João 4
Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs NVT
1 Jamajje Jesosa Jodea meshijo ani quea huiso dejja cuana o shajjaꞌajjaa poeyanaje, Eyacuiñajjijo besa meeya peaꞌai. Jesosa nijje jjapeequinaje quea huiso nee nee. Majoya aje oe onaaya Jodio esohui huohuijji cuana, Paniseo cuana peaꞌai huohui canaje jama baꞌa: —Jesosaja epeejji cuana quea huiso nee nee; Huanija epeejji ca ca oe pojji —jamaya poanaje pea cuana.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 (Jamatii Jesosa shajjaꞌajjajji cuaa Eyacuiñajjijo enajo besa mee canaje cuana, Jesosa que poeyajo. Jesosaja ca ca pea cuana Eyacuiñajjijo besa mee jjima.)
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Jamajjeya Paniseo cuana onijje quea quene ba majje Jesosa Jodea meshijo ani poqui oꞌoyanaje Janinea meshi yasijje, ecuana nijje poquinaje.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Janinea meshi yasijje ejiojjijje poquije Samania meshijo aniñaquinaje.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Samania meshijo ani poqui majje Sica cuiñajji pejjejo Jesosa jomishoca aninaje ena eteohuejja quea doe pejjejo. Jomajo yahuajo nei nei Jodio etiiquianaa Jacobohua ma meshijo que quia ca poa oja bacua ejja Jose.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ma quejo yahuajo nei nei Jacobohua teo mee ca poa ena eteohuejja quea doe nee nee. Jamajjeya Jesosa ma ena eteohuejja huasijje poeyanaje eshequi biacojjajja nequijo. Jesosa hueahuea majje anioquenaje ma ena eteohuejja pejjejo ejomishocajji.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Jodio cuanaja Samania cuana botiꞌama nei. Samania cuana nijje mimi ajja, ojee ijjiaꞌijjia ajja peaꞌai Jodio pojjeama jjejojo. Jamajjeya ohuaya Jesosa sajaꞌa canaje: —Miya Jodio dejja; eya ca ca Samania pona. Jamajjeya ¿apiojji miya enijje mimiani enajo, ena quiajji? —poanaje Samania pona.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 —Eꞌe —Jesosa poanaje—, eya miquea ba jjima. Eyacuiñajjija ejjashahuabaquiꞌyojji quea pame nee miquea ba jjima peaꞌai. Maya miquea eba jojjemo miya enijje jama mimime pome baꞌa: “¡Che mo oe ena quiacue eꞌishijji!” Miya jama enijje emimi jojjemo eyaya miya quiame ena naba tajaꞌama epoꞌyojji tii tii —Jesosa poanaje.
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 —Eꞌe pojjaꞌa —epona poanaje—, ena eteohuejja quea doe nee nee nequi. Miquea chamaꞌ ena ejjequisohuajji. Jamajje ¿achejo acuae ena nequi, ma ena ishi majje eya quea naba taja po maja ajja epojji?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Esejaya etiiquianaa Jacobohua jiquio ena teohuejja mee ca poa yahuajo nei. Ohuaya oja bacua cuana, oja ñajjajja cuana, pea huo cuana peaꞌaiya ishi mee majamaja ca poa jiquio ena. Majoya ojjañaa ecuaaya jiquio ena ishi majamajaña. ¿Aꞌa cuae miquea pea ena eba? ¿Achejo nequi pea ena quea pame nee nee? Jacoboja ba jjima poa. Miya pojjaꞌa quea jjashahuabaqui jaꞌa nee nee. ¿Aꞌa Jacobo quea jjashahuabaqui jaꞌa pishana? —huohuiꞌajja canaje eponaa.
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 —Epona —Jesosaa huohui canaje—, ojjaña miquianaya jiquiacua poeyani ena ishiya. Jamatii ishi majje quea naba taja po oꞌoyani.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Eyaya pea ena quiaje ojjañaja eꞌishijji. Ma ena ishi majje quea naba taja po oꞌoya ajja. Eꞌe, jjanijo ena oshe quea pame nee cuayani, huosaꞌyo ajja. Jiquio jayojjaya eyaya quiajeꞌyo. Jamajjeya eyaya miya baꞌe tiitii meejeꞌyo —Jesosa poanaje.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 —¡Che iña maya pea ena quiacue eꞌishijji! —Samania ponaa Jesosa acanaje—. Jamajjeya eya quea naba taja po ajja oꞌoya poaje. Jamajjeya eya jiquio ena eteohuejja huasijje epoe oꞌoyajji pojjeama ena jjehuaa —poanaje.
