Lucas 20

Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Oe pojjajo Jesosaa esohui huohui ca cua Eyacuiñajjija equijo. Jesosa que cueya cua Eyacuiñajji nijje mimiani etii cuana, Moisesija etehueꞌyo huohuijji etii cuana Jodio etiiquiana peaꞌai.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Oya cuaa Jesosa jama huohuiꞌajjame aca cua baꞌa: —¿Aya acuae mi huoojea canaje esohui huohuiya soꞌo? —jamaya aca cuaa cua.
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Jesosa jama cua baꞌa: —Eyaya peaꞌai miquianaya huohuiꞌajjaje.
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿Aya acuae Huani ma ona besameejji cuanaje huoojea canaje soꞌo? ¿Aꞌa Eyacuiñajjiya pojjaꞌa? ¿Aꞌa dejja cuaa pojjaꞌa? ¡Huohuiꞌajja socue mo! Majoya eyaya miquianaya huohuije ajea huoojea acuae eya.
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Oya cuana mimipanajajia cua. Majoya aje jama aca cua baꞌa: —¿Yajja sajaꞌame seya aje soꞌo? Eseya quea mete ojjaña dejja cuanajo, de. Eseya sajaꞌajje jama cuaje baꞌa: “Eyacuiñajjiya Huani huoojea canaje”. Majoya pojjaꞌa Jesosaa jama sajaꞌame acaje baꞌa: “¿Yajjajo miquiaaya cajaa Huanija esohui anaje soꞌo?”
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Eseya jama ajje baꞌa: “Dejja cuaa Huani huoojea canaje”. Ojjaña dejja cuaa se jaja caꞌyo chanaꞌ meiya, ojjaña dejja jjashahuabaquiani Eyacuiñajjiya Huani huoojea canajejojo.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Jamajjeya jjashahuabaqui majje Jodio cuaa Jesosa jama sajaꞌame aca cua baꞌa: —Cuaꞌa de. Ecuanajaya ba jjima nei. ¿Aya shai Huani huoojea canaje? —anisho ca cua quea meteya jjejojo.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Majoya Jesosa jama cua baꞌa: —Eꞌe de, jamajjeya ecuea miquianaya ehuohuijji pojjeama e huoojeajji epo —jamaya Jesosaa Jodio dejja cuana aca cua.
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Jesosaa dejja cuana jama huohuime aca cua baꞌa: —¡Jiquio ejjashahuabaquiꞌyojji shajjaꞌajjacue! Oe eque meseya jjonojjajja bana canaje. Ojaya que quea quemo nee nee cuanaje; oopana jjono bana canaje. Ma jjono yohua bajjani cuanaje baꞌa: uva. Ma jjono cuana bana majje ohuaya echacojji cuana cuiña mee canaje. Ohuaya ejjajja cuiñajji cuana jama huohuime aca cua baꞌa: “Jjonojjajja jahuajeyajo miquianajaya yajji esejja acue. Pea esejja ca ca ecuea cuaje”. Majoya ojaya que cuiña mee majje quea huesha poquinaje quijje nei nei cueꞌyohua.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Quijje jjonojjajja jahuajo ohuaya ma pea meshijo baꞌe ojaya pea echacojji huoojea canaje jjonojjajja cuiñajji cuana huasijje. Ma echacojji jjonojjajja cuiñajji cuana huasijje poqui majje jama huohuiꞌajjame acañaquinaje baꞌa: “Eya eque meseya miquiana que huoojea canaje jjonojjajja esejja jjehuaꞌyohua. ¿Ache acuae pa eque meseja iya tepe mee?” Majoya ejjajja cuiñajji cuana quea dejja ta jjejojo quea quene cuanaje eque meseja huoojeajji nijje. Jama cuanaje baꞌa: “Cho, quia sa po ajja iña. Chamaꞌ ca jjaja ca oja, ecuea ca jjaja ca oe”. Majoya ejjajja cuiñajji cuaa echacojji cuiajea canaje. Cuiajea majje huoojeajea caꞌyonaje eque mese yasijje; jamatii poquiꞌyonaje.