Atos 27
Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs NTLH
1 Ecuea epeejji Teopino, eyaya Nocaa jiquio banaje ecuea ecojjaa. Eꞌe, eya Pabo nijje poquinaje. Jamajjeya ¡ecue tehue ba neineicue! Jama poanaje baꞌa: Emeshi mese Anipa pea cuana nijje mimi majje jama huohui canaje baꞌa: —Eꞌe, jjeyahua nei ecuaaya Pabo huoojeaje Itania meshi yasijje Shomano emeshi mese etii baa, Sesa baa —acanaje.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Majoya Joñohua Pabo, pea cuana peaꞌai ani mee canaje bishe ai yasijje ecuana nijje. Ma bishe ai mese Anamitio cuiñajjijo baꞌe poqui sa poanaje pea cuiñajji cuana huasijje, Asia meshi yasijje. Ojjaña apoa poajo, ebishe mese besapoquinaje. Ecuana Anitaco nijje besapoquinaje Pabo nijje. Anitaco yahuajo Tesanonica cuiñajjijo baꞌenaje, Masenonia meshijo. Oya Pabo chacosahuajji poanaje.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Majoya quea huesha nee besapoqui majje ecuana Sinono cuiñajji yasijje baꞌeñaquinaje. Baꞌeñaqui majje Joñohua Pabo quea pame nee acanaje; oya poqui mee canaje ecuana nijje Jesosaja epeejji cuana baa, bobi ijjiaa, aquiana chichaa peaꞌai ebesapoquijji.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Majoya bishe aijo ani oꞌoya majje ecuana Sinonojo baꞌe besapoqui oꞌoyanaje. Beni quea quemohua bishe hui cuiasehuijea cajje enashajohua nane canaje. Jamajjeya ebishe mese besapoquinaje Chipe nasi yasijje. Chipe nasi shanijje, beni chama huasijje besapoquinaje, enashajo ai chama huasijje.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Majoya Chipe nasi yejje majje ecuana bae ojje miji yasijje, ena poejji miji yasijje besapoquinaje, Sinisia meshi chipi nei, Panipinia meshi peaꞌai yejjenaje quea chipi nee. Majoya besapoquinaje Nisia meshi yasijje. Miña cuiñajji yasijje baꞌeñaquinaje.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Miña cuiñajjijo baꞌeñaqui majje ecuanaja aquiana cuana jeasohuaquinaje etaja huasijje. Majoya Joñohua pea bishe ai saꞌajja canaje Itania meshi yasijje ebesapoquijji. Bishe ai Anejania cuiñajjijo baꞌe Itania meshi yasijje besapoquiani ba majje Joñohua ojjaña dejja cuana eme jeyoꞌyo ma bishe aijo ani mee canaje. Majoya ecuana besapoquinaje.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Jamatii quea cahui huiso ecuana jjapashineijje besapoquinaje. Beni pajijjiya enashajo quea ꞌaa nee nee aniya bishe ai nane canaje, hui cuiajjoti canaje peaꞌai. Ebesapoquijji quea camaja poanajejojo, quijje pishana ecuana poeyanaje Nido cuiñajji yasijje. Beni quea quemojojo bishe beni poejji miji yasijje besapoqui meemee ajja poanaje. Jamajjeya beniya ecuana dojojea canaje eeno poejji miji yasijje. Nasi quea quemo Queta nasi bajjani yasijje dojojea canaje. Queta nasi shanijje, benima huasijje besapoquinaje. Nasi huijje jjayejjequinaje Sanomo meshi bajjani huijje. Majoya beniya ecuana dojojea canaje Queta nasi pea miji yasijje.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Nasi sahuajje quea besapoqui camaja poanaje. Jamajjeya ecuana Enashajomaꞌ cuiñajji yasijje baꞌeñaquinaje, Nasea cuiñajji chipi nei.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Ebesapoquiꞌyo quea cahui huiso nee nee poanaje. Jamajjeya jjohuee she poanaje. Jjohuee shejo quea beni quemojo, enashajo quea quemo nee nee poanijo bishe huiꞌiꞌyo chanaꞌ. Jamajjeya Pabohua ojjaña cuana bishejo nequi jama acanaje baꞌa:
