João 11

Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Jamajjeya ejjoꞌi mese cuaa pea huoojea canaje Jesosa que: —Nasano quea mano jaa. Jesosa ba majje jama huohuime acue baꞌa: “Emeshi Mese Jesosa, miquea epeejji Nasano quea mano nee nee jaa, poquijeyoje pojjaꞌa” acue.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Jamajjeya ma dejja poquinaje Jesosa que. Huohui cañaquinaje. Nasanojo shajjaꞌajja majje Jesosa jama poanaje baꞌa: —Eꞌe, oya manoꞌyo majje jamatii emanoꞌyo tii tii pojjeama poaje. Eꞌe, quijje ojo ojjaña cuaa Eyacuiñajji bihuia cajeꞌyo; ejo peaꞌai jama huohuime acaje cuaa baꞌa: “Eꞌe, miya Eyacuiñajjija Bacua Ejja quea pame nee nee, quea caꞌa nee peaꞌai; ojjaña miyaya aña” acaje cuaa —Jesosa poanaje.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jesosaja quea jea nee nee Manta, Mania peaꞌai, oja jjoꞌi jayojja, oja oꞌi jayojja Nasano poani peaꞌai.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Jamatii Nasano quea mano nee nee jaa ba majje Jesosa jomajo tii aninaje becanejjijji peaꞌai cahuime, poqui jjima poanaje.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Majoya ecuana huohui canaje Jesosaa: —Cuaꞌa, ¡Jodea meshi yasijje epoqui oꞌoya! —poanaje.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 —Chojja, Jesosa —sajaꞌame anaje ecuaaya—, yahuajo pishana Jodio cuaa jomajo baꞌeya miya jajahuejjajea sa acanaje meiya. ¿Aꞌa jamatii miya poqui oꞌoya sa poani jocuama? —anaje.
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 —Eꞌe —Jesosa poanaje—, eya poquije. ¡Bacue! ¿Aꞌa eshequi jaasohua jjimahuajo ejiojjijje poquije? Quea apo. Eshequiya jeajaꞌa canijo ejjaquecuasajaquijji pojjeama ejiojjijo. Eꞌe, eshequiya jeajaꞌa canijo, ejiojji baje quea jaꞌa nee.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Mecajje quea misi poanijo ca ca dejja oque chanaꞌ ejiojjijje poquianijo. Oya jayojja eyaya ecue Chii nijje chacoañajo, ohuaya eya jaahuana cani, onaya eya quecuaꞌyo jjima amee cani. Ojaya eba nei epojja e manoꞌyojjijo.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Jamaya ecuana huohui majje Jesosaa jama acanaje baꞌa: —Eseja epeejji Nasano cahuiꞌyonaje. Jamatii eya poquije o isheꞌaꞌyohua.
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Jesosa jamaya poanijo, Nasano manoꞌyo jjima poso ecuaa jama anaje baꞌa: —Jesosa, Nasano cacahuiquiahua. Cahui majje oya jjaajaquijeꞌyo.
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Jesosaja eba Nasano emanoꞌyo, epoquijeyoꞌyo jaa. Ecuana ca ca jjashahuabaquiani jama baꞌa: “Nasano jamatii cahuijaa” poso anaje ecuaaya. Eꞌe, Jesosaja esohui ecuanaja quea quehua poanaje.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Jamajjeya Jesosaa huohui ca oꞌoyanaje jama baꞌa: —Epeejji cuana, Nasano epoquijeyo. Chamaꞌyo tii jaa.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Eya Nasano nijje ani jjima poanajejojo oya manoꞌyonaje. Jamatii jamaya miquianajo quea pame nee poajeꞌyo. Eꞌe, eyaya Nasano shequi meeje oꞌoya ba majje miquianaya jjabahuejjaquijeꞌyo eya eꞌe jojo nei Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji. ¡Cuaꞌa, Nasano ejjabaꞌajjaquiqui! —Jesosa poanaje.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Jesosa shajjaꞌajjajji Tomasi, ma Becajaa bajjani miminaje pea shajjaꞌajjajji cuana nijje, ecuana nijje jama baꞌa: —¡Cuaꞌa, Jesosa nijje epoqui! Jodio etii cuaa o cuia caꞌyajo ecuana ojee Jesosa nijje tii manojeꞌyo peaꞌai.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Quijje Jesosa poeyanaje Nasanoja equi yasijje. Ba cañaꞌyonaje Nasano epoquijeyoꞌyo poanaje. Eꞌe, ebeca pee peaꞌai cahuime yahuajo oya ehuananobia jaanaje mei jjani yasijje, enaba capa jaanaje.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Betania cuiñajji Jenosanena chipi nei ani.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Jamajjeya quea huiso Jodio cuana poeyanaje Manta, oja shehue Mania pa sahuaa, oja noo Nasano emanoꞌyojo.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Jamajjeya Jesosa ejiojjijje poeyani shajjaꞌajja majje Manta cuayaquinaje Jesosa baa. Mania ca ca equijo aninaje, poqui jjima ca oma poanaje.