João 4
Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs NTLH
1 Jamajje Jesosa Jodea meshijo ani quea huiso dejja cuana o shajjaꞌajjaa poeyanaje, Eyacuiñajjijo besa meeya peaꞌai. Jesosa nijje jjapeequinaje quea huiso nee nee. Majoya aje oe onaaya Jodio esohui huohuijji cuana, Paniseo cuana peaꞌai huohui canaje jama baꞌa: —Jesosaja epeejji cuana quea huiso nee nee; Huanija epeejji ca ca oe pojji —jamaya poanaje pea cuana.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 (Jamatii Jesosa shajjaꞌajjajji cuaa Eyacuiñajjijo enajo besa mee canaje cuana, Jesosa que poeyajo. Jesosaja ca ca pea cuana Eyacuiñajjijo besa mee jjima.)
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Jamajjeya Paniseo cuana onijje quea quene ba majje Jesosa Jodea meshijo ani poqui oꞌoyanaje Janinea meshi yasijje, ecuana nijje poquinaje.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Janinea meshi yasijje ejiojjijje poquije Samania meshijo aniñaquinaje.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Samania meshijo ani poqui majje Sica cuiñajji pejjejo Jesosa jomishoca aninaje ena eteohuejja quea doe pejjejo. Jomajo yahuajo nei nei Jodio etiiquianaa Jacobohua ma meshijo que quia ca poa oja bacua ejja Jose.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Ma quejo yahuajo nei nei Jacobohua teo mee ca poa ena eteohuejja quea doe nee nee. Jamajjeya Jesosa ma ena eteohuejja huasijje poeyanaje eshequi biacojjajja nequijo. Jesosa hueahuea majje anioquenaje ma ena eteohuejja pejjejo ejomishocajji.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Jodio cuanaja Samania cuana botiꞌama nei. Samania cuana nijje mimi ajja, ojee ijjiaꞌijjia ajja peaꞌai Jodio pojjeama jjejojo. Jamajjeya ohuaya Jesosa sajaꞌa canaje: —Miya Jodio dejja; eya ca ca Samania pona. Jamajjeya ¿apiojji miya enijje mimiani enajo, ena quiajji? —poanaje Samania pona.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 —Eꞌe —Jesosa poanaje—, eya miquea ba jjima. Eyacuiñajjija ejjashahuabaquiꞌyojji quea pame nee miquea ba jjima peaꞌai. Maya miquea eba jojjemo miya enijje jama mimime pome baꞌa: “¡Che mo oe ena quiacue eꞌishijji!” Miya jama enijje emimi jojjemo eyaya miya quiame ena naba tajaꞌama epoꞌyojji tii tii —Jesosa poanaje.
10 Então Jesus disse:
11 —Eꞌe pojjaꞌa —epona poanaje—, ena eteohuejja quea doe nee nee nequi. Miquea chamaꞌ ena ejjequisohuajji. Jamajje ¿achejo acuae ena nequi, ma ena ishi majje eya quea naba taja po maja ajja epojji?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Esejaya etiiquianaa Jacobohua jiquio ena teohuejja mee ca poa yahuajo nei. Ohuaya oja bacua cuana, oja ñajjajja cuana, pea huo cuana peaꞌaiya ishi mee majamaja ca poa jiquio ena. Majoya ojjañaa ecuaaya jiquio ena ishi majamajaña. ¿Aꞌa cuae miquea pea ena eba? ¿Achejo nequi pea ena quea pame nee nee? Jacoboja ba jjima poa. Miya pojjaꞌa quea jjashahuabaqui jaꞌa nee nee. ¿Aꞌa Jacobo quea jjashahuabaqui jaꞌa pishana? —huohuiꞌajja canaje eponaa.
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 —Epona —Jesosaa huohui canaje—, ojjaña miquianaya jiquiacua poeyani ena ishiya. Jamatii ishi majje quea naba taja po oꞌoyani.
