Marcos 5
Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs ARA
1 Jesosa o shajjaꞌajjajji cuana nijje besapoquinaje Janinea bae ojje miji yasijje, Jjanana meshi yasijje, Jenesane dejja cuanaja meshi yasijje. Jesosa bishe aijo ani baꞌeñaqui majje etaja huasijje nequisohuaquinaje.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Ma meshijo dejja niñepoqui quea mase nee nequi. Eshahua quea huisohua oja eyami nequijji acaꞌyajje, ma dejja jjanijo emanoꞌyo saꞌ jaajo nequinaje.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Majo tii oya baꞌeꞌyonaje jjanijo, ma emanoꞌyo huananobia cajjijo tii. Oya quea mase nee nee jjejojo jeyoꞌajja canaje cuaa cadenaa. Jjajeyo meequi ajja, quea caꞌa nee nee poanaje.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Yahuajo onaaya ojaya emeꞌ, ejiojji peaꞌai jeyoꞌajja huichaꞌa huichaꞌa canaje cadenaa, jjonohua peaꞌai. Jamatii ohuaya cadena cuana jjequisejjajea canaje, sejjaquipiquipijea canaje. Onaaya oya jjabahuone meequi ajja, quea mase, quea caꞌa, de.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Mecajje, epojjajo peaꞌai oya eyiyo cuanajo, jjani cuanajo peaꞌai siasiaꞌaniꞌyonaje. Jjajehuijeaquiꞌaninaje meiya.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Jamajjeya oya niñepoqui Jesosa quea huesha nee ba majje o que jaaoquecuajinaje. Quea ajjajja jjejojo ecuiꞌoshajjajo nequinaje Jesosa bihuiajji.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 — ausente —
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 — ausente —
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Quea chipi nee cuichi cuana quea huiso ijjiaꞌijjia nequi.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Jamajjeya eshahua cuaa Jesosa jama huohuime acanaje baꞌa: —Che ecuana dejjajo nequi huoojeacuayajea majje ¡cuichi cuana huasijje ecuana huoojeaꞌyocue!
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 —Eꞌe, ¡poquicue cuichi cuana huasijje! ¡Dobiquicue! —Jesosa poanaje.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Ba majje cuichi jaahuanajji cuana jjajjasoaquinaje. Cuajicuajipoquinaje cuiñajji yasijje huohui pohua. Ojjaña equi yasijje huohui capoquinaje eshahua cuanajo. Cuichi cuanajo, dejja niñepoquiꞌyo jjima po mee canajejo peaꞌai huohui canaje. Jamajjeya ojjaña cuana ma cuiñajjijo baꞌe poeyanaje Jesosa baa; dejja niñepoquiꞌyo jjima baa peaꞌai: —¿Ae shai poanaje, de? —poanaje cuana.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Jesosa que poe majje ojjañaa dejja niñepoquiꞌyo jjima ba canaje. Jjeya oya quea bei nequi, daquijji, quea pame nee jjashahuabaquiani. Eshahua cuana chamaꞌyo. Jamajjeya ojjaña cuana quea mete poanaje Jesosajo,
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 eshahua huoojeacuayajea mee caꞌyonajejo, cuichi cuana ehuiꞌiꞌyojojo peaꞌai. Jamajjeya cuichi jaahuanajji cuaa pea cuana huohui majamaja canaje niñepoquijo, Jesosaa eshahua huoojeacuayajea canajejo, cuichi ehuiꞌiꞌyojojo peaꞌai.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Ojjaña quea mete nee poanaje. Huohui canaje jama baꞌa: —¡Jesosa, pea meshi yasijje poqui socue oe! Quea mete ca iña mijo mi quea sohui poja nee nee jojoya —poanaje ojjaña.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Jamajjeya Jesosa bishe ai yasijje nequisohuaquinaje ojje ebesapoquiꞌyojji. Dejja ma niñepoqui poanaje onijje poqui sa poanaje, onijje eꞌanijji.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jamatii Jesosaa oya jama acanaje baꞌa: —Chojja, ¡miquea equi yasijje poquicue! ¡Miquea huapa pojjeama cuana huohuicue ejo, Emeshi Mese neijo, ma miya ecuea quea boti neejo quea pame nee anaje huohuicue! —Jesosa poanaje.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Jamajjeya ojaya equi yasijje poqui majje ohuaya Jesosajo huohui canaje. Ome Miji peaꞌai Cuiñajji yasijje huohui canaje peaꞌai. Ojaya esohui shajjaꞌajja majje ojjaña quea bihui nee poanaje: —¡Ache dejja quea caꞌa nee nee Jesosa! ¡Eshahua cuana huoojeacuayajea caꞌyonaje, de. Eꞌe e, dejja niñepoqui quea pame nee jjeya, de! —poanaje ojjaña.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Majoya Jesosa o shajjaꞌajjajji cuana nijje bae ojje miji yasijje poqui oꞌoyanaje bishejje. Quea huiso cuana jjachichaqui oꞌoyanaje o que, Janinea bae sahuajo.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Jesosa ojjaña cuana nijje mimianijo, pea Jodio dejja o que poeyanaje Jaino bajjani, ma Jodioja ejjachichaquijji equi jaahuanajji poani. Ecuiꞌoshajjajo nequiya oya bihuia canaje.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Jama poanaje baꞌa: —Esohui huohuijji, ecuea ebacua piona quea mano nee nee jaa, beshahua nee poquijeyonaje. ¡Ecuea equi yasijje poecuajicue o napaꞌajjaa emeya! Jamajjeya oya huaquiajeꞌyo. Quea aja nee poajeꞌyo.
