João 11
Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs NTLH
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 — ausente —
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Jamajjeya ejjoꞌi mese cuaa pea huoojea canaje Jesosa que: —Nasano quea mano jaa. Jesosa ba majje jama huohuime acue baꞌa: “Emeshi Mese Jesosa, miquea epeejji Nasano quea mano nee nee jaa, poquijeyoje pojjaꞌa” acue.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Jamajjeya ma dejja poquinaje Jesosa que. Huohui cañaquinaje. Nasanojo shajjaꞌajja majje Jesosa jama poanaje baꞌa: —Eꞌe, oya manoꞌyo majje jamatii emanoꞌyo tii tii pojjeama poaje. Eꞌe, quijje ojo ojjaña cuaa Eyacuiñajji bihuia cajeꞌyo; ejo peaꞌai jama huohuime acaje cuaa baꞌa: “Eꞌe, miya Eyacuiñajjija Bacua Ejja quea pame nee nee, quea caꞌa nee peaꞌai; ojjaña miyaya aña” acaje cuaa —Jesosa poanaje.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Jesosaja quea jea nee nee Manta, Mania peaꞌai, oja jjoꞌi jayojja, oja oꞌi jayojja Nasano poani peaꞌai.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Jamatii Nasano quea mano nee nee jaa ba majje Jesosa jomajo tii aninaje becanejjijji peaꞌai cahuime, poqui jjima poanaje.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Majoya ecuana huohui canaje Jesosaa: —Cuaꞌa, ¡Jodea meshi yasijje epoqui oꞌoya! —poanaje.
7 Então disse aos seus discípulos:
8 —Chojja, Jesosa —sajaꞌame anaje ecuaaya—, yahuajo pishana Jodio cuaa jomajo baꞌeya miya jajahuejjajea sa acanaje meiya. ¿Aꞌa jamatii miya poqui oꞌoya sa poani jocuama? —anaje.
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 —Eꞌe —Jesosa poanaje—, eya poquije. ¡Bacue! ¿Aꞌa eshequi jaasohua jjimahuajo ejiojjijje poquije? Quea apo. Eshequiya jeajaꞌa canijo ejjaquecuasajaquijji pojjeama ejiojjijo. Eꞌe, eshequiya jeajaꞌa canijo, ejiojji baje quea jaꞌa nee.
9 Jesus respondeu:
10 Mecajje quea misi poanijo ca ca dejja oque chanaꞌ ejiojjijje poquianijo. Oya jayojja eyaya ecue Chii nijje chacoañajo, ohuaya eya jaahuana cani, onaya eya quecuaꞌyo jjima amee cani. Ojaya eba nei epojja e manoꞌyojjijo.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Jamaya ecuana huohui majje Jesosaa jama acanaje baꞌa: —Eseja epeejji Nasano cahuiꞌyonaje. Jamatii eya poquije o isheꞌaꞌyohua.
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Jesosa jamaya poanijo, Nasano manoꞌyo jjima poso ecuaa jama anaje baꞌa: —Jesosa, Nasano cacahuiquiahua. Cahui majje oya jjaajaquijeꞌyo.
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Jesosaja eba Nasano emanoꞌyo, epoquijeyoꞌyo jaa. Ecuana ca ca jjashahuabaquiani jama baꞌa: “Nasano jamatii cahuijaa” poso anaje ecuaaya. Eꞌe, Jesosaja esohui ecuanaja quea quehua poanaje.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Jamajjeya Jesosaa huohui ca oꞌoyanaje jama baꞌa: —Epeejji cuana, Nasano epoquijeyo. Chamaꞌyo tii jaa.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Eya Nasano nijje ani jjima poanajejojo oya manoꞌyonaje. Jamatii jamaya miquianajo quea pame nee poajeꞌyo. Eꞌe, eyaya Nasano shequi meeje oꞌoya ba majje miquianaya jjabahuejjaquijeꞌyo eya eꞌe jojo nei Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji. ¡Cuaꞌa, Nasano ejjabaꞌajjaquiqui! —Jesosa poanaje.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Jesosa shajjaꞌajjajji Tomasi, ma Becajaa bajjani miminaje pea shajjaꞌajjajji cuana nijje, ecuana nijje jama baꞌa: —¡Cuaꞌa, Jesosa nijje epoqui! Jodio etii cuaa o cuia caꞌyajo ecuana ojee Jesosa nijje tii manojeꞌyo peaꞌai.
