João 11

Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Jamajjeya ejjoꞌi mese cuaa pea huoojea canaje Jesosa que: —Nasano quea mano jaa. Jesosa ba majje jama huohuime acue baꞌa: “Emeshi Mese Jesosa, miquea epeejji Nasano quea mano nee nee jaa, poquijeyoje pojjaꞌa” acue.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Jamajjeya ma dejja poquinaje Jesosa que. Huohui cañaquinaje. Nasanojo shajjaꞌajja majje Jesosa jama poanaje baꞌa: —Eꞌe, oya manoꞌyo majje jamatii emanoꞌyo tii tii pojjeama poaje. Eꞌe, quijje ojo ojjaña cuaa Eyacuiñajji bihuia cajeꞌyo; ejo peaꞌai jama huohuime acaje cuaa baꞌa: “Eꞌe, miya Eyacuiñajjija Bacua Ejja quea pame nee nee, quea caꞌa nee peaꞌai; ojjaña miyaya aña” acaje cuaa —Jesosa poanaje.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Jesosaja quea jea nee nee Manta, Mania peaꞌai, oja jjoꞌi jayojja, oja oꞌi jayojja Nasano poani peaꞌai.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Jamatii Nasano quea mano nee nee jaa ba majje Jesosa jomajo tii aninaje becanejjijji peaꞌai cahuime, poqui jjima poanaje.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Majoya ecuana huohui canaje Jesosaa: —Cuaꞌa, ¡Jodea meshi yasijje epoqui oꞌoya! —poanaje.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 —Chojja, Jesosa —sajaꞌame anaje ecuaaya—, yahuajo pishana Jodio cuaa jomajo baꞌeya miya jajahuejjajea sa acanaje meiya. ¿Aꞌa jamatii miya poqui oꞌoya sa poani jocuama? —anaje.
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 —Eꞌe —Jesosa poanaje—, eya poquije. ¡Bacue! ¿Aꞌa eshequi jaasohua jjimahuajo ejiojjijje poquije? Quea apo. Eshequiya jeajaꞌa canijo ejjaquecuasajaquijji pojjeama ejiojjijo. Eꞌe, eshequiya jeajaꞌa canijo, ejiojji baje quea jaꞌa nee.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Mecajje quea misi poanijo ca ca dejja oque chanaꞌ ejiojjijje poquianijo. Oya jayojja eyaya ecue Chii nijje chacoañajo, ohuaya eya jaahuana cani, onaya eya quecuaꞌyo jjima amee cani. Ojaya eba nei epojja e manoꞌyojjijo.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Jamaya ecuana huohui majje Jesosaa jama acanaje baꞌa: —Eseja epeejji Nasano cahuiꞌyonaje. Jamatii eya poquije o isheꞌaꞌyohua.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Jesosa jamaya poanijo, Nasano manoꞌyo jjima poso ecuaa jama anaje baꞌa: —Jesosa, Nasano cacahuiquiahua. Cahui majje oya jjaajaquijeꞌyo.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Jesosaja eba Nasano emanoꞌyo, epoquijeyoꞌyo jaa. Ecuana ca ca jjashahuabaquiani jama baꞌa: “Nasano jamatii cahuijaa” poso anaje ecuaaya. Eꞌe, Jesosaja esohui ecuanaja quea quehua poanaje.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Jamajjeya Jesosaa huohui ca oꞌoyanaje jama baꞌa: —Epeejji cuana, Nasano epoquijeyo. Chamaꞌyo tii jaa.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Eya Nasano nijje ani jjima poanajejojo oya manoꞌyonaje. Jamatii jamaya miquianajo quea pame nee poajeꞌyo. Eꞌe, eyaya Nasano shequi meeje oꞌoya ba majje miquianaya jjabahuejjaquijeꞌyo eya eꞌe jojo nei Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji. ¡Cuaꞌa, Nasano ejjabaꞌajjaquiqui! —Jesosa poanaje.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Jesosa shajjaꞌajjajji Tomasi, ma Becajaa bajjani miminaje pea shajjaꞌajjajji cuana nijje, ecuana nijje jama baꞌa: —¡Cuaꞌa, Jesosa nijje epoqui! Jodio etii cuaa o cuia caꞌyajo ecuana ojee Jesosa nijje tii manojeꞌyo peaꞌai.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Quijje Jesosa poeyanaje Nasanoja equi yasijje. Ba cañaꞌyonaje Nasano epoquijeyoꞌyo poanaje. Eꞌe, ebeca pee peaꞌai cahuime yahuajo oya ehuananobia jaanaje mei jjani yasijje, enaba capa jaanaje.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Betania cuiñajji Jenosanena chipi nei ani.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Jamajjeya quea huiso Jodio cuana poeyanaje Manta, oja shehue Mania pa sahuaa, oja noo Nasano emanoꞌyojo.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Jamajjeya Jesosa ejiojjijje poeyani shajjaꞌajja majje Manta cuayaquinaje Jesosa baa. Mania ca ca equijo aninaje, poqui jjima ca oma poanaje.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Jamajjeya Mantaa Jesosa ba majje huohui cañaquinaje jama baꞌa: —Jesosa, ecue noo manoꞌyo jjimahuajo, miya jiquiacua epoe jojjemo oya manoꞌyo jjima poquiaye.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Jamatii ecuea eba jjeya nei peaꞌai miya Eyacuiñajji nijje mimianijo, ohuaya miquea esohui jama acajeꞌyo —poanaje Manta.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 —Manta, mique noo shequije oꞌoya, she —poanaje Jesosa.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 —Eꞌe —Manta poanaje—, jamaya ecuea eba oya shequije oꞌoya quijje nei, Eyacuiñajjiya ojjaña emanoꞌyo cuana shequi mee ca oꞌoyajo, meshi oe poajo.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Jesosa poanaje: —Manta, eya ca ca iña ojjaña shequimeeꞌyojji nei. Eyaya oya shequi meeje oꞌoya Eyacuiñajji nijje ebaꞌe tiitiiꞌyojji. Jamajjeya ojjaña joya eꞌe jojo nei enijje jjapeequiani baꞌe tiitiijeꞌyo eyajo. Eyaya oya cuana baꞌe tiitii meejeꞌyo jamatii yahuajo emanoꞌyo cuana.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Ojjaña ecuea epeejji jjeya nei eshe nequi peaꞌai eyaya baꞌe tiitii meejeꞌyo, meteꞌama poajeꞌyo emanoꞌyojji. ¿Aꞌa jamaya miyaya baña? —Jesosa poanaje.