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Majoya eque meseya pea echacojji huoojea ca oꞌoyanaje huacuayaya. Huohuiꞌajja cañaqui oꞌoyanaje jama baꞌa: “¿Ache acuae eque meseja jjonojjajja soꞌo?” Majoya quia sa po ajjaa jjejojo cuiajea ca oꞌoyanaje. Poqui oꞌoyanaje jamatiiya, de.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Eque meseya pea echacojji huoojea ca oꞌoyanaje huacuayaya. Eꞌe de, ma pea poqui majje jama huohuiꞌajjame acañaqui oꞌoyanaje baꞌa: “¿Ache acuae pajjaja eque meseja jjonojjajja soꞌo? Eyaya cadojoꞌyahua o que”. Majoya jjonojjajja cuiñajji cuana quenequene neineinaje onijje. Quecuajeaꞌajja canaje jjonojjajja cuiñajji cuaa. Poquiꞌyonaje echacojji jamatii eque mese yasijje.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 —Majoya eque mese jjashahuabaquiꞌyonaje oja quejo. Oya jama cuanaje baꞌa: “¿Yajja acuae eyaya ajeꞌyo soꞌo? Ecue bacua ejja pojjaꞌa cahuoojeahua. Eꞌe, oya poqui majje ma jjonojjajja cuiñajji cuaa oya ba caje. O ba majje pojjaꞌa jjashajjaꞌajjaquije. Baꞌajja”. Majoya aje oja bacua ejja huoojea canaje jjonojjajja cuiñajji cuana huasijje. Jjonojjajja jjequiꞌyohua nisho huoojeaꞌajja canaje.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Majoya aje onaaya ebacua ba canaje. Jama cuanaje baꞌa: “Bacue, eque meseja ebacua ejja cueyanaje, de. Cuaꞌa ejjaquecuajeaqui oe eque mesenaꞌyojji” jama jjashahuaba taiquimeya cuanaje cuana.
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Jamajjeya jjonojjajja cuiñajji cuaa eque meseja bacua ejja quecua caꞌyonaje. Majoya aje quea huesha nee nee jeajea canaje —jamaya Jesosa cua—. ¿Yajja acuae eque meseya acajeꞌyo jjonojjajja cuiñajji cuana?
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Eque mese poquije jjonojjajja cuiñajji cuana quecuajeaa oja bacua ejja quecuaꞌyo epo jojoya. Majoya aje pea dejja que cuiña meequi cajeꞌyo —jamaya Jesosa cua.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Jesosaa cojja ba oneone ca cua ma dejja cuana. Majoya aje oya jama cua baꞌa: —Eꞌe de, yani jjaja, de. ¿Aꞌa jjaja miquianajaya ba jjima Eyacuiñajjija etehueꞌyo pojjaꞌa? Ba jjima pojjaꞌa jjajajje, jamajjeya aje mi eyaya jama huohuime aje baꞌa: Jamatii dejja cuaa oe equi iyajji, equi yamajjana quea caꞌa nee nee saꞌajja cani. Beca cuaa jeajea cani acui caꞌa quea bame pojjeama posojojo. Pea dejjaja eba nei nei acui yamajjana equi iyajji. Jama cuaje ma acui caꞌajo baꞌa: “Jiquio aje jja oe acui quea caꞌa nee nee baꞌa, de. Jamajjeya aje jja oe eyaya dojojeꞌyo quea bame nee nee jojoya”. Jamaya Eyacuiñajjiya eya babaca canaje Emeshi Mese nei quea bame nee nee epojji acui quea bame jayojja.
