Atos 27
Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs ACF
1 Ecuea epeejji Teopino, eyaya Nocaa jiquio banaje ecuea ecojjaa. Eꞌe, eya Pabo nijje poquinaje. Jamajjeya ¡ecue tehue ba neineicue! Jama poanaje baꞌa: Emeshi mese Anipa pea cuana nijje mimi majje jama huohui canaje baꞌa: —Eꞌe, jjeyahua nei ecuaaya Pabo huoojeaje Itania meshi yasijje Shomano emeshi mese etii baa, Sesa baa —acanaje.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Majoya Joñohua Pabo, pea cuana peaꞌai ani mee canaje bishe ai yasijje ecuana nijje. Ma bishe ai mese Anamitio cuiñajjijo baꞌe poqui sa poanaje pea cuiñajji cuana huasijje, Asia meshi yasijje. Ojjaña apoa poajo, ebishe mese besapoquinaje. Ecuana Anitaco nijje besapoquinaje Pabo nijje. Anitaco yahuajo Tesanonica cuiñajjijo baꞌenaje, Masenonia meshijo. Oya Pabo chacosahuajji poanaje.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Majoya quea huesha nee besapoqui majje ecuana Sinono cuiñajji yasijje baꞌeñaquinaje. Baꞌeñaqui majje Joñohua Pabo quea pame nee acanaje; oya poqui mee canaje ecuana nijje Jesosaja epeejji cuana baa, bobi ijjiaa, aquiana chichaa peaꞌai ebesapoquijji.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Majoya bishe aijo ani oꞌoya majje ecuana Sinonojo baꞌe besapoqui oꞌoyanaje. Beni quea quemohua bishe hui cuiasehuijea cajje enashajohua nane canaje. Jamajjeya ebishe mese besapoquinaje Chipe nasi yasijje. Chipe nasi shanijje, beni chama huasijje besapoquinaje, enashajo ai chama huasijje.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Majoya Chipe nasi yejje majje ecuana bae ojje miji yasijje, ena poejji miji yasijje besapoquinaje, Sinisia meshi chipi nei, Panipinia meshi peaꞌai yejjenaje quea chipi nee. Majoya besapoquinaje Nisia meshi yasijje. Miña cuiñajji yasijje baꞌeñaquinaje.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Miña cuiñajjijo baꞌeñaqui majje ecuanaja aquiana cuana jeasohuaquinaje etaja huasijje. Majoya Joñohua pea bishe ai saꞌajja canaje Itania meshi yasijje ebesapoquijji. Bishe ai Anejania cuiñajjijo baꞌe Itania meshi yasijje besapoquiani ba majje Joñohua ojjaña dejja cuana eme jeyoꞌyo ma bishe aijo ani mee canaje. Majoya ecuana besapoquinaje.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Jamatii quea cahui huiso ecuana jjapashineijje besapoquinaje. Beni pajijjiya enashajo quea ꞌaa nee nee aniya bishe ai nane canaje, hui cuiajjoti canaje peaꞌai. Ebesapoquijji quea camaja poanajejojo, quijje pishana ecuana poeyanaje Nido cuiñajji yasijje. Beni quea quemojojo bishe beni poejji miji yasijje besapoqui meemee ajja poanaje. Jamajjeya beniya ecuana dojojea canaje eeno poejji miji yasijje. Nasi quea quemo Queta nasi bajjani yasijje dojojea canaje. Queta nasi shanijje, benima huasijje besapoquinaje. Nasi huijje jjayejjequinaje Sanomo meshi bajjani huijje. Majoya beniya ecuana dojojea canaje Queta nasi pea miji yasijje.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Nasi sahuajje quea besapoqui camaja poanaje. Jamajjeya ecuana Enashajomaꞌ cuiñajji yasijje baꞌeñaquinaje, Nasea cuiñajji chipi nei.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Ebesapoquiꞌyo quea cahui huiso nee nee poanaje. Jamajjeya jjohuee she poanaje. Jjohuee shejo quea beni quemojo, enashajo quea quemo nee nee poanijo bishe huiꞌiꞌyo chanaꞌ. Jamajjeya Pabohua ojjaña cuana bishejo nequi jama acanaje baꞌa:
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 —Epeejji cuana, ¡shajjaꞌajjacue mo! Ecuea eba ecuana jjeyahua nei besapoquiajo quea camaja nee nee poaje. Bishe huiꞌijeꞌyo, aquiana cuana bishejo ani huiꞌijeꞌyo peaꞌai. Eseya peaꞌai huiꞌiꞌyo chanaꞌ —Pabohua acanaje.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Jamatii sohuinano huoojeajji Joñoja Pabo shajjaꞌajja jjima. Ebishe meseja esohui, bishe huijeajjija esohui peaꞌai ca ca shajjaꞌajja canaje. Onaaya huohui canaje jama baꞌa: —Ecuana jjeyahua nei bishe aijo besapoquije. Ehuiꞌiꞌyojji pojjeama, de.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Enashajomaꞌ cuiñajji quea tai poaje eeno shejo. Jiquiojo baꞌe mee ajja; quea huoe nee nee poaje —acanaje cuaa.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Jamajjeya beni biso nei eeno poꞌyajo, dejja cuana ma bishejo nequi quea bihui nee jama poanaje baꞌa: —Eꞌe, jjeya quea pame nee ebesapoquijji beni sisijo. Cuaꞌa, ebesapoqui —poanaje ojjaña.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Jamatii quijje pishana beni quea quemo nee ena poejji mijijje poeyanaje.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Benipajijiya janobajjima nei bishe nane canaje. Beniya bishe huijea canaje. Ebishe meseya beni poejejje bishe poqui meemee ajja poanaje. Quea camaja nee neejojo ojjaña hueahueanaje. Jamajjeya beniya bishe jamatii dojo canaje.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Caona nasi sisi chipi nei yasijje bishe dojo canaje beniya. Caona nasi shanijje jjayejjequianijo beni nequioque pishanaquinaje. Jamajjeya bishe sisi quea pame jeyojacaꞌajja canaje bishe ai pejjejo. Quea camaja poanaje bishe ejeyojacajji beni yejje.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Jamajjeya bishe sisi bishe ai biajje jjequisohua majje jeyo canaje. Bishe ai jeyo caꞌa canaje peaꞌai jjono quea quemohua. Ebishe ai meseya jama acanaje baꞌa: —Beniya bishe ai dojo ca chanaꞌ meshijaji yasijje, Sinite meshijaji quea chipi nee yasijje. Daqui quea quemo equecuaquini eyajo baꞌeya beniya bishe dojocuaji ca chanaꞌ —acanaje.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Beni quea quemo po tiitiianijo mecajjeahua ecuaaya aquiana cuana bishejo ani jeaoqueajeanaje ena huasijje, bishe quea peja epojji nisho.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Pea pojjajo aquiana cuana quea biquie, bishe chacojji cuana jeaoqueajeanaje ena huasijje peaꞌai. Jjono cuana quea quemo quea huiso peaꞌai jeaoqueajeanaje ena huasijje bishe quea peja epojji nisho.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Quea huiso cahuime benipajiji po tiitii nequinaje. Quea misi nee poanaje. Eshequi chamaꞌ poanaje, majameta cuana peaꞌai. Ojjaña cuana quea mete nee jjashahuabaquinaje jama baꞌa: —Eꞌe de, huiꞌijeꞌyo se, de.