Marcos 5
Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs ARIB
1 Jesosa o shajjaꞌajjajji cuana nijje besapoquinaje Janinea bae ojje miji yasijje, Jjanana meshi yasijje, Jenesane dejja cuanaja meshi yasijje. Jesosa bishe aijo ani baꞌeñaqui majje etaja huasijje nequisohuaquinaje.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Ma meshijo dejja niñepoqui quea mase nee nequi. Eshahua quea huisohua oja eyami nequijji acaꞌyajje, ma dejja jjanijo emanoꞌyo saꞌ jaajo nequinaje.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Majo tii oya baꞌeꞌyonaje jjanijo, ma emanoꞌyo huananobia cajjijo tii. Oya quea mase nee nee jjejojo jeyoꞌajja canaje cuaa cadenaa. Jjajeyo meequi ajja, quea caꞌa nee nee poanaje.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Yahuajo onaaya ojaya emeꞌ, ejiojji peaꞌai jeyoꞌajja huichaꞌa huichaꞌa canaje cadenaa, jjonohua peaꞌai. Jamatii ohuaya cadena cuana jjequisejjajea canaje, sejjaquipiquipijea canaje. Onaaya oya jjabahuone meequi ajja, quea mase, quea caꞌa, de.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Mecajje, epojjajo peaꞌai oya eyiyo cuanajo, jjani cuanajo peaꞌai siasiaꞌaniꞌyonaje. Jjajehuijeaquiꞌaninaje meiya.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Jamajjeya oya niñepoqui Jesosa quea huesha nee ba majje o que jaaoquecuajinaje. Quea ajjajja jjejojo ecuiꞌoshajjajo nequinaje Jesosa bihuiajji.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 — ausente —
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 — ausente —
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Quea chipi nee cuichi cuana quea huiso ijjiaꞌijjia nequi.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Jamajjeya eshahua cuaa Jesosa jama huohuime acanaje baꞌa: —Che ecuana dejjajo nequi huoojeacuayajea majje ¡cuichi cuana huasijje ecuana huoojeaꞌyocue!
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 —Eꞌe, ¡poquicue cuichi cuana huasijje! ¡Dobiquicue! —Jesosa poanaje.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Ba majje cuichi jaahuanajji cuana jjajjasoaquinaje. Cuajicuajipoquinaje cuiñajji yasijje huohui pohua. Ojjaña equi yasijje huohui capoquinaje eshahua cuanajo. Cuichi cuanajo, dejja niñepoquiꞌyo jjima po mee canajejo peaꞌai huohui canaje. Jamajjeya ojjaña cuana ma cuiñajjijo baꞌe poeyanaje Jesosa baa; dejja niñepoquiꞌyo jjima baa peaꞌai: —¿Ae shai poanaje, de? —poanaje cuana.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Jesosa que poe majje ojjañaa dejja niñepoquiꞌyo jjima ba canaje. Jjeya oya quea bei nequi, daquijji, quea pame nee jjashahuabaquiani. Eshahua cuana chamaꞌyo. Jamajjeya ojjaña cuana quea mete poanaje Jesosajo,
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 eshahua huoojeacuayajea mee caꞌyonajejo, cuichi cuana ehuiꞌiꞌyojojo peaꞌai. Jamajjeya cuichi jaahuanajji cuaa pea cuana huohui majamaja canaje niñepoquijo, Jesosaa eshahua huoojeacuayajea canajejo, cuichi ehuiꞌiꞌyojojo peaꞌai.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Ojjaña quea mete nee poanaje. Huohui canaje jama baꞌa: —¡Jesosa, pea meshi yasijje poqui socue oe! Quea mete ca iña mijo mi quea sohui poja nee nee jojoya —poanaje ojjaña.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Jamajjeya Jesosa bishe ai yasijje nequisohuaquinaje ojje ebesapoquiꞌyojji. Dejja ma niñepoqui poanaje onijje poqui sa poanaje, onijje eꞌanijji.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jamatii Jesosaa oya jama acanaje baꞌa: —Chojja, ¡miquea equi yasijje poquicue! ¡Miquea huapa pojjeama cuana huohuicue ejo, Emeshi Mese neijo, ma miya ecuea quea boti neejo quea pame nee anaje huohuicue! —Jesosa poanaje.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Jamajjeya ojaya equi yasijje poqui majje ohuaya Jesosajo huohui canaje. Ome Miji peaꞌai Cuiñajji yasijje huohui canaje peaꞌai. Ojaya esohui shajjaꞌajja majje ojjaña quea bihui nee poanaje: —¡Ache dejja quea caꞌa nee nee Jesosa! ¡Eshahua cuana huoojeacuayajea caꞌyonaje, de. Eꞌe e, dejja niñepoqui quea pame nee jjeya, de! —poanaje ojjaña.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Majoya Jesosa o shajjaꞌajjajji cuana nijje bae ojje miji yasijje poqui oꞌoyanaje bishejje. Quea huiso cuana jjachichaqui oꞌoyanaje o que, Janinea bae sahuajo.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Jesosa ojjaña cuana nijje mimianijo, pea Jodio dejja o que poeyanaje Jaino bajjani, ma Jodioja ejjachichaquijji equi jaahuanajji poani. Ecuiꞌoshajjajo nequiya oya bihuia canaje.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Jama poanaje baꞌa: —Esohui huohuijji, ecuea ebacua piona quea mano nee nee jaa, beshahua nee poquijeyonaje. ¡Ecuea equi yasijje poecuajicue o napaꞌajjaa emeya! Jamajjeya oya huaquiajeꞌyo. Quea aja nee poajeꞌyo.
