Atos 25
Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs VC
1 Jamajjeya Shomano emeshi cuiñasahuajji eyacua Pesito Sesanea cuiñajjijo nequinaje. Pea beca peejjima cahuime po majje oya poquinaje Jenosanena huasijje.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Jomajo Eyacuiñajji nijje mimiani etii cuaa, Jodio etii cuaa peaꞌai Pabo niñeba canaje emeshi cuiñasahuajji Pesitoja eshajjaꞌajjajji.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Pesito nijje mimi huichaꞌa huichaꞌanaje jama baꞌa: —Emeshi mese Pesito, ¡che oe Pabo huoojeacue Jenosanena huasijje ecuana nijje mimiya! —nisho acanaje Jodio cuaa. Oya cuana aje oe jjashahuaba taiquinaje Pabo cuiajeaꞌyojji ejiojjijje poquianijo.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Pesitohua Jodio cuana sajaꞌa canaje jama baꞌa: —Chojja. Pabo jiquiacua epoejji pojjeama. Eyaya oya cuiñaña Sesaneajo mei equi ejjajeanobiaquijjijo. Quijje pishana eya poquije oꞌoya Sesanea huasijje.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 ¡Pabojo mimi sa poanijo miquianajaya etii cuana huoojeacue enijje Sesanea huasijje! Jocuama ohuaya Paboja mimishi cahuohui cahua. Eꞌe pojjaꞌa oya mimishiꞌama, cabaꞌajja —poanaje Pesito.
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Majoya Pesito nequinaje Jodio cuana nijje Jenosanenajo me oejje pea beca peejjima, 8 cahuime. Majoya oya poqui oꞌoyanaje Sesanea huasijje. Oe cahuime po majje oya anioquenaje pea equijo, etii ojee chacochacoani equijo. Majoya ohuaya pea dejja huoojea canaje Pabo jjequiya.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Pabo poeꞌyajo Jodio etii cuana ma Jenosanenajo baꞌe cuana o que jjanequichipiquinaje; oya panajajinaje. Pabojo quea huiso siajje poanaje, de.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Majoya Pabohua huohui canaje jama baꞌa: —Eya quea mimishi pojjeama poani. Jodio etiiquiana cuanaja esohui etehueꞌyo pajeaꞌyo jjima ecuea. Eyacuiñajjija equi quea jehue jayojja po mee jjima. Shomano emeshi mese ecuea niñeba jjima peaꞌai —poanaje.
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Majoya Pesitohua Jodio cuana quea bihui nee po mee sa acanijo huohuiꞌajja canaje jama baꞌa: —Pabo, ¿aꞌa miya Jenosanena huasijje poqui sa poani? Jomajo Jodio etii cuanaja esohui mijo eyaya shajjaꞌajjaje, miquea esohui shajjaꞌajjaje peaꞌai. Ojjaña shajjaꞌajja majje eyaya mijo jjashahuabaqui majje huohuije ecuea ejjashahuabaquijjijo —poanaje Pesito.
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 —Chojja —sajaꞌame acanaje Pabohua—, eya jiquiojo tii yani, Shomano etiija equijo. ¡Jiquio Shomano etiiya, miyaya peaꞌai onaja esohui ejo shajjaꞌajja majje huohuicue miquea ejjashahuabaquijjijo! Eya Shomano dejja. Jamajjeya Jodio cuanaja eya ecuiajeaꞌyojji pojjeama. Ecuea Jodio cuana quea mimishi ajjima, de. Jamaya miquea eba.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Ecuea emeshi meseja etehueꞌyo jama ajjima jojjemo, mimishi ya peaꞌai jojjemo eya mano meeꞌyomeya. Ecuea mimishi ajjima jojoya ca ca miyaya e equia meejji pojjeama mimishi cuanaja ecuiajeaꞌyojji. Jamaya emeshi mese etiija esohui poani. Eya ca ca iña Shomano emeshi mese etii nijje mimi sa poani, Sesa nijje. Ecue sohui shajjaꞌajja majje ohuaya cahuohui cahua ojaya ejjashahuabaquijji ejo —Pabohua acanaje.
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Majoya Pesito o chacosahuajji nijje ojee mimi majje Pabo huohui canaje jama baꞌa: —Eꞌe, eyaya miquea esohui jayojja jama aje: Miya huoojeaje Shomano emeshi mese etii yasijje, Sesa que. Miya shajjaꞌajja majje ohuaya huohui caje ojaya ejjashahuabaquijji mijo —jamaya po majje Pesitohua ojjaña huoojeacuaya caꞌyonaje.