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Nequisohua majje Jesosa o shajjaꞌajjajji cuana nijje poquinaje Jaino nijje. Quea huiso cuana poquinaje onijje peaꞌai, ojjaña Jesosa nijje nequi canaje cuana.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Poquije, oe eponaa Jesosa ba canaje. Oya quea mano, najji popajeaꞌyo ajja. Ome miji pea beca, 12 shequiajame na cuayapajeaquiꞌyo ajja poa.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Quea huiso eshicuijji quiajji cuaa oya na cuayapajeaqui meeꞌyo jjima acanaje. Jamajjeya eshicuijji sosejje ojjaña ojaya ejjeshejji oe poanaje. Jamatii naꞌ huosa jjima tii, quea nee tii. Yahuajo quea mano pishana poanaje; jjeya ca ca quea mano nee nee.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Jesosajo shajjaꞌajja majje, ma Jesosaa ojjaña huaquia mee cani shajjaꞌajja majje oya poeyanaje o que. Quea huiso nequi dejja tejjee poeyanaje epona.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Jamaya oya jjashahuabaquinaje baꞌa: —Eya Jesosa daqui napa majje na huosajeꞌyo —jama jjashahuabaquimeya poanaje epona.
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Jamajjeya Jesosaja daqui quehuajje napa canaje. Jjeyahua nei najji po pajeaꞌyonaje. Ma epona quea bihui nee jjashahuabaquinaje: —Eꞌe e jjeya nei eya na cuayapajeaquiꞌyonaje, apoa poꞌyonaje.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Jesosa epona nahuosa meeꞌyo jeahuajo jjashahuabaquinaje jama baꞌa: —Eꞌe nei, jjeyahua nei Eyacuiñajjiya aꞌya shai huaquia mee caꞌyonaje e daqui napaꞌajja cajo.
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 O shajjaꞌajjajji cuana onijje jama poanaje baꞌa: —Jesosa, quea huiso nee nee ejjachichaqui nequi minijje. Jamajjeya ¿yajjajje shai miyaya huohuiꞌajjaña jama baꞌa: “¿Aya shai ecue daqui napaꞌajja canaje?”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Jesosaa ca ca bajea neinei canaje epona ena huosaꞌyo ebajji.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Jamajjeya ma epona ojaya emanomeejji chamaꞌyo ba majje Jesosa que poquiꞌyonaje; Jesosa yajjajo piopionaje. Ecuiꞌoshajjajo nequiya Jesosa huohui canaje ohua naꞌ huosa mee caꞌyajje. Ojjaña huohui canaje eponaa.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Majoya Jesosaa oya acanaje jama baꞌa: —¡She, quea bihui nee pocue! Miya quea jaꞌa jjashahuabaquinaje jama baꞌa: “Eꞌe jojo nei Jesosaa eya huaquia mee cajeꞌyo”. Jamajjeya eyaya miya huaquia meeꞌyonaje. ¡Quea quijijji jaji oe poꞌyocue! ¡Aꞌa manoshishi oꞌoyajji! —Jesosaa acanaje.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Majoya Jesosa epona nijje mimianijo tii, Jainoja epeejji poeyanaje. Jama poanaje baꞌa: —Jaino, miquea ebacuase manoꞌyonaje. Chamaꞌyo tii poꞌyonaje. ¡Jamajjeya esohui huohuijji aꞌa iyaajji equi yasijje o baa! —poanaje.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jiquio esohui shajjaꞌajja majje Jesosaa Jaino jama acanaje baꞌa: —¡Aꞌa quea yeno pojji! Jamaya jjashahuabaquicue baꞌa: “Jesosa quea caꞌa nee nee. Ohuaya ecuea ebacuase shequi mee cajeꞌyo eꞌe jojo nei” acue.
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Majoya Jesosaa pea cuana huoojea canaje jama baꞌa: —¡Aꞌa enijje poquijji! —poanaje.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Jainoja equi yasijje poqui majje ba cañaquinaje quea huiso dejja cuana, ponaña peaꞌai equijo nequi. Epona shoꞌi emanoꞌyojo ojee paꞌani. Ojjaña quea shajjaquijjo poani. Dehue mia cani emojeaꞌyojjijo peaꞌai.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Equi yasijje dobiqui majje Jesosa jama poanaje baꞌa: —¿Yajjajje acuae pa neineiani, quea shajjaquijjo nee poani nequiana? Jiquio epona shoꞌi epoquijeyoꞌyo pojjeama. Oya cahuijaa.
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 —Chojja de, oya manoꞌyonaje, de; shequiꞌyo ajja —poanaje cuana.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Meꞌ iña majje epona shoꞌi oja sohuijo huohui canaje: —¡Tanitacomi!
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Meꞌ iña majje epona shoꞌi shequi mee caꞌyonaje. Jjeyahua nei oya nequisohua majje jeoꞌyonaje. Eꞌe, oya etii pishana, ahuemaꞌ ani, 12 shequiajame.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Jesosaa ojjaña huohui canaje jama baꞌa: —Eꞌe, ¡jamatii aꞌa jjeya pea cuana huohuijji jiquio eya mique bacua shequi meeꞌyonajejo!
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.