Lucas 20

Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Oe pojjajo Jesosaa esohui huohui ca cua Eyacuiñajjija equijo. Jesosa que cueya cua Eyacuiñajji nijje mimiani etii cuana, Moisesija etehueꞌyo huohuijji etii cuana Jodio etiiquiana peaꞌai.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Oya cuaa Jesosa jama huohuiꞌajjame aca cua baꞌa: —¿Aya acuae mi huoojea canaje esohui huohuiya soꞌo? —jamaya aca cuaa cua.
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Jesosa jama cua baꞌa: —Eyaya peaꞌai miquianaya huohuiꞌajjaje.
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 ¿Aya acuae Huani ma ona besameejji cuanaje huoojea canaje soꞌo? ¿Aꞌa Eyacuiñajjiya pojjaꞌa? ¿Aꞌa dejja cuaa pojjaꞌa? ¡Huohuiꞌajja socue mo! Majoya eyaya miquianaya huohuije ajea huoojea acuae eya.
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Oya cuana mimipanajajia cua. Majoya aje jama aca cua baꞌa: —¿Yajja sajaꞌame seya aje soꞌo? Eseya quea mete ojjaña dejja cuanajo, de. Eseya sajaꞌajje jama cuaje baꞌa: “Eyacuiñajjiya Huani huoojea canaje”. Majoya pojjaꞌa Jesosaa jama sajaꞌame acaje baꞌa: “¿Yajjajo miquiaaya cajaa Huanija esohui anaje soꞌo?”
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 Eseya jama ajje baꞌa: “Dejja cuaa Huani huoojea canaje”. Ojjaña dejja cuaa se jaja caꞌyo chanaꞌ meiya, ojjaña dejja jjashahuabaquiani Eyacuiñajjiya Huani huoojea canajejojo.
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 Jamajjeya jjashahuabaqui majje Jodio cuaa Jesosa jama sajaꞌame aca cua baꞌa: —Cuaꞌa de. Ecuanajaya ba jjima nei. ¿Aya shai Huani huoojea canaje? —anisho ca cua quea meteya jjejojo.
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 Majoya Jesosa jama cua baꞌa: —Eꞌe de, jamajjeya ecuea miquianaya ehuohuijji pojjeama e huoojeajji epo —jamaya Jesosaa Jodio dejja cuana aca cua.
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Jesosaa dejja cuana jama huohuime aca cua baꞌa: —¡Jiquio ejjashahuabaquiꞌyojji shajjaꞌajjacue! Oe eque meseya jjonojjajja bana canaje. Ojaya que quea quemo nee nee cuanaje; oopana jjono bana canaje. Ma jjono yohua bajjani cuanaje baꞌa: uva. Ma jjono cuana bana majje ohuaya echacojji cuana cuiña mee canaje. Ohuaya ejjajja cuiñajji cuana jama huohuime aca cua baꞌa: “Jjonojjajja jahuajeyajo miquianajaya yajji esejja acue. Pea esejja ca ca ecuea cuaje”. Majoya ojaya que cuiña mee majje quea huesha poquinaje quijje nei nei cueꞌyohua.