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Quijje pishana Jodioja emeshi mese etii Enodeja osecua Anipa bajjani oja jjoꞌyase Menise nijje poeyanaje Sesanea huasijje Pesito baa, emeshi cuiñasahuajji eyacua baa. Pesito nijje quea bihui nee mimimiminaje jama baꞌa: —Eꞌe Pesito, miya emeshi cuiñasahuajji eyacua Sesaneajo. Jamaya quea pame nee. ¡Quea bihui nee pocue! —ohuaya Pesito acanaje.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Majoya Anipa Pesito nijje nequinaje oe pojji cahuime. Pesitohua Anipa huohui canaje Pabojo jama baꞌa: —Emeshi mese Anipa, yahuajo e poe jjimahuajo pea emeshi cuiñasahuajjiya Peniya Jodio dejja Pabo bajjani jiña canaje ejjajeanobiaquijjijo jaa, jiquio ejjajeanobiaquijjijo jaa.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Eya Jenosanena huasijje poquiyajo, Jodio Eyacuiñajji nijje mimiani etii cuaa, Jodio etii cuaa peaꞌai Pabo niñeba neinei canaje. Jama amajamaja canaje baꞌa: “¡Pabo quea mimishi nee nee po tiitiiani! ¡Oya oe cuiajeaꞌyocue!” acanaje cuaa.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Eyaya Jodio cuana jama anaje baꞌa: “Ecuana ca ca pea, Shomano dejja cuana. Miquianajaya ehuohui ca ca oe shajjaꞌajja majje eyaya oya equiajji pojjeama miquea ecuiaꞌyojji. Chojja. Pabohua miquiana cojja nei nequi majje cahuohui cahua peaꞌai. Eꞌe, Shomano emeshi meseja etehueꞌyo jama baꞌa: “Dejjaa peaja ehuohui ojo shajjaꞌajja majje ohuaya cahuohui peaꞌai cahua, ona cojja nei nequiya”. Eꞌe pojjaꞌa miquianaya Pabojo siajje poani” jamaya eya poanaje.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Jamajjeya Jodio etii cuana jiquiacua poe majje, oe cahuime po majje eya anioquenaje etii cuana nijje. Majoya eyaya Pabo iyaa meenaje huohui pohua.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Majoya Pabo poeyajo Jodio etii cuana nequinaje huohui epojji. Jamatii oya cuanaja Pabo quea mimishi nei poanaje huohui jjima. Ecuea ejjashahuabaquijji jama huohui jjima, Jodio etii cuanaja.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Jodio etiiquianaja etehueꞌyojo ca ca janobajjima nei Pabo mimicuiajeanobiajea canaje. Jesosajo, ma yahuajo manoꞌya poajo peaꞌai mimicuiajeanobiajea canaje. Pabohua pa huohui canaje Jesosa shequi oꞌoya poa.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Ma esohui Jesosajo ecuea ba jjima. Jiquiojo ba meemee ajja. Jamajjeya eyaya Pabo huohuiꞌajjanaje jama baꞌa: “Pabo, ¿aꞌa miya Jenosanena huasijje poqui sa poani? Jomajo eyaya huohuije ecuea ejjashahuabaquijji mijo, Jodio etii cuana shajjaꞌajja majje” eyaya aꞌajjanaje.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Jamatii Pabo Jenosanena huasijje poqui sa po ajja. Ohuaya eya huohui canaje jama baꞌa: “Eya ca iña emeshi mese etii nijje mimi sa poani, Sesa nijje. Ohuaya ecuea esohui shajjaꞌajja majje cahuohui cahua ojaya ejjashahuabaquijji ejo” jamaya eya acanaje. Jamajjeya eya jama poanaje baꞌa: “Eꞌe, quijje eyaya miya huoojeaje emeshi mese etii que, Sesa huasijje” eyaya oya anaje —jamaya Pesitohua Jodio emeshi mese Anipa acanaje.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Majoya Anipaa jama acanaje baꞌa: —Eꞌe Pesito, eya Pabo shajjaꞌajja sa poani.
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Jamajjeya mecajjeahua Anipa oja jjoꞌyase Menise nijje poeyanaje daqui quea nahue nee nee, emeshi meseja daqui huosho majje. Ojjaña cuaa oya cuana bihuia canaje, quea shajjaquijjo sajeame acanaje. Equi quea quemo huasijje, ma etii cuana chacochacoani yasijje dobiquinaje Pabo shajjaꞌajjaa. Sohuinano huoojeajji, etii cuana, Sesanea cuiñajji mese nijje ma equi yasijje dobiquinaje peaꞌai. Ojjaña anioque majje Pesitohua pea dejja huoojea canaje Pabo iyaa.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Pabo poeꞌyajo Pesito jama poanaje baꞌa: —Emeshi mese Anipa, ojjaña etii jiquiojo nequi peaꞌai, ¡shajjaꞌajjacue mo! Ojjaña Jodio cuaa jiquio cuiñajjijo baꞌeya, Jenosanenajo baꞌeya peaꞌai jiquio dejja Pabo niñeba cani. Oya cuana taaa majamajani jama baꞌa: “¡Pabo cuiajeaꞌyocue! Oya quea mimishi nee nee po tiitiiani”.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Jamatii Pabo shajjaꞌajja majje eyaya banaje oya mimishiꞌama. Jamajjeya eyaya pea cuana oya cuia mee jjima anaje. ¿Yajjajo jja ecuiaꞌyojji? Oya mimishiꞌama. Majoya Pabohua eya jama acanaje baꞌa: “Eya Shomano emeshi mese etii nijje, Sesa nijje mimi sa poani. Ecuea esohui shajjaꞌajja majje ohuaya cahuohui cahua ojaya ejjashahubaquijji ejo” jamaya Pabohua eya acanaje.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Jamatii oya mimishi po jjimajo, ¿yajja tehueme shai eyaya Shomano emeshi meseja ebajji aje? Jamajjeya eyaya oya ye meenaje miquiana que. ¡Oya shajjaꞌajja majje eya huohuicue miquea ejjashahuabaquijji ojo! Emeshi mese Anipa, Jodio cuanaja ehuohuiꞌyo miquea eba nei nei. Jamajjeya miquea ehuohui Pabojo eyaya tehueje Shomano emeshi mese etii yasijje, ojaya ebajji.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Eya ca iña jjashahuabaquiani jama baꞌa: Ecuea Pabo ehuoojeajji pojjeama ojaya mimishi cuana tehueꞌyo jjimajo. Chojja, jama po ajja ca iña —poanaje Pesito.
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.