Atos 22
Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs NVT
1 Pabohua jama acanaje baꞌa: —Ecuea epeejji cuana, etii cuana peaꞌai, ¡shajjaꞌajjacue mo! Eyaya miquianaya huohuije —acanaje.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Pabo onajaya esohuijo, Emeoja esohuijo mimiani shajjaꞌajja majje ojjaña Jodio cuaa jecaje canaje. Jamajjeya Pabo miminaje jama baꞌa:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 —Eya Jodio miquiana jayojjaya. Tanasojo eya cuayanaje, Sinisia meshijo. Majoya Jenosanena huasijje poeyanaje esohui huohuijji Jamanie bajjanija esohui baa. Ohuaya eya sohuihuohui canaje. Jiquiojo eya tiinaje. Jamanieya Eyacuiñajjija esohui esejaya etiiquianaja eya sohuihuohui canaje. Eya Eyacuiñajjija epeejji poanaje. Joya ecua miquianaaya jjeya bihuiaña jayojja jama eyaya Eyacuiñajji bihuianaje.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Eꞌe, yahuajo eyaya Jesosaja epeejji cuana iñanaje Jesosaja esohui ehuohui ca poani jjejojo. Ejjajeanobiaquijji yasijje jeanobiajeanaje dejja cuana, epona cuana peaꞌai. Oya cuana mano meeꞌyo sa anaje eyaya.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Jodio etii cuanaja, joya Eyacuiñajji nijje miminequianija eba ecuea esohui eꞌe nei. Eꞌe, ohuaya eya esohui etehueꞌyo quia canaje Jodio dejja Damasicojo baꞌe yasijje equiajji jama baꞌa: “¡Pabo Jesosaja epeejji cuana iña meesahuacue! ¡Jeyo meesahuacue cadenaa Jenosanena huasijje edojojji, ejeanobiajeajji Jesosaja esohui huohuijjijojo!” jamaya Jodio etiiya tehue canaje —Pabo poanaje.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 —Majoya Damasico chipi nei nequiñaqui majje eshequi biacojjajja nequijo eyajo ejijijji quea jaꞌa neeya eya jeajaꞌa canaje.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Eya quea ajjajja jjejojo oquequinaje meshi yasijje. Majoya eyaya shajjaꞌajjanaje eyajo enijje mimije jama baꞌa: “Sanoni, Sanoni, ¿apiojji acuae miyaya eya napaña soꞌo?” eyajo aniya eya acanaje.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 “¿Ae bajjani miya?” eyaya anaje. “Eya Jesosa, ma Nasanenajo baꞌenaje. Miyaya aje oe eya napaña” acanaje Jesosaa eyajo aniya.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 —Dejja cuaa enijje poquianiya ejeajijijji quea jaꞌa nee ba canaje. Onajaya ca ca Jesosaja esohui enijje shajjaꞌajja jjima, ojaya quea quehua.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Majoya eyaya huohuiꞌajjanaje: “Emeshi Mese nei, ¿ae sa poani miya?” Ohuaya eya sajaꞌa canaje jama baꞌa: “¡Nequisohuacue! ¡Damasico huasijje poquicue! Jomajo peaa miya huohui caje miquea echacojji ma miyaya ejo quijje aje. ¡Ma esohui jayojja jama acue ejo!” eya acanaje.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 —Majoya eya nequisohuaꞌyonaje; cojjamaꞌ. Jesosaa jeajaꞌa cajje cojja quijjoꞌyonaje. Jamajjeya ecuea epeejji cuaa eya mepejjejea canaje Damasico huasijje.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 —Jomajo oe dejja Anania baꞌenaje. Ohuaya Moisesija etehueꞌyo jayojja jama atiitii canaje. Oya ojjaña Jodio cuanaja quea boti nee poanaje, Damasicojo baꞌeja.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ohuaya e jaa huasijje poe majje eya huohui canaje jama baꞌa: “Ecuea epeejji Sanoni, ¡quea cojja jaꞌa po oꞌoyacue!” Ohua huohui cajje jjeyahua nei eya quea cojja jaꞌa po oꞌoyanaje. Anania banaje eyaya.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Majoya ohuaya eya jama acanaje baꞌa: “Eꞌe, Eyacuiñajji esejaya etiiquianaa bihuia ca poa. Ohuaya miya babaca ca poa oja huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji quea pame nee nee baa. Jjeyahua nei miyaya oya, Jesosa shajjaꞌajjanaje; minijje miminaje. Eyacuiñajjiya miya ba mee caje ojaya ejjashahuabaquiꞌyojji peaꞌai.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ma miya jjeya banaje, ma miya shajjaꞌajjanaje peaꞌai miya huohui meesahua caje Eyacuiñajjiya ojjaña cuana ojjaña meshijo baꞌe yasijje.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Jamajjeya ¡aꞌa ishoa majajji! ¡Jjeya nei Eyacuiñajji nijje mimicue miquea mimishijo! ¡Jesosa nijje jjapeequiꞌyocue! Ohuaya miquea mimishi cuana cuijea cajeꞌyo. Majoya eyaya miya besa meeje Eyacuiñajjijo” eya acanaje Ananiaa.