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 —Eꞌe Jesosa, ecuea eba miya Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji, Eyacuiñajjija Bacua Ejja. Miquea epoeꞌyojjijo yahuajo nei Eyacuiñajjija esohui huohuijjiya tehue ca poa —Manta poanaje.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Majoya Manta poqui oꞌoyanaje Mania que. Ba majje oya quehuajje huohui canaje jama baꞌa: —Mania, Jesosa poeyanaje. Ohuaya miya iyaa cani —poanaje.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Mantaja esohui shajjaꞌajja majje Mania nequisohuanaje. Poquicuajinaje Jesosa baa.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Jesosa Betania huasijje dobiqui jjima; ohuaya Mania ishoa ca aninaje jomajo, ma o Manta nijje mimimimi aninajejo tiiya.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Jodio cuaa Mania nijje equijo pa aniya oya ba canaje poquicuajije. Jamajje onijje poquinaje; jama poanaje baꞌa: —Mania papoquinaje oja noo ehuananobiajaa huasijje quea yeno nee nee jjejojo.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Maniaa poe majje Jesosa ba cañanaje. Ecuiꞌoshajjajo nequiya huohui canaje: —Jesosa, miya jiquiacua epoe jojjemo ecue noo manoꞌyo jjima poquiaye —Mania poanaje.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Jesosaa Mania paꞌani ba majje, Jodio cuana Mania nijje pani ba majje peaꞌai quea yeno poanaje. Quea yeno jjashahuabaquinaje Jesosa onajo. Jamajjeya huohuiꞌajja canaje jama baꞌa:
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 —¿Achacua acuae nequiaa Nasano huananobianaje soꞌo, she? —Jesosaa acanaje.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Jesosa cojjana cuayaquinaje onajo quea yeno po majje. Poquinaje onijje.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Jamajjeya Jodio cuana jama poanaje baꞌa: —¡Bacue! Jesosa peaꞌai pani. Nasano ojaya quea yeno nee nee ojaya epeejjijojo, de —poanaje Jodio cuana.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 —Eꞌe pojjaꞌa —beca cuana poanaje—. Yahuajo Jesosa dejja cojjamaꞌ cuaya jjabapojjaqui mee ca poa. ¿Apiojji shai oya yahuajo poecuaji jjima Nasano jjaajaqui meeꞌyohua? Jamajjeya oya manoꞌyo jjima poquiaye.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Onajaya esohuijo Jesosa quea yeno nee nee poquinaje jjani ai yasijje. Mei copo enequi jjani secue capajji.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Jamajjeya Jesosaa jama acanaje baꞌa: —¡Esecue jjani capajjiꞌya mei jeacajjajjajeaꞌyocue! —poanaje.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 —Manta, eyaya miya huohuinaje: Eya Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji ba majje miya jjabahuejjaquijeꞌyo Eyacuiñajji quea caꞌa nee nee, quea pame nee nee; ohuaya eya ojjaña amee cani ma dejjaa ajjima nei nei acani peaꞌai —Jesosa poanaje.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Majoya secue jjani capajjiꞌya mei jeacajjajjajea canaje cuaa. Jesosa eyahuasijje jjabajeasohuaquinaje Eyacuiñajji nijje emimijji. Nasanojo jama miminaje baꞌa: —Ecue Chii, eyaya miya bihuiaña. Ecuea esohui miyaya shajjaꞌajjaña Nasano shequi meeꞌyojji.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Ecuea eba miyaya eya shajjaꞌajja neineiaña minijje mimianijo. Jamaya eya poani, ojjaña jiquiojo nequi jjabahuejjaquijji miyaya eꞌe jojo nei eya huoojeanaje. Eꞌe ecue Chii, apoa —Jesosa poanaje.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Eyacuiñajji nijje mimi majje Jesosa taaanaje jama baꞌa: —Nasano, ¡shequiꞌyocue, oe; cuayaꞌyocue! —poanaje.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Jamajjeya Nasano shequiꞌyo majje cuayaꞌyonaje. Oya daqui osheja bebo tii, oja ejiojji, oja eme cuana peaꞌai. Oja sapa ebebo peaꞌai poanaje pea daqui osheja.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Jamajjeya quea huiso Jodio cuaa Mania baa poeya ba canaje Jesosaa Nasano emanoꞌyojaa shequi mee caꞌyonaje. Ba majje Jesosajo jama poanaje baꞌa: —Eꞌe jojo nei oya Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji; ¡onijje ejjapeequiꞌyojji!
