Marcos 6
Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs NVT
1 Majoya Jesosa jomajo ani poqui oꞌoyanaje ojaya cuiñajji yasijje, Nasanena huasijje. O shajjaꞌajjajji cuana nijje poquinaje.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Epojja ejomishocajjijo Jodioja equi ejjachichaquijji yasijje poqui majje dobiquinaje. Esohui huohui canaje. Ojaya esohui shajjaꞌajja majje ojjaña cuana quea tecue nee poanaje, Nasanenajo baꞌeca cuana. Oya Jesosa Joseja jea poso acanaje cuaa.
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Oya aje oe acui cacajjija bacua ejja pojjaꞌa. Oja nae Mania bajjani, oja chahua cuana Jacobo, Jose, Simohui, Jonasa peaꞌai bajjani. Oja jjoꞌi cuana peaꞌai jiquiojo baꞌe.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Jamajjeya Jesosaa oya cuana jama acanaje baꞌa: —Eꞌe de, pea cuaa Eyacuiñajjija esohui huohuijji shajjaꞌajja cani. Jamatii ojaya cuiñajjijo ojaya huapa pojjeama cuana ca ca oe o shajjaꞌajja sa poꞌyo ajja. Oya jayojjaya miquianaya e shajjaꞌajja sa poꞌyo ajja.
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Jamajjeya oya cuana shajjaꞌajja sa poꞌyo ajjajo, oya Eyacuiñajjija Bacua pojjeama posojo, Jesosaa oe pojji napaꞌajja cajje jjaajaqui mee caꞌyonaje. Ma dejjaa ajjima acani oe pojji nei acanaje Nasanenajo.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Jamajjeya Jesosa jjashahuabaquinaje jama baꞌa: —¿Yajjajje shai Nasanenajo baꞌeca cuana quea sapa caꞌa poani? Ejo eꞌe nei jjashahuabaqui ajja —poanaje.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Majoya Jesosaa o shajjaꞌajjajji 12 huisome iyaa canaje o que. Oya cuana quea caꞌa po mee canaje eshahua cuana huoojeacuayajeaꞌyojji, ojjaña emanojaa cuana huaquia meeꞌyojji, ejjaajaqui meeꞌyojji peaꞌai. Oya cuana becanejjijji peaꞌai huoojea canaje ojaya esohui shajjaꞌajjajji cuana pea cuiñajji cuana huasijje ojaya esohui huohuiya.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Huohui canaje jama baꞌa: —¡Jjeya aꞌa aquiana dojojji! ¡Oe acui ejjaquecuacaꞌaquijji dojocue, beca pojjeama! ¡Bashosoco bobi dojojji aꞌa dojojji! ¡Ejjeshejji, bobi peaꞌai aꞌa dojojji!
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 ¡Ejiojji shejee oe huoshoꞌyocue! ¡Daqui oe nei, ma miquea eyamijo baꞌe nei oe dojocue, beca pojjeama!
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 ¡Pea cuiñajji yasijje poqui majje saꞌajjacue oe dejja miquea epeejji epojji, joya bei bei! ¡Ojaya equijo anicue ma cuiñajjijo nequi majje!
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Eꞌe pojjaꞌa beca equijo, beca cuiñajjijo miquea esohui shajjaꞌajja sa poꞌyo ajjajo, niñeba canijo peaꞌai, ¡oya cuana jeajeanaꞌyocue! Poquijeꞌyohua jama acue baꞌa: “Eyaya miquianaya cajaa ajeꞌyo, quea mimishi mi coma. Eyacuiñajjiya miya ba cani quea mimishi nee nee. Ohuaya miya quea nee nee po mee cajeꞌyo” acue —Jesosa poanaje.
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Jamajjeya Jesosa shajjaꞌajjajji cuana poquinaje. Ojjaña cuiñajji cuana huasijje esohui huohui canaje. Jama poanaje baꞌa: —¡Miquea mimishi cuanajo quea yeno pocue! ¡Mimishi pajeaꞌyocue Eyacuiñajjija epeejji epoꞌyojji! —acanaje cuaa.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Quea huiso eshahua cuana dejja cuanajo nequi huoojeacuayajea caꞌyonaje. Quea huiso emanojaa cuana acuijjajja seiyiya shicui majje jjaajaqui mee caꞌyonaje, huaquia mee caꞌyonaje peaꞌai, Jesosa shajjaꞌajjajji cuaa.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Jesosa Janinea meshijo anijo, Janinea meshi meseya Enode Antipa bajjaniya shajjaꞌajja canaje onaja ehuohuiꞌyo ojo. Beca cuana Jesosa Huani shequi oꞌoyanaje poso acanaje jama baꞌa: —Eꞌe nei jiquio dejja aje oe Huani, ma ona besameejji poa. Eꞌe pojjaꞌa oya manoꞌyo majje shequi oꞌoyanaje. Jamajjeya ohuaya Eyacuiñajjiya jayojjaya acani, ma dejjaa ajjima acani —poanaje beca cuana.
