Marcos 6

Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Majoya Jesosa jomajo ani poqui oꞌoyanaje ojaya cuiñajji yasijje, Nasanena huasijje. O shajjaꞌajjajji cuana nijje poquinaje.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Epojja ejomishocajjijo Jodioja equi ejjachichaquijji yasijje poqui majje dobiquinaje. Esohui huohui canaje. Ojaya esohui shajjaꞌajja majje ojjaña cuana quea tecue nee poanaje, Nasanenajo baꞌeca cuana. Oya Jesosa Joseja jea poso acanaje cuaa.
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Oya aje oe acui cacajjija bacua ejja pojjaꞌa. Oja nae Mania bajjani, oja chahua cuana Jacobo, Jose, Simohui, Jonasa peaꞌai bajjani. Oja jjoꞌi cuana peaꞌai jiquiojo baꞌe.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Jamajjeya Jesosaa oya cuana jama acanaje baꞌa: —Eꞌe de, pea cuaa Eyacuiñajjija esohui huohuijji shajjaꞌajja cani. Jamatii ojaya cuiñajjijo ojaya huapa pojjeama cuana ca ca oe o shajjaꞌajja sa poꞌyo ajja. Oya jayojjaya miquianaya e shajjaꞌajja sa poꞌyo ajja.
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Jamajjeya oya cuana shajjaꞌajja sa poꞌyo ajjajo, oya Eyacuiñajjija Bacua pojjeama posojo, Jesosaa oe pojji napaꞌajja cajje jjaajaqui mee caꞌyonaje. Ma dejjaa ajjima acani oe pojji nei acanaje Nasanenajo.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Jamajjeya Jesosa jjashahuabaquinaje jama baꞌa: —¿Yajjajje shai Nasanenajo baꞌeca cuana quea sapa caꞌa poani? Ejo eꞌe nei jjashahuabaqui ajja —poanaje.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Majoya Jesosaa o shajjaꞌajjajji 12 huisome iyaa canaje o que. Oya cuana quea caꞌa po mee canaje eshahua cuana huoojeacuayajeaꞌyojji, ojjaña emanojaa cuana huaquia meeꞌyojji, ejjaajaqui meeꞌyojji peaꞌai. Oya cuana becanejjijji peaꞌai huoojea canaje ojaya esohui shajjaꞌajjajji cuana pea cuiñajji cuana huasijje ojaya esohui huohuiya.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Huohui canaje jama baꞌa: —¡Jjeya aꞌa aquiana dojojji! ¡Oe acui ejjaquecuacaꞌaquijji dojocue, beca pojjeama! ¡Bashosoco bobi dojojji aꞌa dojojji! ¡Ejjeshejji, bobi peaꞌai aꞌa dojojji!
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 ¡Ejiojji shejee oe huoshoꞌyocue! ¡Daqui oe nei, ma miquea eyamijo baꞌe nei oe dojocue, beca pojjeama!
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 ¡Pea cuiñajji yasijje poqui majje saꞌajjacue oe dejja miquea epeejji epojji, joya bei bei! ¡Ojaya equijo anicue ma cuiñajjijo nequi majje!