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Eꞌe de, miquianaaya ca ca eya cajaa aje, ma acui cajaa onaa acanaje jayojja. Ojjaña joya eya Emeshi Mese epojji cajaa acajo Eyacuiñajjiya jeajea cajeꞌyo cuaqui yasijje —jamaya Jesosa cua.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Jesosaja esohui shajjaꞌajja majje Eyacuiñajji nijje mimiani etii cuana, Moisesija etehueꞌyo huohuijji cuana peaꞌai quea quene nee nee cua. Oya cuana jjajaꞌaqui majje jama mimimimime ojee cua baꞌa: —¡De! Aꞌa jja ca eseya jama acani, de. Oya mimiani eseya jjonojjajja cuiñajji cuana jayojja, de. Pea cuaa Jesosa cajaa acanaje jayojja eseyaya cajaa aje peaꞌai pa —jamaya ma Jodio dejja cuana cua.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Majoya Eyacuiñajjija esohui huohuijji cuaa pea dejja cuana Jesosa iñajji nisho bejjo quia ca cua. Ma dejja cuana poquia cua Jesosa baa; dejja quea bame nisho cua. Huohuiꞌajja ca cua Jesosa ojaya yajja sajaꞌame yaꞌyojji nisho. Jamajjeya Moisesija etehueꞌyo jayojja jama mi sajaꞌa cajo dojo ca quiaye sohuinano huasijje jeanobiaa.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Ma dejja quea bame nisho cuaa Jesosa jama huohuiꞌajjame aca cua baꞌa: —Jesosa, ecuanaja eba miyaya eꞌe jojo nei huohuiaña Eyacuiñajjija esohui nei. Miyaya baña dejja cuana oya jayojjaya cuani.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 ¡Jamajjeya mo oe che huohuicue! ¿Aꞌa jamajjeya Eyacuiñajjija epeejji cuaa bejjo quia cajji emeshi meseja yajji? Quia ca ajja pojjaꞌa.
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Jesosaja eba cuanaje Jodio cuanaja ejjashahuabaquijji. Jamajjeya ohuaya jama huohuiꞌajjame aca cua baꞌa: —¿Apiojji acuae nequiaa iña dasia sa aña soꞌo? Miquianaya ca ca ecuea epeejji nisho cuani, de.
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 ¡Jjequicue bejjo esodojjo ebajji, emeshi meseja epanaꞌyojji!
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Majoya aje Jesosa jama cua baꞌa: —Jamajjeya ¡Sesaja bejjo quiaquicue ohua sa cajo! ¡Eyacuiñajji aꞌa pajeaꞌyojji; oya bihuiacue; shajjaꞌajjacue peaꞌai!
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Ma epeejji nisho cuana quea mete nee nee cua Jesosaja ojaya ejjashahuabaquijji ebajojo. Jamajjeya jama cuana cua baꞌa: —Quea jjashahuabaqui jaꞌa nee oya, Jesosa. Jjadasia meequi ajja, de —jamaya cua ma epeejji nisho cuana. Jamajjeya mimi oꞌoya sa po ajja Jesosa nijje. Jamajjeya Jesosa iña jjima cuanaja cua.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Ma pojjajo tii Sanoseo dejja cuana poquia cua Jesosa huohuiꞌajjaa. Sanoseo dejja cuana jamatii jjashahuabaquia cua pea cuana manoꞌyo majje eshequi oꞌoyajji pojjeama.