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Pea cuana ca ca jama poanaje baꞌa: —Chojja, oya etiiquiana Enia, ma yahuajo nei Eyacuiñajjija esohui huohuijji poanaje poe oꞌoyanaje.
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Enode Antipa ca ca onajaya ehuohuiꞌyo Jesosajo shajjaꞌajja majje quea mete nee jama poanaje baꞌa: —Eꞌe de, yahuajo ecuea esohuijo Huani sapa jajasejja ca poa. Oya shequi oꞌoyanaje eꞌe jojo nei. Jamajjeya Eyacuiñajjiya jayojjaya acani ma dejjaa ajjima acani; quea huiso huaquia mee cani —poanaje Enode.
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Eꞌe, yahuajo emeshi mese Enode Antipaja edoe mese Penipeja ehuanase Enodiasi bajjani Huani nijje quea quene nee nee poa. Jamajjeya Enode Antipaya Huani iña mee ca poa; jeanobiajea mee ca poa. Enodiasiya aje oe oja yahue huei ca poa Enode nijje ebaꞌejji, ojaya esha mese nijje ebaꞌejji.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 Jamajjeya Huaniya yahuajo Enode Antipa jama tecueame aca poa baꞌa: —¡Miyaya aje oe mique doeja, Penipeja ehuanase Enodiasi aꞌa huanaꞌyojji! Jamaya quea mimishi —Huaniya aca poa.
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Jamajjeya ohua tecuea cajje quenequenea poa Enodiasi Huani nijje. Quecua sa aca poa. Jamatii quecua jjima;
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 oya Enode quea mete poanaje. Oya jjashahuabaquinaje Huani Eyacuiñajjija esohui huohuijji nei neijojo, ojaya epeejji nei poanaje. Jamajjeya nahue canaje Enodiasiya equecua ca poaje jjejojo. Huanija esohui shajjaꞌajja sa poa Enode Antipa, jamatii ojaya quea quehua. Huani equi ejjajeanobiaquijjijo jaa iyaa huichaꞌa huichaꞌa canaje esohui huohuiya.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Jamatii quijje Enodiasiya Huani sapa jajasejja mee canaje. Jiquio jama poanaje baꞌa: Enodeya o cuaya poa pojjajo ojjaña ojaya epeejji cuana iyaa canaje ojee ijjiaꞌijjiaa, majamajaqui baa peaꞌai. Ojaya echaco meesahuajji, dejja etii cuana, sohuinano huoojeajji poani cuana peaꞌai, Janinea meshijo baꞌe dejja etii cuana peaꞌai quea huiso nee nee iyaa canaje.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Ojjaña ijjiaꞌijjiaꞌanijo, Enodiasija bacuase peaꞌai oe nei majamaja nequinaje ojjañaja ebajji, quea bihui nee epo meejji. Enode Antipa quea bihui nee nee poa epona shoꞌijo. Jamajje onijje miminaje jama baꞌa: —¿Ae shai sa miya poani? ¡Huohuicue mo! Eyaya joya miya sañaya quiaje eꞌe jojo nei, she —acanaje Enodeya—.
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Eꞌe jojo nei she coya miya saje aje mi quiaje; miya huohuiañaya ca mi ca quiaje, ecue meshi sejja aje mi quiaje miquea epojji —huohui neinei canaje Enodeya.
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Jamajjeya epona shoꞌi poquinaje ojaya enaese Enodiasi huohuiꞌajjaa.
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Epona shoꞌi poe oꞌoyanaje Enode que. Huohui canaje jama baꞌa: —Huani, ma ona besameejji poani ejeanobiajaa. ¡Ojaya esapa jajasejjajeaꞌyo majje piatojo jjequicue jjeyahua nei! Maya eya sa poani.