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Eꞌe pojjaꞌa beca equijo, beca cuiñajjijo miquea esohui shajjaꞌajja sa poꞌyo ajjajo, niñeba canijo peaꞌai, ¡oya cuana jeajeanaꞌyocue! Poquijeꞌyohua jama acue baꞌa: “Eyaya miquianaya cajaa ajeꞌyo, quea mimishi mi coma. Eyacuiñajjiya miya ba cani quea mimishi nee nee. Ohuaya miya quea nee nee po mee cajeꞌyo” acue —Jesosa poanaje.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Jamajjeya Jesosa shajjaꞌajjajji cuana poquinaje. Ojjaña cuiñajji cuana huasijje esohui huohui canaje. Jama poanaje baꞌa: —¡Miquea mimishi cuanajo quea yeno pocue! ¡Mimishi pajeaꞌyocue Eyacuiñajjija epeejji epoꞌyojji! —acanaje cuaa.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Quea huiso eshahua cuana dejja cuanajo nequi huoojeacuayajea caꞌyonaje. Quea huiso emanojaa cuana acuijjajja seiyiya shicui majje jjaajaqui mee caꞌyonaje, huaquia mee caꞌyonaje peaꞌai, Jesosa shajjaꞌajjajji cuaa.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Jesosa Janinea meshijo anijo, Janinea meshi meseya Enode Antipa bajjaniya shajjaꞌajja canaje onaja ehuohuiꞌyo ojo. Beca cuana Jesosa Huani shequi oꞌoyanaje poso acanaje jama baꞌa: —Eꞌe nei jiquio dejja aje oe Huani, ma ona besameejji poa. Eꞌe pojjaꞌa oya manoꞌyo majje shequi oꞌoyanaje. Jamajjeya ohuaya Eyacuiñajjiya jayojjaya acani, ma dejjaa ajjima acani —poanaje beca cuana.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Pea cuana ca ca jama poanaje baꞌa: —Chojja, oya etiiquiana Enia, ma yahuajo nei Eyacuiñajjija esohui huohuijji poanaje poe oꞌoyanaje.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Enode Antipa ca ca onajaya ehuohuiꞌyo Jesosajo shajjaꞌajja majje quea mete nee jama poanaje baꞌa: —Eꞌe de, yahuajo ecuea esohuijo Huani sapa jajasejja ca poa. Oya shequi oꞌoyanaje eꞌe jojo nei. Jamajjeya Eyacuiñajjiya jayojjaya acani ma dejjaa ajjima acani; quea huiso huaquia mee cani —poanaje Enode.
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Eꞌe, yahuajo emeshi mese Enode Antipaja edoe mese Penipeja ehuanase Enodiasi bajjani Huani nijje quea quene nee nee poa. Jamajjeya Enode Antipaya Huani iña mee ca poa; jeanobiajea mee ca poa. Enodiasiya aje oe oja yahue huei ca poa Enode nijje ebaꞌejji, ojaya esha mese nijje ebaꞌejji.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Jamajjeya Huaniya yahuajo Enode Antipa jama tecueame aca poa baꞌa: —¡Miyaya aje oe mique doeja, Penipeja ehuanase Enodiasi aꞌa huanaꞌyojji! Jamaya quea mimishi —Huaniya aca poa.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Jamajjeya ohua tecuea cajje quenequenea poa Enodiasi Huani nijje. Quecua sa aca poa. Jamatii quecua jjima;
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 oya Enode quea mete poanaje. Oya jjashahuabaquinaje Huani Eyacuiñajjija esohui huohuijji nei neijojo, ojaya epeejji nei poanaje. Jamajjeya nahue canaje Enodiasiya equecua ca poaje jjejojo. Huanija esohui shajjaꞌajja sa poa Enode Antipa, jamatii ojaya quea quehua. Huani equi ejjajeanobiaquijjijo jaa iyaa huichaꞌa huichaꞌa canaje esohui huohuiya.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Jamatii quijje Enodiasiya Huani sapa jajasejja mee canaje. Jiquio jama poanaje baꞌa: Enodeya o cuaya poa pojjajo ojjaña ojaya epeejji cuana iyaa canaje ojee ijjiaꞌijjiaa, majamajaqui baa peaꞌai. Ojaya echaco meesahuajji, dejja etii cuana, sohuinano huoojeajji poani cuana peaꞌai, Janinea meshijo baꞌe dejja etii cuana peaꞌai quea huiso nee nee iyaa canaje.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Ojjaña ijjiaꞌijjiaꞌanijo, Enodiasija bacuase peaꞌai oe nei majamaja nequinaje ojjañaja ebajji, quea bihui nee epo meejji. Enode Antipa quea bihui nee nee poa epona shoꞌijo. Jamajje onijje miminaje jama baꞌa: —¿Ae shai sa miya poani? ¡Huohuicue mo! Eyaya joya miya sañaya quiaje eꞌe jojo nei, she —acanaje Enodeya—.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Eꞌe jojo nei she coya miya saje aje mi quiaje; miya huohuiañaya ca mi ca quiaje, ecue meshi sejja aje mi quiaje miquea epojji —huohui neinei canaje Enodeya.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Jamajjeya epona shoꞌi poquinaje ojaya enaese Enodiasi huohuiꞌajjaa.
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Epona shoꞌi poe oꞌoyanaje Enode que. Huohui canaje jama baꞌa: —Huani, ma ona besameejji poani ejeanobiajaa. ¡Ojaya esapa jajasejjajeaꞌyo majje piatojo jjequicue jjeyahua nei! Maya eya sa poani.