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Quijje jjonojjajja jahuajo ohuaya ma pea meshijo baꞌe ojaya pea echacojji huoojea canaje jjonojjajja cuiñajji cuana huasijje. Ma echacojji jjonojjajja cuiñajji cuana huasijje poqui majje jama huohuiꞌajjame acañaquinaje baꞌa: “Eya eque meseya miquiana que huoojea canaje jjonojjajja esejja jjehuaꞌyohua. ¿Ache acuae pa eque meseja iya tepe mee?” Majoya ejjajja cuiñajji cuana quea dejja ta jjejojo quea quene cuanaje eque meseja huoojeajji nijje. Jama cuanaje baꞌa: “Cho, quia sa po ajja iña. Chamaꞌ ca jjaja ca oja, ecuea ca jjaja ca oe”. Majoya ejjajja cuiñajji cuaa echacojji cuiajea canaje. Cuiajea majje huoojeajea caꞌyonaje eque mese yasijje; jamatii poquiꞌyonaje.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 Majoya eque meseya pea echacojji huoojea ca oꞌoyanaje huacuayaya. Huohuiꞌajja cañaqui oꞌoyanaje jama baꞌa: “¿Ache acuae eque meseja jjonojjajja soꞌo?” Majoya quia sa po ajjaa jjejojo cuiajea ca oꞌoyanaje. Poqui oꞌoyanaje jamatiiya, de.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 Eque meseya pea echacojji huoojea ca oꞌoyanaje huacuayaya. Eꞌe de, ma pea poqui majje jama huohuiꞌajjame acañaqui oꞌoyanaje baꞌa: “¿Ache acuae pajjaja eque meseja jjonojjajja soꞌo? Eyaya cadojoꞌyahua o que”. Majoya jjonojjajja cuiñajji cuana quenequene neineinaje onijje. Quecuajeaꞌajja canaje jjonojjajja cuiñajji cuaa. Poquiꞌyonaje echacojji jamatii eque mese yasijje.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 —Majoya eque mese jjashahuabaquiꞌyonaje oja quejo. Oya jama cuanaje baꞌa: “¿Yajja acuae eyaya ajeꞌyo soꞌo? Ecue bacua ejja pojjaꞌa cahuoojeahua. Eꞌe, oya poqui majje ma jjonojjajja cuiñajji cuaa oya ba caje. O ba majje pojjaꞌa jjashajjaꞌajjaquije. Baꞌajja”. Majoya aje oja bacua ejja huoojea canaje jjonojjajja cuiñajji cuana huasijje. Jjonojjajja jjequiꞌyohua nisho huoojeaꞌajja canaje.
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Majoya aje onaaya ebacua ba canaje. Jama cuanaje baꞌa: “Bacue, eque meseja ebacua ejja cueyanaje, de. Cuaꞌa ejjaquecuajeaqui oe eque mesenaꞌyojji” jama jjashahuaba taiquimeya cuanaje cuana.
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 Jamajjeya jjonojjajja cuiñajji cuaa eque meseja bacua ejja quecua caꞌyonaje. Majoya aje quea huesha nee nee jeajea canaje —jamaya Jesosa cua—. ¿Yajja acuae eque meseya acajeꞌyo jjonojjajja cuiñajji cuana?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Eque mese poquije jjonojjajja cuiñajji cuana quecuajeaa oja bacua ejja quecuaꞌyo epo jojoya. Majoya aje pea dejja que cuiña meequi cajeꞌyo —jamaya Jesosa cua.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Jesosaa cojja ba oneone ca cua ma dejja cuana. Majoya aje oya jama cua baꞌa: —Eꞌe de, yani jjaja, de. ¿Aꞌa jjaja miquianajaya ba jjima Eyacuiñajjija etehueꞌyo pojjaꞌa? Ba jjima pojjaꞌa jjajajje, jamajjeya aje mi eyaya jama huohuime aje baꞌa: Jamatii dejja cuaa oe equi iyajji, equi yamajjana quea caꞌa nee nee saꞌajja cani. Beca cuaa jeajea cani acui caꞌa quea bame pojjeama posojojo. Pea dejjaja eba nei nei acui yamajjana equi iyajji. Jama cuaje ma acui caꞌajo baꞌa: “Jiquio aje jja oe acui quea caꞌa nee nee baꞌa, de. Jamajjeya aje jja oe eyaya dojojeꞌyo quea bame nee nee jojoya”. Jamaya Eyacuiñajjiya eya babaca canaje Emeshi Mese nei quea bame nee nee epojji acui quea bame jayojja.