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Ma shajjaꞌajja majje emeshi mese Enode quea ajjajja nee nee poanaje. Jamatii ojaya esohui epona shoꞌi nijje ojjaña ojaya epeejji cuanaa shajjaꞌajja canaje. Jamajjeya ojaya esohui pajea ajja, Enodeja.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Jamajjeya ohuaya sohuinano cuana huoojea canaje: —¡Epona shoꞌija esohui jayojja jama acue! ¡Huani ma ejeanobiajaa oe sapa jajasejjajeaquicue! ¡Jjequicue jjeyahua nei! —poanaje.
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 Jjeyahua nei sohuinano cuana poquinaje Huani que. Huani sapajajasejjajea caꞌyonaje. Esapa jjequi canaje piatojo. Epona shoꞌi quia canaje. Majoya ohuaya Huanija esapa oja nae yasijje quia cañaquiꞌyonaje, epona shoꞌiya.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Majoya aje oe Huani shajjaꞌajjajji poani huohui canaje cuaa. Jamajjeya oya cuana poeyanaje o dojoꞌyohua, emojeaꞌyojji. Mojeaꞌyo majje papoquiꞌyonaje Jesosa huohuiya.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Majoya quijje pishana Jesosaja huoojeaꞌyo cuana ojjaña cuiñajji yasijje esohui huohuiya poqui huacuaya poe oꞌoyanaje o que. Oya cuana huohui poñaquinaje ojjaña ohua acanaje, ojjaña ojaya esohui ma ohua huohui canaje peaꞌai huohui canaje Jesosa huasijje.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Quea huiso nee nee dejja poe majamajanijo ijjiaꞌijjia meemee ajja. Jamajjeya Jesosaa oya cuana acanaje: —¡Cuaꞌa, dejjama huasijje ejomishocaqui! Quea huiso nee nee ejjachichaqui nequi cuaa se ijjiaꞌijjia mee jjima acaje —Jesosaa acanaje.
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Jamajjeya Jesosa o shajjaꞌajjajji nijje nequisohuaquinaje bishe ai yasijje. Besapoquinaje quima huasijje.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Jamatii Jesosa besapoquije ba majje quea huiso dejja cuana cuiñajji cuanajo baꞌe ejiojjijje poqui canaje Jesosa baa. Poquicuajinaje ma Jesosa besapoquije yasijje. Ebionei jjaja onaya aniñaquinaje, Jesosa hui que añaquiya.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Quijje pishana Jesosa o shajjaꞌajjajji cuana nijje baꞌeñaquinaje. Bishe aijo ani nequisohuaquinaje etaja huasijje. Quea huiso nee nee cuana ba cañaquinaje. Onajo Jesosa quea yeno jjashahuabaquinaje. Eꞌe, oya cuana quea yeno, quea mano nee ñajjajja jaahuana jjima jayojjaya. Jamajjeya oya cuana sohuihuohui canaje quea huiso nee nee Jesosaa.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Siniajo Jesosa que poe majje o shajjaꞌajjajji cuaa huohui canaje jama baꞌa: —Jesosa, sinia coma, de. Chamaꞌ jiquiojo bobi, equi peaꞌai.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 ¡Dejja cuana huoojeacue cuiñajji sisi cuana huasijje oja bobi jjesheya!
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 —Chojja. Caꞌaniahua cuana. ¡Bobiacue oe miquiaaya! —Jesosaa acanaje.
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Jamajjeya Jesosaa jama acanaje baꞌa: —¿Ache huiso pahui yani esejaya? ¡Pahui baquicue!
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Jesosa jama poanaje baꞌa: —Ojjaña cuana jama acue baꞌa: “¡Ojjaña anioquecue sipone biajje!” acue —Jesosaa acanaje—. ¡Ojee jjaꞌanichicha meequicue! ¡Anijji becabeca anioque meeme acue!
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Jamajjeya quea huiso sipone yanijo, ojjaña cuana anioque mee canaje sipone biajje. Jomajo iye huiso anioquenaje, 50; quea huesha pishana iye huiso anioquenaje, 100. Jamaya anioque bamebamenaje cuana ojjaña, de.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Majoya Jesosaa me oejje huiso pahui, nahuoo sisi becanejjijji peaꞌai jjeshe majje eyahuasijje jjabajeasohuaquinaje Eyacuiñajji nijje emimijji. Bobijo mimi majje pahui miji canaje. O shajjaꞌajjajji cuana quia mee canaje dejja cuana eꞌanioqueani yasijje. Nahuoo sisi peaꞌai miji majje quia mee canaje ojjaña huasijje. Quia capoquijeya quea huiso nee nee jjapanaqui poquipoquinaje bobi, de.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Jamajjeya ojjañaa ijjia neinei canaje. Quea jejje poanaje.