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Beca cuana ca ca Jenosanena huasijje poqui oꞌoyanaje Paniseo cuana huohuiya: —Jesosaa Nasano emanoꞌyojaa shequi mee caꞌyonaje, de —poanaje cuana.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 — ausente —
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 — ausente —
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Ma shequiajajo dejja Caipa bajjani Eyacuiñajji nijje emimijji etii poanaje Jodioja. Ohuaya pea cuana huohui canaje jama baꞌa: —Ae po cajji Jesosajo ecuea ohuejaya eba. ¿Aꞌa miquea ba jjima?
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 ¡Eya shajjaꞌajjacue! Eꞌe, Shomano cuaa Jesosajo quea mete po majje eseya quecua jeyojeyo caꞌyo chanaꞌ. Jamajjeya oe dejja, Jesosa camanoquiꞌyahua ojjaña cuanajo. Jamaya esejaya quea pame poajeꞌyo. Jamajjeya ojjaña cuana mano jeyojeyoꞌyo ajja poaje —poanaje Caipa.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Oya, Caipa Eyacuiñajji nijje emimijji etii ma shequiajajo. Jamajjeya Eyacuiñajjiya oya huohui meesahua canaje Jesosajo jama baꞌa: —Jesosa quijje pishana ojjaña Jodio cuanajo manojeꞌyo.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Eꞌe, ojjaña quea huesha baꞌe cuanajo peaꞌai, joya Eyacuiñajjija epeejji quijje poaje ojjaña meshijo baꞌe cuanajo peaꞌai manojeꞌyo Jesosa. Jamajjeya ojjaña meshijo baꞌeca cuana ojee jjapeequi mee cajeꞌyo, Eyacuiñajji bihuiajji cuana.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Jamajjeya Caipaja esohui shajjaꞌajja majje Jodio etii cuana ojee jjashahuabaquinaje Jesosa quecuajji: —¡Jesosa ejjaquecuaquiꞌyo! —poanaje.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Jamajjeya majoya Jesosa poꞌayequi jjima poanaje Jodioja meshijo Jodio cuana nijje. Oya quehuajje poquinaje Epaini cuiñajji sisi yasijje, quimaꞌ meshi pejjejo. Jomajo baꞌenaje o shajjaꞌajjajji cuana nijje.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Quijje pishana ojjaña Jodio dejja cuana ojjaña meshijo baꞌe poqui oꞌoyanaje Jenosanena huasijje. Jamajjeya ma shejo baꞌa: Esohuidojojji cuaa yahuajo nei nei Ejito meshijo Jodioja bacua cuana cuiaꞌyo jjima shejo Jenosanena huasijje jjachichaqui canaje. Majoya Jodio etiiquianaja ehuohuiꞌyo jayojja jama quea huiso besa majamaja canaje cuana ojee quea bihui nee ijjiaꞌijjia jjimahuajo.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Jenosanena huasijje poe majje ojjaña Jodio cuaa Jesosa saꞌajja canaje. Eyacuiñajjija equijo jjachichaqui majje ojee mimimiminaje Jesosajo: —¿Ae jjashahuabaquiani miquianaya? ¿Aꞌa Jesosa poeje jiquiacua Jenosanena huasijje ojee ijjiaꞌijjiaa? ¿Aꞌa poe ajja pojjaꞌa? —poanaje.
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Jamaya miminaje Jodio etiija esohuijo. Paniseo cuaa, Eyacuiñajji nijje emimijji etii cuaa peaꞌaiya jama huoojea canaje baꞌa: —Jesosa ba majje ¡ecuana huohuicuajihuacue eꞌiña meejji! —acanaje etii cuaa—. Miquiaa mi huohuiajje quea quene nee nee poaje ecuan a.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.