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Quijje Jesosa poeyanaje Nasanoja equi yasijje. Ba cañaꞌyonaje Nasano epoquijeyoꞌyo poanaje. Eꞌe, ebeca pee peaꞌai cahuime yahuajo oya ehuananobia jaanaje mei jjani yasijje, enaba capa jaanaje.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Betania cuiñajji Jenosanena chipi nei ani.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Jamajjeya quea huiso Jodio cuana poeyanaje Manta, oja shehue Mania pa sahuaa, oja noo Nasano emanoꞌyojo.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Jamajjeya Jesosa ejiojjijje poeyani shajjaꞌajja majje Manta cuayaquinaje Jesosa baa. Mania ca ca equijo aninaje, poqui jjima ca oma poanaje.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Jamajjeya Mantaa Jesosa ba majje huohui cañaquinaje jama baꞌa: —Jesosa, ecue noo manoꞌyo jjimahuajo, miya jiquiacua epoe jojjemo oya manoꞌyo jjima poquiaye.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Jamatii ecuea eba jjeya nei peaꞌai miya Eyacuiñajji nijje mimianijo, ohuaya miquea esohui jama acajeꞌyo —poanaje Manta.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 —Manta, mique noo shequije oꞌoya, she —poanaje Jesosa.
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 —Eꞌe —Manta poanaje—, jamaya ecuea eba oya shequije oꞌoya quijje nei, Eyacuiñajjiya ojjaña emanoꞌyo cuana shequi mee ca oꞌoyajo, meshi oe poajo.
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Jesosa poanaje: —Manta, eya ca ca iña ojjaña shequimeeꞌyojji nei. Eyaya oya shequi meeje oꞌoya Eyacuiñajji nijje ebaꞌe tiitiiꞌyojji. Jamajjeya ojjaña joya eꞌe jojo nei enijje jjapeequiani baꞌe tiitiijeꞌyo eyajo. Eyaya oya cuana baꞌe tiitii meejeꞌyo jamatii yahuajo emanoꞌyo cuana.
25 Então Jesus afirmou:
26 Ojjaña ecuea epeejji jjeya nei eshe nequi peaꞌai eyaya baꞌe tiitii meejeꞌyo, meteꞌama poajeꞌyo emanoꞌyojji. ¿Aꞌa jamaya miyaya baña? —Jesosa poanaje.
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 —Eꞌe Jesosa, ecuea eba miya Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji, Eyacuiñajjija Bacua Ejja. Miquea epoeꞌyojjijo yahuajo nei Eyacuiñajjija esohui huohuijjiya tehue ca poa —Manta poanaje.
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Majoya Manta poqui oꞌoyanaje Mania que. Ba majje oya quehuajje huohui canaje jama baꞌa: —Mania, Jesosa poeyanaje. Ohuaya miya iyaa cani —poanaje.
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Mantaja esohui shajjaꞌajja majje Mania nequisohuanaje. Poquicuajinaje Jesosa baa.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Jesosa Betania huasijje dobiqui jjima; ohuaya Mania ishoa ca aninaje jomajo, ma o Manta nijje mimimimi aninajejo tiiya.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Jodio cuaa Mania nijje equijo pa aniya oya ba canaje poquicuajije. Jamajje onijje poquinaje; jama poanaje baꞌa: —Mania papoquinaje oja noo ehuananobiajaa huasijje quea yeno nee nee jjejojo.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Maniaa poe majje Jesosa ba cañanaje. Ecuiꞌoshajjajo nequiya huohui canaje: —Jesosa, miya jiquiacua epoe jojjemo ecue noo manoꞌyo jjima poquiaye —Mania poanaje.
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Jesosaa Mania paꞌani ba majje, Jodio cuana Mania nijje pani ba majje peaꞌai quea yeno poanaje. Quea yeno jjashahuabaquinaje Jesosa onajo. Jamajjeya huohuiꞌajja canaje jama baꞌa:
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 —¿Achacua acuae nequiaa Nasano huananobianaje soꞌo, she? —Jesosaa acanaje.
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Jesosa cojjana cuayaquinaje onajo quea yeno po majje. Poquinaje onijje.
35 Jesus chorou.
36 Jamajjeya Jodio cuana jama poanaje baꞌa: —¡Bacue! Jesosa peaꞌai pani. Nasano ojaya quea yeno nee nee ojaya epeejjijojo, de —poanaje Jodio cuana.
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 —Eꞌe pojjaꞌa —beca cuana poanaje—. Yahuajo Jesosa dejja cojjamaꞌ cuaya jjabapojjaqui mee ca poa. ¿Apiojji shai oya yahuajo poecuaji jjima Nasano jjaajaqui meeꞌyohua? Jamajjeya oya manoꞌyo jjima poquiaye.
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Onajaya esohuijo Jesosa quea yeno nee nee poquinaje jjani ai yasijje. Mei copo enequi jjani secue capajji.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Jamajjeya Jesosaa jama acanaje baꞌa: —¡Esecue jjani capajjiꞌya mei jeacajjajjajeaꞌyocue! —poanaje.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 —Manta, eyaya miya huohuinaje: Eya Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji ba majje miya jjabahuejjaquijeꞌyo Eyacuiñajji quea caꞌa nee nee, quea pame nee nee; ohuaya eya ojjaña amee cani ma dejjaa ajjima nei nei acani peaꞌai —Jesosa poanaje.
