oꞌoyanaje. Jamajjeya ohuaya Eyacuiñajjiya jayojjaya acani, ma dejjaa ajjima acani —poanaje beca cuana.
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Pea cuana ca ca jama poanaje baꞌa: —Chojja, oya etiiquiana Enia, ma yahuajo nei Eyacuiñajjija esohui huohuijji poanaje poe oꞌoyanaje.
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Enode Antipa ca ca onajaya ehuohuiꞌyo Jesosajo shajjaꞌajja majje quea mete nee jama poanaje baꞌa: —Eꞌe de, yahuajo ecuea esohuijo Huani sapa jajasejja ca poa. Oya shequi oꞌoyanaje eꞌe jojo nei. Jamajjeya Eyacuiñajjiya jayojjaya acani ma dejjaa ajjima acani; quea huiso huaquia mee cani —poanaje Enode.
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Eꞌe, yahuajo emeshi mese Enode Antipaja edoe mese Penipeja ehuanase Enodiasi bajjani Huani nijje quea quene nee nee poa. Jamajjeya Enode Antipaya Huani iña mee ca poa; jeanobiajea mee ca poa. Enodiasiya aje oe oja yahue huei ca poa Enode nijje ebaꞌejji, ojaya esha mese nijje ebaꞌejji.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Jamajjeya Huaniya yahuajo Enode Antipa jama tecueame aca poa baꞌa: —¡Miyaya aje oe mique doeja, Penipeja ehuanase Enodiasi aꞌa huanaꞌyojji! Jamaya quea mimishi —Huaniya aca poa.
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Jamajjeya ohua tecuea cajje quenequenea poa Enodiasi Huani nijje. Quecua sa aca poa. Jamatii quecua jjima;
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 oya Enode quea mete poanaje. Oya jjashahuabaquinaje Huani Eyacuiñajjija esohui huohuijji nei neijojo, ojaya epeejji nei poanaje. Jamajjeya nahue canaje Enodiasiya equecua ca poaje jjejojo. Huanija esohui shajjaꞌajja sa poa Enode Antipa, jamatii ojaya quea quehua. Huani equi ejjajeanobiaquijjijo jaa iyaa huichaꞌa huichaꞌa canaje esohui huohuiya.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Jamatii quijje Enodiasiya Huani sapa jajasejja mee canaje. Jiquio jama poanaje baꞌa: Enodeya o cuaya poa pojjajo ojjaña ojaya epeejji cuana iyaa canaje ojee ijjiaꞌijjiaa, majamajaqui baa peaꞌai. Ojaya echaco meesahuajji, dejja etii cuana, sohuinano huoojeajji poani cuana peaꞌai, Janinea meshijo baꞌe dejja etii cuana peaꞌai quea huiso nee nee iyaa canaje.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Ojjaña ijjiaꞌijjiaꞌanijo, Enodiasija bacuase peaꞌai oe nei majamaja nequinaje ojjañaja ebajji, quea bihui nee epo meejji. Enode Antipa quea bihui nee nee poa epona shoꞌijo. Jamajje onijje miminaje jama baꞌa: —¿Ae shai sa miya poani? ¡Huohuicue mo! Eyaya joya miya sañaya quiaje eꞌe jojo nei, she —acanaje Enodeya—.
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Eꞌe jojo nei she coya miya saje aje mi quiaje; miya huohuiañaya ca mi ca quiaje, ecue meshi sejja aje mi quiaje miquea epojji —huohui neinei canaje Enodeya.
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Jamajjeya epona shoꞌi poquinaje ojaya enaese Enodiasi huohuiꞌajjaa.
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Epona shoꞌi poe oꞌoyanaje Enode que. Huohui canaje jama baꞌa: —Huani, ma ona besameejji poani ejeanobiajaa. ¡Ojaya esapa jajasejjajeaꞌyo majje piatojo jjequicue jjeyahua nei! Maya eya sa poani.