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Quea mete jjejojoya ojjaña cuana ijjiaꞌijjia jjima nequinaje quea huiso cahuime. Majoya Pabo ojjaña cojja nei nequinaje. Huohui canaje jama baꞌa: —Epeejji cuana, yahuajo eseya Queta nasijo nequi eyaya miquianaya huohuiꞌajjanaje eseya poqui majje huiꞌiꞌyo chanaꞌ. Jamatii miquianaya jjashajjaꞌajjaqui sa po ajja poanaje. Yahuajo ecuea esohui miquiaaya eshajjaꞌajjanaje jojjemo aquiana quea huiso ena huasijje jeaoqueajeaꞌyo jjima poquiaye. Jiquio bishe peaꞌai huiꞌiꞌyo jjima pome.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Jamatii ¡aꞌa quea mete pojji! Ecuea eba jama baꞌa: Jiquio bishe huiꞌijeꞌyo. Jamatii eseya huiꞌiꞌyo ajja poaje.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Eꞌe, eya Eyacuiñajjija epeejji, ojaya esohui huohuijji. Eyacuiñajjiya eya jaahuana cani. Mecajje ojaya esohuidojojji huoojea canaje enijje mimiya.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Jama poanaje baꞌa: “Pabo, ¡aꞌa quea mete pojji! Eyacuiñajjiya miya huoojea caje Shomano emeshi mese yasijje esohui huohuiya. Jamajjeya Eyacuiñajjiya miya jaahuana caje, miya quea pame nee acaje. Jamajjeya ojjaña cuana minijje besapoquiani peaꞌai ohuaya jaahuana cajeꞌyo, ehuiꞌiꞌyojji pojjeama” eya acanaje esohuidojojjiya.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 ¡Jamajjeya quea bihui nee pocue! Eyacuiñajjija esohui jayojja jama ohuaya acaje eꞌe jojo nei. Jamaya ecuea eba.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Jamatii beniya bishe dojo caje nasi yasijje; cuiayiyejea caje. Jaañaqui majje cuiapojojea caje meshijajijo enashajo quea quemohua —Pabohua acanaje.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Majoya quea cahui huiso nee nee, 14 cahuime bishe jamatii dojo canaje beniya. Bishe dojo canaje bae sahua huasijje, Adia ena huasijje. Mecashono bishe chacojji cuaa jama acanaje baꞌa: —Eꞌe pojjaꞌa eseya meshi chipi nei dojo cani beniya.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Majoya ohuaya aquiana quea biquie jeyo canaje quea jjono aojo. Jeaoquea canaje ena huasijje. Ipiaꞌajja canaje ache doe ebajji. Jjono quea aojo ba canaje ena quea doe nee nee, 36 metro doeme. Majoya quijje pishana ipiaꞌajja ca oꞌoyanaje. Ba canaje ena quea doe pishana, 26 metro doemeya.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Jamajjeya quea ajjajja nee nee poanaje jama baꞌa: —Beniya bishe dojo caje, cuiayiyejea capoquije bajjoo ani yasijje. Bishe jjacuiapojojeaquiñaquije nei nei, de, bajjoojo pojjaꞌa, de —taaame poanaje.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Bishe chacojji poani aje oe jjashahuaba taiquinaje ebesapoquijji etaja huasijje, enequisohuaquijji nisho epoquiquehuajji. Mecashono bishe sisi ecapashineijje jeaoqueajea canaje ena huasijje. Siajje poanaje jama baꞌa: —Ecuana poquije bishe hui jeyohua. Eꞌe, bishe hui ejjashehuaquijji ena huasijje jeaoqueajeaa poquije ecuana —jama siajje pomeya poanaje.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Pabohua ca ca sohuinano cuana, sohuinano huoojeajji Joño peaꞌai huohui canaje jama baꞌa: —Chojja. Bishe chacojji cuana bishe aijo mi nequiajo Eyacuiñajjiya eseya ejaahuanajji pojjeama —acanaje.