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 —Eꞌe, ¡poquicue! ¡Miqueahue jjequicue! —Jesosa poanaje ma epona nijje.
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 —Chamaꞌ ecueahue —sajaꞌame acanaje eponaa.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Ecuea eba jama baꞌa: Yahuajo miquea yahue cuana me oejje huisome poa, ojjaña jja miquea yahue ehuei poanaje. Jjeya miya pea dejjajo baꞌe, miquea yahue pojjeamajo. Jamajjeya miya eꞌe jojo nei poani: “Chama ecueahue” —Jesosaa acanaje Samania pona.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 —Eꞌe jojo nei ojjaña miquea eba. Jamajjeya ecuea eba miya Eyacuiñajjija esohui huohuijji eꞌe jojo nei.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Ecuanaja etiiquianaa Eyacuiñajji bihuia ca poa jiquio Samania meshijo, eyiyo biajje. Miquianaya, Jodio cuana ca ca jama poani baꞌa: “Jenosanenajo ca ca oeya Eyacuiñajji bihuiajji, pea eyiyojo pojjeama” miquianaya poani —poanaje Samania pona.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 —¡Shajjaꞌajjacue mo, epona! —Jesosaa oya acanaje—. Quijje pishana miquianaaya Eyacuiñajji, esejaya Chii bihuiaje, ojjañaa. Jiquio eyiyo huasijje poe jjimaa, Jenosanena huasijje poqui jjimaa peaꞌai oya bihuiaje.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Jjeya ojaya esohui jayojja jama pojjeama aje oe miquianaaya, Samania cuaa Eyacuiñajji bihuiaña. Oya miquianajaya ba jjima. Ecuanaa ca ca Eyacuiñajji bihuiaña ojaya esohui jayojja. Eya oja huoojeaꞌyo ojjaña mimishi cuijeaꞌyojji Jodio dejja. Jamajjeya Eyacuiñajji ecuanaja eba, Jodio cuanaja.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Jamajjeya jjeya nei ojjañaa esejaya Chii, Eyacuiñajji bihuiaje eꞌe jojo nei, ojo quea jaꞌa nee jjashahuabaquije. Eꞌe, Eyacuiñajji jama poani baꞌa: “Jamaya eya cabihuia cahua ojjañaa. Jamaya ecuea quea boti nee” poani.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Eyacuiñajji yani tii tii eshe. Jamatii oya jjaba meequi ajja ecojjaa. Jamajjeya o bihuiajji epohua Eyacuiñajji cabihuia cahua eꞌe jojo nei, ojaya esohui jayojja jama quea jaꞌa nee ojo jjashahuabaquiani —Jesosaa acanaje.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 —Eꞌe —poanaje epona—, ecuea eba quijje Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji poeje. Oya Quito bajjani poaje. Poe majje ohuaya ecuana quea jaꞌa nee ba mee caje Eyacuiñajjija esohui.
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 —Eya ca ca iña jiquio Eyacuiñajjija huoojeaꞌyoya Quito bajjani. Jjeya nei miya Quito nijje mimiani —Jesosaa acanaje.
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Majoya Jesosa shajjaꞌajjajji cuana bobi jjeshe majje poe oꞌoyanaje Jesosa que. Jesosa ba cañaꞌyonaje Samania pona nijje mimiani. Ba majje jjashahuabaquinaje jama baꞌa: —¿Apiojji shai Jesosa epona nijje mimiani? —jamatii huohuiꞌajja jjima: —Epona, ¿ajeo miya poeyanaje? —ajjima: —¿Jesosa, ajeo miya Samania epona nijje mimiani? —jamaya ecuana mimi jjima Jesosa nijje poanaje.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Majoya ena jjequijji ohua acani jea canananaje eponaa, poquicuajinaje Sica huasijje huohui pohua.
