João 11

Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Jamajjeya ejjoꞌi mese cuaa pea huoojea canaje Jesosa que: —Nasano quea mano jaa. Jesosa ba majje jama huohuime acue baꞌa: “Emeshi Mese Jesosa, miquea epeejji Nasano quea mano nee nee jaa, poquijeyoje pojjaꞌa” acue.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Jamajjeya ma dejja poquinaje Jesosa que. Huohui cañaquinaje. Nasanojo shajjaꞌajja majje Jesosa jama poanaje baꞌa: —Eꞌe, oya manoꞌyo majje jamatii emanoꞌyo tii tii pojjeama poaje. Eꞌe, quijje ojo ojjaña cuaa Eyacuiñajji bihuia cajeꞌyo; ejo peaꞌai jama huohuime acaje cuaa baꞌa: “Eꞌe, miya Eyacuiñajjija Bacua Ejja quea pame nee nee, quea caꞌa nee peaꞌai; ojjaña miyaya aña” acaje cuaa —Jesosa poanaje.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Jesosaja quea jea nee nee Manta, Mania peaꞌai, oja jjoꞌi jayojja, oja oꞌi jayojja Nasano poani peaꞌai.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Jamatii Nasano quea mano nee nee jaa ba majje Jesosa jomajo tii aninaje becanejjijji peaꞌai cahuime, poqui jjima poanaje.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Majoya ecuana huohui canaje Jesosaa: —Cuaꞌa, ¡Jodea meshi yasijje epoqui oꞌoya! —poanaje.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 —Chojja, Jesosa —sajaꞌame anaje ecuaaya—, yahuajo pishana Jodio cuaa jomajo baꞌeya miya jajahuejjajea sa acanaje meiya. ¿Aꞌa jamatii miya poqui oꞌoya sa poani jocuama? —anaje.
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 —Eꞌe —Jesosa poanaje—, eya poquije. ¡Bacue! ¿Aꞌa eshequi jaasohua jjimahuajo ejiojjijje poquije? Quea apo. Eshequiya jeajaꞌa canijo ejjaquecuasajaquijji pojjeama ejiojjijo. Eꞌe, eshequiya jeajaꞌa canijo, ejiojji baje quea jaꞌa nee.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Mecajje quea misi poanijo ca ca dejja oque chanaꞌ ejiojjijje poquianijo. Oya jayojja eyaya ecue Chii nijje chacoañajo, ohuaya eya jaahuana cani, onaya eya quecuaꞌyo jjima amee cani. Ojaya eba nei epojja e manoꞌyojjijo.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Jamaya ecuana huohui majje Jesosaa jama acanaje baꞌa: —Eseja epeejji Nasano cahuiꞌyonaje. Jamatii eya poquije o isheꞌaꞌyohua.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Jesosa jamaya poanijo, Nasano manoꞌyo jjima poso ecuaa jama anaje baꞌa: —Jesosa, Nasano cacahuiquiahua. Cahui majje oya jjaajaquijeꞌyo.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jesosaja eba Nasano emanoꞌyo, epoquijeyoꞌyo jaa. Ecuana ca ca jjashahuabaquiani jama baꞌa: “Nasano jamatii cahuijaa” poso anaje ecuaaya. Eꞌe, Jesosaja esohui ecuanaja quea quehua poanaje.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Jamajjeya Jesosaa huohui ca oꞌoyanaje jama baꞌa: —Epeejji cuana, Nasano epoquijeyo. Chamaꞌyo tii jaa.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Eya Nasano nijje ani jjima poanajejojo oya manoꞌyonaje. Jamatii jamaya miquianajo quea pame nee poajeꞌyo. Eꞌe, eyaya Nasano shequi meeje oꞌoya ba majje miquianaya jjabahuejjaquijeꞌyo eya eꞌe jojo nei Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji. ¡Cuaꞌa, Nasano ejjabaꞌajjaquiqui! —Jesosa poanaje.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Jesosa shajjaꞌajjajji Tomasi, ma Becajaa bajjani miminaje pea shajjaꞌajjajji cuana nijje, ecuana nijje jama baꞌa: —¡Cuaꞌa, Jesosa nijje epoqui! Jodio etii cuaa o cuia caꞌyajo ecuana ojee Jesosa nijje tii manojeꞌyo peaꞌai.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Quijje Jesosa poeyanaje Nasanoja equi yasijje. Ba cañaꞌyonaje Nasano epoquijeyoꞌyo poanaje. Eꞌe, ebeca pee peaꞌai cahuime yahuajo oya ehuananobia jaanaje mei jjani yasijje, enaba capa jaanaje.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Betania cuiñajji Jenosanena chipi nei ani.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Jamajjeya quea huiso Jodio cuana poeyanaje Manta, oja shehue Mania pa sahuaa, oja noo Nasano emanoꞌyojo.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Jamajjeya Jesosa ejiojjijje poeyani shajjaꞌajja majje Manta cuayaquinaje Jesosa baa. Mania ca ca equijo aninaje, poqui jjima ca oma poanaje.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Jamajjeya Mantaa Jesosa ba majje huohui cañaquinaje jama baꞌa: —Jesosa, ecue noo manoꞌyo jjimahuajo, miya jiquiacua epoe jojjemo oya manoꞌyo jjima poquiaye.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Jamatii ecuea eba jjeya nei peaꞌai miya Eyacuiñajji nijje mimianijo, ohuaya miquea esohui jama acajeꞌyo —poanaje Manta.