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Jamajjeya Mantaa Jesosa ba majje huohui cañaquinaje jama baꞌa: —Jesosa, ecue noo manoꞌyo jjimahuajo, miya jiquiacua epoe jojjemo oya manoꞌyo jjima poquiaye.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Jamatii ecuea eba jjeya nei peaꞌai miya Eyacuiñajji nijje mimianijo, ohuaya miquea esohui jama acajeꞌyo —poanaje Manta.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 —Manta, mique noo shequije oꞌoya, she —poanaje Jesosa.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 —Eꞌe —Manta poanaje—, jamaya ecuea eba oya shequije oꞌoya quijje nei, Eyacuiñajjiya ojjaña emanoꞌyo cuana shequi mee ca oꞌoyajo, meshi oe poajo.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Jesosa poanaje: —Manta, eya ca ca iña ojjaña shequimeeꞌyojji nei. Eyaya oya shequi meeje oꞌoya Eyacuiñajji nijje ebaꞌe tiitiiꞌyojji. Jamajjeya ojjaña joya eꞌe jojo nei enijje jjapeequiani baꞌe tiitiijeꞌyo eyajo. Eyaya oya cuana baꞌe tiitii meejeꞌyo jamatii yahuajo emanoꞌyo cuana.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Ojjaña ecuea epeejji jjeya nei eshe nequi peaꞌai eyaya baꞌe tiitii meejeꞌyo, meteꞌama poajeꞌyo emanoꞌyojji. ¿Aꞌa jamaya miyaya baña? —Jesosa poanaje.
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 —Eꞌe Jesosa, ecuea eba miya Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji, Eyacuiñajjija Bacua Ejja. Miquea epoeꞌyojjijo yahuajo nei Eyacuiñajjija esohui huohuijjiya tehue ca poa —Manta poanaje.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Majoya Manta poqui oꞌoyanaje Mania que. Ba majje oya quehuajje huohui canaje jama baꞌa: —Mania, Jesosa poeyanaje. Ohuaya miya iyaa cani —poanaje.
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Mantaja esohui shajjaꞌajja majje Mania nequisohuanaje. Poquicuajinaje Jesosa baa.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Jesosa Betania huasijje dobiqui jjima; ohuaya Mania ishoa ca aninaje jomajo, ma o Manta nijje mimimimi aninajejo tiiya.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Jodio cuaa Mania nijje equijo pa aniya oya ba canaje poquicuajije. Jamajje onijje poquinaje; jama poanaje baꞌa: —Mania papoquinaje oja noo ehuananobiajaa huasijje quea yeno nee nee jjejojo.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Maniaa poe majje Jesosa ba cañanaje. Ecuiꞌoshajjajo nequiya huohui canaje: —Jesosa, miya jiquiacua epoe jojjemo ecue noo manoꞌyo jjima poquiaye —Mania poanaje.
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jesosaa Mania paꞌani ba majje, Jodio cuana Mania nijje pani ba majje peaꞌai quea yeno poanaje. Quea yeno jjashahuabaquinaje Jesosa onajo. Jamajjeya huohuiꞌajja canaje jama baꞌa:
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 —¿Achacua acuae nequiaa Nasano huananobianaje soꞌo, she? —Jesosaa acanaje.
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Jesosa cojjana cuayaquinaje onajo quea yeno po majje. Poquinaje onijje.
35 Jesus chorou.
36 Jamajjeya Jodio cuana jama poanaje baꞌa: —¡Bacue! Jesosa peaꞌai pani. Nasano ojaya quea yeno nee nee ojaya epeejjijojo, de —poanaje Jodio cuana.
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 —Eꞌe pojjaꞌa —beca cuana poanaje—. Yahuajo Jesosa dejja cojjamaꞌ cuaya jjabapojjaqui mee ca poa. ¿Apiojji shai oya yahuajo poecuaji jjima Nasano jjaajaqui meeꞌyohua? Jamajjeya oya manoꞌyo jjima poquiaye.
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Onajaya esohuijo Jesosa quea yeno nee nee poquinaje jjani ai yasijje. Mei copo enequi jjani secue capajji.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jamajjeya Jesosaa jama acanaje baꞌa: —¡Esecue jjani capajjiꞌya mei jeacajjajjajeaꞌyocue! —poanaje.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 —Manta, eyaya miya huohuinaje: Eya Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji ba majje miya jjabahuejjaquijeꞌyo Eyacuiñajji quea caꞌa nee nee, quea pame nee nee; ohuaya eya ojjaña amee cani ma dejjaa ajjima nei nei acani peaꞌai —Jesosa poanaje.