13 Então Jesus disse:
14 Eyaya pea ena quiaje ojjañaja eꞌishijji. Ma ena ishi majje quea naba taja po oꞌoya ajja. Eꞌe, jjanijo ena oshe quea pame nee cuayani, huosaꞌyo ajja. Jiquio jayojjaya eyaya quiajeꞌyo. Jamajjeya eyaya miya baꞌe tiitii meejeꞌyo —Jesosa poanaje.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 —¡Che iña maya pea ena quiacue eꞌishijji! —Samania ponaa Jesosa acanaje—. Jamajjeya eya quea naba taja po ajja oꞌoya poaje. Jamajjeya eya jiquio ena eteohuejja huasijje epoe oꞌoyajji pojjeama ena jjehuaa —poanaje.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 —Eꞌe, ¡poquicue! ¡Miqueahue jjequicue! —Jesosa poanaje ma epona nijje.
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 —Chamaꞌ ecueahue —sajaꞌame acanaje eponaa.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Ecuea eba jama baꞌa: Yahuajo miquea yahue cuana me oejje huisome poa, ojjaña jja miquea yahue ehuei poanaje. Jjeya miya pea dejjajo baꞌe, miquea yahue pojjeamajo. Jamajjeya miya eꞌe jojo nei poani: “Chama ecueahue” —Jesosaa acanaje Samania pona.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 —Eꞌe jojo nei ojjaña miquea eba. Jamajjeya ecuea eba miya Eyacuiñajjija esohui huohuijji eꞌe jojo nei.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Ecuanaja etiiquianaa Eyacuiñajji bihuia ca poa jiquio Samania meshijo, eyiyo biajje. Miquianaya, Jodio cuana ca ca jama poani baꞌa: “Jenosanenajo ca ca oeya Eyacuiñajji bihuiajji, pea eyiyojo pojjeama” miquianaya poani —poanaje Samania pona.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 —¡Shajjaꞌajjacue mo, epona! —Jesosaa oya acanaje—. Quijje pishana miquianaaya Eyacuiñajji, esejaya Chii bihuiaje, ojjañaa. Jiquio eyiyo huasijje poe jjimaa, Jenosanena huasijje poqui jjimaa peaꞌai oya bihuiaje.
21 Jesus disse:
22 Jjeya ojaya esohui jayojja jama pojjeama aje oe miquianaaya, Samania cuaa Eyacuiñajji bihuiaña. Oya miquianajaya ba jjima. Ecuanaa ca ca Eyacuiñajji bihuiaña ojaya esohui jayojja. Eya oja huoojeaꞌyo ojjaña mimishi cuijeaꞌyojji Jodio dejja. Jamajjeya Eyacuiñajji ecuanaja eba, Jodio cuanaja.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Jamajjeya jjeya nei ojjañaa esejaya Chii, Eyacuiñajji bihuiaje eꞌe jojo nei, ojo quea jaꞌa nee jjashahuabaquije. Eꞌe, Eyacuiñajji jama poani baꞌa: “Jamaya eya cabihuia cahua ojjañaa. Jamaya ecuea quea boti nee” poani.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Eyacuiñajji yani tii tii eshe. Jamatii oya jjaba meequi ajja ecojjaa. Jamajjeya o bihuiajji epohua Eyacuiñajji cabihuia cahua eꞌe jojo nei, ojaya esohui jayojja jama quea jaꞌa nee ojo jjashahuabaquiani —Jesosaa acanaje.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 —Eꞌe —poanaje epona—, ecuea eba quijje Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji poeje. Oya Quito bajjani poaje. Poe majje ohuaya ecuana quea jaꞌa nee ba mee caje Eyacuiñajjija esohui.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 —Eya ca ca iña jiquio Eyacuiñajjija huoojeaꞌyoya Quito bajjani. Jjeya nei miya Quito nijje mimiani —Jesosaa acanaje.
26 Então Jesus afirmou:
27 Majoya Jesosa shajjaꞌajjajji cuana bobi jjeshe majje poe oꞌoyanaje Jesosa que. Jesosa ba cañaꞌyonaje Samania pona nijje mimiani. Ba majje jjashahuabaquinaje jama baꞌa: —¿Apiojji shai Jesosa epona nijje mimiani? —jamatii huohuiꞌajja jjima: —Epona, ¿ajeo miya poeyanaje? —ajjima: —¿Jesosa, ajeo miya Samania epona nijje mimiani? —jamaya ecuana mimi jjima Jesosa nijje poanaje.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Majoya ena jjequijji ohua acani jea canananaje eponaa, poquicuajinaje Sica huasijje huohui pohua.