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 Eꞌe de, miquianaaya ca ca eya cajaa aje, ma acui cajaa onaa acanaje jayojja. Ojjaña joya eya Emeshi Mese epojji cajaa acajo Eyacuiñajjiya jeajea cajeꞌyo cuaqui yasijje —jamaya Jesosa cua.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Jesosaja esohui shajjaꞌajja majje Eyacuiñajji nijje mimiani etii cuana, Moisesija etehueꞌyo huohuijji cuana peaꞌai quea quene nee nee cua. Oya cuana jjajaꞌaqui majje jama mimimimime ojee cua baꞌa: —¡De! Aꞌa jja ca eseya jama acani, de. Oya mimiani eseya jjonojjajja cuiñajji cuana jayojja, de. Pea cuaa Jesosa cajaa acanaje jayojja eseyaya cajaa aje peaꞌai pa —jamaya ma Jodio dejja cuana cua.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 Majoya Eyacuiñajjija esohui huohuijji cuaa pea dejja cuana Jesosa iñajji nisho bejjo quia ca cua. Ma dejja cuana poquia cua Jesosa baa; dejja quea bame nisho cua. Huohuiꞌajja ca cua Jesosa ojaya yajja sajaꞌame yaꞌyojji nisho. Jamajjeya Moisesija etehueꞌyo jayojja jama mi sajaꞌa cajo dojo ca quiaye sohuinano huasijje jeanobiaa.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Ma dejja quea bame nisho cuaa Jesosa jama huohuiꞌajjame aca cua baꞌa: —Jesosa, ecuanaja eba miyaya eꞌe jojo nei huohuiaña Eyacuiñajjija esohui nei. Miyaya baña dejja cuana oya jayojjaya cuani.
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 ¡Jamajjeya mo oe che huohuicue! ¿Aꞌa jamajjeya Eyacuiñajjija epeejji cuaa bejjo quia cajji emeshi meseja yajji? Quia ca ajja pojjaꞌa.
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Jesosaja eba cuanaje Jodio cuanaja ejjashahuabaquijji. Jamajjeya ohuaya jama huohuiꞌajjame aca cua baꞌa: —¿Apiojji acuae nequiaa iña dasia sa aña soꞌo? Miquianaya ca ca ecuea epeejji nisho cuani, de.
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 ¡Jjequicue bejjo esodojjo ebajji, emeshi meseja epanaꞌyojji!
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Majoya aje Jesosa jama cua baꞌa: —Jamajjeya ¡Sesaja bejjo quiaquicue ohua sa cajo! ¡Eyacuiñajji aꞌa pajeaꞌyojji; oya bihuiacue; shajjaꞌajjacue peaꞌai!
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ma epeejji nisho cuana quea mete nee nee cua Jesosaja ojaya ejjashahuabaquijji ebajojo. Jamajjeya jama cuana cua baꞌa: —Quea jjashahuabaqui jaꞌa nee oya, Jesosa. Jjadasia meequi ajja, de —jamaya cua ma epeejji nisho cuana. Jamajjeya mimi oꞌoya sa po ajja Jesosa nijje. Jamajjeya Jesosa iña jjima cuanaja cua.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Ma pojjajo tii Sanoseo dejja cuana poquia cua Jesosa huohuiꞌajjaa. Sanoseo dejja cuana jamatii jjashahuabaquia cua pea cuana manoꞌyo majje eshequi oꞌoyajji pojjeama.
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 —Esohui huohuijji, Moisesiya jama tehueme aca cua yahuajo nei nei baꞌa:
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 Jamajjeya jama cuaje pojjaꞌa baꞌa: Oe dejja quea doe huiso cua, me oejje pea becanejjijji peaꞌai nequia cua. Ma dejjaa epona huana ca cua. Majoya manoꞌya cua; bacuamahua quijjojea ca cua.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Ma dejjaja quijjojea ani echahua meseya huana ca oꞌoyanaje. Bacua jea jjimahua quijjojea ca oꞌoyanaje.
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 Majoya pea echahua meseya huana ca oꞌoyanaje. Majoya pea echahua meseya huanaꞌajja ca poquiapoquia cua.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Majoya aje oya epona manoꞌyonaje yahueja quijjojea ani tiiya. Jjamejoqui ajja cuanaje, bacuamaꞌ nei nei tii pona cuanaje, de.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Jamajjeya miquea esohui jama cuani eyajo shequi oꞌoya majje ¿ajea ehuanase jiquio cuaje eyajo; ache oja doeja? O huanacoojji epoja pojjaꞌa, pea echahua meseja pojjaꞌa; oja chahua cuana ahuiaꞌajjaꞌyo epo —jamaya cua Sanoseo dejja cuana.