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Nequisohua majje Jesosa o shajjaꞌajjajji cuana nijje poquinaje Jaino nijje. Quea huiso cuana poquinaje onijje peaꞌai, ojjaña Jesosa nijje nequi canaje cuana.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Poquije, oe eponaa Jesosa ba canaje. Oya quea mano, najji popajeaꞌyo ajja. Ome miji pea beca, 12 shequiajame na cuayapajeaquiꞌyo ajja poa.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Quea huiso eshicuijji quiajji cuaa oya na cuayapajeaqui meeꞌyo jjima acanaje. Jamajjeya eshicuijji sosejje ojjaña ojaya ejjeshejji oe poanaje. Jamatii naꞌ huosa jjima tii, quea nee tii. Yahuajo quea mano pishana poanaje; jjeya ca ca quea mano nee nee.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Jesosajo shajjaꞌajja majje, ma Jesosaa ojjaña huaquia mee cani shajjaꞌajja majje oya poeyanaje o que. Quea huiso nequi dejja tejjee poeyanaje epona.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Jamaya oya jjashahuabaquinaje baꞌa: —Eya Jesosa daqui napa majje na huosajeꞌyo —jama jjashahuabaquimeya poanaje epona.
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Jamajjeya Jesosaja daqui quehuajje napa canaje. Jjeyahua nei najji po pajeaꞌyonaje. Ma epona quea bihui nee jjashahuabaquinaje: —Eꞌe e jjeya nei eya na cuayapajeaquiꞌyonaje, apoa poꞌyonaje.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Jesosa epona nahuosa meeꞌyo jeahuajo jjashahuabaquinaje jama baꞌa: —Eꞌe nei, jjeyahua nei Eyacuiñajjiya aꞌya shai huaquia mee caꞌyonaje e daqui napaꞌajja cajo.
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 O shajjaꞌajjajji cuana onijje jama poanaje baꞌa: —Jesosa, quea huiso nee nee ejjachichaqui nequi minijje. Jamajjeya ¿yajjajje shai miyaya huohuiꞌajjaña jama baꞌa: “¿Aya shai ecue daqui napaꞌajja canaje?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Jesosaa ca ca bajea neinei canaje epona ena huosaꞌyo ebajji.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Jamajjeya ma epona ojaya emanomeejji chamaꞌyo ba majje Jesosa que poquiꞌyonaje; Jesosa yajjajo piopionaje. Ecuiꞌoshajjajo nequiya Jesosa huohui canaje ohua naꞌ huosa mee caꞌyajje. Ojjaña huohui canaje eponaa.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Majoya Jesosaa oya acanaje jama baꞌa: —¡She, quea bihui nee pocue! Miya quea jaꞌa jjashahuabaquinaje jama baꞌa: “Eꞌe jojo nei Jesosaa eya huaquia mee cajeꞌyo”. Jamajjeya eyaya miya huaquia meeꞌyonaje. ¡Quea quijijji jaji oe poꞌyocue! ¡Aꞌa manoshishi oꞌoyajji! —Jesosaa acanaje.
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Majoya Jesosa epona nijje mimianijo tii, Jainoja epeejji poeyanaje. Jama poanaje baꞌa: —Jaino, miquea ebacuase manoꞌyonaje. Chamaꞌyo tii poꞌyonaje. ¡Jamajjeya esohui huohuijji aꞌa iyaajji equi yasijje o baa! —poanaje.
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jiquio esohui shajjaꞌajja majje Jesosaa Jaino jama acanaje baꞌa: —¡Aꞌa quea yeno pojji! Jamaya jjashahuabaquicue baꞌa: “Jesosa quea caꞌa nee nee. Ohuaya ecuea ebacuase shequi mee cajeꞌyo eꞌe jojo nei” acue.
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Majoya Jesosaa pea cuana huoojea canaje jama baꞌa: —¡Aꞌa enijje poquijji! —poanaje.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Jainoja equi yasijje poqui majje ba cañaquinaje quea huiso dejja cuana, ponaña peaꞌai equijo nequi. Epona shoꞌi emanoꞌyojo ojee paꞌani. Ojjaña quea shajjaquijjo poani. Dehue mia cani emojeaꞌyojjijo peaꞌai.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Equi yasijje dobiqui majje Jesosa jama poanaje baꞌa: —¿Yajjajje acuae pa neineiani, quea shajjaquijjo nee poani nequiana? Jiquio epona shoꞌi epoquijeyoꞌyo pojjeama. Oya cahuijaa.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 —Chojja de, oya manoꞌyonaje, de; shequiꞌyo ajja —poanaje cuana.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Meꞌ iña majje epona shoꞌi oja sohuijo huohui canaje: —¡Tanitacomi!
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Meꞌ iña majje epona shoꞌi shequi mee caꞌyonaje. Jjeyahua nei oya nequisohua majje jeoꞌyonaje. Eꞌe, oya etii pishana, ahuemaꞌ ani, 12 shequiajame.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Jesosaa ojjaña huohui canaje jama baꞌa: —Eꞌe, ¡jamatii aꞌa jjeya pea cuana huohuijji jiquio eya mique bacua shequi meeꞌyonajejo!
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.