Atos 27

Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ecuea epeejji Teopino, eyaya Nocaa jiquio banaje ecuea ecojjaa. Eꞌe, eya Pabo nijje poquinaje. Jamajjeya ¡ecue tehue ba neineicue! Jama poanaje baꞌa: Emeshi mese Anipa pea cuana nijje mimi majje jama huohui canaje baꞌa: —Eꞌe, jjeyahua nei ecuaaya Pabo huoojeaje Itania meshi yasijje Shomano emeshi mese etii baa, Sesa baa —acanaje.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Majoya Joñohua Pabo, pea cuana peaꞌai ani mee canaje bishe ai yasijje ecuana nijje. Ma bishe ai mese Anamitio cuiñajjijo baꞌe poqui sa poanaje pea cuiñajji cuana huasijje, Asia meshi yasijje. Ojjaña apoa poajo, ebishe mese besapoquinaje. Ecuana Anitaco nijje besapoquinaje Pabo nijje. Anitaco yahuajo Tesanonica cuiñajjijo baꞌenaje, Masenonia meshijo. Oya Pabo chacosahuajji poanaje.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Majoya quea huesha nee besapoqui majje ecuana Sinono cuiñajji yasijje baꞌeñaquinaje. Baꞌeñaqui majje Joñohua Pabo quea pame nee acanaje; oya poqui mee canaje ecuana nijje Jesosaja epeejji cuana baa, bobi ijjiaa, aquiana chichaa peaꞌai ebesapoquijji.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Majoya bishe aijo ani oꞌoya majje ecuana Sinonojo baꞌe besapoqui oꞌoyanaje. Beni quea quemohua bishe hui cuiasehuijea cajje enashajohua nane canaje. Jamajjeya ebishe mese besapoquinaje Chipe nasi yasijje. Chipe nasi shanijje, beni chama huasijje besapoquinaje, enashajo ai chama huasijje.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Majoya Chipe nasi yejje majje ecuana bae ojje miji yasijje, ena poejji miji yasijje besapoquinaje, Sinisia meshi chipi nei, Panipinia meshi peaꞌai yejjenaje quea chipi nee. Majoya besapoquinaje Nisia meshi yasijje. Miña cuiñajji yasijje baꞌeñaquinaje.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Miña cuiñajjijo baꞌeñaqui majje ecuanaja aquiana cuana jeasohuaquinaje etaja huasijje. Majoya Joñohua pea bishe ai saꞌajja canaje Itania meshi yasijje ebesapoquijji. Bishe ai Anejania cuiñajjijo baꞌe Itania meshi yasijje besapoquiani ba majje Joñohua ojjaña dejja cuana eme jeyoꞌyo ma bishe aijo ani mee canaje. Majoya ecuana besapoquinaje.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Jamatii quea cahui huiso ecuana jjapashineijje besapoquinaje. Beni pajijjiya enashajo quea ꞌaa nee nee aniya bishe ai nane canaje, hui cuiajjoti canaje peaꞌai. Ebesapoquijji quea camaja poanajejojo, quijje pishana ecuana poeyanaje Nido cuiñajji yasijje. Beni quea quemojojo bishe beni poejji miji yasijje besapoqui meemee ajja poanaje. Jamajjeya beniya ecuana dojojea canaje eeno poejji miji yasijje. Nasi quea quemo Queta nasi bajjani yasijje dojojea canaje. Queta nasi shanijje, benima huasijje besapoquinaje. Nasi huijje jjayejjequinaje Sanomo meshi bajjani huijje. Majoya beniya ecuana dojojea canaje Queta nasi pea miji yasijje.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Nasi sahuajje quea besapoqui camaja poanaje. Jamajjeya ecuana Enashajomaꞌ cuiñajji yasijje baꞌeñaquinaje, Nasea cuiñajji chipi nei.