João 4
Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs ARA
1 Jamajje Jesosa Jodea meshijo ani quea huiso dejja cuana o shajjaꞌajjaa poeyanaje, Eyacuiñajjijo besa meeya peaꞌai. Jesosa nijje jjapeequinaje quea huiso nee nee. Majoya aje oe onaaya Jodio esohui huohuijji cuana, Paniseo cuana peaꞌai huohui canaje jama baꞌa: —Jesosaja epeejji cuana quea huiso nee nee; Huanija epeejji ca ca oe pojji —jamaya poanaje pea cuana.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 (Jamatii Jesosa shajjaꞌajjajji cuaa Eyacuiñajjijo enajo besa mee canaje cuana, Jesosa que poeyajo. Jesosaja ca ca pea cuana Eyacuiñajjijo besa mee jjima.)
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Jamajjeya Paniseo cuana onijje quea quene ba majje Jesosa Jodea meshijo ani poqui oꞌoyanaje Janinea meshi yasijje, ecuana nijje poquinaje.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Janinea meshi yasijje ejiojjijje poquije Samania meshijo aniñaquinaje.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Samania meshijo ani poqui majje Sica cuiñajji pejjejo Jesosa jomishoca aninaje ena eteohuejja quea doe pejjejo. Jomajo yahuajo nei nei Jodio etiiquianaa Jacobohua ma meshijo que quia ca poa oja bacua ejja Jose.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ma quejo yahuajo nei nei Jacobohua teo mee ca poa ena eteohuejja quea doe nee nee. Jamajjeya Jesosa ma ena eteohuejja huasijje poeyanaje eshequi biacojjajja nequijo. Jesosa hueahuea majje anioquenaje ma ena eteohuejja pejjejo ejomishocajji.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 — ausente —
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Jodio cuanaja Samania cuana botiꞌama nei. Samania cuana nijje mimi ajja, ojee ijjiaꞌijjia ajja peaꞌai Jodio pojjeama jjejojo. Jamajjeya ohuaya Jesosa sajaꞌa canaje: —Miya Jodio dejja; eya ca ca Samania pona. Jamajjeya ¿apiojji miya enijje mimiani enajo, ena quiajji? —poanaje Samania pona.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 —Eꞌe —Jesosa poanaje—, eya miquea ba jjima. Eyacuiñajjija ejjashahuabaquiꞌyojji quea pame nee miquea ba jjima peaꞌai. Maya miquea eba jojjemo miya enijje jama mimime pome baꞌa: “¡Che mo oe ena quiacue eꞌishijji!” Miya jama enijje emimi jojjemo eyaya miya quiame ena naba tajaꞌama epoꞌyojji tii tii —Jesosa poanaje.
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 —Eꞌe pojjaꞌa —epona poanaje—, ena eteohuejja quea doe nee nee nequi. Miquea chamaꞌ ena ejjequisohuajji. Jamajje ¿achejo acuae ena nequi, ma ena ishi majje eya quea naba taja po maja ajja epojji?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Esejaya etiiquianaa Jacobohua jiquio ena teohuejja mee ca poa yahuajo nei. Ohuaya oja bacua cuana, oja ñajjajja cuana, pea huo cuana peaꞌaiya ishi mee majamaja ca poa jiquio ena. Majoya ojjañaa ecuaaya jiquio ena ishi majamajaña. ¿Aꞌa cuae miquea pea ena eba? ¿Achejo nequi pea ena quea pame nee nee? Jacoboja ba jjima poa. Miya pojjaꞌa quea jjashahuabaqui jaꞌa nee nee. ¿Aꞌa Jacobo quea jjashahuabaqui jaꞌa pishana? —huohuiꞌajja canaje eponaa.
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 —Epona —Jesosaa huohui canaje—, ojjaña miquianaya jiquiacua poeyani ena ishiya. Jamatii ishi majje quea naba taja po oꞌoyani.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Eyaya pea ena quiaje ojjañaja eꞌishijji. Ma ena ishi majje quea naba taja po oꞌoya ajja. Eꞌe, jjanijo ena oshe quea pame nee cuayani, huosaꞌyo ajja. Jiquio jayojjaya eyaya quiajeꞌyo. Jamajjeya eyaya miya baꞌe tiitii meejeꞌyo —Jesosa poanaje.