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Ma shajjaꞌajja majje emeshi mese Enode quea ajjajja nee nee poanaje. Jamatii ojaya esohui epona shoꞌi nijje ojjaña ojaya epeejji cuanaa shajjaꞌajja canaje. Jamajjeya ojaya esohui pajea ajja, Enodeja.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Jamajjeya ohuaya sohuinano cuana huoojea canaje: —¡Epona shoꞌija esohui jayojja jama acue! ¡Huani ma ejeanobiajaa oe sapa jajasejjajeaquicue! ¡Jjequicue jjeyahua nei! —poanaje.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Jjeyahua nei sohuinano cuana poquinaje Huani que. Huani sapajajasejjajea caꞌyonaje. Esapa jjequi canaje piatojo. Epona shoꞌi quia canaje. Majoya ohuaya Huanija esapa oja nae yasijje quia cañaquiꞌyonaje, epona shoꞌiya.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Majoya aje oe Huani shajjaꞌajjajji poani huohui canaje cuaa. Jamajjeya oya cuana poeyanaje o dojoꞌyohua, emojeaꞌyojji. Mojeaꞌyo majje papoquiꞌyonaje Jesosa huohuiya.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Majoya quijje pishana Jesosaja huoojeaꞌyo cuana ojjaña cuiñajji yasijje esohui huohuiya poqui huacuaya poe oꞌoyanaje o que. Oya cuana huohui poñaquinaje ojjaña ohua acanaje, ojjaña ojaya esohui ma ohua huohui canaje peaꞌai huohui canaje Jesosa huasijje.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Quea huiso nee nee dejja poe majamajanijo ijjiaꞌijjia meemee ajja. Jamajjeya Jesosaa oya cuana acanaje: —¡Cuaꞌa, dejjama huasijje ejomishocaqui! Quea huiso nee nee ejjachichaqui nequi cuaa se ijjiaꞌijjia mee jjima acaje —Jesosaa acanaje.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Jamajjeya Jesosa o shajjaꞌajjajji nijje nequisohuaquinaje bishe ai yasijje. Besapoquinaje quima huasijje.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Jamatii Jesosa besapoquije ba majje quea huiso dejja cuana cuiñajji cuanajo baꞌe ejiojjijje poqui canaje Jesosa baa. Poquicuajinaje ma Jesosa besapoquije yasijje. Ebionei jjaja onaya aniñaquinaje, Jesosa hui que añaquiya.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Quijje pishana Jesosa o shajjaꞌajjajji cuana nijje baꞌeñaquinaje. Bishe aijo ani nequisohuaquinaje etaja huasijje. Quea huiso nee nee cuana ba cañaquinaje. Onajo Jesosa quea yeno jjashahuabaquinaje. Eꞌe, oya cuana quea yeno, quea mano nee ñajjajja jaahuana jjima jayojjaya. Jamajjeya oya cuana sohuihuohui canaje quea huiso nee nee Jesosaa.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Siniajo Jesosa que poe majje o shajjaꞌajjajji cuaa huohui canaje jama baꞌa: —Jesosa, sinia coma, de. Chamaꞌ jiquiojo bobi, equi peaꞌai.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 ¡Dejja cuana huoojeacue cuiñajji sisi cuana huasijje oja bobi jjesheya!
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 —Chojja. Caꞌaniahua cuana. ¡Bobiacue oe miquiaaya! —Jesosaa acanaje.
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Jamajjeya Jesosaa jama acanaje baꞌa: —¿Ache huiso pahui yani esejaya? ¡Pahui baquicue!
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Jesosa jama poanaje baꞌa: —Ojjaña cuana jama acue baꞌa: “¡Ojjaña anioquecue sipone biajje!” acue —Jesosaa acanaje—. ¡Ojee jjaꞌanichicha meequicue! ¡Anijji becabeca anioque meeme acue!
