Lucas 2
Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs NTLH
1 Huani cuaya cua shejo emeshi mese yohua bajjani cua baꞌa: Agosto Sesa. Emeshi meseya echacojji cuana huohui ca cua jama baꞌa: —¡Sicoquicue ecue meshijo baꞌe cuana! ¿Ache huiso baꞌajjaꞌyo socue? ¡Huohuicue ojjaña dejja cuana jama baꞌa: “¡Poquicue mi cuayacua meshi yasijje mique bajjani tehueya; jamaya emeshi mese cuanaje!” acue! —jamaya Sesaa aca cua.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Emeshi meseya Sesaa jama sico coome aca cua. Ma shejo tiiya pea emeshi mese Sineño bajjani cua; ojaya meshi Sania bajjani cua.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Jamajjeya aje oe ojjaña poquia cua o cuaya cua meshi yasijje.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 — ausente —
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 — ausente —
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Majoya aje Benena bañaqui majje Maniaja bacua cuayañaquinaje.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Quea dejja huiso ania cua Benenajo jjabajjani tehue meequiya poqui. Jamajjeya chamaꞌ equi ejaachichajji cua. Jamajjeya aje oja bacua cuaya cua anaꞌai jaajji equijo. Ojaya ebacua cojjasobo cuaya cua jomajo. Cuayajo ohuaya bebo ca cua daqui oshejo.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Ma mecajje aje Benenajo chipi nei pishana ñajjajja jaahuanajji cuana ñajjajja cuiña po aña cua.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Majoya aje esohuidojojji jjajaꞌaquia cua. Majoya aje oe o chipi nei jeajahuajahua ca cua esohuidojijjiya. Mete neineiꞌya cua ñajjajja jaahuanajji cuana.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Esohuidojojji jama cua baꞌa: —¡Aꞌa quea mete pojji! Eyaya esohui quea bame nee huohuiaña ojjaña dejja cuana quea bihui nee po meejji.
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Jjeya nei cuayanaje oe ebacua Dabija meshijo. Ma ebacua Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo. Ohuaya miquianajaya mimishi cuijea cajeꞌyo; yohua bajjani cuaje baꞌa: Quito.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 ¡Miquianaya poquicue ebacua baa Benena huasijje! Jomajo aje anaꞌai jaajji equijo ebebo jaa oja nae nijjeya, oja chii Jose nijjeya peaꞌai —jamaya cua esohuidojojji.
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Majoya aje quea huiso esohuidojojji cuana jjajaꞌaquia cua. Sohuicuayanaje ojjaña esohuidojojji cuana Eyacuiñajji bihuiajji. Jama sohuicuayame cua baꞌa:
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 “Eyacuiñajji quea caꞌa nee nee. Eyajo baꞌe, quea ao nee nee. Eyacuiñajjiya ojjaña ojaya epeejji cuana ojjaña meshijo baꞌe quea bihui po mee caje”.
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Majoya esohuidojojji baꞌesohuaquiꞌya cua eyahuasijje. Ñajjajja jaahuanajji cuana jama mimime cua baꞌa: —De, cueꞌajjaa Benena huasijje. Ma esohuidojojjiya huohui canaje jayojjaya aje seya aje.
