João 11

Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 — ausente —
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Jamajjeya ejjoꞌi mese cuaa pea huoojea canaje Jesosa que: —Nasano quea mano jaa. Jesosa ba majje jama huohuime acue baꞌa: “Emeshi Mese Jesosa, miquea epeejji Nasano quea mano nee nee jaa, poquijeyoje pojjaꞌa” acue.
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Jamajjeya ma dejja poquinaje Jesosa que. Huohui cañaquinaje. Nasanojo shajjaꞌajja majje Jesosa jama poanaje baꞌa: —Eꞌe, oya manoꞌyo majje jamatii emanoꞌyo tii tii pojjeama poaje. Eꞌe, quijje ojo ojjaña cuaa Eyacuiñajji bihuia cajeꞌyo; ejo peaꞌai jama huohuime acaje cuaa baꞌa: “Eꞌe, miya Eyacuiñajjija Bacua Ejja quea pame nee nee, quea caꞌa nee peaꞌai; ojjaña miyaya aña” acaje cuaa —Jesosa poanaje.
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jesosaja quea jea nee nee Manta, Mania peaꞌai, oja jjoꞌi jayojja, oja oꞌi jayojja Nasano poani peaꞌai.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Jamatii Nasano quea mano nee nee jaa ba majje Jesosa jomajo tii aninaje becanejjijji peaꞌai cahuime, poqui jjima poanaje.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Majoya ecuana huohui canaje Jesosaa: —Cuaꞌa, ¡Jodea meshi yasijje epoqui oꞌoya! —poanaje.
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 —Chojja, Jesosa —sajaꞌame anaje ecuaaya—, yahuajo pishana Jodio cuaa jomajo baꞌeya miya jajahuejjajea sa acanaje meiya. ¿Aꞌa jamatii miya poqui oꞌoya sa poani jocuama? —anaje.
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 —Eꞌe —Jesosa poanaje—, eya poquije. ¡Bacue! ¿Aꞌa eshequi jaasohua jjimahuajo ejiojjijje poquije? Quea apo. Eshequiya jeajaꞌa canijo ejjaquecuasajaquijji pojjeama ejiojjijo. Eꞌe, eshequiya jeajaꞌa canijo, ejiojji baje quea jaꞌa nee.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Mecajje quea misi poanijo ca ca dejja oque chanaꞌ ejiojjijje poquianijo. Oya jayojja eyaya ecue Chii nijje chacoañajo, ohuaya eya jaahuana cani, onaya eya quecuaꞌyo jjima amee cani. Ojaya eba nei epojja e manoꞌyojjijo.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Jamaya ecuana huohui majje Jesosaa jama acanaje baꞌa: —Eseja epeejji Nasano cahuiꞌyonaje. Jamatii eya poquije o isheꞌaꞌyohua.
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Jesosa jamaya poanijo, Nasano manoꞌyo jjima poso ecuaa jama anaje baꞌa: —Jesosa, Nasano cacahuiquiahua. Cahui majje oya jjaajaquijeꞌyo.
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jesosaja eba Nasano emanoꞌyo, epoquijeyoꞌyo jaa. Ecuana ca ca jjashahuabaquiani jama baꞌa: “Nasano jamatii cahuijaa” poso anaje ecuaaya. Eꞌe, Jesosaja esohui ecuanaja quea quehua poanaje.
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Jamajjeya Jesosaa huohui ca oꞌoyanaje jama baꞌa: —Epeejji cuana, Nasano epoquijeyo. Chamaꞌyo tii jaa.
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 Eya Nasano nijje ani jjima poanajejojo oya manoꞌyonaje. Jamatii jamaya miquianajo quea pame nee poajeꞌyo. Eꞌe, eyaya Nasano shequi meeje oꞌoya ba majje miquianaya jjabahuejjaquijeꞌyo eya eꞌe jojo nei Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji. ¡Cuaꞌa, Nasano ejjabaꞌajjaquiqui! —Jesosa poanaje.
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Jesosa shajjaꞌajjajji Tomasi, ma Becajaa bajjani miminaje pea shajjaꞌajjajji cuana nijje, ecuana nijje jama baꞌa: —¡Cuaꞌa, Jesosa nijje epoqui! Jodio etii cuaa o cuia caꞌyajo ecuana ojee Jesosa nijje tii manojeꞌyo peaꞌai.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Quijje Jesosa poeyanaje Nasanoja equi yasijje. Ba cañaꞌyonaje Nasano epoquijeyoꞌyo poanaje. Eꞌe, ebeca pee peaꞌai cahuime yahuajo oya ehuananobia jaanaje mei jjani yasijje, enaba capa jaanaje.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Betania cuiñajji Jenosanena chipi nei ani.