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 —Epeejji cuana, ¡shajjaꞌajjacue mo! Ecuea eba ecuana jjeyahua nei besapoquiajo quea camaja nee nee poaje. Bishe huiꞌijeꞌyo, aquiana cuana bishejo ani huiꞌijeꞌyo peaꞌai. Eseya peaꞌai huiꞌiꞌyo chanaꞌ —Pabohua acanaje.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Jamatii sohuinano huoojeajji Joñoja Pabo shajjaꞌajja jjima. Ebishe meseja esohui, bishe huijeajjija esohui peaꞌai ca ca shajjaꞌajja canaje. Onaaya huohui canaje jama baꞌa: —Ecuana jjeyahua nei bishe aijo besapoquije. Ehuiꞌiꞌyojji pojjeama, de.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Enashajomaꞌ cuiñajji quea tai poaje eeno shejo. Jiquiojo baꞌe mee ajja; quea huoe nee nee poaje —acanaje cuaa.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Jamajjeya beni biso nei eeno poꞌyajo, dejja cuana ma bishejo nequi quea bihui nee jama poanaje baꞌa: —Eꞌe, jjeya quea pame nee ebesapoquijji beni sisijo. Cuaꞌa, ebesapoqui —poanaje ojjaña.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Jamatii quijje pishana beni quea quemo nee ena poejji mijijje poeyanaje.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Benipajijiya janobajjima nei bishe nane canaje. Beniya bishe huijea canaje. Ebishe meseya beni poejejje bishe poqui meemee ajja poanaje. Quea camaja nee neejojo ojjaña hueahueanaje. Jamajjeya beniya bishe jamatii dojo canaje.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Caona nasi sisi chipi nei yasijje bishe dojo canaje beniya. Caona nasi shanijje jjayejjequianijo beni nequioque pishanaquinaje. Jamajjeya bishe sisi quea pame jeyojacaꞌajja canaje bishe ai pejjejo. Quea camaja poanaje bishe ejeyojacajji beni yejje.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Jamajjeya bishe sisi bishe ai biajje jjequisohua majje jeyo canaje. Bishe ai jeyo caꞌa canaje peaꞌai jjono quea quemohua. Ebishe ai meseya jama acanaje baꞌa: —Beniya bishe ai dojo ca chanaꞌ meshijaji yasijje, Sinite meshijaji quea chipi nee yasijje. Daqui quea quemo equecuaquini eyajo baꞌeya beniya bishe dojocuaji ca chanaꞌ —acanaje.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Beni quea quemo po tiitiianijo mecajjeahua ecuaaya aquiana cuana bishejo ani jeaoqueajeanaje ena huasijje, bishe quea peja epojji nisho.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Pea pojjajo aquiana cuana quea biquie, bishe chacojji cuana jeaoqueajeanaje ena huasijje peaꞌai. Jjono cuana quea quemo quea huiso peaꞌai jeaoqueajeanaje ena huasijje bishe quea peja epojji nisho.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Quea huiso cahuime benipajiji po tiitii nequinaje. Quea misi nee poanaje. Eshequi chamaꞌ poanaje, majameta cuana peaꞌai. Ojjaña cuana quea mete nee jjashahuabaquinaje jama baꞌa: —Eꞌe de, huiꞌijeꞌyo se, de.