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Majoya poqui cuajicuajia cua ebacua saꞌajjaa. Majoya anaꞌai jaajji equijo jaa ba cañaquia cua ebacua, Mania, Jose peaꞌai.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Majoya ba majje huohuiꞌajja cañaquia cua esohuidojojjija esohuijo ebacuajo. Pea cuana huasijje huohui ca cua peaꞌai.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Beca cuana shajjaꞌajja majje jjashahuabaquia cua ñajjajja jaahuanajji cuanaja esohuijo. Quea bame cua.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Mania jjashahuabaquia cua peaꞌai. Pajeaꞌyo jjima aca cua ñajjajja jaahuanajji cuaa huohui canaje esohui.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Majoya ñajjajja jaahuanajji cuana poquiꞌya cua ñajjajja jaahuanaꞌyohua. Poquijeꞌyohua Eyacuiñajji bihuia nei nei ca poquiꞌya cua. Esohui quea huiso sohuicuaya cua: —Esohuidojojjija esohui eꞌe jojo nei —cuanaje.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Me oejje pea beca peejjima cahuime cuajo Jesosaja naeya oja chiiya peaꞌai bajjani canaje Jesosa. Ma esohuidojojjija esohui jayojja Mania jjamejoqui jjimahuajo bajjani ca cua. Jesosaja cuiishasha jehuisejjajea ca cua peaꞌai, ojjaña Jodioja ebacua jayojjaya jama aca cua.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Baꞌi oe cuajo Maniaa Joseya peaꞌai Jesosa dojo ca cua Eyacuiñajjija equi yasijje Jenosanena huasijje. Maniaa Eyacuiñajjija equi yasijje dobiqui jjimahuaa Moisesija etehueꞌyo jayojja aca cua. Majoya Jesosa dojodobiaqui canaje Eyacuiñajjija equi yasijje huohuiya.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 Jamaya aca cua Moisesija etehueꞌyojo baꞌa:
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 ¡Becanejjijji peaꞌai huiaꞌ quiacue Eyacuiñajji nijje mimiani yasijje equiyo jeyojeyoꞌyojji cuaqui pohui pojji epoꞌyojji! Jamaya miya ajo Eyacuiñajjiya mimishi cuijea cajeꞌyo. ¡Jamaya Eyacuiñajji sosequiajji acue!”
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Oe Jodio etii Simeoni bajjani Jenosanenajo baꞌya cua. Oya Eyacuiñajjija epeejji nei quea bame nee nee cua. Ohuaya Quito ishoaꞌajja ca ania cua Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji. Jamatii jjashahuabaquiani Eyacuiñajjijo, jamajjeya Edojjoshahua Bame ojo nequia cua.
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 Jamaya Edojjoshahua Bame onijje cua baꞌa: —Miya emanoꞌyojji pojjeama Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo cue jjimahuajo.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Jamajjeya Edojjoshahua Bameya Simeoni poqui mee ca cua Eyacuiñajjija equi yasijje. Simeoniya Jose, Mania Jesosa bishamijji nequi ba ca cua Eyacuiñajjija equijo.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Simeoniya ebacua Jesosa aña majje ba ca cua. Eyacuiñajji bihuia ca cua Jesosa ohua ba mee cajje. Jama cua baꞌa:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 — ausente —
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 — ausente —
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 Ojjaña meshijo baꞌe cuaa Jesosa ba caje, Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjañaja mimishi cuijeaꞌyojji.
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 Jesosaa ojjaña dejja cuana quea jjashahuabaqui jaꞌa nee po mee cajeꞌyo Eyacuiñajjija esohuijo. Jesosa Emeshi Mese nei epojjijojo, Jodio dejja cuana quea bihui cuajeꞌyo —jamaya Simeoni cuanaje.
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Majoya Jesosaja chii, enaese peaꞌai jjashahuabaquia cua Simeonija esohuijo jama baꞌa: —Eꞌe de, Simeonija esohui quea bame nee nee Jesosajo.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Majoya aje Simeoniya Mania, Jose peaꞌai jama aca cua baꞌa: —Miquianaya aje Eyacuiñajjiya quea bame acajeꞌyo. Mique bacua quea caꞌa po mee caje. Jaahuana cajeꞌyo. Mania, miya Jesosaja enaese. Mique bacuaa Jodio cuana jjashahuabaqui mee cajeꞌyo Eyacuiñajjijo quea huiso nee. Beca dejja cuana jjapeequijeꞌyo Eyacuiñajji nijje. Beca cuaa cajaa acaje, jjapeequi sa po ajja Eyacuiñajji nijje.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Mimijajije Jesosa nijje cuana. Oya quecua cajeꞌyo cuaa. Majoya aje oe miquianaya quea yeno cuaje ma cuanajoya —jamaya Simeoni cuanaje.