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 Jamajjeya quea huiso Jodio cuana poeyanaje Manta, oja shehue Mania pa sahuaa, oja noo Nasano emanoꞌyojo.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Jamajjeya Jesosa ejiojjijje poeyani shajjaꞌajja majje Manta cuayaquinaje Jesosa baa. Mania ca ca equijo aninaje, poqui jjima ca oma poanaje.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Jamajjeya Mantaa Jesosa ba majje huohui cañaquinaje jama baꞌa: —Jesosa, ecue noo manoꞌyo jjimahuajo, miya jiquiacua epoe jojjemo oya manoꞌyo jjima poquiaye.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Jamatii ecuea eba jjeya nei peaꞌai miya Eyacuiñajji nijje mimianijo, ohuaya miquea esohui jama acajeꞌyo —poanaje Manta.
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 —Manta, mique noo shequije oꞌoya, she —poanaje Jesosa.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 —Eꞌe —Manta poanaje—, jamaya ecuea eba oya shequije oꞌoya quijje nei, Eyacuiñajjiya ojjaña emanoꞌyo cuana shequi mee ca oꞌoyajo, meshi oe poajo.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Jesosa poanaje: —Manta, eya ca ca iña ojjaña shequimeeꞌyojji nei. Eyaya oya shequi meeje oꞌoya Eyacuiñajji nijje ebaꞌe tiitiiꞌyojji. Jamajjeya ojjaña joya eꞌe jojo nei enijje jjapeequiani baꞌe tiitiijeꞌyo eyajo. Eyaya oya cuana baꞌe tiitii meejeꞌyo jamatii yahuajo emanoꞌyo cuana.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Ojjaña ecuea epeejji jjeya nei eshe nequi peaꞌai eyaya baꞌe tiitii meejeꞌyo, meteꞌama poajeꞌyo emanoꞌyojji. ¿Aꞌa jamaya miyaya baña? —Jesosa poanaje.
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 —Eꞌe Jesosa, ecuea eba miya Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji, Eyacuiñajjija Bacua Ejja. Miquea epoeꞌyojjijo yahuajo nei Eyacuiñajjija esohui huohuijjiya tehue ca poa —Manta poanaje.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Majoya Manta poqui oꞌoyanaje Mania que. Ba majje oya quehuajje huohui canaje jama baꞌa: —Mania, Jesosa poeyanaje. Ohuaya miya iyaa cani —poanaje.
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 Mantaja esohui shajjaꞌajja majje Mania nequisohuanaje. Poquicuajinaje Jesosa baa.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 Jesosa Betania huasijje dobiqui jjima; ohuaya Mania ishoa ca aninaje jomajo, ma o Manta nijje mimimimi aninajejo tiiya.
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Jodio cuaa Mania nijje equijo pa aniya oya ba canaje poquicuajije. Jamajje onijje poquinaje; jama poanaje baꞌa: —Mania papoquinaje oja noo ehuananobiajaa huasijje quea yeno nee nee jjejojo.
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Maniaa poe majje Jesosa ba cañanaje. Ecuiꞌoshajjajo nequiya huohui canaje: —Jesosa, miya jiquiacua epoe jojjemo ecue noo manoꞌyo jjima poquiaye —Mania poanaje.
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jesosaa Mania paꞌani ba majje, Jodio cuana Mania nijje pani ba majje peaꞌai quea yeno poanaje. Quea yeno jjashahuabaquinaje Jesosa onajo. Jamajjeya huohuiꞌajja canaje jama baꞌa:
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 —¿Achacua acuae nequiaa Nasano huananobianaje soꞌo, she? —Jesosaa acanaje.
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 Jesosa cojjana cuayaquinaje onajo quea yeno po majje. Poquinaje onijje.
35 Jesus chorou.
36 Jamajjeya Jodio cuana jama poanaje baꞌa: —¡Bacue! Jesosa peaꞌai pani. Nasano ojaya quea yeno nee nee ojaya epeejjijojo, de —poanaje Jodio cuana.
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 —Eꞌe pojjaꞌa —beca cuana poanaje—. Yahuajo Jesosa dejja cojjamaꞌ cuaya jjabapojjaqui mee ca poa. ¿Apiojji shai oya yahuajo poecuaji jjima Nasano jjaajaqui meeꞌyohua? Jamajjeya oya manoꞌyo jjima poquiaye.
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Onajaya esohuijo Jesosa quea yeno nee nee poquinaje jjani ai yasijje. Mei copo enequi jjani secue capajji.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jamajjeya Jesosaa jama acanaje baꞌa: —¡Esecue jjani capajjiꞌya mei jeacajjajjajeaꞌyocue! —poanaje.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 —Manta, eyaya miya huohuinaje: Eya Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji ba majje miya jjabahuejjaquijeꞌyo Eyacuiñajji quea caꞌa nee nee, quea pame nee nee; ohuaya eya ojjaña amee cani ma dejjaa ajjima nei nei acani peaꞌai —Jesosa poanaje.
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Majoya secue jjani capajjiꞌya mei jeacajjajjajea canaje cuaa. Jesosa eyahuasijje jjabajeasohuaquinaje Eyacuiñajji nijje emimijji. Nasanojo jama miminaje baꞌa: —Ecue Chii, eyaya miya bihuiaña. Ecuea esohui miyaya shajjaꞌajjaña Nasano shequi meeꞌyojji.
