Atos 5
Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs NVT
1 Majoya Ananiaa ojaya ehuanase Sapina nijjeya que jjinipea quia caꞌyonaje ejjeshejji sosejje. Bejjo iñatepe majje equijo iyaquehua canaje. Quea bejjo jea poanaje.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Jamajjeya Ananiaa oe pojji bejjo quia caꞌyonaje Jesosaja huoojeaꞌyo esohui huohuijji yasijje. Oja huanaseja eba poanaje. Jamatii siajje poanaje jama baꞌa: —Maꞌaje bejjo, Peno, ojjaña tii que sosejje ecue jjeshe —anisho canaje Ananiaa; ona quea bihui pojji nisho siajje poanaje.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Edojjoshahua Pameya Peno huohui meesahua canaje jama baꞌa: —Anania, ¿apiojji acuae mi Edosiquiana jama siajje poani? ¿Apiojji acuae Edojjoshahua Pame siajje aña soꞌo? Miquea ojjaña ejjeshejji que jjinipea sosejje quiaꞌyo jjima; miquea equijo huanaquehuanaje.
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 ¡Bacue, Anania! Que jjinipea quia jjimahuajo miquea tii poanaje. Quiaꞌyo majje ejjeshejji miquea tii poanaje. Jamajjeya ¿apiojji acuae mi siajje poani ojjaña bejjo miquea que sosejje quiaꞌyaña nisho poani? Miyaya ecuanaya pojjeama dasiaña; miyaya Eyacuiñajji dasia sa aña, de —poanaje Peno.
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Penoja esohui shajjaꞌajja majje Anania bichaquinananaje; poquijeyonananaje. Chamaꞌyo tii poanaje. Anania manoꞌyonaje ba majje ojjaña quea mete nee nee poanaje.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Majoya dejja etii pishana cuaa Anania daqui oshejo bebo majje dojo canaje mojeaa.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Quijje pishana eshequi jaasohua pishanajo, Ananiaja ehuanase Sapina poeyanaje Peno que. Oja ba jjima ojahue manoꞌya poa.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Penohua oya huohuiꞌajja canaje jama baꞌa: —Sapina, ¿ache sose huiso que jjinipea quinaje miquiaaya?
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Majoya Penohua epona tecuea canaje: —¿Apiojji miya miqueahue jayojja jama siajje poani? ¿Apiojji miyaya Edojjoshahua Pame dasia sa aña peaꞌai? ¡Bacue! Miqueahue mojeajji epo poeꞌyonaje. Ohuaya miya mojea peaꞌai cajeꞌyo —acanaje Penohua.
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Siajjepojji jjejojo jjeyahua nei epona mano bichajeaquinananaje Peno pejjejo tii. Jamajjeya dejja etii pishanaa ma Anania mojeaꞌyojji epohua Peno que poe oꞌoya majje epona emanoꞌyojaa ba cañaquinaje. Epona dojo canaje mojeaa, ojahue pejjejo.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Ma ba majje ojjaña Jesosaja epeejji cuana quea mete nee poanaje Eyacuiñajji dasiajji nisho. Ojjaña pea cuana ma shajjaꞌajja majje quea mete nee nee poanaje peaꞌai.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Majoya Eyacuiñajjiya Jesosaja huoojeaꞌyo esohui huohuijji cuana ma dejjaa ajjima acani ameesahua canaje quea huiso nee ojjaña cuanajo. Ojjaña Jesosaja epeejji cuana jjachichaqui nequinaje Eyacuiñajjija equi yasijje, equi equecuayijji Sanomoja equi bajjani yasijje Eyacuiñajji bihuiaa.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Pea cuana Jesosaja epeejji cuana nijje quea bei nee poanaje jama baꞌa: —Jesosaja epeejji cuana quea pame nee —poanaje. Onijje mimijaji ajja nei poanaje, quea mete.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Ojjaña pojjajo quea huiso nee Jesosa nijje jjapeequinaje dejja cuana, epona peaꞌai.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Jesosaja huoojeaꞌyo esohui huohuijji cuaa ma dejjaa ajjima acani acanaje: emanojaaca cuana huaquia meesahua caꞌyonaje, jjajeaqui meesahua caꞌyonaje. Jamajjeya ojjaña emanojaa cuana ejiojji cojja sahuajje dojo canaje cuaa, equipajaajjijo jaa. Ejiojji sahuajo huana yiyoyiyo canaje. Jama poanaje baꞌa: —Peno ejiojjijje poquijeya oja yajjanaa emanojaa cuana biajje yejje cananaje pojjaꞌa, jjaajaquijeꞌyo pojjaꞌa —poanaje cuana.