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 —¡Che iña maya pea ena quiacue eꞌishijji! —Samania ponaa Jesosa acanaje—. Jamajjeya eya quea naba taja po ajja oꞌoya poaje. Jamajjeya eya jiquio ena eteohuejja huasijje epoe oꞌoyajji pojjeama ena jjehuaa —poanaje.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 —Eꞌe, ¡poquicue! ¡Miqueahue jjequicue! —Jesosa poanaje ma epona nijje.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 —Chamaꞌ ecueahue —sajaꞌame acanaje eponaa.
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Ecuea eba jama baꞌa: Yahuajo miquea yahue cuana me oejje huisome poa, ojjaña jja miquea yahue ehuei poanaje. Jjeya miya pea dejjajo baꞌe, miquea yahue pojjeamajo. Jamajjeya miya eꞌe jojo nei poani: “Chama ecueahue” —Jesosaa acanaje Samania pona.
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 —Eꞌe jojo nei ojjaña miquea eba. Jamajjeya ecuea eba miya Eyacuiñajjija esohui huohuijji eꞌe jojo nei.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Ecuanaja etiiquianaa Eyacuiñajji bihuia ca poa jiquio Samania meshijo, eyiyo biajje. Miquianaya, Jodio cuana ca ca jama poani baꞌa: “Jenosanenajo ca ca oeya Eyacuiñajji bihuiajji, pea eyiyojo pojjeama” miquianaya poani —poanaje Samania pona.
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 —¡Shajjaꞌajjacue mo, epona! —Jesosaa oya acanaje—. Quijje pishana miquianaaya Eyacuiñajji, esejaya Chii bihuiaje, ojjañaa. Jiquio eyiyo huasijje poe jjimaa, Jenosanena huasijje poqui jjimaa peaꞌai oya bihuiaje.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Jjeya ojaya esohui jayojja jama pojjeama aje oe miquianaaya, Samania cuaa Eyacuiñajji bihuiaña. Oya miquianajaya ba jjima. Ecuanaa ca ca Eyacuiñajji bihuiaña ojaya esohui jayojja. Eya oja huoojeaꞌyo ojjaña mimishi cuijeaꞌyojji Jodio dejja. Jamajjeya Eyacuiñajji ecuanaja eba, Jodio cuanaja.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Jamajjeya jjeya nei ojjañaa esejaya Chii, Eyacuiñajji bihuiaje eꞌe jojo nei, ojo quea jaꞌa nee jjashahuabaquije. Eꞌe, Eyacuiñajji jama poani baꞌa: “Jamaya eya cabihuia cahua ojjañaa. Jamaya ecuea quea boti nee” poani.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Eyacuiñajji yani tii tii eshe. Jamatii oya jjaba meequi ajja ecojjaa. Jamajjeya o bihuiajji epohua Eyacuiñajji cabihuia cahua eꞌe jojo nei, ojaya esohui jayojja jama quea jaꞌa nee ojo jjashahuabaquiani —Jesosaa acanaje.
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 —Eꞌe —poanaje epona—, ecuea eba quijje Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji poeje. Oya Quito bajjani poaje. Poe majje ohuaya ecuana quea jaꞌa nee ba mee caje Eyacuiñajjija esohui.
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 —Eya ca ca iña jiquio Eyacuiñajjija huoojeaꞌyoya Quito bajjani. Jjeya nei miya Quito nijje mimiani —Jesosaa acanaje.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Majoya Jesosa shajjaꞌajjajji cuana bobi jjeshe majje poe oꞌoyanaje Jesosa que. Jesosa ba cañaꞌyonaje Samania pona nijje mimiani. Ba majje jjashahuabaquinaje jama baꞌa: —¿Apiojji shai Jesosa epona nijje mimiani? —jamatii huohuiꞌajja jjima: —Epona, ¿ajeo miya poeyanaje? —ajjima: —¿Jesosa, ajeo miya Samania epona nijje mimiani? —jamaya ecuana mimi jjima Jesosa nijje poanaje.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Majoya ena jjequijji ohua acani jea canananaje eponaa, poquicuajinaje Sica huasijje huohui pohua.
