Atos 22
Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs NTLH
1 Pabohua jama acanaje baꞌa: —Ecuea epeejji cuana, etii cuana peaꞌai, ¡shajjaꞌajjacue mo! Eyaya miquianaya huohuije —acanaje.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Pabo onajaya esohuijo, Emeoja esohuijo mimiani shajjaꞌajja majje ojjaña Jodio cuaa jecaje canaje. Jamajjeya Pabo miminaje jama baꞌa:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 —Eya Jodio miquiana jayojjaya. Tanasojo eya cuayanaje, Sinisia meshijo. Majoya Jenosanena huasijje poeyanaje esohui huohuijji Jamanie bajjanija esohui baa. Ohuaya eya sohuihuohui canaje. Jiquiojo eya tiinaje. Jamanieya Eyacuiñajjija esohui esejaya etiiquianaja eya sohuihuohui canaje. Eya Eyacuiñajjija epeejji poanaje. Joya ecua miquianaaya jjeya bihuiaña jayojja jama eyaya Eyacuiñajji bihuianaje.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Eꞌe, yahuajo eyaya Jesosaja epeejji cuana iñanaje Jesosaja esohui ehuohui ca poani jjejojo. Ejjajeanobiaquijji yasijje jeanobiajeanaje dejja cuana, epona cuana peaꞌai. Oya cuana mano meeꞌyo sa anaje eyaya.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Jodio etii cuanaja, joya Eyacuiñajji nijje miminequianija eba ecuea esohui eꞌe nei. Eꞌe, ohuaya eya esohui etehueꞌyo quia canaje Jodio dejja Damasicojo baꞌe yasijje equiajji jama baꞌa: “¡Pabo Jesosaja epeejji cuana iña meesahuacue! ¡Jeyo meesahuacue cadenaa Jenosanena huasijje edojojji, ejeanobiajeajji Jesosaja esohui huohuijjijojo!” jamaya Jodio etiiya tehue canaje —Pabo poanaje.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 —Majoya Damasico chipi nei nequiñaqui majje eshequi biacojjajja nequijo eyajo ejijijji quea jaꞌa neeya eya jeajaꞌa canaje.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Eya quea ajjajja jjejojo oquequinaje meshi yasijje. Majoya eyaya shajjaꞌajjanaje eyajo enijje mimije jama baꞌa: “Sanoni, Sanoni, ¿apiojji acuae miyaya eya napaña soꞌo?” eyajo aniya eya acanaje.
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “¿Ae bajjani miya?” eyaya anaje. “Eya Jesosa, ma Nasanenajo baꞌenaje. Miyaya aje oe eya napaña” acanaje Jesosaa eyajo aniya.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 —Dejja cuaa enijje poquianiya ejeajijijji quea jaꞌa nee ba canaje. Onajaya ca ca Jesosaja esohui enijje shajjaꞌajja jjima, ojaya quea quehua.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Majoya eyaya huohuiꞌajjanaje: “Emeshi Mese nei, ¿ae sa poani miya?” Ohuaya eya sajaꞌa canaje jama baꞌa: “¡Nequisohuacue! ¡Damasico huasijje poquicue! Jomajo peaa miya huohui caje miquea echacojji ma miyaya ejo quijje aje. ¡Ma esohui jayojja jama acue ejo!” eya acanaje.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 —Majoya eya nequisohuaꞌyonaje; cojjamaꞌ. Jesosaa jeajaꞌa cajje cojja quijjoꞌyonaje. Jamajjeya ecuea epeejji cuaa eya mepejjejea canaje Damasico huasijje.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 —Jomajo oe dejja Anania baꞌenaje. Ohuaya Moisesija etehueꞌyo jayojja jama atiitii canaje. Oya ojjaña Jodio cuanaja quea boti nee poanaje, Damasicojo baꞌeja.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ohuaya e jaa huasijje poe majje eya huohui canaje jama baꞌa: “Ecuea epeejji Sanoni, ¡quea cojja jaꞌa po oꞌoyacue!” Ohua huohui cajje jjeyahua nei eya quea cojja jaꞌa po oꞌoyanaje. Anania banaje eyaya.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Majoya ohuaya eya jama acanaje baꞌa: “Eꞌe, Eyacuiñajji esejaya etiiquianaa bihuia ca poa. Ohuaya miya babaca ca poa oja huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji quea pame nee nee baa. Jjeyahua nei miyaya oya, Jesosa shajjaꞌajjanaje; minijje miminaje. Eyacuiñajjiya miya ba mee caje ojaya ejjashahuabaquiꞌyojji peaꞌai.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Ma miya jjeya banaje, ma miya shajjaꞌajjanaje peaꞌai miya huohui meesahua caje Eyacuiñajjiya ojjaña cuana ojjaña meshijo baꞌe yasijje.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Jamajjeya ¡aꞌa ishoa majajji! ¡Jjeya nei Eyacuiñajji nijje mimicue miquea mimishijo! ¡Jesosa nijje jjapeequiꞌyocue! Ohuaya miquea mimishi cuana cuijea cajeꞌyo. Majoya eyaya miya besa meeje Eyacuiñajjijo” eya acanaje Ananiaa.