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Ma shajjaꞌajja majje emeshi mese Enode quea ajjajja nee nee poanaje. Jamatii ojaya esohui epona shoꞌi nijje ojjaña ojaya epeejji cuanaa shajjaꞌajja canaje. Jamajjeya ojaya esohui pajea ajja, Enodeja.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Jamajjeya ohuaya sohuinano cuana huoojea canaje: —¡Epona shoꞌija esohui jayojja jama acue! ¡Huani ma ejeanobiajaa oe sapa jajasejjajeaquicue! ¡Jjequicue jjeyahua nei! —poanaje.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Jjeyahua nei sohuinano cuana poquinaje Huani que. Huani sapajajasejjajea caꞌyonaje. Esapa jjequi canaje piatojo. Epona shoꞌi quia canaje. Majoya ohuaya Huanija esapa oja nae yasijje quia cañaquiꞌyonaje, epona shoꞌiya.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Majoya aje oe Huani shajjaꞌajjajji poani huohui canaje cuaa. Jamajjeya oya cuana poeyanaje o dojoꞌyohua, emojeaꞌyojji. Mojeaꞌyo majje papoquiꞌyonaje Jesosa huohuiya.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Majoya quijje pishana Jesosaja huoojeaꞌyo cuana ojjaña cuiñajji yasijje esohui huohuiya poqui huacuaya poe oꞌoyanaje o que. Oya cuana huohui poñaquinaje ojjaña ohua acanaje, ojjaña ojaya esohui ma ohua huohui canaje peaꞌai huohui canaje Jesosa huasijje.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Quea huiso nee nee dejja poe majamajanijo ijjiaꞌijjia meemee ajja. Jamajjeya Jesosaa oya cuana acanaje: —¡Cuaꞌa, dejjama huasijje ejomishocaqui! Quea huiso nee nee ejjachichaqui nequi cuaa se ijjiaꞌijjia mee jjima acaje —Jesosaa acanaje.
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Jamajjeya Jesosa o shajjaꞌajjajji nijje nequisohuaquinaje bishe ai yasijje. Besapoquinaje quima huasijje.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Jamatii Jesosa besapoquije ba majje quea huiso dejja cuana cuiñajji cuanajo baꞌe ejiojjijje poqui canaje Jesosa baa. Poquicuajinaje ma Jesosa besapoquije yasijje. Ebionei jjaja onaya aniñaquinaje, Jesosa hui que añaquiya.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Quijje pishana Jesosa o shajjaꞌajjajji cuana nijje baꞌeñaquinaje. Bishe aijo ani nequisohuaquinaje etaja huasijje. Quea huiso nee nee cuana ba cañaquinaje. Onajo Jesosa quea yeno jjashahuabaquinaje. Eꞌe, oya cuana quea yeno, quea mano nee ñajjajja jaahuana jjima jayojjaya. Jamajjeya oya cuana sohuihuohui canaje quea huiso nee nee Jesosaa.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Siniajo Jesosa que poe majje o shajjaꞌajjajji cuaa huohui canaje jama baꞌa: —Jesosa, sinia coma, de. Chamaꞌ jiquiojo bobi, equi peaꞌai.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 ¡Dejja cuana huoojeacue cuiñajji sisi cuana huasijje oja bobi jjesheya!
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 —Chojja. Caꞌaniahua cuana. ¡Bobiacue oe miquiaaya! —Jesosaa acanaje.
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Jamajjeya Jesosaa jama acanaje baꞌa: —¿Ache huiso pahui yani esejaya? ¡Pahui baquicue!
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Jesosa jama poanaje baꞌa: —Ojjaña cuana jama acue baꞌa: “¡Ojjaña anioquecue sipone biajje!” acue —Jesosaa acanaje—. ¡Ojee jjaꞌanichicha meequicue! ¡Anijji becabeca anioque meeme acue!