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 Ojjaña cuana huohui cañaquinaje jama baꞌa: —¡Poecuajicue oe! Oe dejja ena eteohuejja pejjejo ani; ohuaya ojjaña ecuea ebaꞌejji huohui caꞌyonaje. ¿Aꞌa oya pojjaꞌa Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji? ¡Poeꞌajja! ¡Ejjabaꞌajjaquiqui! —poanaje epona.
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Eponaa huohui cajje ojjaña Sicajo baꞌe poqui canaje Jesosa baa.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Ojjaña cuana poe jjimahuajo, ecuana, o shajjaꞌajjajjiya Jesosa nijje jama poanaje baꞌa: —Esohui huohuijji, ¡bobi oe ijjia socue!
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Jamatii Jesosaa jama acanaje baꞌa: —Ecuea pea bobi yani ecuea eꞌijjiajji, ma miquea ba jjima.
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Jamajjeya ecuana ojee miminaje: —¿Aꞌa pojjeama oya pea cuaa bobia canaje? —poanaje.
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Jesosa ecuanaja esohui shajjaꞌajja majje jama poanaje baꞌa: —Bobi ijjia majje miquianaya quea bei poani. Ecue Chiiya eya huoojea canaje ojjaña jaahuanajji; ojjaña ojaya esohui ajeyoꞌyo majje eya quea bei poaje, bobi ijjia majje jayojjaya —Jesosa poanaje—.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Miquianaya jama poani baꞌa: “Quijje anoso sejjajeꞌyo, ebeca pee peaꞌai baꞌime po majje. Eyaya ca ca miquianaya huohuiaña jama baꞌa: ¡Bacue! Jomajo quea huiso dejja cuana poeani. Anoso ejahua jayojjaya jama oya cuana poeani. Eꞌe, oya cuana Eyacuiñajjijo jjashahuabaquiani. Onijje jjapeequiꞌyo sa poani. ¡Jamajjeya enijje jjapeequi meesahuacue!
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Eꞌe, echacojji anoso quecuajji, anoso sejjajji peaꞌai eque meseya sosequia cajji. Jamajje ojjaña quea bihui nee poajeꞌyo —Jesosa poanaje—. Oya jayojjaya Eyacuiñajjiya acaje ojaya echacojji cuana. Joya esohui huohuicoojji cuana sosequia caje; joya pea cuana enijje jjapeequi meesahuajji poani peaꞌai sosequia caje. Enijje jjapeequiajo baꞌe tiitii meejeꞌyo enijje eyajo. Jamajjeya ojjaña cuana quea bihui nee nee poajeꞌyo.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Eꞌe, yahuajo jama poanaje cuana baꞌa: “Oe echacojjiya esoꞌ quecua majje quijje pea echacojjiya chicha cajeꞌyo”. Jjeya jamaya eꞌe jojo nei poani.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Jjeya eyaya miya huoojeaña anoso chichajji jama, ojjaña cuana enijje jjapeequi meesahuaa. Yahuajo Eyacuiñajjija esohui huohuijjiya oya cuana esohui ba mee canaje. Jamatii ojjaña cuana jjabahuejjaqui jjima. Jjeya miquianaaya esohui huohui oꞌoyajo, oya cuana ecuea epeejji eꞌe jojo nei poajeꞌyo —Jesosa poanaje ecuana nijje, o shajjaꞌajjajji cuana nijje.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Majoya quea huiso nee nee Samania cuana poeyanaje Jesosa que. Oya cuana Samania eponaja esohuijo jjashahuabaquiani. Ohuaya jama acanaje baꞌa: —Jiquio dejjaa ojjaña ecuea ebaꞌejji huohui caꞌyonaje. Eꞌe jojo nei jiquio dejja Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji, Quito bajjani —epona poanaje.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Jamajjeya Jesosa que poe majje Samania dejja cuana jama poanaje baꞌa: —Esohui huohuijji, ¡ecuana nijje che anicue!
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Jamajjeya Jesosaja esohui shajjaꞌajja majje ojjaña cuaa jama acanaje baꞌa: —¡Eꞌe jojo nei oya Quito! —poanaje.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Epona nijje jama poanaje: —Yahuajo miquea esohuijo ecuana beshahua nei jjashahuabaquinaje oya eꞌe jojo nei Quito. Jjeya ca ca oja sohui shajjaꞌajja majje ecuanaja eba nei nei Jesosa eꞌe jojo nei Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji; mimishi cuijea caꞌyajje aje se baꞌe tiitii mee cajeꞌyo eyajo —poanaje Samania dejja cuana.
