Lucas 20
Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs ARIB
1 Oe pojjajo Jesosaa esohui huohui ca cua Eyacuiñajjija equijo. Jesosa que cueya cua Eyacuiñajji nijje mimiani etii cuana, Moisesija etehueꞌyo huohuijji etii cuana Jodio etiiquiana peaꞌai.
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 Oya cuaa Jesosa jama huohuiꞌajjame aca cua baꞌa: —¿Aya acuae mi huoojea canaje esohui huohuiya soꞌo? —jamaya aca cuaa cua.
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Jesosa jama cua baꞌa: —Eyaya peaꞌai miquianaya huohuiꞌajjaje.
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 ¿Aya acuae Huani ma ona besameejji cuanaje huoojea canaje soꞌo? ¿Aꞌa Eyacuiñajjiya pojjaꞌa? ¿Aꞌa dejja cuaa pojjaꞌa? ¡Huohuiꞌajja socue mo! Majoya eyaya miquianaya huohuije ajea huoojea acuae eya.
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Oya cuana mimipanajajia cua. Majoya aje jama aca cua baꞌa: —¿Yajja sajaꞌame seya aje soꞌo? Eseya quea mete ojjaña dejja cuanajo, de. Eseya sajaꞌajje jama cuaje baꞌa: “Eyacuiñajjiya Huani huoojea canaje”. Majoya pojjaꞌa Jesosaa jama sajaꞌame acaje baꞌa: “¿Yajjajo miquiaaya cajaa Huanija esohui anaje soꞌo?”
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Eseya jama ajje baꞌa: “Dejja cuaa Huani huoojea canaje”. Ojjaña dejja cuaa se jaja caꞌyo chanaꞌ meiya, ojjaña dejja jjashahuabaquiani Eyacuiñajjiya Huani huoojea canajejojo.
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Jamajjeya jjashahuabaqui majje Jodio cuaa Jesosa jama sajaꞌame aca cua baꞌa: —Cuaꞌa de. Ecuanajaya ba jjima nei. ¿Aya shai Huani huoojea canaje? —anisho ca cua quea meteya jjejojo.
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Majoya Jesosa jama cua baꞌa: —Eꞌe de, jamajjeya ecuea miquianaya ehuohuijji pojjeama e huoojeajji epo —jamaya Jesosaa Jodio dejja cuana aca cua.
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Jesosaa dejja cuana jama huohuime aca cua baꞌa: —¡Jiquio ejjashahuabaquiꞌyojji shajjaꞌajjacue! Oe eque meseya jjonojjajja bana canaje. Ojaya que quea quemo nee nee cuanaje; oopana jjono bana canaje. Ma jjono yohua bajjani cuanaje baꞌa: uva. Ma jjono cuana bana majje ohuaya echacojji cuana cuiña mee canaje. Ohuaya ejjajja cuiñajji cuana jama huohuime aca cua baꞌa: “Jjonojjajja jahuajeyajo miquianajaya yajji esejja acue. Pea esejja ca ca ecuea cuaje”. Majoya ojaya que cuiña mee majje quea huesha poquinaje quijje nei nei cueꞌyohua.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Quijje jjonojjajja jahuajo ohuaya ma pea meshijo baꞌe ojaya pea echacojji huoojea canaje jjonojjajja cuiñajji cuana huasijje. Ma echacojji jjonojjajja cuiñajji cuana huasijje poqui majje jama huohuiꞌajjame acañaquinaje baꞌa: “Eya eque meseya miquiana que huoojea canaje jjonojjajja esejja jjehuaꞌyohua. ¿Ache acuae pa eque meseja iya tepe mee?” Majoya ejjajja cuiñajji cuana quea dejja ta jjejojo quea quene cuanaje eque meseja huoojeajji nijje. Jama cuanaje baꞌa: “Cho, quia sa po ajja iña. Chamaꞌ ca jjaja ca oja, ecuea ca jjaja ca oe”. Majoya ejjajja cuiñajji cuaa echacojji cuiajea canaje. Cuiajea majje huoojeajea caꞌyonaje eque mese yasijje; jamatii poquiꞌyonaje.