Marcos 5
Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs VC
1 Jesosa o shajjaꞌajjajji cuana nijje besapoquinaje Janinea bae ojje miji yasijje, Jjanana meshi yasijje, Jenesane dejja cuanaja meshi yasijje. Jesosa bishe aijo ani baꞌeñaqui majje etaja huasijje nequisohuaquinaje.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Ma meshijo dejja niñepoqui quea mase nee nequi. Eshahua quea huisohua oja eyami nequijji acaꞌyajje, ma dejja jjanijo emanoꞌyo saꞌ jaajo nequinaje.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Majo tii oya baꞌeꞌyonaje jjanijo, ma emanoꞌyo huananobia cajjijo tii. Oya quea mase nee nee jjejojo jeyoꞌajja canaje cuaa cadenaa. Jjajeyo meequi ajja, quea caꞌa nee nee poanaje.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Yahuajo onaaya ojaya emeꞌ, ejiojji peaꞌai jeyoꞌajja huichaꞌa huichaꞌa canaje cadenaa, jjonohua peaꞌai. Jamatii ohuaya cadena cuana jjequisejjajea canaje, sejjaquipiquipijea canaje. Onaaya oya jjabahuone meequi ajja, quea mase, quea caꞌa, de.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Mecajje, epojjajo peaꞌai oya eyiyo cuanajo, jjani cuanajo peaꞌai siasiaꞌaniꞌyonaje. Jjajehuijeaquiꞌaninaje meiya.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Jamajjeya oya niñepoqui Jesosa quea huesha nee ba majje o que jaaoquecuajinaje. Quea ajjajja jjejojo ecuiꞌoshajjajo nequinaje Jesosa bihuiajji.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 — ausente —
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 — ausente —
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 — ausente —
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 — ausente —
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Quea chipi nee cuichi cuana quea huiso ijjiaꞌijjia nequi.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Jamajjeya eshahua cuaa Jesosa jama huohuime acanaje baꞌa: —Che ecuana dejjajo nequi huoojeacuayajea majje ¡cuichi cuana huasijje ecuana huoojeaꞌyocue!
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 —Eꞌe, ¡poquicue cuichi cuana huasijje! ¡Dobiquicue! —Jesosa poanaje.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Ba majje cuichi jaahuanajji cuana jjajjasoaquinaje. Cuajicuajipoquinaje cuiñajji yasijje huohui pohua. Ojjaña equi yasijje huohui capoquinaje eshahua cuanajo. Cuichi cuanajo, dejja niñepoquiꞌyo jjima po mee canajejo peaꞌai huohui canaje. Jamajjeya ojjaña cuana ma cuiñajjijo baꞌe poeyanaje Jesosa baa; dejja niñepoquiꞌyo jjima baa peaꞌai: —¿Ae shai poanaje, de? —poanaje cuana.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Jesosa que poe majje ojjañaa dejja niñepoquiꞌyo jjima ba canaje. Jjeya oya quea bei nequi, daquijji, quea pame nee jjashahuabaquiani. Eshahua cuana chamaꞌyo. Jamajjeya ojjaña cuana quea mete poanaje Jesosajo,
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 eshahua huoojeacuayajea mee caꞌyonajejo, cuichi cuana ehuiꞌiꞌyojojo peaꞌai. Jamajjeya cuichi jaahuanajji cuaa pea cuana huohui majamaja canaje niñepoquijo, Jesosaa eshahua huoojeacuayajea canajejo, cuichi ehuiꞌiꞌyojojo peaꞌai.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Ojjaña quea mete nee poanaje. Huohui canaje jama baꞌa: —¡Jesosa, pea meshi yasijje poqui socue oe! Quea mete ca iña mijo mi quea sohui poja nee nee jojoya —poanaje ojjaña.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Jamajjeya Jesosa bishe ai yasijje nequisohuaquinaje ojje ebesapoquiꞌyojji. Dejja ma niñepoqui poanaje onijje poqui sa poanaje, onijje eꞌanijji.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Jamatii Jesosaa oya jama acanaje baꞌa: —Chojja, ¡miquea equi yasijje poquicue! ¡Miquea huapa pojjeama cuana huohuicue ejo, Emeshi Mese neijo, ma miya ecuea quea boti neejo quea pame nee anaje huohuicue! —Jesosa poanaje.
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Jamajjeya ojaya equi yasijje poqui majje ohuaya Jesosajo huohui canaje. Ome Miji peaꞌai Cuiñajji yasijje huohui canaje peaꞌai. Ojaya esohui shajjaꞌajja majje ojjaña quea bihui nee poanaje: —¡Ache dejja quea caꞌa nee nee Jesosa! ¡Eshahua cuana huoojeacuayajea caꞌyonaje, de. Eꞌe e, dejja niñepoqui quea pame nee jjeya, de! —poanaje ojjaña.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Majoya Jesosa o shajjaꞌajjajji cuana nijje bae ojje miji yasijje poqui oꞌoyanaje bishejje. Quea huiso cuana jjachichaqui oꞌoyanaje o que, Janinea bae sahuajo.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Jesosa ojjaña cuana nijje mimianijo, pea Jodio dejja o que poeyanaje Jaino bajjani, ma Jodioja ejjachichaquijji equi jaahuanajji poani. Ecuiꞌoshajjajo nequiya oya bihuia canaje.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Jama poanaje baꞌa: —Esohui huohuijji, ecuea ebacua piona quea mano nee nee jaa, beshahua nee poquijeyonaje. ¡Ecuea equi yasijje poecuajicue o napaꞌajjaa emeya! Jamajjeya oya huaquiajeꞌyo. Quea aja nee poajeꞌyo.