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Quea huiso dejja cuana cuiñajji sisi cuanajo baꞌe, Jenosanena chipi neejo baꞌe poeyanaje Jenosanena huasijje. Emanojaa cuana ye canaje quea huiso nee nee; niñepoqui cuana eshahuajo niñepoquiani cuana ye canaje peaꞌai. Ojjaña cuana huaquiaꞌyonaje, jjaajaquiꞌyonaje, niñepoqui pajeaꞌyonaje peaꞌai. Jesosaja epeejji cuaa jjaaja meesahuaqui caꞌyonaje.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Majoya Eyacuiñajji nijje emimijji etii, Jodio dejja etii cuana, Sanoseo cuana peaꞌai quea quene poanaje Jesosaja huoojeaꞌyo esohui huohuijji cuana nijje. Mimimiminaje jama baꞌa: —¡Dee! “¡Aꞌa Jesosajo huohui majajji!” aje oma aꞌajjanaje yahuajo. Jamatii esohui huohuipajea ajja. Ecuana shajjaꞌajja jjima acani. Ojjaña cuana Jesosa nijje jjapeequi mee cani, ecuanaja esohui pajea mee cani —poanaje Jodio etii cuana.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Jamajjeya Jodio etii cuaa Jesosaja huoojeaꞌyo esohui huohuijji cuana iña canaje. Dojo canaje ejjajeanobiaquijji equi yasijje, dejja mimishi cuana nijje peaꞌaiya.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Jamatii mecashono Eyacuiñajjija esohuidojojji poeyanaje ejjajeanobiaquijji equi yasijje. Esecue jjani caꞌapejo cañanaje. Jesosaja huoojeaꞌyo esohui huohuijji cuana dojocuayaqui caꞌyonaje esecue yasijje. Huohui canaje jama baꞌa:
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 —¡Poqui oꞌoyacue Eyacuiñajjija equi yasijje! ¡Ojjaña cuana huohuiquicue Jesosaja esohui onijje ebaꞌe quea pame neejo, ma Jesosaa huohui canaje shequi oꞌoya majje! —poanaje esohuidojojji.
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Jamajjeya mecajjeahua oya cuana poqui oꞌoyanaje Eyacuiñajjija equi yasijje. Jesosaja esohui huohui ca oꞌoyanaje ojjañaja eshajjaꞌajjajji.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Jamatii sohuinano cuana equi ejjajeanobiaquijji yasijje poqui majje ba cañaquinaje Jesosaja huoojeaꞌyo esohui huohuijji chamaꞌ. Baꞌajja cañaquinaje; saꞌajja cañaquinaje. Chamaꞌ equi ejjajeanobiaquijjijo. Jamajjeya esohuinano mese cuana poqui oꞌoyanaje Jodio etii cuana huohuiꞌyohua.
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 Jama poanaje baꞌa: —Esecue jaahuanajji poani nequinaje esecue jjani pejjejo. Esecue jjani ecaꞌa tii nequinaje. Jamatii esecue jjani caꞌapejoꞌyo majje chamaꞌ ba canaje Jesosaja epeejji cuana.
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Eyacuiñajjija equi jaahuanajji, Eyacuiñajji nijje emimijji mese cuana peaꞌai ma esohui shajjaꞌajja majje quea mete poanaje: —¿Yajja po majje shai cuayaquiꞌyonaje, de? ¿Achacua shai poquiꞌyonaje ma dejja cuana? —poanaje.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Majoya pea dejja poeyanaje. Jama huohuime acanaje baꞌa: —Dejja cuana ma miquianaja jeanobiaꞌajja poanaje jjeya nei Eyacuiñajjija equijo nequi oꞌoya, Jesosaja esohui huohui oꞌoya ca ca poequi ojjaña cuanaja eshajjaꞌajjajji.
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Jamajjeya sohuinano huoojeajji poani echacosahuajji nijje poquinaje Jesosaja esohui huohuijji cuana jjequi oꞌoyaa. Jamajjeya quea huiso cuanaja Jesosaja esohui huohuijji cuana quea jea nee poanaje, quea nahue nee poanaje etecueajji. Tecuea jjima nei jjequime acanaje. Eꞌe, dejja mase quea mete jama poanaje baꞌa: —E sapa jajahuejjajea ca meiya —poanaje.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Jamajjeya jjequi majje nequi mee canaje Jodio etii cuana ani cojja nei. Majoya Jodio etii cuaa jama tecueame acanaje baꞌa:
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 —Peno, “¡aꞌa Jesosajo huohui majajji!” aje mi yahuajo aꞌajjanaje. Jamajjeya ¿apiojji acuae Jesosajo huohuipajeaꞌyo jjima aña ojjaña dejja cuana huasijje, ojjaña Jenosanenajo baꞌe yasijje soꞌo? Miquianaaya ca ca oe ecuanaya niñebaña jama baꞌa: “Jodio etii cuana ca ca oe Jesosa quecuaꞌyojji epo, quea mimishi jjejojo”. ¿Apiojji acuaeya jama sohuihuohuime aña tii soꞌo? —poanaje Jodio etii cuana.