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 Ojjaña cuana huohui cañaquinaje jama baꞌa: —¡Poecuajicue oe! Oe dejja ena eteohuejja pejjejo ani; ohuaya ojjaña ecuea ebaꞌejji huohui caꞌyonaje. ¿Aꞌa oya pojjaꞌa Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji? ¡Poeꞌajja! ¡Ejjabaꞌajjaquiqui! —poanaje epona.
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Eponaa huohui cajje ojjaña Sicajo baꞌe poqui canaje Jesosa baa.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Ojjaña cuana poe jjimahuajo, ecuana, o shajjaꞌajjajjiya Jesosa nijje jama poanaje baꞌa: —Esohui huohuijji, ¡bobi oe ijjia socue!
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Jamatii Jesosaa jama acanaje baꞌa: —Ecuea pea bobi yani ecuea eꞌijjiajji, ma miquea ba jjima.
32 Jesus respondeu:
33 Jamajjeya ecuana ojee miminaje: —¿Aꞌa pojjeama oya pea cuaa bobia canaje? —poanaje.
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Jesosa ecuanaja esohui shajjaꞌajja majje jama poanaje baꞌa: —Bobi ijjia majje miquianaya quea bei poani. Ecue Chiiya eya huoojea canaje ojjaña jaahuanajji; ojjaña ojaya esohui ajeyoꞌyo majje eya quea bei poaje, bobi ijjia majje jayojjaya —Jesosa poanaje—.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Miquianaya jama poani baꞌa: “Quijje anoso sejjajeꞌyo, ebeca pee peaꞌai baꞌime po majje. Eyaya ca ca miquianaya huohuiaña jama baꞌa: ¡Bacue! Jomajo quea huiso dejja cuana poeani. Anoso ejahua jayojjaya jama oya cuana poeani. Eꞌe, oya cuana Eyacuiñajjijo jjashahuabaquiani. Onijje jjapeequiꞌyo sa poani. ¡Jamajjeya enijje jjapeequi meesahuacue!
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Eꞌe, echacojji anoso quecuajji, anoso sejjajji peaꞌai eque meseya sosequia cajji. Jamajje ojjaña quea bihui nee poajeꞌyo —Jesosa poanaje—. Oya jayojjaya Eyacuiñajjiya acaje ojaya echacojji cuana. Joya esohui huohuicoojji cuana sosequia caje; joya pea cuana enijje jjapeequi meesahuajji poani peaꞌai sosequia caje. Enijje jjapeequiajo baꞌe tiitii meejeꞌyo enijje eyajo. Jamajjeya ojjaña cuana quea bihui nee nee poajeꞌyo.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Eꞌe, yahuajo jama poanaje cuana baꞌa: “Oe echacojjiya esoꞌ quecua majje quijje pea echacojjiya chicha cajeꞌyo”. Jjeya jamaya eꞌe jojo nei poani.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Jjeya eyaya miya huoojeaña anoso chichajji jama, ojjaña cuana enijje jjapeequi meesahuaa. Yahuajo Eyacuiñajjija esohui huohuijjiya oya cuana esohui ba mee canaje. Jamatii ojjaña cuana jjabahuejjaqui jjima. Jjeya miquianaaya esohui huohui oꞌoyajo, oya cuana ecuea epeejji eꞌe jojo nei poajeꞌyo —Jesosa poanaje ecuana nijje, o shajjaꞌajjajji cuana nijje.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Majoya quea huiso nee nee Samania cuana poeyanaje Jesosa que. Oya cuana Samania eponaja esohuijo jjashahuabaquiani. Ohuaya jama acanaje baꞌa: —Jiquio dejjaa ojjaña ecuea ebaꞌejji huohui caꞌyonaje. Eꞌe jojo nei jiquio dejja Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji, Quito bajjani —epona poanaje.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Jamajjeya Jesosa que poe majje Samania dejja cuana jama poanaje baꞌa: —Esohui huohuijji, ¡ecuana nijje che anicue!