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Majoya eque meseya pea echacojji huoojea ca oꞌoyanaje huacuayaya. Huohuiꞌajja cañaqui oꞌoyanaje jama baꞌa: “¿Ache acuae eque meseja jjonojjajja soꞌo?” Majoya quia sa po ajjaa jjejojo cuiajea ca oꞌoyanaje. Poqui oꞌoyanaje jamatiiya, de.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Eque meseya pea echacojji huoojea ca oꞌoyanaje huacuayaya. Eꞌe de, ma pea poqui majje jama huohuiꞌajjame acañaqui oꞌoyanaje baꞌa: “¿Ache acuae pajjaja eque meseja jjonojjajja soꞌo? Eyaya cadojoꞌyahua o que”. Majoya jjonojjajja cuiñajji cuana quenequene neineinaje onijje. Quecuajeaꞌajja canaje jjonojjajja cuiñajji cuaa. Poquiꞌyonaje echacojji jamatii eque mese yasijje.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 —Majoya eque mese jjashahuabaquiꞌyonaje oja quejo. Oya jama cuanaje baꞌa: “¿Yajja acuae eyaya ajeꞌyo soꞌo? Ecue bacua ejja pojjaꞌa cahuoojeahua. Eꞌe, oya poqui majje ma jjonojjajja cuiñajji cuaa oya ba caje. O ba majje pojjaꞌa jjashajjaꞌajjaquije. Baꞌajja”. Majoya aje oja bacua ejja huoojea canaje jjonojjajja cuiñajji cuana huasijje. Jjonojjajja jjequiꞌyohua nisho huoojeaꞌajja canaje.
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Majoya aje onaaya ebacua ba canaje. Jama cuanaje baꞌa: “Bacue, eque meseja ebacua ejja cueyanaje, de. Cuaꞌa ejjaquecuajeaqui oe eque mesenaꞌyojji” jama jjashahuaba taiquimeya cuanaje cuana.
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Jamajjeya jjonojjajja cuiñajji cuaa eque meseja bacua ejja quecua caꞌyonaje. Majoya aje quea huesha nee nee jeajea canaje —jamaya Jesosa cua—. ¿Yajja acuae eque meseya acajeꞌyo jjonojjajja cuiñajji cuana?
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Eque mese poquije jjonojjajja cuiñajji cuana quecuajeaa oja bacua ejja quecuaꞌyo epo jojoya. Majoya aje pea dejja que cuiña meequi cajeꞌyo —jamaya Jesosa cua.
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Jesosaa cojja ba oneone ca cua ma dejja cuana. Majoya aje oya jama cua baꞌa: —Eꞌe de, yani jjaja, de. ¿Aꞌa jjaja miquianajaya ba jjima Eyacuiñajjija etehueꞌyo pojjaꞌa? Ba jjima pojjaꞌa jjajajje, jamajjeya aje mi eyaya jama huohuime aje baꞌa: Jamatii dejja cuaa oe equi iyajji, equi yamajjana quea caꞌa nee nee saꞌajja cani. Beca cuaa jeajea cani acui caꞌa quea bame pojjeama posojojo. Pea dejjaja eba nei nei acui yamajjana equi iyajji. Jama cuaje ma acui caꞌajo baꞌa: “Jiquio aje jja oe acui quea caꞌa nee nee baꞌa, de. Jamajjeya aje jja oe eyaya dojojeꞌyo quea bame nee nee jojoya”. Jamaya Eyacuiñajjiya eya babaca canaje Emeshi Mese nei quea bame nee nee epojji acui quea bame jayojja.
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Eꞌe de, miquianaaya ca ca eya cajaa aje, ma acui cajaa onaa acanaje jayojja. Ojjaña joya eya Emeshi Mese epojji cajaa acajo Eyacuiñajjiya jeajea cajeꞌyo cuaqui yasijje —jamaya Jesosa cua.