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 —Manta, mique noo shequije oꞌoya, she —poanaje Jesosa.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 —Eꞌe —Manta poanaje—, jamaya ecuea eba oya shequije oꞌoya quijje nei, Eyacuiñajjiya ojjaña emanoꞌyo cuana shequi mee ca oꞌoyajo, meshi oe poajo.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Jesosa poanaje: —Manta, eya ca ca iña ojjaña shequimeeꞌyojji nei. Eyaya oya shequi meeje oꞌoya Eyacuiñajji nijje ebaꞌe tiitiiꞌyojji. Jamajjeya ojjaña joya eꞌe jojo nei enijje jjapeequiani baꞌe tiitiijeꞌyo eyajo. Eyaya oya cuana baꞌe tiitii meejeꞌyo jamatii yahuajo emanoꞌyo cuana.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Ojjaña ecuea epeejji jjeya nei eshe nequi peaꞌai eyaya baꞌe tiitii meejeꞌyo, meteꞌama poajeꞌyo emanoꞌyojji. ¿Aꞌa jamaya miyaya baña? —Jesosa poanaje.
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 —Eꞌe Jesosa, ecuea eba miya Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji, Eyacuiñajjija Bacua Ejja. Miquea epoeꞌyojjijo yahuajo nei Eyacuiñajjija esohui huohuijjiya tehue ca poa —Manta poanaje.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Majoya Manta poqui oꞌoyanaje Mania que. Ba majje oya quehuajje huohui canaje jama baꞌa: —Mania, Jesosa poeyanaje. Ohuaya miya iyaa cani —poanaje.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Mantaja esohui shajjaꞌajja majje Mania nequisohuanaje. Poquicuajinaje Jesosa baa.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Jesosa Betania huasijje dobiqui jjima; ohuaya Mania ishoa ca aninaje jomajo, ma o Manta nijje mimimimi aninajejo tiiya.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Jodio cuaa Mania nijje equijo pa aniya oya ba canaje poquicuajije. Jamajje onijje poquinaje; jama poanaje baꞌa: —Mania papoquinaje oja noo ehuananobiajaa huasijje quea yeno nee nee jjejojo.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Maniaa poe majje Jesosa ba cañanaje. Ecuiꞌoshajjajo nequiya huohui canaje: —Jesosa, miya jiquiacua epoe jojjemo ecue noo manoꞌyo jjima poquiaye —Mania poanaje.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jesosaa Mania paꞌani ba majje, Jodio cuana Mania nijje pani ba majje peaꞌai quea yeno poanaje. Quea yeno jjashahuabaquinaje Jesosa onajo. Jamajjeya huohuiꞌajja canaje jama baꞌa:
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 —¿Achacua acuae nequiaa Nasano huananobianaje soꞌo, she? —Jesosaa acanaje.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Jesosa cojjana cuayaquinaje onajo quea yeno po majje. Poquinaje onijje.
35 Jesus chorou.
36 Jamajjeya Jodio cuana jama poanaje baꞌa: —¡Bacue! Jesosa peaꞌai pani. Nasano ojaya quea yeno nee nee ojaya epeejjijojo, de —poanaje Jodio cuana.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 —Eꞌe pojjaꞌa —beca cuana poanaje—. Yahuajo Jesosa dejja cojjamaꞌ cuaya jjabapojjaqui mee ca poa. ¿Apiojji shai oya yahuajo poecuaji jjima Nasano jjaajaqui meeꞌyohua? Jamajjeya oya manoꞌyo jjima poquiaye.
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Onajaya esohuijo Jesosa quea yeno nee nee poquinaje jjani ai yasijje. Mei copo enequi jjani secue capajji.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Jamajjeya Jesosaa jama acanaje baꞌa: —¡Esecue jjani capajjiꞌya mei jeacajjajjajeaꞌyocue! —poanaje.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 —Manta, eyaya miya huohuinaje: Eya Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji ba majje miya jjabahuejjaquijeꞌyo Eyacuiñajji quea caꞌa nee nee, quea pame nee nee; ohuaya eya ojjaña amee cani ma dejjaa ajjima nei nei acani peaꞌai —Jesosa poanaje.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Majoya secue jjani capajjiꞌya mei jeacajjajjajea canaje cuaa. Jesosa eyahuasijje jjabajeasohuaquinaje Eyacuiñajji nijje emimijji. Nasanojo jama miminaje baꞌa: —Ecue Chii, eyaya miya bihuiaña. Ecuea esohui miyaya shajjaꞌajjaña Nasano shequi meeꞌyojji.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Ecuea eba miyaya eya shajjaꞌajja neineiaña minijje mimianijo. Jamaya eya poani, ojjaña jiquiojo nequi jjabahuejjaquijji miyaya eꞌe jojo nei eya huoojeanaje. Eꞌe ecue Chii, apoa —Jesosa poanaje.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Eyacuiñajji nijje mimi majje Jesosa taaanaje jama baꞌa: —Nasano, ¡shequiꞌyocue, oe; cuayaꞌyocue! —poanaje.