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 —Majoya eya poe oꞌoyanaje Jenosanena huasijje. Poe majje eya poquinaje Eyacuiñajjija equi quea quemo huasijje onijje mimiya. Eyacuiñajji nijje mimianijo, Jesosaa eya jjacahuibaqui mee canaje.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Ohuaya eya jama huohuime acanaje baꞌa: “¡Jenosanena esecue yasijje poquicue jjeyahua nei! Jiquiojo baꞌe cuaa miquea esohui ejo shajjaꞌajja jjima acaje” eya acanaje.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 “Jesosa” eyaya oya sajaꞌanaje, “miquea eba yahuajo eyaya Jodio cuanaja equi ejjachichaquijji yasijje dobiqui majje, miquea epeejji iña majje jeyonaje baa jjonohua. Cuiasejjajeanaje.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Yahuajo pea cuaa miquea esohui huohuijji Estema sapa jajahuejjajea canajejo, eyaya chipi nei nequiya banequinaje. Eꞌe, oya cuana Estema nijje quea mase poanijo eya quea bihui nee poanaje peaꞌai. Dejja cuaa oya sapa jajahuejjajea canijo, eyaya onajaya daqui ao jaahuananaje, Estema sapa jajahuejjajeajji epo cuanaja daqui” jama sajaꞌameya eyaya Jesosa anaje.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Majoya Jesosaa eya huoojea canaje jama baꞌa: “¡Poquicue, Pabo! Eyaya miya huoojeaje quea huesha nee Jodio pojjeama cuana huasijje esohui huohuiya ejo” eya acanaje Jesosaa —Pabo poanaje.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Jodio cuaa Paboja esohui shajjaꞌajja canaje. Ojaya esohui Jodio pojjeamajo oya cuana shajjaꞌajja sa po ajja. Quea quene nee poanaje. Janobajjima nei taaa oꞌoyanaje jama baꞌa: —¡Oya dojoꞌyocue! ¡Oya quecuajeacue oe! ¡Oya quea taijo quecuajeacue! —taaame poanaje Jodio cuana.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Jodio cuaa quea queneya jjejojo daqui jeasohuajea canaje eyahuasijje. Meshi pohui jeasohuajea canaje peaꞌai. Taaa neineinaje.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Jamajjeya sohuinano huoojeajjiya sohuinano cuana huoojea canaje jama baꞌa: —¡Pabo eyiye dojjo huasijje dojocue! ¡Oya janobajjima nei cuiacue! ¡Achajja oya baꞌe baꞌajja socue! ¡Yajjajo Jodio cuaa oya niñeba cani baꞌajja socue! ¿Ajeo quea quene nee nee taaani? ¡Baꞌajja socue! —acanaje sohuinano huoojeajjiya.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Jamajjeya sohuinano cuaa Pabo jeyo canaje ecuiasejjajeajji. Jeyo cajo Pabohua sohuinano huoojeajji quea chipi nee nequi jama acanaje baꞌa: —Eya miquea ba jjima. Eya Shomano dejja peaꞌai. Jamajjeya emeshi meseya miquianaya eya cuia mee ajja quea mimishi po jjimajojo, achajja eya baꞌe ba jjimajojo. Jamaya emeshi meseja esohui —Pabohua acanaje.
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Ma shajjaꞌajja majje ma sohuinano huoojeajji quea mete poanaje. Poquicuajinaje sohuinano huoojeajji etii huohuiya. Jama huohuiñaquime acanaje baꞌa: —¡Bacue! ¿Apiojji acuae miyaya jiquio dejja Pabo napa meeaña soꞌo? Oya ca jja ca oma Shomano dejja, de —acanaje.
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Jamajjeya sohuinano huoojeajji etiiya ma shajjaꞌajja majje metenaje, Pabo que poquicuajinaje. Oya huohuiꞌajja canaje jama baꞌa: —¿Aꞌa miya Shomano dejja eꞌe jojo nei? ¡Huohuicue mo oe!
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Majoya sohuinano huoojeajji etiiya jama acanaje baꞌa: —Eꞌe pojjaꞌa, de. ¡Bacue! Eyaya quea huiso bejjo quia majje Shomano dejja poꞌyonaje. Sosequianaje quea huiso nee nee, de —acanaje ohuaya; oja chii Shomano dejja pojjeamajojo oya pea.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Eꞌe de, sohuinano cuaa beshahua nei Pabo cuiasejja canaje. Ma shajjaꞌajja majje ca ca ohuaya Pabo pichojea caꞌyonaje. Oya Pabo Shomano dejja ba majje sohuinano huoojeajji quea mete nee poanaje ecuiajji. Jamajjeya ojaya esohuijo pea cuaa Pabo jeyo canaje baa jjonohua. Jamaya Shomano dejja ameemee ajja achajja oya baꞌe ba jjimahuajo.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Majoya mecajjeahua sohuinano huoojeajji ba sa poanaje jama baꞌa: —¿Ajeo shai Pabo nijje Jodio cuana quea quene nee nee poanaje?
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.