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Ebesapoquiꞌyo quea cahui huiso nee nee poanaje. Jamajjeya jjohuee she poanaje. Jjohuee shejo quea beni quemojo, enashajo quea quemo nee nee poanijo bishe huiꞌiꞌyo chanaꞌ. Jamajjeya Pabohua ojjaña cuana bishejo nequi jama acanaje baꞌa:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 —Epeejji cuana, ¡shajjaꞌajjacue mo! Ecuea eba ecuana jjeyahua nei besapoquiajo quea camaja nee nee poaje. Bishe huiꞌijeꞌyo, aquiana cuana bishejo ani huiꞌijeꞌyo peaꞌai. Eseya peaꞌai huiꞌiꞌyo chanaꞌ —Pabohua acanaje.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Jamatii sohuinano huoojeajji Joñoja Pabo shajjaꞌajja jjima. Ebishe meseja esohui, bishe huijeajjija esohui peaꞌai ca ca shajjaꞌajja canaje. Onaaya huohui canaje jama baꞌa: —Ecuana jjeyahua nei bishe aijo besapoquije. Ehuiꞌiꞌyojji pojjeama, de.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Enashajomaꞌ cuiñajji quea tai poaje eeno shejo. Jiquiojo baꞌe mee ajja; quea huoe nee nee poaje —acanaje cuaa.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Jamajjeya beni biso nei eeno poꞌyajo, dejja cuana ma bishejo nequi quea bihui nee jama poanaje baꞌa: —Eꞌe, jjeya quea pame nee ebesapoquijji beni sisijo. Cuaꞌa, ebesapoqui —poanaje ojjaña.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Jamatii quijje pishana beni quea quemo nee ena poejji mijijje poeyanaje.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Benipajijiya janobajjima nei bishe nane canaje. Beniya bishe huijea canaje. Ebishe meseya beni poejejje bishe poqui meemee ajja poanaje. Quea camaja nee neejojo ojjaña hueahueanaje. Jamajjeya beniya bishe jamatii dojo canaje.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Caona nasi sisi chipi nei yasijje bishe dojo canaje beniya. Caona nasi shanijje jjayejjequianijo beni nequioque pishanaquinaje. Jamajjeya bishe sisi quea pame jeyojacaꞌajja canaje bishe ai pejjejo. Quea camaja poanaje bishe ejeyojacajji beni yejje.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Jamajjeya bishe sisi bishe ai biajje jjequisohua majje jeyo canaje. Bishe ai jeyo caꞌa canaje peaꞌai jjono quea quemohua. Ebishe ai meseya jama acanaje baꞌa: —Beniya bishe ai dojo ca chanaꞌ meshijaji yasijje, Sinite meshijaji quea chipi nee yasijje. Daqui quea quemo equecuaquini eyajo baꞌeya beniya bishe dojocuaji ca chanaꞌ —acanaje.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Beni quea quemo po tiitiianijo mecajjeahua ecuaaya aquiana cuana bishejo ani jeaoqueajeanaje ena huasijje, bishe quea peja epojji nisho.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Pea pojjajo aquiana cuana quea biquie, bishe chacojji cuana jeaoqueajeanaje ena huasijje peaꞌai. Jjono cuana quea quemo quea huiso peaꞌai jeaoqueajeanaje ena huasijje bishe quea peja epojji nisho.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Quea huiso cahuime benipajiji po tiitii nequinaje. Quea misi nee poanaje. Eshequi chamaꞌ poanaje, majameta cuana peaꞌai. Ojjaña cuana quea mete nee jjashahuabaquinaje jama baꞌa: —Eꞌe de, huiꞌijeꞌyo se, de.