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 —Esohui huohuijji, Moisesiya jama tehueme aca cua yahuajo nei nei baꞌa:
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Jamajjeya jama cuaje pojjaꞌa baꞌa: Oe dejja quea doe huiso cua, me oejje pea becanejjijji peaꞌai nequia cua. Ma dejjaa epona huana ca cua. Majoya manoꞌya cua; bacuamahua quijjojea ca cua.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Ma dejjaja quijjojea ani echahua meseya huana ca oꞌoyanaje. Bacua jea jjimahua quijjojea ca oꞌoyanaje.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Majoya pea echahua meseya huana ca oꞌoyanaje. Majoya pea echahua meseya huanaꞌajja ca poquiapoquia cua.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Majoya aje oya epona manoꞌyonaje yahueja quijjojea ani tiiya. Jjamejoqui ajja cuanaje, bacuamaꞌ nei nei tii pona cuanaje, de.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Jamajjeya miquea esohui jama cuani eyajo shequi oꞌoya majje ¿ajea ehuanase jiquio cuaje eyajo; ache oja doeja? O huanacoojji epoja pojjaꞌa, pea echahua meseja pojjaꞌa; oja chahua cuana ahuiaꞌajjaꞌyo epo —jamaya cua Sanoseo dejja cuana.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Jesosaa jama aca cua baꞌa: —De, miquianajaya ba jjima. Jiquio meshijo dejja cuana jjahuanaquiani; epona cuana jjahuiaquiani.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Jamajjeya jiquio meshijo Eyacuiñajjija epeejji manoꞌyo majje eyahuasijje poquijeꞌyo. Ejjahuanaquiꞌyojji pojjeama cuajeꞌyo eyajo; epona cuana peaꞌai ejjahuiaquiꞌyojji pojjeama cuajeꞌyo eyajo. Jjamejoqui ajja peaꞌai cuajeꞌyo eyajo.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Manoꞌyo ajja cuaje jomajo; esohuidojojji jayojja jama cuajeꞌyo. Eyajo ojjaña Eyacuiñajjija ebacua cuajeꞌyo, eshequiꞌyo jjejojo.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 ¿Aꞌa miquea ba jjima dejja cuana ojjaña manoꞌyo majje shequije oꞌoya? Jamajjeya Eyacuiñajjiya yahuajo nei esohui tehue mee ca cua miquiana jjabahuejjaquijji. Moisesiya tehue ca cua yahuajo nei nei ma acui jijiqui ba majje. Eyacuiñajji mimia cua onijje jama baꞌa:
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Eyacuiñajji emanoꞌyo cuana meshijo eꞌohuajeajaa jaahuanajji pojjeama cuani. Eshe nequi cuana, emanoꞌyo shequiꞌyo cuana peaꞌai eyajo ohuaya jaahuana cani ojaya epeejjijojo —jamaya aca cua Jesosaa.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Pea Moisesija etehueꞌyo huohuijji cuaa jama huohuime aca cua baꞌa: —Eꞌe de, quea jaꞌa nee nee miquea esohui, Jesosa. Quea bame nee nee, de.
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Majoya huohuiꞌajja becaꞌyo jjima tii aca cuaa cua quea meteya jjejojo, jjadasia meequi ajjajojo.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Jesosaa oya cuana jama aca cua baꞌa: —Miquianaya jama jjashahuaba taiquime cuani baꞌa: “Jesosa Dabija osecua poso nequiaa aña. Jamajjeya oya Eyacuiñajjija Bacua pojjeama poso nequiaa aña” jamaya jjashahuaba taiquimeya nequiana cuani. Dabi emeshi mese yahuajo nei nei baꞌya cua. Eya ojaya eba nei nei, de. Ojaya eya eba dejjaja bacua ejja pojjeama, Eyacuiñajjija Bacua Ejja.
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Jamajjeya ohuaya esohuicuayajji tehue ca cua Salmojo; jama cua baꞌa:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 Eyaya mi quecuaꞌyojji epo jeabichajea jeyojeyojeꞌyo. Majoya aje miyaya oya cuana jeajeajeꞌyo cuaqui yasijje cajaajojo —jamaya aca cua Eyacuiñajjiya”.
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Jamajjeya Dabiya Quito oja Emeshi Mesejojo bajjani ca cua. Jamajjeya Quito Dabija osecua cua, ojaya Emeshi Mese nei. Eya jja iña iquio Quito, de, dejjaja bacua pojjeama; Eyacuiñajjija Bacua Ejja, jamajjeya eya ojjañaja Emeshi Mese nei —jamaya Jesosa cua.
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 — ausente —
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 — ausente —
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Eꞌahuemanoja aquiana sii cani o chaco sahuajji nisho po majje. Majoya oya cuana mimi nisho ani Eyacuiñajji nijje. Oya quea mimishi nee nee. Eyacuiñajjiya oya cuana jeajea cajeꞌyo cuaqui yasijje, onijje mimi nishojjijojo —jamaya cuana Jesosaa aca cua.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.