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 Ojjaña cuana huohui cañaquinaje jama baꞌa: —¡Poecuajicue oe! Oe dejja ena eteohuejja pejjejo ani; ohuaya ojjaña ecuea ebaꞌejji huohui caꞌyonaje. ¿Aꞌa oya pojjaꞌa Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji? ¡Poeꞌajja! ¡Ejjabaꞌajjaquiqui! —poanaje epona.
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Eponaa huohui cajje ojjaña Sicajo baꞌe poqui canaje Jesosa baa.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Ojjaña cuana poe jjimahuajo, ecuana, o shajjaꞌajjajjiya Jesosa nijje jama poanaje baꞌa: —Esohui huohuijji, ¡bobi oe ijjia socue!
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Jamatii Jesosaa jama acanaje baꞌa: —Ecuea pea bobi yani ecuea eꞌijjiajji, ma miquea ba jjima.
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Jamajjeya ecuana ojee miminaje: —¿Aꞌa pojjeama oya pea cuaa bobia canaje? —poanaje.
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Jesosa ecuanaja esohui shajjaꞌajja majje jama poanaje baꞌa: —Bobi ijjia majje miquianaya quea bei poani. Ecue Chiiya eya huoojea canaje ojjaña jaahuanajji; ojjaña ojaya esohui ajeyoꞌyo majje eya quea bei poaje, bobi ijjia majje jayojjaya —Jesosa poanaje—.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Miquianaya jama poani baꞌa: “Quijje anoso sejjajeꞌyo, ebeca pee peaꞌai baꞌime po majje. Eyaya ca ca miquianaya huohuiaña jama baꞌa: ¡Bacue! Jomajo quea huiso dejja cuana poeani. Anoso ejahua jayojjaya jama oya cuana poeani. Eꞌe, oya cuana Eyacuiñajjijo jjashahuabaquiani. Onijje jjapeequiꞌyo sa poani. ¡Jamajjeya enijje jjapeequi meesahuacue!
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Eꞌe, echacojji anoso quecuajji, anoso sejjajji peaꞌai eque meseya sosequia cajji. Jamajje ojjaña quea bihui nee poajeꞌyo —Jesosa poanaje—. Oya jayojjaya Eyacuiñajjiya acaje ojaya echacojji cuana. Joya esohui huohuicoojji cuana sosequia caje; joya pea cuana enijje jjapeequi meesahuajji poani peaꞌai sosequia caje. Enijje jjapeequiajo baꞌe tiitii meejeꞌyo enijje eyajo. Jamajjeya ojjaña cuana quea bihui nee nee poajeꞌyo.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Eꞌe, yahuajo jama poanaje cuana baꞌa: “Oe echacojjiya esoꞌ quecua majje quijje pea echacojjiya chicha cajeꞌyo”. Jjeya jamaya eꞌe jojo nei poani.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Jjeya eyaya miya huoojeaña anoso chichajji jama, ojjaña cuana enijje jjapeequi meesahuaa. Yahuajo Eyacuiñajjija esohui huohuijjiya oya cuana esohui ba mee canaje. Jamatii ojjaña cuana jjabahuejjaqui jjima. Jjeya miquianaaya esohui huohui oꞌoyajo, oya cuana ecuea epeejji eꞌe jojo nei poajeꞌyo —Jesosa poanaje ecuana nijje, o shajjaꞌajjajji cuana nijje.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Majoya quea huiso nee nee Samania cuana poeyanaje Jesosa que. Oya cuana Samania eponaja esohuijo jjashahuabaquiani. Ohuaya jama acanaje baꞌa: —Jiquio dejjaa ojjaña ecuea ebaꞌejji huohui caꞌyonaje. Eꞌe jojo nei jiquio dejja Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji, Quito bajjani —epona poanaje.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Jamajjeya Jesosa que poe majje Samania dejja cuana jama poanaje baꞌa: —Esohui huohuijji, ¡ecuana nijje che anicue!
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Jamajjeya Jesosaja esohui shajjaꞌajja majje ojjaña cuaa jama acanaje baꞌa: —¡Eꞌe jojo nei oya Quito! —poanaje.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Epona nijje jama poanaje: —Yahuajo miquea esohuijo ecuana beshahua nei jjashahuabaquinaje oya eꞌe jojo nei Quito. Jjeya ca ca oja sohui shajjaꞌajja majje ecuanaja eba nei nei Jesosa eꞌe jojo nei Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji; mimishi cuijea caꞌyajje aje se baꞌe tiitii mee cajeꞌyo eyajo —poanaje Samania dejja cuana.