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Quea mete jjejojoya ojjaña cuana ijjiaꞌijjia jjima nequinaje quea huiso cahuime. Majoya Pabo ojjaña cojja nei nequinaje. Huohui canaje jama baꞌa: —Epeejji cuana, yahuajo eseya Queta nasijo nequi eyaya miquianaya huohuiꞌajjanaje eseya poqui majje huiꞌiꞌyo chanaꞌ. Jamatii miquianaya jjashajjaꞌajjaqui sa po ajja poanaje. Yahuajo ecuea esohui miquiaaya eshajjaꞌajjanaje jojjemo aquiana quea huiso ena huasijje jeaoqueajeaꞌyo jjima poquiaye. Jiquio bishe peaꞌai huiꞌiꞌyo jjima pome.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Jamatii ¡aꞌa quea mete pojji! Ecuea eba jama baꞌa: Jiquio bishe huiꞌijeꞌyo. Jamatii eseya huiꞌiꞌyo ajja poaje.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Eꞌe, eya Eyacuiñajjija epeejji, ojaya esohui huohuijji. Eyacuiñajjiya eya jaahuana cani. Mecajje ojaya esohuidojojji huoojea canaje enijje mimiya.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Jama poanaje baꞌa: “Pabo, ¡aꞌa quea mete pojji! Eyacuiñajjiya miya huoojea caje Shomano emeshi mese yasijje esohui huohuiya. Jamajjeya Eyacuiñajjiya miya jaahuana caje, miya quea pame nee acaje. Jamajjeya ojjaña cuana minijje besapoquiani peaꞌai ohuaya jaahuana cajeꞌyo, ehuiꞌiꞌyojji pojjeama” eya acanaje esohuidojojjiya.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 ¡Jamajjeya quea bihui nee pocue! Eyacuiñajjija esohui jayojja jama ohuaya acaje eꞌe jojo nei. Jamaya ecuea eba.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Jamatii beniya bishe dojo caje nasi yasijje; cuiayiyejea caje. Jaañaqui majje cuiapojojea caje meshijajijo enashajo quea quemohua —Pabohua acanaje.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Majoya quea cahui huiso nee nee, 14 cahuime bishe jamatii dojo canaje beniya. Bishe dojo canaje bae sahua huasijje, Adia ena huasijje. Mecashono bishe chacojji cuaa jama acanaje baꞌa: —Eꞌe pojjaꞌa eseya meshi chipi nei dojo cani beniya.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Majoya ohuaya aquiana quea biquie jeyo canaje quea jjono aojo. Jeaoquea canaje ena huasijje. Ipiaꞌajja canaje ache doe ebajji. Jjono quea aojo ba canaje ena quea doe nee nee, 36 metro doeme. Majoya quijje pishana ipiaꞌajja ca oꞌoyanaje. Ba canaje ena quea doe pishana, 26 metro doemeya.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Jamajjeya quea ajjajja nee nee poanaje jama baꞌa: —Beniya bishe dojo caje, cuiayiyejea capoquije bajjoo ani yasijje. Bishe jjacuiapojojeaquiñaquije nei nei, de, bajjoojo pojjaꞌa, de —taaame poanaje.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Bishe chacojji poani aje oe jjashahuaba taiquinaje ebesapoquijji etaja huasijje, enequisohuaquijji nisho epoquiquehuajji. Mecashono bishe sisi ecapashineijje jeaoqueajea canaje ena huasijje. Siajje poanaje jama baꞌa: —Ecuana poquije bishe hui jeyohua. Eꞌe, bishe hui ejjashehuaquijji ena huasijje jeaoqueajeaa poquije ecuana —jama siajje pomeya poanaje.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Pabohua ca ca sohuinano cuana, sohuinano huoojeajji Joño peaꞌai huohui canaje jama baꞌa: —Chojja. Bishe chacojji cuana bishe aijo mi nequiajo Eyacuiñajjiya eseya ejaahuanajji pojjeama —acanaje.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Jamajjeya Paboja sohui shajjaꞌajja canaje sohuinano cuaa. Jjono cuana bishe sisi ejeyojjiꞌya jajasejjajea canaje. Jajasejjajea cajje bishe sisi jamatii dojojea canaje seꞌejjamaꞌ.