40 Jesus respondeu:
41 Majoya secue jjani capajjiꞌya mei jeacajjajjajea canaje cuaa. Jesosa eyahuasijje jjabajeasohuaquinaje Eyacuiñajji nijje emimijji. Nasanojo jama miminaje baꞌa: —Ecue Chii, eyaya miya bihuiaña. Ecuea esohui miyaya shajjaꞌajjaña Nasano shequi meeꞌyojji.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Ecuea eba miyaya eya shajjaꞌajja neineiaña minijje mimianijo. Jamaya eya poani, ojjaña jiquiojo nequi jjabahuejjaquijji miyaya eꞌe jojo nei eya huoojeanaje. Eꞌe ecue Chii, apoa —Jesosa poanaje.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Eyacuiñajji nijje mimi majje Jesosa taaanaje jama baꞌa: —Nasano, ¡shequiꞌyocue, oe; cuayaꞌyocue! —poanaje.
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Jamajjeya Nasano shequiꞌyo majje cuayaꞌyonaje. Oya daqui osheja bebo tii, oja ejiojji, oja eme cuana peaꞌai. Oja sapa ebebo peaꞌai poanaje pea daqui osheja.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Jamajjeya quea huiso Jodio cuaa Mania baa poeya ba canaje Jesosaa Nasano emanoꞌyojaa shequi mee caꞌyonaje. Ba majje Jesosajo jama poanaje baꞌa: —Eꞌe jojo nei oya Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji; ¡onijje ejjapeequiꞌyojji!
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Beca cuana ca ca Jenosanena huasijje poqui oꞌoyanaje Paniseo cuana huohuiya: —Jesosaa Nasano emanoꞌyojaa shequi mee caꞌyonaje, de —poanaje cuana.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 — ausente —
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 — ausente —
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Ma shequiajajo dejja Caipa bajjani Eyacuiñajji nijje emimijji etii poanaje Jodioja. Ohuaya pea cuana huohui canaje jama baꞌa: —Ae po cajji Jesosajo ecuea ohuejaya eba. ¿Aꞌa miquea ba jjima?
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 ¡Eya shajjaꞌajjacue! Eꞌe, Shomano cuaa Jesosajo quea mete po majje eseya quecua jeyojeyo caꞌyo chanaꞌ. Jamajjeya oe dejja, Jesosa camanoquiꞌyahua ojjaña cuanajo. Jamaya esejaya quea pame poajeꞌyo. Jamajjeya ojjaña cuana mano jeyojeyoꞌyo ajja poaje —poanaje Caipa.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Oya, Caipa Eyacuiñajji nijje emimijji etii ma shequiajajo. Jamajjeya Eyacuiñajjiya oya huohui meesahua canaje Jesosajo jama baꞌa: —Jesosa quijje pishana ojjaña Jodio cuanajo manojeꞌyo.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Eꞌe, ojjaña quea huesha baꞌe cuanajo peaꞌai, joya Eyacuiñajjija epeejji quijje poaje ojjaña meshijo baꞌe cuanajo peaꞌai manojeꞌyo Jesosa. Jamajjeya ojjaña meshijo baꞌeca cuana ojee jjapeequi mee cajeꞌyo, Eyacuiñajji bihuiajji cuana.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Jamajjeya Caipaja esohui shajjaꞌajja majje Jodio etii cuana ojee jjashahuabaquinaje Jesosa quecuajji: —¡Jesosa ejjaquecuaquiꞌyo! —poanaje.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Jamajjeya majoya Jesosa poꞌayequi jjima poanaje Jodioja meshijo Jodio cuana nijje. Oya quehuajje poquinaje Epaini cuiñajji sisi yasijje, quimaꞌ meshi pejjejo. Jomajo baꞌenaje o shajjaꞌajjajji cuana nijje.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Quijje pishana ojjaña Jodio dejja cuana ojjaña meshijo baꞌe poqui oꞌoyanaje Jenosanena huasijje. Jamajjeya ma shejo baꞌa: Esohuidojojji cuaa yahuajo nei nei Ejito meshijo Jodioja bacua cuana cuiaꞌyo jjima shejo Jenosanena huasijje jjachichaqui canaje. Majoya Jodio etiiquianaja ehuohuiꞌyo jayojja jama quea huiso besa majamaja canaje cuana ojee quea bihui nee ijjiaꞌijjia jjimahuajo.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Jenosanena huasijje poe majje ojjaña Jodio cuaa Jesosa saꞌajja canaje. Eyacuiñajjija equijo jjachichaqui majje ojee mimimiminaje Jesosajo: —¿Ae jjashahuabaquiani miquianaya? ¿Aꞌa Jesosa poeje jiquiacua Jenosanena huasijje ojee ijjiaꞌijjiaa? ¿Aꞌa poe ajja pojjaꞌa? —poanaje.
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Jamaya miminaje Jodio etiija esohuijo. Paniseo cuaa, Eyacuiñajji nijje emimijji etii cuaa peaꞌaiya jama huoojea canaje baꞌa: —Jesosa ba majje ¡ecuana huohuicuajihuacue eꞌiña meejji! —acanaje etii cuaa—. Miquiaa mi huohuiajje quea quene nee nee poaje ecuan a.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.