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Jamajjeya Nasano shequiꞌyo majje cuayaꞌyonaje. Oya daqui osheja bebo tii, oja ejiojji, oja eme cuana peaꞌai. Oja sapa ebebo peaꞌai poanaje pea daqui osheja.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Jamajjeya quea huiso Jodio cuaa Mania baa poeya ba canaje Jesosaa Nasano emanoꞌyojaa shequi mee caꞌyonaje. Ba majje Jesosajo jama poanaje baꞌa: —Eꞌe jojo nei oya Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji; ¡onijje ejjapeequiꞌyojji!
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Beca cuana ca ca Jenosanena huasijje poqui oꞌoyanaje Paniseo cuana huohuiya: —Jesosaa Nasano emanoꞌyojaa shequi mee caꞌyonaje, de —poanaje cuana.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 — ausente —
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 — ausente —
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ma shequiajajo dejja Caipa bajjani Eyacuiñajji nijje emimijji etii poanaje Jodioja. Ohuaya pea cuana huohui canaje jama baꞌa: —Ae po cajji Jesosajo ecuea ohuejaya eba. ¿Aꞌa miquea ba jjima?
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 ¡Eya shajjaꞌajjacue! Eꞌe, Shomano cuaa Jesosajo quea mete po majje eseya quecua jeyojeyo caꞌyo chanaꞌ. Jamajjeya oe dejja, Jesosa camanoquiꞌyahua ojjaña cuanajo. Jamaya esejaya quea pame poajeꞌyo. Jamajjeya ojjaña cuana mano jeyojeyoꞌyo ajja poaje —poanaje Caipa.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Oya, Caipa Eyacuiñajji nijje emimijji etii ma shequiajajo. Jamajjeya Eyacuiñajjiya oya huohui meesahua canaje Jesosajo jama baꞌa: —Jesosa quijje pishana ojjaña Jodio cuanajo manojeꞌyo.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Eꞌe, ojjaña quea huesha baꞌe cuanajo peaꞌai, joya Eyacuiñajjija epeejji quijje poaje ojjaña meshijo baꞌe cuanajo peaꞌai manojeꞌyo Jesosa. Jamajjeya ojjaña meshijo baꞌeca cuana ojee jjapeequi mee cajeꞌyo, Eyacuiñajji bihuiajji cuana.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Jamajjeya Caipaja esohui shajjaꞌajja majje Jodio etii cuana ojee jjashahuabaquinaje Jesosa quecuajji: —¡Jesosa ejjaquecuaquiꞌyo! —poanaje.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Jamajjeya majoya Jesosa poꞌayequi jjima poanaje Jodioja meshijo Jodio cuana nijje. Oya quehuajje poquinaje Epaini cuiñajji sisi yasijje, quimaꞌ meshi pejjejo. Jomajo baꞌenaje o shajjaꞌajjajji cuana nijje.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Quijje pishana ojjaña Jodio dejja cuana ojjaña meshijo baꞌe poqui oꞌoyanaje Jenosanena huasijje. Jamajjeya ma shejo baꞌa: Esohuidojojji cuaa yahuajo nei nei Ejito meshijo Jodioja bacua cuana cuiaꞌyo jjima shejo Jenosanena huasijje jjachichaqui canaje. Majoya Jodio etiiquianaja ehuohuiꞌyo jayojja jama quea huiso besa majamaja canaje cuana ojee quea bihui nee ijjiaꞌijjia jjimahuajo.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Jenosanena huasijje poe majje ojjaña Jodio cuaa Jesosa saꞌajja canaje. Eyacuiñajjija equijo jjachichaqui majje ojee mimimiminaje Jesosajo: —¿Ae jjashahuabaquiani miquianaya? ¿Aꞌa Jesosa poeje jiquiacua Jenosanena huasijje ojee ijjiaꞌijjiaa? ¿Aꞌa poe ajja pojjaꞌa? —poanaje.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Jamaya miminaje Jodio etiija esohuijo. Paniseo cuaa, Eyacuiñajji nijje emimijji etii cuaa peaꞌaiya jama huoojea canaje baꞌa: —Jesosa ba majje ¡ecuana huohuicuajihuacue eꞌiña meejji! —acanaje etii cuaa—. Miquiaa mi huohuiajje quea quene nee nee poaje ecuan a.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.