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Beshahua nei jjapojjaquianijo, Pabohua ojjaña ecuana bobi ijjia mee canaje. Huohui canaje jama baꞌa: —Miquianaya quea huiso nee nee cahuime, 14 cahuime ijjiaꞌijjia jjima nequi, cahui jjima nei nequi beni yajjajo, enashajo yajjajo, ehuiꞌijeꞌyo poso jjejojo.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Jamajjeya ¡ijjiaꞌijjia socue! ¡Bobi ijjiacue! Oꞌo mi oe shocuishocuije soꞌo eꞌijjiaꞌijjia jjejojo, manoꞌama poaje eshocuishocui besapoquijji. Huiꞌiꞌyo ajja se poaje bishe huiꞌiꞌyajo. Ojjaña eseya jamatii quea pame poaje —Pabohua acanaje.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Jamaya huohui majje Pabohua pahui iñanequia majje bihuia canaje Eyacuiñajji ojjañaja ecuanaja ebajji. Pahui mijisisi majje ijjia canequinaje.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Pabo ba majje ecuana quea bihui nee poanaje. Jamajjeya bobi ijjia peaꞌainaje ecuaaya.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Eꞌe, eseya jiquio bishejo ani dejja mahuiso baꞌa: quea huiso nee nee, 276 huisome se poanaje.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Jamajjeya aje oe ojjaña cuana jejje canaje. Jejje majje quea huiso anoso ai, pahui pohui peaꞌai jeaoqueajea canaje ena huasijje bishe quea peja epojji, ebaꞌecuayaꞌyojji peaꞌai.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Jjapojjaquiajo mecajjeahua nei bishe chacojji cuaa meshi quea chipi nee ani ba canaje. Onaja ma meshi ba jjima, ache meshi shai. Hueshaꞌama meshijaji enashajomaꞌ pishana, quea coe pishana ba canaje. Jamajjeya echacojji cuana poqui sa poanaje bae sahua huasijje, ena coe yasijje bishe baꞌehuanañaquiya nisho. Jomajo enashajo quea quemo pishana yani.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Majoya ejjashehuaquijji cuana jajasejjajea canaje, dojojea canaje, ejehuibeje bishe quii caꞌajji ejeyo baꞌe jjono jajasejja acanaje bishe epii nei edojo cajji. Majoya daqui quea quemo quecuaquini majje nequiasohua canaje, beniya bishe huijje dojobesa canaje meshijaji yasijje.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Eꞌe, beniya bishe ai hui dojobesa canaje. Meshijaji biajje huanasohuajea capoquinaje. Bishe jaañaquinaje. Bishe chacojji cuaa bishe meshijajijo hui jaañaquiajo quecuayiyejeaꞌajja caꞌyo nequinaje. Enashajo quea quemohua, quea cuejipashi neeya bishe quiijje nane amajje bishe cuiapojojea canaje.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Sohuinano cuana jama poanaje baꞌa: —Bishe huiꞌiꞌyajo, dejja cuana ejeyo nequi meshi yasijje shocuishocui majje poquiquehua chanaꞌ. Jamajjeya eseyaya ojjaña joya eme ejeyo ani quecuajea jeyojeyojeꞌyo —poanaje sohuinano.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Jamatii sohuinano huoojeajjiya Joñohua Pabo nahue sa acanijo huohui canaje jama baꞌa: —Dejja cuana eme jeyo ani ¡aꞌa quecuaꞌyojji! ¡Pichojeaꞌyocue oe! ¡Joya shocuishocuiani tohuaa meecue ena huasijje! ¡Meshi yasijje cashocuishocui besapoquiahua!
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 ¡Pea cuana joya shocuishocui ajja ca ca huepee biajje, bishe ecuiapojojea biajje cuanaya cabesapoquiahua meshi yasijje! —acanaje Joñohua.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.