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Jamajjeya Jesosaja esohui shajjaꞌajja majje ojjaña cuaa jama acanaje baꞌa: —¡Eꞌe jojo nei oya Quito! —poanaje.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Epona nijje jama poanaje: —Yahuajo miquea esohuijo ecuana beshahua nei jjashahuabaquinaje oya eꞌe jojo nei Quito. Jjeya ca ca oja sohui shajjaꞌajja majje ecuanaja eba nei nei Jesosa eꞌe jojo nei Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji; mimishi cuijea caꞌyajje aje se baꞌe tiitii mee cajeꞌyo eyajo —poanaje Samania dejja cuana.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Jamajjeya Samania meshijo beca cahuime ani majje Jesosa poqui oꞌoyanaje Janinea meshi yasijje, Cana huasijje.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Yahuajo Jesosaa ecuana, o shajjaꞌajjajji cuana jama acanaje baꞌa: —Eꞌe jojo nei pea cuaa Eyacuiñajjija esohui huohuijji shajjaꞌajja cani. Jamatii ojaya cuiñajjijo ojaya huapa pojjeama cuana ca ca oe jjashajjaꞌajjaqui sa poꞌyo ajja.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Jamatii Janinea meshijo ejiojjijje poquianijo, Janinea dejja cuana oya ba majje jama poanaje baꞌa: —Esohui huohuijji, mi poeꞌyajo ecuana quea bihui nee nee. Yahuajo ecuanaa miya banaje Jenosanena huasijje poqui. Eꞌe, esohuidojojji cuaa yahuajo Jodioja ebacua cuana cuiaꞌyo jjima shejo, Jenosanena huasijje ojee ijjiaꞌijjiaa poqui ecuaaya miya banaje. Miyaya quea huiso cuana jjaajaqui meeꞌyonaje, ma dejjaa ajjima acani anaje quea huiso peaꞌai. Eꞌe, miya Eyacuiñajjija esohui huohuijji nei nei —poanaje cuana.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Jamajjeya Jesosa poqui oꞌoyanaje Cana huasijje, ma ohua yahuajo ejjahuanaquijjijo ena acuijjajja na pojji acaꞌya poa huasijje. Canajo Jesosa aninaje ecuana nijje, o shajjaꞌajjajji cuana nijje. Jamajjeya oe emeshi mese neija dejja huoojeasahuajjiya Jesosajo shajjaꞌajja canaje: —Jesosa Jodea meshijo yahuajo ani Janinea meshi yasijje poeꞌyonaje. Canajo jjeya nequi.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Oja bacua ejja quea mano nee nee jaa quea huesha pishana, Capenaomajo jaa. Jamajjeya maya shajjaꞌajja majje Jesosa que poquicuajicuajinaje. Jama acanaje baꞌa: —Jesosa, ¡poecuajicue Capenaoma huasijje! ¡Ecue bacua ejja jjaajaqui meeꞌyocue! Quea mano nee nee jaa, beshahua nei poquijeyo jaa —poanaje.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Jesosa ojjaña cuana nijje jama poanaje baꞌa: —Miquiana cuana Janinea meshijo baꞌe beshahua nei jjashajjaꞌajjaqui ajja. Eyaya ma dejjaa ajjima acani mi amajamajajo, miquianaya jjashahuabaqui ajja jama baꞌa: “Eꞌe jojo nei Jesosa Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji” —Jesosa poanaje.
48 Jesus disse ao funcionário:
49 —Esohui huohuijji Jesosa, jamatii —ejeajji poanaje—. ¡Poecuajicue oe, ecue bacua ejja epoquijeyo cuahuajo!
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 —Epeejji, ¡quea bihui poquicue miquea equi yasijje! Eyaya mique bacua ejja jjaajaqui meeꞌyonaje; apoa poanaje —Jesosaa emanojaaja ejeajji acanaje.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Ojaya equi yasijje poquianijo, oja chacojji cuana poeyanaje. O ba majje taaanaje: —¡Miquea ebacua ejja boecaꞌyonaje! Quea pame nee jjeya aniꞌyo. Huaquiaꞌyonaje —poanaje.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 —Eꞌe —ejeajji poanaje—, jamaya quea pame nee. ¿Ache nei eshequi nequijo acuae apoa poanaje soꞌo?
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 —Eꞌe nei —ejeajji jjashahuabaquinaje—, omamecajje tii eshequi ejjajeapaaquijo Jesosaa eya huohui canaje jama baꞌa: “Miquea ebacua ejja jjaajaquiꞌyonaje; apoa poanaje” —ejeajji poanaje.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Jamaya Janinea meshi yasijje poe oꞌoya majje Jesosaa Cana cuiñajjijo pea dejjaja ba jjima aca oꞌoyanaje.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.