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Jesosaja huoojeaꞌyo esohui huohuijji cuaa, Penohua peaꞌai jama sajaꞌame acanaje baꞌa: —Ecuaaya Eyacuiñajjija esohui jayojja nei nei ajeꞌyo, miquianaja sohui jama pojjeama.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Eꞌe, yahuajo esejaya etiiquiana cuana Eyacuiñajji nijje jjapeequiꞌyonaje. Miquianaaya ca ca oe Jesosa acui ecueataꞌapeejo baꞌehuanasohuajea meenaje emanoꞌyojji. Jamatii Eyacuiñajjiya oya shequi mee ca oꞌoyanaje.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Eꞌe, Eyacuiñajjiya Jesosa ojjaña jaahuanajji, mimishi cuijeaꞌyojji peaꞌai po mee caꞌyonaje. Ojaya ebianei mijijje nequi mee caꞌyonaje eyajo ojjaña huoojeaꞌyojji epojji. Jamajjeya Jesosaa Jodio cuanaja mimishi cuana cuijea caꞌyani. Mimishi cuana pajea meesahua caꞌyani peaꞌai onijje jjapeequianijo.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Jamaya ecuanajaya eba. Edojjoshahua Pameja eba peaꞌai. Eyacuiñajjiya Edojjoshahua Pame huoojea cani ojaya epeejji cuana que dobiquiya, ojaya ehuohuiꞌyo jayojja jama acanijo —Penohua acanaje.
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Penoja esohui shajjaꞌajja majje Jodio etii cuana quea quene nee nee poanaje. Ojjaña Jesosaja huoojeaꞌyo esohui huohuijji quecua sa acanaje.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Jamatii oe dejja ona nijje nequi Jjamani bajjani nequisohuanaje emimijji. Oya Paniseo dejja peaꞌai, Moisesija etehueꞌyo huohuijji, dejja etii quea pame. Jamajjeya ojjañaa oya shajjaꞌajja canaje. Jamajjeya Jjamani jama poanaje baꞌa: —¡Jiquio dejja, Jesosaja esohui huohuijji dojocuayaquicue esecue yasijje! —poanaje. Ojaya esohui shajjaꞌajja mee sa po ajja.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Majoya cuayaquinaje. Jjamaniya sohuihuohui canaje jama baꞌa: —Isaeni dejja etii cuana, ma dejja cuana quecua jjimahuaa, ¡ecue sohui shajjaꞌajja neineicue!
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 ¡Niñebaꞌyocue! Yahuajo pishana oe dejja Teodasi bajjani emeshi mese jayojja quea caꞌa poꞌajjanaje. Huohui canaje jama baꞌa: “Eya quea pame nee, quea caꞌa nee nee. Quea huiso nee nee ecuea eba. ¡Eya shajjaꞌajjacue!”
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Quijje pishana pea shequiajajo, emeshi meseya ojjaña cuana bajjani cuana tehue mee canaje esicojji. Ma shequiajajo pea dejja Jodasa bajjani emeshi mese jayojja poꞌajjanaje. Jodasaja esohui shajjaꞌajja canaje quea huiso dejja cuaa. Jodasa nijjeya emeshi mese jeabichajeaꞌyo sa acanaje. Jamatii Jodasa quecua caꞌyajo, ojaya epeejji cuaa oja sohui pajea caꞌyonaje. Poquiꞌyonaje.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Jamajjeya ¡aꞌa Jesosaja epeejji cuana napajji! ¡Aꞌa iña majajji! Eyacuiñajjiya oya cuana huohui meesahua ajjajo, quijje ojjañaa Jesosaja esohui pajea cajeꞌyo peaꞌai.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Eyacuiñajjiya ca ca oya cuana huohui meesahua cani pojjaꞌa. Jamajjeya ohuaya esohui mi huohuipajea cani. Eꞌe, eseyaya Eyacuiñajji niñeba chanaꞌ pojjaꞌa. Jama a sa poꞌyo ajja eseya —acanaje Jjamaniya.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Ojjaña Jodio etii cuaa oja sohui shajjaꞌajja canaje. Jamaya acanaje. Jamajjeya Jesosaja huoojeaꞌyo esohui huohuijji cuana iyaa canaje. Cuiasejjajea canaje acui sisiya. Tecuea ca oꞌoyanaje jama baꞌa: —¡Aꞌa jja oe Jesosajo huohui majajji! —jamaya amajje oya cuana huoojeacuayajea caꞌyonaje.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Jamajjeya Jodio etii cuana jeanaꞌyo majje Jesosaja huoojeaꞌyo esohui huohuijji cuana poquinaje. Eyacuiñajji bihuia canaje jama baꞌa: —Eꞌe Eyacuiñajji, ecuana Jesosa nijje jjapeequianijo, Jodio etii cuaa Jesosa aca poa jayojja ecuana acani peaꞌai. Jamaya capoahua —miminaje ojjaña.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Jamajjeya ojjaña pojjajo Eyacuiñajjija equijo, pea equi cuanajo peaꞌai oya cuana huohuihuohui pajeaꞌyo ajja poanaje esohui quea pame nee Jesosajo. Jama huohuime acaninaje baꞌa: —Jesosa Quito Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji eꞌe jojo nei.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.