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Jamajjeya Samania meshijo beca cahuime ani majje Jesosa poqui oꞌoyanaje Janinea meshi yasijje, Cana huasijje.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Yahuajo Jesosaa ecuana, o shajjaꞌajjajji cuana jama acanaje baꞌa: —Eꞌe jojo nei pea cuaa Eyacuiñajjija esohui huohuijji shajjaꞌajja cani. Jamatii ojaya cuiñajjijo ojaya huapa pojjeama cuana ca ca oe jjashajjaꞌajjaqui sa poꞌyo ajja.
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Jamatii Janinea meshijo ejiojjijje poquianijo, Janinea dejja cuana oya ba majje jama poanaje baꞌa: —Esohui huohuijji, mi poeꞌyajo ecuana quea bihui nee nee. Yahuajo ecuanaa miya banaje Jenosanena huasijje poqui. Eꞌe, esohuidojojji cuaa yahuajo Jodioja ebacua cuana cuiaꞌyo jjima shejo, Jenosanena huasijje ojee ijjiaꞌijjiaa poqui ecuaaya miya banaje. Miyaya quea huiso cuana jjaajaqui meeꞌyonaje, ma dejjaa ajjima acani anaje quea huiso peaꞌai. Eꞌe, miya Eyacuiñajjija esohui huohuijji nei nei —poanaje cuana.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Jamajjeya Jesosa poqui oꞌoyanaje Cana huasijje, ma ohua yahuajo ejjahuanaquijjijo ena acuijjajja na pojji acaꞌya poa huasijje. Canajo Jesosa aninaje ecuana nijje, o shajjaꞌajjajji cuana nijje. Jamajjeya oe emeshi mese neija dejja huoojeasahuajjiya Jesosajo shajjaꞌajja canaje: —Jesosa Jodea meshijo yahuajo ani Janinea meshi yasijje poeꞌyonaje. Canajo jjeya nequi.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Oja bacua ejja quea mano nee nee jaa quea huesha pishana, Capenaomajo jaa. Jamajjeya maya shajjaꞌajja majje Jesosa que poquicuajicuajinaje. Jama acanaje baꞌa: —Jesosa, ¡poecuajicue Capenaoma huasijje! ¡Ecue bacua ejja jjaajaqui meeꞌyocue! Quea mano nee nee jaa, beshahua nei poquijeyo jaa —poanaje.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Jesosa ojjaña cuana nijje jama poanaje baꞌa: —Miquiana cuana Janinea meshijo baꞌe beshahua nei jjashajjaꞌajjaqui ajja. Eyaya ma dejjaa ajjima acani mi amajamajajo, miquianaya jjashahuabaqui ajja jama baꞌa: “Eꞌe jojo nei Jesosa Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji” —Jesosa poanaje.
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 —Esohui huohuijji Jesosa, jamatii —ejeajji poanaje—. ¡Poecuajicue oe, ecue bacua ejja epoquijeyo cuahuajo!
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 —Epeejji, ¡quea bihui poquicue miquea equi yasijje! Eyaya mique bacua ejja jjaajaqui meeꞌyonaje; apoa poanaje —Jesosaa emanojaaja ejeajji acanaje.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ojaya equi yasijje poquianijo, oja chacojji cuana poeyanaje. O ba majje taaanaje: —¡Miquea ebacua ejja boecaꞌyonaje! Quea pame nee jjeya aniꞌyo. Huaquiaꞌyonaje —poanaje.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 —Eꞌe —ejeajji poanaje—, jamaya quea pame nee. ¿Ache nei eshequi nequijo acuae apoa poanaje soꞌo?
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 —Eꞌe nei —ejeajji jjashahuabaquinaje—, omamecajje tii eshequi ejjajeapaaquijo Jesosaa eya huohui canaje jama baꞌa: “Miquea ebacua ejja jjaajaquiꞌyonaje; apoa poanaje” —ejeajji poanaje.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Jamaya Janinea meshi yasijje poe oꞌoya majje Jesosaa Cana cuiñajjijo pea dejjaja ba jjima aca oꞌoyanaje.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.