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Majoya secue jjani capajjiꞌya mei jeacajjajjajea canaje cuaa. Jesosa eyahuasijje jjabajeasohuaquinaje Eyacuiñajji nijje emimijji. Nasanojo jama miminaje baꞌa: —Ecue Chii, eyaya miya bihuiaña. Ecuea esohui miyaya shajjaꞌajjaña Nasano shequi meeꞌyojji.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Ecuea eba miyaya eya shajjaꞌajja neineiaña minijje mimianijo. Jamaya eya poani, ojjaña jiquiojo nequi jjabahuejjaquijji miyaya eꞌe jojo nei eya huoojeanaje. Eꞌe ecue Chii, apoa —Jesosa poanaje.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Eyacuiñajji nijje mimi majje Jesosa taaanaje jama baꞌa: —Nasano, ¡shequiꞌyocue, oe; cuayaꞌyocue! —poanaje.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Jamajjeya Nasano shequiꞌyo majje cuayaꞌyonaje. Oya daqui osheja bebo tii, oja ejiojji, oja eme cuana peaꞌai. Oja sapa ebebo peaꞌai poanaje pea daqui osheja.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Jamajjeya quea huiso Jodio cuaa Mania baa poeya ba canaje Jesosaa Nasano emanoꞌyojaa shequi mee caꞌyonaje. Ba majje Jesosajo jama poanaje baꞌa: —Eꞌe jojo nei oya Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji; ¡onijje ejjapeequiꞌyojji!
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Beca cuana ca ca Jenosanena huasijje poqui oꞌoyanaje Paniseo cuana huohuiya: —Jesosaa Nasano emanoꞌyojaa shequi mee caꞌyonaje, de —poanaje cuana.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 — ausente —
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 — ausente —
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ma shequiajajo dejja Caipa bajjani Eyacuiñajji nijje emimijji etii poanaje Jodioja. Ohuaya pea cuana huohui canaje jama baꞌa: —Ae po cajji Jesosajo ecuea ohuejaya eba. ¿Aꞌa miquea ba jjima?
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 ¡Eya shajjaꞌajjacue! Eꞌe, Shomano cuaa Jesosajo quea mete po majje eseya quecua jeyojeyo caꞌyo chanaꞌ. Jamajjeya oe dejja, Jesosa camanoquiꞌyahua ojjaña cuanajo. Jamaya esejaya quea pame poajeꞌyo. Jamajjeya ojjaña cuana mano jeyojeyoꞌyo ajja poaje —poanaje Caipa.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Oya, Caipa Eyacuiñajji nijje emimijji etii ma shequiajajo. Jamajjeya Eyacuiñajjiya oya huohui meesahua canaje Jesosajo jama baꞌa: —Jesosa quijje pishana ojjaña Jodio cuanajo manojeꞌyo.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Eꞌe, ojjaña quea huesha baꞌe cuanajo peaꞌai, joya Eyacuiñajjija epeejji quijje poaje ojjaña meshijo baꞌe cuanajo peaꞌai manojeꞌyo Jesosa. Jamajjeya ojjaña meshijo baꞌeca cuana ojee jjapeequi mee cajeꞌyo, Eyacuiñajji bihuiajji cuana.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Jamajjeya Caipaja esohui shajjaꞌajja majje Jodio etii cuana ojee jjashahuabaquinaje Jesosa quecuajji: —¡Jesosa ejjaquecuaquiꞌyo! —poanaje.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Jamajjeya majoya Jesosa poꞌayequi jjima poanaje Jodioja meshijo Jodio cuana nijje. Oya quehuajje poquinaje Epaini cuiñajji sisi yasijje, quimaꞌ meshi pejjejo. Jomajo baꞌenaje o shajjaꞌajjajji cuana nijje.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Quijje pishana ojjaña Jodio dejja cuana ojjaña meshijo baꞌe poqui oꞌoyanaje Jenosanena huasijje. Jamajjeya ma shejo baꞌa: Esohuidojojji cuaa yahuajo nei nei Ejito meshijo Jodioja bacua cuana cuiaꞌyo jjima shejo Jenosanena huasijje jjachichaqui canaje. Majoya Jodio etiiquianaja ehuohuiꞌyo jayojja jama quea huiso besa majamaja canaje cuana ojee quea bihui nee ijjiaꞌijjia jjimahuajo.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Jenosanena huasijje poe majje ojjaña Jodio cuaa Jesosa saꞌajja canaje. Eyacuiñajjija equijo jjachichaqui majje ojee mimimiminaje Jesosajo: —¿Ae jjashahuabaquiani miquianaya? ¿Aꞌa Jesosa poeje jiquiacua Jenosanena huasijje ojee ijjiaꞌijjiaa? ¿Aꞌa poe ajja pojjaꞌa? —poanaje.
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Jamaya miminaje Jodio etiija esohuijo. Paniseo cuaa, Eyacuiñajji nijje emimijji etii cuaa peaꞌaiya jama huoojea canaje baꞌa: —Jesosa ba majje ¡ecuana huohuicuajihuacue eꞌiña meejji! —acanaje etii cuaa—. Miquiaa mi huohuiajje quea quene nee nee poaje ecuan a.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.