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Jesosaja esohui shajjaꞌajja majje Eyacuiñajji nijje mimiani etii cuana, Moisesija etehueꞌyo huohuijji cuana peaꞌai quea quene nee nee cua. Oya cuana jjajaꞌaqui majje jama mimimimime ojee cua baꞌa: —¡De! Aꞌa jja ca eseya jama acani, de. Oya mimiani eseya jjonojjajja cuiñajji cuana jayojja, de. Pea cuaa Jesosa cajaa acanaje jayojja eseyaya cajaa aje peaꞌai pa —jamaya ma Jodio dejja cuana cua.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Majoya Eyacuiñajjija esohui huohuijji cuaa pea dejja cuana Jesosa iñajji nisho bejjo quia ca cua. Ma dejja cuana poquia cua Jesosa baa; dejja quea bame nisho cua. Huohuiꞌajja ca cua Jesosa ojaya yajja sajaꞌame yaꞌyojji nisho. Jamajjeya Moisesija etehueꞌyo jayojja jama mi sajaꞌa cajo dojo ca quiaye sohuinano huasijje jeanobiaa.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Ma dejja quea bame nisho cuaa Jesosa jama huohuiꞌajjame aca cua baꞌa: —Jesosa, ecuanaja eba miyaya eꞌe jojo nei huohuiaña Eyacuiñajjija esohui nei. Miyaya baña dejja cuana oya jayojjaya cuani.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 ¡Jamajjeya mo oe che huohuicue! ¿Aꞌa jamajjeya Eyacuiñajjija epeejji cuaa bejjo quia cajji emeshi meseja yajji? Quia ca ajja pojjaꞌa.
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Jesosaja eba cuanaje Jodio cuanaja ejjashahuabaquijji. Jamajjeya ohuaya jama huohuiꞌajjame aca cua baꞌa: —¿Apiojji acuae nequiaa iña dasia sa aña soꞌo? Miquianaya ca ca ecuea epeejji nisho cuani, de.
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 ¡Jjequicue bejjo esodojjo ebajji, emeshi meseja epanaꞌyojji!
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Majoya aje Jesosa jama cua baꞌa: —Jamajjeya ¡Sesaja bejjo quiaquicue ohua sa cajo! ¡Eyacuiñajji aꞌa pajeaꞌyojji; oya bihuiacue; shajjaꞌajjacue peaꞌai!
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Ma epeejji nisho cuana quea mete nee nee cua Jesosaja ojaya ejjashahuabaquijji ebajojo. Jamajjeya jama cuana cua baꞌa: —Quea jjashahuabaqui jaꞌa nee oya, Jesosa. Jjadasia meequi ajja, de —jamaya cua ma epeejji nisho cuana. Jamajjeya mimi oꞌoya sa po ajja Jesosa nijje. Jamajjeya Jesosa iña jjima cuanaja cua.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Ma pojjajo tii Sanoseo dejja cuana poquia cua Jesosa huohuiꞌajjaa. Sanoseo dejja cuana jamatii jjashahuabaquia cua pea cuana manoꞌyo majje eshequi oꞌoyajji pojjeama.
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 —Esohui huohuijji, Moisesiya jama tehueme aca cua yahuajo nei nei baꞌa:
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Jamajjeya jama cuaje pojjaꞌa baꞌa: Oe dejja quea doe huiso cua, me oejje pea becanejjijji peaꞌai nequia cua. Ma dejjaa epona huana ca cua. Majoya manoꞌya cua; bacuamahua quijjojea ca cua.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Ma dejjaja quijjojea ani echahua meseya huana ca oꞌoyanaje. Bacua jea jjimahua quijjojea ca oꞌoyanaje.