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Jamajjeya quea huiso sipone yanijo, ojjaña cuana anioque mee canaje sipone biajje. Jomajo iye huiso anioquenaje, 50; quea huesha pishana iye huiso anioquenaje, 100. Jamaya anioque bamebamenaje cuana ojjaña, de.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Majoya Jesosaa me oejje huiso pahui, nahuoo sisi becanejjijji peaꞌai jjeshe majje eyahuasijje jjabajeasohuaquinaje Eyacuiñajji nijje emimijji. Bobijo mimi majje pahui miji canaje. O shajjaꞌajjajji cuana quia mee canaje dejja cuana eꞌanioqueani yasijje. Nahuoo sisi peaꞌai miji majje quia mee canaje ojjaña huasijje. Quia capoquijeya quea huiso nee nee jjapanaqui poquipoquinaje bobi, de.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Jamajjeya ojjañaa ijjia neinei canaje. Quea jejje poanaje.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Ojjaña jejje majje eshajjaꞌajjajji cuaa chicha caꞌyonaje bobi ojjañaja ijjiasejja. Jjepai ai yasijje iya caꞌyonaje. Quea huiso nee poanaje, 12 jjepai huisome quea cuata poanaje bobi eꞌijjiasejja.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Eꞌe, Jesosaa quea huiso nee nee bobia canaje, de, 5.000 dejja.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Jjeyahua nei siniajo Jesosaa o shajjaꞌajjajji cuana huoojea canaje. Jama acanaje baꞌa: —¡Bishe ai yasijje nequisohuaquicue! ¡Bae ojje miji yasijje besapoquicue Betesaida cuiñajji yasijje! Quijje eya poquije mi que, pea cuana huoojeaꞌyo majje —poanaje.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Majoya dejja cuana quea huiso cuana huoojeaꞌyo majje Jesosa eyiyo huasijje jaasohuaquinaje oe nei oja Chii nijje mimiya.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Mecajje Jesosa oe nei jomajo aninaje, eyiyojo. O shajjaꞌajjajji cuaa ca ca bishe ai quea huesha nee yo canaje, bae yiyesama huasijje.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Jomajo ani Jesosaa oya cuana ba canaje, janobajjima nei yoyoꞌajja baꞌe. Eꞌe, beni quea quemo nee poeyanaje. Bishe cuiajea caꞌyonaje huacuaya. Enashajohua bishe janobajjima nei nane canaje, cuio canaje enaa. Mecashono quea apo nee nee poanaje. Jamatii Jesosa eyiyojo ani o que poquinaje ena biajje.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Jesosa ena biajje jeojeojebeje ba majje o shajjaꞌajjajji cuana quea mete nee nee poanaje. Quea metejo taaanaje jama baꞌa: —¡Coya ae shai poeje baꞌa! —siasianaje—. ¡Coya eshahua, de!
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Jamajjeya Jesosaa oya cuana huohui canaje jama baꞌa: —¡Aꞌa quea mete pojji! Eya jja iña jiquio, eshahua pojjeama. ¡Quea jaji nee pocue!
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Majoya Jesosa bishe ai yasijje aniajo, beni nequioquequiꞌyonaje. Jamajjeya ojjaña cuana bishe aijo aniya jjajjasoaquinaje. Quea jaji nee poꞌyonaje: —Eꞌe pojjaꞌa, eꞌe jojo nei, de —poanaje.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Eꞌe, Jesosaa ma dejjaja ba jjima acanaje; 5.000 dejja cuana bobia canaje me oejje pahuijo. Jamatii oya cuanaja eba pojjeama Jesosa quea caꞌa nee nee, ojjaña acani. Oya cuana ca ca quea jjashahuabaqui jaꞌa po jjima.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Quijje pishana bae ojje miji yasijje, Jenesaneꞌ meshi yasijje besapoqui oꞌoyanaje Jesosa. Baꞌeñaquinaje o shajjaꞌajjajji cuana nijje.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Bishejo ani nequisohuaquinaje etaja huasijje. Dejja cuaa jomajo baꞌeya Jesosa ba canaje yahuajo.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Jamajjeya o ba oꞌoya majje ojjaña iyaaqui canaje Jesosa que epoecuajijji. Ojjaña emanojaaca cuana equipajaajjijo jaa Jesosa que ye canaje.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Jamajjeya Jesosa cuiñajji quea quemo huasijje, pea cuiñajji sisi cuana huasijje peaꞌai, equi cuana huasijje peaꞌai dobiqui yajo, dejja cuaa emanojaa cuana jjequi canaje o que, jjaajaqui meeꞌyohua. Huohui canaje cuaa jama baꞌa: —Jesosa, ojjaña emanojaaca cuana mique daqui che napaꞌajja meecue ehuaquiaꞌyojji, ejjaajaquiꞌyojji —acanaje.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.