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Nequisohua majje Jesosa o shajjaꞌajjajji cuana nijje poquinaje Jaino nijje. Quea huiso cuana poquinaje onijje peaꞌai, ojjaña Jesosa nijje nequi canaje cuana.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Poquije, oe eponaa Jesosa ba canaje. Oya quea mano, najji popajeaꞌyo ajja. Ome miji pea beca, 12 shequiajame na cuayapajeaquiꞌyo ajja poa.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Quea huiso eshicuijji quiajji cuaa oya na cuayapajeaqui meeꞌyo jjima acanaje. Jamajjeya eshicuijji sosejje ojjaña ojaya ejjeshejji oe poanaje. Jamatii naꞌ huosa jjima tii, quea nee tii. Yahuajo quea mano pishana poanaje; jjeya ca ca quea mano nee nee.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Jesosajo shajjaꞌajja majje, ma Jesosaa ojjaña huaquia mee cani shajjaꞌajja majje oya poeyanaje o que. Quea huiso nequi dejja tejjee poeyanaje epona.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Jamaya oya jjashahuabaquinaje baꞌa: —Eya Jesosa daqui napa majje na huosajeꞌyo —jama jjashahuabaquimeya poanaje epona.
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Jamajjeya Jesosaja daqui quehuajje napa canaje. Jjeyahua nei najji po pajeaꞌyonaje. Ma epona quea bihui nee jjashahuabaquinaje: —Eꞌe e jjeya nei eya na cuayapajeaquiꞌyonaje, apoa poꞌyonaje.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Jesosa epona nahuosa meeꞌyo jeahuajo jjashahuabaquinaje jama baꞌa: —Eꞌe nei, jjeyahua nei Eyacuiñajjiya aꞌya shai huaquia mee caꞌyonaje e daqui napaꞌajja cajo.
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 O shajjaꞌajjajji cuana onijje jama poanaje baꞌa: —Jesosa, quea huiso nee nee ejjachichaqui nequi minijje. Jamajjeya ¿yajjajje shai miyaya huohuiꞌajjaña jama baꞌa: “¿Aya shai ecue daqui napaꞌajja canaje?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Jesosaa ca ca bajea neinei canaje epona ena huosaꞌyo ebajji.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Jamajjeya ma epona ojaya emanomeejji chamaꞌyo ba majje Jesosa que poquiꞌyonaje; Jesosa yajjajo piopionaje. Ecuiꞌoshajjajo nequiya Jesosa huohui canaje ohua naꞌ huosa mee caꞌyajje. Ojjaña huohui canaje eponaa.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Majoya Jesosaa oya acanaje jama baꞌa: —¡She, quea bihui nee pocue! Miya quea jaꞌa jjashahuabaquinaje jama baꞌa: “Eꞌe jojo nei Jesosaa eya huaquia mee cajeꞌyo”. Jamajjeya eyaya miya huaquia meeꞌyonaje. ¡Quea quijijji jaji oe poꞌyocue! ¡Aꞌa manoshishi oꞌoyajji! —Jesosaa acanaje.
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Majoya Jesosa epona nijje mimianijo tii, Jainoja epeejji poeyanaje. Jama poanaje baꞌa: —Jaino, miquea ebacuase manoꞌyonaje. Chamaꞌyo tii poꞌyonaje. ¡Jamajjeya esohui huohuijji aꞌa iyaajji equi yasijje o baa! —poanaje.
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Jiquio esohui shajjaꞌajja majje Jesosaa Jaino jama acanaje baꞌa: —¡Aꞌa quea yeno pojji! Jamaya jjashahuabaquicue baꞌa: “Jesosa quea caꞌa nee nee. Ohuaya ecuea ebacuase shequi mee cajeꞌyo eꞌe jojo nei” acue.
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Majoya Jesosaa pea cuana huoojea canaje jama baꞌa: —¡Aꞌa enijje poquijji! —poanaje.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Jainoja equi yasijje poqui majje ba cañaquinaje quea huiso dejja cuana, ponaña peaꞌai equijo nequi. Epona shoꞌi emanoꞌyojo ojee paꞌani. Ojjaña quea shajjaquijjo poani. Dehue mia cani emojeaꞌyojjijo peaꞌai.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Equi yasijje dobiqui majje Jesosa jama poanaje baꞌa: —¿Yajjajje acuae pa neineiani, quea shajjaquijjo nee poani nequiana? Jiquio epona shoꞌi epoquijeyoꞌyo pojjeama. Oya cahuijaa.
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 —Chojja de, oya manoꞌyonaje, de; shequiꞌyo ajja —poanaje cuana.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Meꞌ iña majje epona shoꞌi oja sohuijo huohui canaje: —¡Tanitacomi!
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Meꞌ iña majje epona shoꞌi shequi mee caꞌyonaje. Jjeyahua nei oya nequisohua majje jeoꞌyonaje. Eꞌe, oya etii pishana, ahuemaꞌ ani, 12 shequiajame.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Jesosaa ojjaña huohui canaje jama baꞌa: —Eꞌe, ¡jamatii aꞌa jjeya pea cuana huohuijji jiquio eya mique bacua shequi meeꞌyonajejo!
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.