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 Majoya pea echahua meseya huana ca oꞌoyanaje. Majoya pea echahua meseya huanaꞌajja ca poquiapoquia cua.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Majoya aje oya epona manoꞌyonaje yahueja quijjojea ani tiiya. Jjamejoqui ajja cuanaje, bacuamaꞌ nei nei tii pona cuanaje, de.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Jamajjeya miquea esohui jama cuani eyajo shequi oꞌoya majje ¿ajea ehuanase jiquio cuaje eyajo; ache oja doeja? O huanacoojji epoja pojjaꞌa, pea echahua meseja pojjaꞌa; oja chahua cuana ahuiaꞌajjaꞌyo epo —jamaya cua Sanoseo dejja cuana.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Jesosaa jama aca cua baꞌa: —De, miquianajaya ba jjima. Jiquio meshijo dejja cuana jjahuanaquiani; epona cuana jjahuiaquiani.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Jamajjeya jiquio meshijo Eyacuiñajjija epeejji manoꞌyo majje eyahuasijje poquijeꞌyo. Ejjahuanaquiꞌyojji pojjeama cuajeꞌyo eyajo; epona cuana peaꞌai ejjahuiaquiꞌyojji pojjeama cuajeꞌyo eyajo. Jjamejoqui ajja peaꞌai cuajeꞌyo eyajo.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 Manoꞌyo ajja cuaje jomajo; esohuidojojji jayojja jama cuajeꞌyo. Eyajo ojjaña Eyacuiñajjija ebacua cuajeꞌyo, eshequiꞌyo jjejojo.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 ¿Aꞌa miquea ba jjima dejja cuana ojjaña manoꞌyo majje shequije oꞌoya? Jamajjeya Eyacuiñajjiya yahuajo nei esohui tehue mee ca cua miquiana jjabahuejjaquijji. Moisesiya tehue ca cua yahuajo nei nei ma acui jijiqui ba majje. Eyacuiñajji mimia cua onijje jama baꞌa:
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Eyacuiñajji emanoꞌyo cuana meshijo eꞌohuajeajaa jaahuanajji pojjeama cuani. Eshe nequi cuana, emanoꞌyo shequiꞌyo cuana peaꞌai eyajo ohuaya jaahuana cani ojaya epeejjijojo —jamaya aca cua Jesosaa.
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Pea Moisesija etehueꞌyo huohuijji cuaa jama huohuime aca cua baꞌa: —Eꞌe de, quea jaꞌa nee nee miquea esohui, Jesosa. Quea bame nee nee, de.
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Majoya huohuiꞌajja becaꞌyo jjima tii aca cuaa cua quea meteya jjejojo, jjadasia meequi ajjajojo.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Jesosaa oya cuana jama aca cua baꞌa: —Miquianaya jama jjashahuaba taiquime cuani baꞌa: “Jesosa Dabija osecua poso nequiaa aña. Jamajjeya oya Eyacuiñajjija Bacua pojjeama poso nequiaa aña” jamaya jjashahuaba taiquimeya nequiana cuani. Dabi emeshi mese yahuajo nei nei baꞌya cua. Eya ojaya eba nei nei, de. Ojaya eya eba dejjaja bacua ejja pojjeama, Eyacuiñajjija Bacua Ejja.
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Jamajjeya ohuaya esohuicuayajji tehue ca cua Salmojo; jama cua baꞌa:
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 Eyaya mi quecuaꞌyojji epo jeabichajea jeyojeyojeꞌyo. Majoya aje miyaya oya cuana jeajeajeꞌyo cuaqui yasijje cajaajojo —jamaya aca cua Eyacuiñajjiya”.
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Jamajjeya Dabiya Quito oja Emeshi Mesejojo bajjani ca cua. Jamajjeya Quito Dabija osecua cua, ojaya Emeshi Mese nei. Eya jja iña iquio Quito, de, dejjaja bacua pojjeama; Eyacuiñajjija Bacua Ejja, jamajjeya eya ojjañaja Emeshi Mese nei —jamaya Jesosa cua.
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 — ausente —
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 — ausente —
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Eꞌahuemanoja aquiana sii cani o chaco sahuajji nisho po majje. Majoya oya cuana mimi nisho ani Eyacuiñajji nijje. Oya quea mimishi nee nee. Eyacuiñajjiya oya cuana jeajea cajeꞌyo cuaqui yasijje, onijje mimi nishojjijojo —jamaya cuana Jesosaa aca cua.
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.