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Ecuea eba miyaya eya shajjaꞌajja neineiaña minijje mimianijo. Jamaya eya poani, ojjaña jiquiojo nequi jjabahuejjaquijji miyaya eꞌe jojo nei eya huoojeanaje. Eꞌe ecue Chii, apoa —Jesosa poanaje.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Eyacuiñajji nijje mimi majje Jesosa taaanaje jama baꞌa: —Nasano, ¡shequiꞌyocue, oe; cuayaꞌyocue! —poanaje.
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Jamajjeya Nasano shequiꞌyo majje cuayaꞌyonaje. Oya daqui osheja bebo tii, oja ejiojji, oja eme cuana peaꞌai. Oja sapa ebebo peaꞌai poanaje pea daqui osheja.
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 Jamajjeya quea huiso Jodio cuaa Mania baa poeya ba canaje Jesosaa Nasano emanoꞌyojaa shequi mee caꞌyonaje. Ba majje Jesosajo jama poanaje baꞌa: —Eꞌe jojo nei oya Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji; ¡onijje ejjapeequiꞌyojji!
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Beca cuana ca ca Jenosanena huasijje poqui oꞌoyanaje Paniseo cuana huohuiya: —Jesosaa Nasano emanoꞌyojaa shequi mee caꞌyonaje, de —poanaje cuana.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 — ausente —
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 — ausente —
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ma shequiajajo dejja Caipa bajjani Eyacuiñajji nijje emimijji etii poanaje Jodioja. Ohuaya pea cuana huohui canaje jama baꞌa: —Ae po cajji Jesosajo ecuea ohuejaya eba. ¿Aꞌa miquea ba jjima?
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 ¡Eya shajjaꞌajjacue! Eꞌe, Shomano cuaa Jesosajo quea mete po majje eseya quecua jeyojeyo caꞌyo chanaꞌ. Jamajjeya oe dejja, Jesosa camanoquiꞌyahua ojjaña cuanajo. Jamaya esejaya quea pame poajeꞌyo. Jamajjeya ojjaña cuana mano jeyojeyoꞌyo ajja poaje —poanaje Caipa.
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Oya, Caipa Eyacuiñajji nijje emimijji etii ma shequiajajo. Jamajjeya Eyacuiñajjiya oya huohui meesahua canaje Jesosajo jama baꞌa: —Jesosa quijje pishana ojjaña Jodio cuanajo manojeꞌyo.
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Eꞌe, ojjaña quea huesha baꞌe cuanajo peaꞌai, joya Eyacuiñajjija epeejji quijje poaje ojjaña meshijo baꞌe cuanajo peaꞌai manojeꞌyo Jesosa. Jamajjeya ojjaña meshijo baꞌeca cuana ojee jjapeequi mee cajeꞌyo, Eyacuiñajji bihuiajji cuana.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Jamajjeya Caipaja esohui shajjaꞌajja majje Jodio etii cuana ojee jjashahuabaquinaje Jesosa quecuajji: —¡Jesosa ejjaquecuaquiꞌyo! —poanaje.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Jamajjeya majoya Jesosa poꞌayequi jjima poanaje Jodioja meshijo Jodio cuana nijje. Oya quehuajje poquinaje Epaini cuiñajji sisi yasijje, quimaꞌ meshi pejjejo. Jomajo baꞌenaje o shajjaꞌajjajji cuana nijje.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 Quijje pishana ojjaña Jodio dejja cuana ojjaña meshijo baꞌe poqui oꞌoyanaje Jenosanena huasijje. Jamajjeya ma shejo baꞌa: Esohuidojojji cuaa yahuajo nei nei Ejito meshijo Jodioja bacua cuana cuiaꞌyo jjima shejo Jenosanena huasijje jjachichaqui canaje. Majoya Jodio etiiquianaja ehuohuiꞌyo jayojja jama quea huiso besa majamaja canaje cuana ojee quea bihui nee ijjiaꞌijjia jjimahuajo.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Jenosanena huasijje poe majje ojjaña Jodio cuaa Jesosa saꞌajja canaje. Eyacuiñajjija equijo jjachichaqui majje ojee mimimiminaje Jesosajo: —¿Ae jjashahuabaquiani miquianaya? ¿Aꞌa Jesosa poeje jiquiacua Jenosanena huasijje ojee ijjiaꞌijjiaa? ¿Aꞌa poe ajja pojjaꞌa? —poanaje.
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Jamaya miminaje Jodio etiija esohuijo. Paniseo cuaa, Eyacuiñajji nijje emimijji etii cuaa peaꞌaiya jama huoojea canaje baꞌa: —Jesosa ba majje ¡ecuana huohuicuajihuacue eꞌiña meejji! —acanaje etii cuaa—. Miquiaa mi huohuiajje quea quene nee nee poaje ecuan a.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.