42 Todos comeram à vontade,
43 Ojjaña jejje majje eshajjaꞌajjajji cuaa chicha caꞌyonaje bobi ojjañaja ijjiasejja. Jjepai ai yasijje iya caꞌyonaje. Quea huiso nee poanaje, 12 jjepai huisome quea cuata poanaje bobi eꞌijjiasejja.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Eꞌe, Jesosaa quea huiso nee nee bobia canaje, de, 5.000 dejja.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Jjeyahua nei siniajo Jesosaa o shajjaꞌajjajji cuana huoojea canaje. Jama acanaje baꞌa: —¡Bishe ai yasijje nequisohuaquicue! ¡Bae ojje miji yasijje besapoquicue Betesaida cuiñajji yasijje! Quijje eya poquije mi que, pea cuana huoojeaꞌyo majje —poanaje.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Majoya dejja cuana quea huiso cuana huoojeaꞌyo majje Jesosa eyiyo huasijje jaasohuaquinaje oe nei oja Chii nijje mimiya.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Mecajje Jesosa oe nei jomajo aninaje, eyiyojo. O shajjaꞌajjajji cuaa ca ca bishe ai quea huesha nee yo canaje, bae yiyesama huasijje.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Jomajo ani Jesosaa oya cuana ba canaje, janobajjima nei yoyoꞌajja baꞌe. Eꞌe, beni quea quemo nee poeyanaje. Bishe cuiajea caꞌyonaje huacuaya. Enashajohua bishe janobajjima nei nane canaje, cuio canaje enaa. Mecashono quea apo nee nee poanaje. Jamatii Jesosa eyiyojo ani o que poquinaje ena biajje.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Jesosa ena biajje jeojeojebeje ba majje o shajjaꞌajjajji cuana quea mete nee nee poanaje. Quea metejo taaanaje jama baꞌa: —¡Coya ae shai poeje baꞌa! —siasianaje—. ¡Coya eshahua, de!
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 Jamajjeya Jesosaa oya cuana huohui canaje jama baꞌa: —¡Aꞌa quea mete pojji! Eya jja iña jiquio, eshahua pojjeama. ¡Quea jaji nee pocue!
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Majoya Jesosa bishe ai yasijje aniajo, beni nequioquequiꞌyonaje. Jamajjeya ojjaña cuana bishe aijo aniya jjajjasoaquinaje. Quea jaji nee poꞌyonaje: —Eꞌe pojjaꞌa, eꞌe jojo nei, de —poanaje.
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 Eꞌe, Jesosaa ma dejjaja ba jjima acanaje; 5.000 dejja cuana bobia canaje me oejje pahuijo. Jamatii oya cuanaja eba pojjeama Jesosa quea caꞌa nee nee, ojjaña acani. Oya cuana ca ca quea jjashahuabaqui jaꞌa po jjima.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Quijje pishana bae ojje miji yasijje, Jenesaneꞌ meshi yasijje besapoqui oꞌoyanaje Jesosa. Baꞌeñaquinaje o shajjaꞌajjajji cuana nijje.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Bishejo ani nequisohuaquinaje etaja huasijje. Dejja cuaa jomajo baꞌeya Jesosa ba canaje yahuajo.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Jamajjeya o ba oꞌoya majje ojjaña iyaaqui canaje Jesosa que epoecuajijji. Ojjaña emanojaaca cuana equipajaajjijo jaa Jesosa que ye canaje.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Jamajjeya Jesosa cuiñajji quea quemo huasijje, pea cuiñajji sisi cuana huasijje peaꞌai, equi cuana huasijje peaꞌai dobiqui yajo, dejja cuaa emanojaa cuana jjequi canaje o que, jjaajaqui meeꞌyohua. Huohui canaje cuaa jama baꞌa: —Jesosa, ojjaña emanojaaca cuana mique daqui che napaꞌajja meecue ehuaquiaꞌyojji, ejjaajaquiꞌyojji —acanaje.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.