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Jamajjeya quea huiso sipone yanijo, ojjaña cuana anioque mee canaje sipone biajje. Jomajo iye huiso anioquenaje, 50; quea huesha pishana iye huiso anioquenaje, 100. Jamaya anioque bamebamenaje cuana ojjaña, de.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Majoya Jesosaa me oejje huiso pahui, nahuoo sisi becanejjijji peaꞌai jjeshe majje eyahuasijje jjabajeasohuaquinaje Eyacuiñajji nijje emimijji. Bobijo mimi majje pahui miji canaje. O shajjaꞌajjajji cuana quia mee canaje dejja cuana eꞌanioqueani yasijje. Nahuoo sisi peaꞌai miji majje quia mee canaje ojjaña huasijje. Quia capoquijeya quea huiso nee nee jjapanaqui poquipoquinaje bobi, de.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Jamajjeya ojjañaa ijjia neinei canaje. Quea jejje poanaje.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Ojjaña jejje majje eshajjaꞌajjajji cuaa chicha caꞌyonaje bobi ojjañaja ijjiasejja. Jjepai ai yasijje iya caꞌyonaje. Quea huiso nee poanaje, 12 jjepai huisome quea cuata poanaje bobi eꞌijjiasejja.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Eꞌe, Jesosaa quea huiso nee nee bobia canaje, de, 5.000 dejja.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Jjeyahua nei siniajo Jesosaa o shajjaꞌajjajji cuana huoojea canaje. Jama acanaje baꞌa: —¡Bishe ai yasijje nequisohuaquicue! ¡Bae ojje miji yasijje besapoquicue Betesaida cuiñajji yasijje! Quijje eya poquije mi que, pea cuana huoojeaꞌyo majje —poanaje.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Majoya dejja cuana quea huiso cuana huoojeaꞌyo majje Jesosa eyiyo huasijje jaasohuaquinaje oe nei oja Chii nijje mimiya.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Mecajje Jesosa oe nei jomajo aninaje, eyiyojo. O shajjaꞌajjajji cuaa ca ca bishe ai quea huesha nee yo canaje, bae yiyesama huasijje.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Jomajo ani Jesosaa oya cuana ba canaje, janobajjima nei yoyoꞌajja baꞌe. Eꞌe, beni quea quemo nee poeyanaje. Bishe cuiajea caꞌyonaje huacuaya. Enashajohua bishe janobajjima nei nane canaje, cuio canaje enaa. Mecashono quea apo nee nee poanaje. Jamatii Jesosa eyiyojo ani o que poquinaje ena biajje.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Jesosa ena biajje jeojeojebeje ba majje o shajjaꞌajjajji cuana quea mete nee nee poanaje. Quea metejo taaanaje jama baꞌa: —¡Coya ae shai poeje baꞌa! —siasianaje—. ¡Coya eshahua, de!
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 Jamajjeya Jesosaa oya cuana huohui canaje jama baꞌa: —¡Aꞌa quea mete pojji! Eya jja iña jiquio, eshahua pojjeama. ¡Quea jaji nee pocue!
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Majoya Jesosa bishe ai yasijje aniajo, beni nequioquequiꞌyonaje. Jamajjeya ojjaña cuana bishe aijo aniya jjajjasoaquinaje. Quea jaji nee poꞌyonaje: —Eꞌe pojjaꞌa, eꞌe jojo nei, de —poanaje.
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 Eꞌe, Jesosaa ma dejjaja ba jjima acanaje; 5.000 dejja cuana bobia canaje me oejje pahuijo. Jamatii oya cuanaja eba pojjeama Jesosa quea caꞌa nee nee, ojjaña acani. Oya cuana ca ca quea jjashahuabaqui jaꞌa po jjima.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Quijje pishana bae ojje miji yasijje, Jenesaneꞌ meshi yasijje besapoqui oꞌoyanaje Jesosa. Baꞌeñaquinaje o shajjaꞌajjajji cuana nijje.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Bishejo ani nequisohuaquinaje etaja huasijje. Dejja cuaa jomajo baꞌeya Jesosa ba canaje yahuajo.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Jamajjeya o ba oꞌoya majje ojjaña iyaaqui canaje Jesosa que epoecuajijji. Ojjaña emanojaaca cuana equipajaajjijo jaa Jesosa que ye canaje.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Jamajjeya Jesosa cuiñajji quea quemo huasijje, pea cuiñajji sisi cuana huasijje peaꞌai, equi cuana huasijje peaꞌai dobiqui yajo, dejja cuaa emanojaa cuana jjequi canaje o que, jjaajaqui meeꞌyohua. Huohui canaje cuaa jama baꞌa: —Jesosa, ojjaña emanojaaca cuana mique daqui che napaꞌajja meecue ehuaquiaꞌyojji, ejjaajaquiꞌyojji —acanaje.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.