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Jesosaa jama aca cua baꞌa: —De, miquianajaya ba jjima. Jiquio meshijo dejja cuana jjahuanaquiani; epona cuana jjahuiaquiani.
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 Jamajjeya jiquio meshijo Eyacuiñajjija epeejji manoꞌyo majje eyahuasijje poquijeꞌyo. Ejjahuanaquiꞌyojji pojjeama cuajeꞌyo eyajo; epona cuana peaꞌai ejjahuiaquiꞌyojji pojjeama cuajeꞌyo eyajo. Jjamejoqui ajja peaꞌai cuajeꞌyo eyajo.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Manoꞌyo ajja cuaje jomajo; esohuidojojji jayojja jama cuajeꞌyo. Eyajo ojjaña Eyacuiñajjija ebacua cuajeꞌyo, eshequiꞌyo jjejojo.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 ¿Aꞌa miquea ba jjima dejja cuana ojjaña manoꞌyo majje shequije oꞌoya? Jamajjeya Eyacuiñajjiya yahuajo nei esohui tehue mee ca cua miquiana jjabahuejjaquijji. Moisesiya tehue ca cua yahuajo nei nei ma acui jijiqui ba majje. Eyacuiñajji mimia cua onijje jama baꞌa:
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Eyacuiñajji emanoꞌyo cuana meshijo eꞌohuajeajaa jaahuanajji pojjeama cuani. Eshe nequi cuana, emanoꞌyo shequiꞌyo cuana peaꞌai eyajo ohuaya jaahuana cani ojaya epeejjijojo —jamaya aca cua Jesosaa.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Pea Moisesija etehueꞌyo huohuijji cuaa jama huohuime aca cua baꞌa: —Eꞌe de, quea jaꞌa nee nee miquea esohui, Jesosa. Quea bame nee nee, de.
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 Majoya huohuiꞌajja becaꞌyo jjima tii aca cuaa cua quea meteya jjejojo, jjadasia meequi ajjajojo.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Jesosaa oya cuana jama aca cua baꞌa: —Miquianaya jama jjashahuaba taiquime cuani baꞌa: “Jesosa Dabija osecua poso nequiaa aña. Jamajjeya oya Eyacuiñajjija Bacua pojjeama poso nequiaa aña” jamaya jjashahuaba taiquimeya nequiana cuani. Dabi emeshi mese yahuajo nei nei baꞌya cua. Eya ojaya eba nei nei, de. Ojaya eya eba dejjaja bacua ejja pojjeama, Eyacuiñajjija Bacua Ejja.
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Jamajjeya ohuaya esohuicuayajji tehue ca cua Salmojo; jama cua baꞌa:
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 Eyaya mi quecuaꞌyojji epo jeabichajea jeyojeyojeꞌyo. Majoya aje miyaya oya cuana jeajeajeꞌyo cuaqui yasijje cajaajojo —jamaya aca cua Eyacuiñajjiya”.
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 Jamajjeya Dabiya Quito oja Emeshi Mesejojo bajjani ca cua. Jamajjeya Quito Dabija osecua cua, ojaya Emeshi Mese nei. Eya jja iña iquio Quito, de, dejjaja bacua pojjeama; Eyacuiñajjija Bacua Ejja, jamajjeya eya ojjañaja Emeshi Mese nei —jamaya Jesosa cua.
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 — ausente —
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 — ausente —
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Eꞌahuemanoja aquiana sii cani o chaco sahuajji nisho po majje. Majoya oya cuana mimi nisho ani Eyacuiñajji nijje. Oya quea mimishi nee nee. Eyacuiñajjiya oya cuana jeajea cajeꞌyo cuaqui yasijje, onijje mimi nishojjijojo —jamaya cuana Jesosaa aca cua.
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.