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Quea mete jjejojoya ojjaña cuana ijjiaꞌijjia jjima nequinaje quea huiso cahuime. Majoya Pabo ojjaña cojja nei nequinaje. Huohui canaje jama baꞌa: —Epeejji cuana, yahuajo eseya Queta nasijo nequi eyaya miquianaya huohuiꞌajjanaje eseya poqui majje huiꞌiꞌyo chanaꞌ. Jamatii miquianaya jjashajjaꞌajjaqui sa po ajja poanaje. Yahuajo ecuea esohui miquiaaya eshajjaꞌajjanaje jojjemo aquiana quea huiso ena huasijje jeaoqueajeaꞌyo jjima poquiaye. Jiquio bishe peaꞌai huiꞌiꞌyo jjima pome.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Jamatii ¡aꞌa quea mete pojji! Ecuea eba jama baꞌa: Jiquio bishe huiꞌijeꞌyo. Jamatii eseya huiꞌiꞌyo ajja poaje.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Eꞌe, eya Eyacuiñajjija epeejji, ojaya esohui huohuijji. Eyacuiñajjiya eya jaahuana cani. Mecajje ojaya esohuidojojji huoojea canaje enijje mimiya.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Jama poanaje baꞌa: “Pabo, ¡aꞌa quea mete pojji! Eyacuiñajjiya miya huoojea caje Shomano emeshi mese yasijje esohui huohuiya. Jamajjeya Eyacuiñajjiya miya jaahuana caje, miya quea pame nee acaje. Jamajjeya ojjaña cuana minijje besapoquiani peaꞌai ohuaya jaahuana cajeꞌyo, ehuiꞌiꞌyojji pojjeama” eya acanaje esohuidojojjiya.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 ¡Jamajjeya quea bihui nee pocue! Eyacuiñajjija esohui jayojja jama ohuaya acaje eꞌe jojo nei. Jamaya ecuea eba.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Jamatii beniya bishe dojo caje nasi yasijje; cuiayiyejea caje. Jaañaqui majje cuiapojojea caje meshijajijo enashajo quea quemohua —Pabohua acanaje.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Majoya quea cahui huiso nee nee, 14 cahuime bishe jamatii dojo canaje beniya. Bishe dojo canaje bae sahua huasijje, Adia ena huasijje. Mecashono bishe chacojji cuaa jama acanaje baꞌa: —Eꞌe pojjaꞌa eseya meshi chipi nei dojo cani beniya.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Majoya ohuaya aquiana quea biquie jeyo canaje quea jjono aojo. Jeaoquea canaje ena huasijje. Ipiaꞌajja canaje ache doe ebajji. Jjono quea aojo ba canaje ena quea doe nee nee, 36 metro doeme. Majoya quijje pishana ipiaꞌajja ca oꞌoyanaje. Ba canaje ena quea doe pishana, 26 metro doemeya.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Jamajjeya quea ajjajja nee nee poanaje jama baꞌa: —Beniya bishe dojo caje, cuiayiyejea capoquije bajjoo ani yasijje. Bishe jjacuiapojojeaquiñaquije nei nei, de, bajjoojo pojjaꞌa, de —taaame poanaje.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Bishe chacojji poani aje oe jjashahuaba taiquinaje ebesapoquijji etaja huasijje, enequisohuaquijji nisho epoquiquehuajji. Mecashono bishe sisi ecapashineijje jeaoqueajea canaje ena huasijje. Siajje poanaje jama baꞌa: —Ecuana poquije bishe hui jeyohua. Eꞌe, bishe hui ejjashehuaquijji ena huasijje jeaoqueajeaa poquije ecuana —jama siajje pomeya poanaje.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Pabohua ca ca sohuinano cuana, sohuinano huoojeajji Joño peaꞌai huohui canaje jama baꞌa: —Chojja. Bishe chacojji cuana bishe aijo mi nequiajo Eyacuiñajjiya eseya ejaahuanajji pojjeama —acanaje.