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Jamajjeya Samania meshijo beca cahuime ani majje Jesosa poqui oꞌoyanaje Janinea meshi yasijje, Cana huasijje.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Yahuajo Jesosaa ecuana, o shajjaꞌajjajji cuana jama acanaje baꞌa: —Eꞌe jojo nei pea cuaa Eyacuiñajjija esohui huohuijji shajjaꞌajja cani. Jamatii ojaya cuiñajjijo ojaya huapa pojjeama cuana ca ca oe jjashajjaꞌajjaqui sa poꞌyo ajja.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Jamatii Janinea meshijo ejiojjijje poquianijo, Janinea dejja cuana oya ba majje jama poanaje baꞌa: —Esohui huohuijji, mi poeꞌyajo ecuana quea bihui nee nee. Yahuajo ecuanaa miya banaje Jenosanena huasijje poqui. Eꞌe, esohuidojojji cuaa yahuajo Jodioja ebacua cuana cuiaꞌyo jjima shejo, Jenosanena huasijje ojee ijjiaꞌijjiaa poqui ecuaaya miya banaje. Miyaya quea huiso cuana jjaajaqui meeꞌyonaje, ma dejjaa ajjima acani anaje quea huiso peaꞌai. Eꞌe, miya Eyacuiñajjija esohui huohuijji nei nei —poanaje cuana.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Jamajjeya Jesosa poqui oꞌoyanaje Cana huasijje, ma ohua yahuajo ejjahuanaquijjijo ena acuijjajja na pojji acaꞌya poa huasijje. Canajo Jesosa aninaje ecuana nijje, o shajjaꞌajjajji cuana nijje. Jamajjeya oe emeshi mese neija dejja huoojeasahuajjiya Jesosajo shajjaꞌajja canaje: —Jesosa Jodea meshijo yahuajo ani Janinea meshi yasijje poeꞌyonaje. Canajo jjeya nequi.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Oja bacua ejja quea mano nee nee jaa quea huesha pishana, Capenaomajo jaa. Jamajjeya maya shajjaꞌajja majje Jesosa que poquicuajicuajinaje. Jama acanaje baꞌa: —Jesosa, ¡poecuajicue Capenaoma huasijje! ¡Ecue bacua ejja jjaajaqui meeꞌyocue! Quea mano nee nee jaa, beshahua nei poquijeyo jaa —poanaje.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Jesosa ojjaña cuana nijje jama poanaje baꞌa: —Miquiana cuana Janinea meshijo baꞌe beshahua nei jjashajjaꞌajjaqui ajja. Eyaya ma dejjaa ajjima acani mi amajamajajo, miquianaya jjashahuabaqui ajja jama baꞌa: “Eꞌe jojo nei Jesosa Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji” —Jesosa poanaje.
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 —Esohui huohuijji Jesosa, jamatii —ejeajji poanaje—. ¡Poecuajicue oe, ecue bacua ejja epoquijeyo cuahuajo!
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 —Epeejji, ¡quea bihui poquicue miquea equi yasijje! Eyaya mique bacua ejja jjaajaqui meeꞌyonaje; apoa poanaje —Jesosaa emanojaaja ejeajji acanaje.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Ojaya equi yasijje poquianijo, oja chacojji cuana poeyanaje. O ba majje taaanaje: —¡Miquea ebacua ejja boecaꞌyonaje! Quea pame nee jjeya aniꞌyo. Huaquiaꞌyonaje —poanaje.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 —Eꞌe —ejeajji poanaje—, jamaya quea pame nee. ¿Ache nei eshequi nequijo acuae apoa poanaje soꞌo?
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 —Eꞌe nei —ejeajji jjashahuabaquinaje—, omamecajje tii eshequi ejjajeapaaquijo Jesosaa eya huohui canaje jama baꞌa: “Miquea ebacua ejja jjaajaquiꞌyonaje; apoa poanaje” —ejeajji poanaje.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Jamaya Janinea meshi yasijje poe oꞌoya majje Jesosaa Cana cuiñajjijo pea dejjaja ba jjima aca oꞌoyanaje.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.