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Jomajo oe epona tii ania cua; Ana bajjani. Eyacuiñajjija epeejji nei nei cua; Panoaneja bacua piona. Ojaya huapa pojjeama Asene bajjani cua. Yahuajo oya jjahuiaquia cua. Oja yahue nijje baꞌya cua me oejje beca, 7 shequiajame. Majoya aje ojaya yahue manoꞌya cua.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 Jamajjeya quea huiso nee nee shequiajame, 84 shequiajame ania cua. Etii nojinoji nei eꞌahuemanoꞌyo ania cua. Eyacuiñajjija equijo jjeya ani, cuayaqui ajja neinei ania cua. Jamatii mimiania cua Eyacuiñajji nijje, bihuiabihuia tiitiiania cua ojjaña pojjajo.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Anaa ba ca cua Jesosa. Quea bihui nee cua. Jamajje dejja cuana nijje mimia cua joya Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ishoaꞌajja po ani nijje jama baꞌa: —¡Eꞌe ee bacue jiquio ebacua, Jesosa Quito cuayanaje! Ohuaya quea bei baꞌe mee cajeꞌyo Jodio cuana. Ojjaña cuanaja Emeshi Mese nei cuajeꞌyo —jamaya Anaa aca cua cuana.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Ojjaña Moisesija etehueꞌyo acua ajeyoꞌyo majje Jose oja huanase nijje, Jesosa peaꞌai nijje poquia cua. Ma o ebionei baꞌya cua meshi yasijje poqui oꞌoya cua, Nasanena huasijje.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Jomajo Jesosa tiia cua; quea caꞌa nee nee, quea jjashahuabaqui jaꞌa nee cuanaje. Eyacuiñajjiya oya jaahuana ca cua; quea bei nee nee ojo cua.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Jesosaja chii oja nae nijje poqui nequia cua Jenosanena huasijje pea Jodio cuana nijje ojjaña shequiajajo. Pascua pohua poquia cua Eyacuiñajji bihuiaa. Yahuajo nei Jodio etiiquianaja bacua cuana esohuidojojjiya cuiaꞌyo jjima aca cua shejo poquia cua ojjaña nijje ijjiaꞌijjiaa.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Jesosa etii shacuimaꞌ nequi po majje, 12 shequiajame po majje poqui peaꞌaiya cua.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Oe semana Jenosanenajo aniya ojjaña cuaa Eyacuiñajji bihuia ca ania cua. Majoya Pascua jjayejjequiajo ojjaña cuana poqui caꞌya cua. Jesosa ca ca poquiꞌyo jjima cua. Jamatii ojaya enaeseja baꞌyo jjima cua, oja chiija peaꞌai. Jesosa pea cuana nijje pojebeꞌyani poso aca cua.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Majoya aje oe cahuime cuajo Jesosaja enaeseya niñeba caꞌya cua: —¿Aecue jiquio Jesosa soꞌo?
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 —Chamaꞌ ca ca Jesosa. ¿Achacua shai poquinaje? —jamaya pea cuana cua.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Majoya pea beca peejjima cahuime epo ba caꞌya cua Jesosa Eyacuiñajjija equijo nequi. Jesosaa Eyacuiñajjija esohui huohuijji cuequi tii cuana huohuiꞌajja ca ania cua; Jesosa jjashajjaꞌajjaqui ania cua peaꞌai.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Ojjaña jjashahuaba neineiquinaje Jesosaja esohuijo: —Eꞌe de, Jesosa quea jaꞌa nee nee jjashahuabaquiani, de —pea cuana cua.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Joseya Maniaa peaꞌai Jesosa ba majje mimia ca cua jama baꞌa: —¿Aꞌa mi quioya Jesosa? ¿Aꞌya acuae mi po nequinaje soꞌo? Ecuanajaya miya baꞌyo jjima nei nei cuanaje. Jamajjeya eya mijo quea yeno nee nee cuanaje, Jesosa. Jamajjeya ecuanaya saꞌajjasaꞌajjaꞌyoquinaje.
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Jesosaa jama aca cua baꞌa: —¿Apiojji acuae iña saꞌajjaꞌyaña soꞌo? ¿Aꞌa miquea ba jjima eya ecue Chiija equijo enequijji, Eyacuiñajjija equijo?
49 Jesus respondeu:
50 Jose Mania peaꞌai oja esohuijo jjabahuejjaqui jjima cua yajja cuani poso aca cua.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Majoya aje Jesosa oja chii nijje oja nae nijje Nasanena huasijje poqui oꞌoya cua, ma o baꞌe yasijje. Jamatii Jesosaa shajjaꞌajja ca cua Jose, Mania peaꞌai. Quea bihui baꞌya cua. Mania jjashahuabaquia cua Jesosaja esohuijo; pajeaꞌyo jjima aca cua.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Jesosa tiiya cua quea caꞌa nee nee; quea jaꞌa nee nee cua. Eyacuiñajji quea bihui nee cua Jesosajo; dejja cuana quea bihui cua peaꞌai.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.