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Jamajjeya Paboja sohui shajjaꞌajja canaje sohuinano cuaa. Jjono cuana bishe sisi ejeyojjiꞌya jajasejjajea canaje. Jajasejjajea cajje bishe sisi jamatii dojojea canaje seꞌejjamaꞌ.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Beshahua nei jjapojjaquianijo, Pabohua ojjaña ecuana bobi ijjia mee canaje. Huohui canaje jama baꞌa: —Miquianaya quea huiso nee nee cahuime, 14 cahuime ijjiaꞌijjia jjima nequi, cahui jjima nei nequi beni yajjajo, enashajo yajjajo, ehuiꞌijeꞌyo poso jjejojo.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Jamajjeya ¡ijjiaꞌijjia socue! ¡Bobi ijjiacue! Oꞌo mi oe shocuishocuije soꞌo eꞌijjiaꞌijjia jjejojo, manoꞌama poaje eshocuishocui besapoquijji. Huiꞌiꞌyo ajja se poaje bishe huiꞌiꞌyajo. Ojjaña eseya jamatii quea pame poaje —Pabohua acanaje.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Jamaya huohui majje Pabohua pahui iñanequia majje bihuia canaje Eyacuiñajji ojjañaja ecuanaja ebajji. Pahui mijisisi majje ijjia canequinaje.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Pabo ba majje ecuana quea bihui nee poanaje. Jamajjeya bobi ijjia peaꞌainaje ecuaaya.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Eꞌe, eseya jiquio bishejo ani dejja mahuiso baꞌa: quea huiso nee nee, 276 huisome se poanaje.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Jamajjeya aje oe ojjaña cuana jejje canaje. Jejje majje quea huiso anoso ai, pahui pohui peaꞌai jeaoqueajea canaje ena huasijje bishe quea peja epojji, ebaꞌecuayaꞌyojji peaꞌai.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Jjapojjaquiajo mecajjeahua nei bishe chacojji cuaa meshi quea chipi nee ani ba canaje. Onaja ma meshi ba jjima, ache meshi shai. Hueshaꞌama meshijaji enashajomaꞌ pishana, quea coe pishana ba canaje. Jamajjeya echacojji cuana poqui sa poanaje bae sahua huasijje, ena coe yasijje bishe baꞌehuanañaquiya nisho. Jomajo enashajo quea quemo pishana yani.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Majoya ejjashehuaquijji cuana jajasejjajea canaje, dojojea canaje, ejehuibeje bishe quii caꞌajji ejeyo baꞌe jjono jajasejja acanaje bishe epii nei edojo cajji. Majoya daqui quea quemo quecuaquini majje nequiasohua canaje, beniya bishe huijje dojobesa canaje meshijaji yasijje.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Eꞌe, beniya bishe ai hui dojobesa canaje. Meshijaji biajje huanasohuajea capoquinaje. Bishe jaañaquinaje. Bishe chacojji cuaa bishe meshijajijo hui jaañaquiajo quecuayiyejeaꞌajja caꞌyo nequinaje. Enashajo quea quemohua, quea cuejipashi neeya bishe quiijje nane amajje bishe cuiapojojea canaje.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Sohuinano cuana jama poanaje baꞌa: —Bishe huiꞌiꞌyajo, dejja cuana ejeyo nequi meshi yasijje shocuishocui majje poquiquehua chanaꞌ. Jamajjeya eseyaya ojjaña joya eme ejeyo ani quecuajea jeyojeyojeꞌyo —poanaje sohuinano.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Jamatii sohuinano huoojeajjiya Joñohua Pabo nahue sa acanijo huohui canaje jama baꞌa: —Dejja cuana eme jeyo ani ¡aꞌa quecuaꞌyojji! ¡Pichojeaꞌyocue oe! ¡Joya shocuishocuiani tohuaa meecue ena huasijje! ¡Meshi yasijje cashocuishocui besapoquiahua!
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 ¡Pea cuana joya shocuishocui ajja ca ca huepee biajje, bishe ecuiapojojea biajje cuanaya cabesapoquiahua meshi yasijje! —acanaje Joñohua.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.