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 —Majoya eya poe oꞌoyanaje Jenosanena huasijje. Poe majje eya poquinaje Eyacuiñajjija equi quea quemo huasijje onijje mimiya. Eyacuiñajji nijje mimianijo, Jesosaa eya jjacahuibaqui mee canaje.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Ohuaya eya jama huohuime acanaje baꞌa: “¡Jenosanena esecue yasijje poquicue jjeyahua nei! Jiquiojo baꞌe cuaa miquea esohui ejo shajjaꞌajja jjima acaje” eya acanaje.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 “Jesosa” eyaya oya sajaꞌanaje, “miquea eba yahuajo eyaya Jodio cuanaja equi ejjachichaquijji yasijje dobiqui majje, miquea epeejji iña majje jeyonaje baa jjonohua. Cuiasejjajeanaje.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Yahuajo pea cuaa miquea esohui huohuijji Estema sapa jajahuejjajea canajejo, eyaya chipi nei nequiya banequinaje. Eꞌe, oya cuana Estema nijje quea mase poanijo eya quea bihui nee poanaje peaꞌai. Dejja cuaa oya sapa jajahuejjajea canijo, eyaya onajaya daqui ao jaahuananaje, Estema sapa jajahuejjajeajji epo cuanaja daqui” jama sajaꞌameya eyaya Jesosa anaje.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Majoya Jesosaa eya huoojea canaje jama baꞌa: “¡Poquicue, Pabo! Eyaya miya huoojeaje quea huesha nee Jodio pojjeama cuana huasijje esohui huohuiya ejo” eya acanaje Jesosaa —Pabo poanaje.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Jodio cuaa Paboja esohui shajjaꞌajja canaje. Ojaya esohui Jodio pojjeamajo oya cuana shajjaꞌajja sa po ajja. Quea quene nee poanaje. Janobajjima nei taaa oꞌoyanaje jama baꞌa: —¡Oya dojoꞌyocue! ¡Oya quecuajeacue oe! ¡Oya quea taijo quecuajeacue! —taaame poanaje Jodio cuana.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Jodio cuaa quea queneya jjejojo daqui jeasohuajea canaje eyahuasijje. Meshi pohui jeasohuajea canaje peaꞌai. Taaa neineinaje.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Jamajjeya sohuinano huoojeajjiya sohuinano cuana huoojea canaje jama baꞌa: —¡Pabo eyiye dojjo huasijje dojocue! ¡Oya janobajjima nei cuiacue! ¡Achajja oya baꞌe baꞌajja socue! ¡Yajjajo Jodio cuaa oya niñeba cani baꞌajja socue! ¿Ajeo quea quene nee nee taaani? ¡Baꞌajja socue! —acanaje sohuinano huoojeajjiya.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Jamajjeya sohuinano cuaa Pabo jeyo canaje ecuiasejjajeajji. Jeyo cajo Pabohua sohuinano huoojeajji quea chipi nee nequi jama acanaje baꞌa: —Eya miquea ba jjima. Eya Shomano dejja peaꞌai. Jamajjeya emeshi meseya miquianaya eya cuia mee ajja quea mimishi po jjimajojo, achajja eya baꞌe ba jjimajojo. Jamaya emeshi meseja esohui —Pabohua acanaje.
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Ma shajjaꞌajja majje ma sohuinano huoojeajji quea mete poanaje. Poquicuajinaje sohuinano huoojeajji etii huohuiya. Jama huohuiñaquime acanaje baꞌa: —¡Bacue! ¿Apiojji acuae miyaya jiquio dejja Pabo napa meeaña soꞌo? Oya ca jja ca oma Shomano dejja, de —acanaje.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Jamajjeya sohuinano huoojeajji etiiya ma shajjaꞌajja majje metenaje, Pabo que poquicuajinaje. Oya huohuiꞌajja canaje jama baꞌa: —¿Aꞌa miya Shomano dejja eꞌe jojo nei? ¡Huohuicue mo oe!
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Majoya sohuinano huoojeajji etiiya jama acanaje baꞌa: —Eꞌe pojjaꞌa, de. ¡Bacue! Eyaya quea huiso bejjo quia majje Shomano dejja poꞌyonaje. Sosequianaje quea huiso nee nee, de —acanaje ohuaya; oja chii Shomano dejja pojjeamajojo oya pea.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Eꞌe de, sohuinano cuaa beshahua nei Pabo cuiasejja canaje. Ma shajjaꞌajja majje ca ca ohuaya Pabo pichojea caꞌyonaje. Oya Pabo Shomano dejja ba majje sohuinano huoojeajji quea mete nee poanaje ecuiajji. Jamajjeya ojaya esohuijo pea cuaa Pabo jeyo canaje baa jjonohua. Jamaya Shomano dejja ameemee ajja achajja oya baꞌe ba jjimahuajo.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Majoya mecajjeahua sohuinano huoojeajji ba sa poanaje jama baꞌa: —¿Ajeo shai Pabo nijje Jodio cuana quea quene nee nee poanaje?
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.