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Jamajjeya Paboja sohui shajjaꞌajja canaje sohuinano cuaa. Jjono cuana bishe sisi ejeyojjiꞌya jajasejjajea canaje. Jajasejjajea cajje bishe sisi jamatii dojojea canaje seꞌejjamaꞌ.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Beshahua nei jjapojjaquianijo, Pabohua ojjaña ecuana bobi ijjia mee canaje. Huohui canaje jama baꞌa: —Miquianaya quea huiso nee nee cahuime, 14 cahuime ijjiaꞌijjia jjima nequi, cahui jjima nei nequi beni yajjajo, enashajo yajjajo, ehuiꞌijeꞌyo poso jjejojo.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Jamajjeya ¡ijjiaꞌijjia socue! ¡Bobi ijjiacue! Oꞌo mi oe shocuishocuije soꞌo eꞌijjiaꞌijjia jjejojo, manoꞌama poaje eshocuishocui besapoquijji. Huiꞌiꞌyo ajja se poaje bishe huiꞌiꞌyajo. Ojjaña eseya jamatii quea pame poaje —Pabohua acanaje.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Jamaya huohui majje Pabohua pahui iñanequia majje bihuia canaje Eyacuiñajji ojjañaja ecuanaja ebajji. Pahui mijisisi majje ijjia canequinaje.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Pabo ba majje ecuana quea bihui nee poanaje. Jamajjeya bobi ijjia peaꞌainaje ecuaaya.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Eꞌe, eseya jiquio bishejo ani dejja mahuiso baꞌa: quea huiso nee nee, 276 huisome se poanaje.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Jamajjeya aje oe ojjaña cuana jejje canaje. Jejje majje quea huiso anoso ai, pahui pohui peaꞌai jeaoqueajea canaje ena huasijje bishe quea peja epojji, ebaꞌecuayaꞌyojji peaꞌai.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Jjapojjaquiajo mecajjeahua nei bishe chacojji cuaa meshi quea chipi nee ani ba canaje. Onaja ma meshi ba jjima, ache meshi shai. Hueshaꞌama meshijaji enashajomaꞌ pishana, quea coe pishana ba canaje. Jamajjeya echacojji cuana poqui sa poanaje bae sahua huasijje, ena coe yasijje bishe baꞌehuanañaquiya nisho. Jomajo enashajo quea quemo pishana yani.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Majoya ejjashehuaquijji cuana jajasejjajea canaje, dojojea canaje, ejehuibeje bishe quii caꞌajji ejeyo baꞌe jjono jajasejja acanaje bishe epii nei edojo cajji. Majoya daqui quea quemo quecuaquini majje nequiasohua canaje, beniya bishe huijje dojobesa canaje meshijaji yasijje.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Eꞌe, beniya bishe ai hui dojobesa canaje. Meshijaji biajje huanasohuajea capoquinaje. Bishe jaañaquinaje. Bishe chacojji cuaa bishe meshijajijo hui jaañaquiajo quecuayiyejeaꞌajja caꞌyo nequinaje. Enashajo quea quemohua, quea cuejipashi neeya bishe quiijje nane amajje bishe cuiapojojea canaje.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Sohuinano cuana jama poanaje baꞌa: —Bishe huiꞌiꞌyajo, dejja cuana ejeyo nequi meshi yasijje shocuishocui majje poquiquehua chanaꞌ. Jamajjeya eseyaya ojjaña joya eme ejeyo ani quecuajea jeyojeyojeꞌyo —poanaje sohuinano.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Jamatii sohuinano huoojeajjiya Joñohua Pabo nahue sa acanijo huohui canaje jama baꞌa: —Dejja cuana eme jeyo ani ¡aꞌa quecuaꞌyojji! ¡Pichojeaꞌyocue oe! ¡Joya shocuishocuiani tohuaa meecue ena huasijje! ¡Meshi yasijje cashocuishocui besapoquiahua!
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 ¡Pea cuana joya shocuishocui ajja ca ca huepee biajje, bishe ecuiapojojea biajje cuanaya cabesapoquiahua meshi yasijje! —acanaje Joñohua.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.