Atos 10
Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs NTLH
1 Eꞌe Teopino, eyaya, Nocaa jiquio pea esohui tehueaña miquea ebajji. Esohui eꞌe nei Jesosaja epeejji cuanajo tehueaña jama baꞌa: Oe dejja Conenio bajjani Sesanea cuiñajjijo baꞌenaje. Oya Jodio pojjeama, Shomano dejja, quea huiso nee sohuinano huoojeajji poani, ma bajjani baꞌa: Itaniano sohuinano cuana.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Jamatii Conenio quea pame nee. Ojaya huapa pojjeama cuana nijje Eyacuiñajjija esohui jayojja jama baꞌe sa poani. Eꞌe, ohuaya aemaꞌ cuana baꞌe meesahua canaje; quea huiso aquiana quia canaje sosemaꞌ. Eyacuiñajji nijje mimi majamajanaje peaꞌai.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Oe pojjajo eshequi jjanequijeapaaquiajo Eyacuiñajjiya Conenio jjacahuibaqui mee canaje jama baꞌa: Cahuiba canaje Eyacuiñajjija esohuidojojji o que poe majje onijje miminaje jama baꞌa: —¡Conenio, shajjaꞌajjacue mo!
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Esohuidojojji ba majje Conenio quea ajjajja nee jama poanaje baꞌa: —¿Yajja? ¿Ae sa poani miya? ¡Huohuicue mo!
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Jamajjeya ¡jjeya nei beca dejja huoojeacue Jope yasijje! Jomajo oe dejja Simohui Peno bajjani enequi. ¡Peno jjequi meecue!
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Oya Peno Simonoja equijo baꞌyani, ijjiacajji jee chacojji poanija equijo. Ojaya equi bae ai sahuajo ani —acanaje Eyacuiñajjija esohuidojojjiya. Jamaya Conenio jjacahuibaquinaje.
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Majoya esohuidojojji poquiꞌyonaje. Conenio shequiꞌyonaje. Shequiꞌyo majje ojaya echacosahuajji beca iyaa canaje. Oe Sohuinano ojaya epeejji quea pame nee iyaa canaje, ma Eyacuiñajji nijje mimiani peaꞌai.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Eyacuiñajjija esohuidojojjija esohui onijje Coneniohua huohui canaje. Majoya oya cuana huoojea canaje Jope yasijje.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Jamajjeya Conenioja epeejji cuana Jope yasijje poquinaje. Pea pojjajo eshequi biacojjajja nequijo Jope ba cañaquinaje quea chipi nee.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Eshequi biacojjajja nequijo Peno quea shoe nee poanaje. Bobi ijjia sa poanaje. Onaa Penoja bobi cuacua canijo, Penohua ishoaꞌajja ca aninaje bobi. Majoya equi jamacoojo jaa cahuinaje. Eyacuiñajjiya oya jjacahuibaqui mee canaje jama baꞌa:
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 Esecue quea quemo jayojja ba canaje eyajo. Esecue ecaꞌapejo nequi. Aquiana equipajaajji quea quemo jayojja ba canaje, jjapashineijje jeaoquea canaje o que, jjono eyichijjo jayojjajo.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Ma equipajaajjijo ojjaña ijjiacajji cuana, peyo cuana, ojjaña cuichojji cuana peaꞌai ba canaje, eshe, de. Jamaya jjacahuibaqui mee canaje peaꞌai baꞌa:
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Eyajo Jesosa Peno nijje miminaje jama baꞌa: —Peno, ¡nequisohuacue! ¡Ijjiacajji cuana, peyo cuana, cuichojji cuana peaꞌai quecuacue eꞌijjiajji! —poanaje.
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Penohua ca ca jama acanaje baꞌa: —Emeshi Mese Jesosa, chojja. Eya ijjia sa poꞌyo ajja ma aquiana cuana. Peajja, de. Yahuajo ecuanaja etiiquiana cuanaja esohui jayojja jama poanijo ma aquiana cuana ecuea ijjia jjima. Eya coma ijjia sa poꞌyo ajja nei nei —poanaje Peno.
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Eyajo Jesosaa Peno huohui ca oꞌoyanaje jama baꞌa: —Eyacuiñajjiya ojjaña bobi quea pame po mee caꞌyonaje. Jamajjeya ¡aꞌa jama pojji baꞌa: “Jiquio bobi peajja, coma ijjia ajja ca iña” aꞌa pojji, Peno! —Jesosa poanaje.
15 A voz falou de novo com ele:
16 Jamaya Jesosaa Peno pea beca peejjima huohuiꞌyome acanaje, oya jayojja huohuiꞌajja oꞌoyame acanaje Peno ecahuijaa. Majoya equipajaajji jjequisohua caꞌyonaje eyahuasijje.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Jamajjeya shequiꞌyo majje Peno jjashahuabaqui aninaje jama baꞌa: —¿Ajeo shai iña Jesosaa jjacahuibaqui mee canaje? ¿Ae shai ohuaya eya ba mee sa acani?
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Ba majje esecue yasijje poeyanaje. Secuejo nequi taaanaje jama baꞌa: —¿Aꞌa Simohui Peno yani jiquiojo?
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 — ausente —
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 — ausente —
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Jamajjeya Peno jaaoquequinaje ma dejja cuana baa. Huohuiꞌajja cañaquinaje jama baꞌa: —Eꞌe. ¿Aꞌa miyaya eya saꞌajjaña? Quioya iña. ¿Apiojji acuaeya iña saꞌajjaña? ¿Ajeo acuae mi poeyanaje soꞌo?
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Onaaya Peno huohui canaje jama baꞌa: —Coneniohua, ma sohuinano cuana huoojeajji poaniya Sesaneajo baꞌeya ecuana huoojea canaje. Ohuaya quea pame nee acani, Eyacuiñajjija esohui jayojja jama acani. Oya ojjaña Jodio cuanaja quea boti nee. Eyacuiñajjija esohuidojojji onijje miminaje jama baꞌa: “¡Dejja cuana huoojeacue Jope yasijje Peno jjequiya! ¡Peno miquea equi yasijje jjequicue! ¡Penoja esohui shajjaꞌajja neineicue miquianaaya o poeyajo!” poanaje esohuidojojji —Conenioja epeejjiya Peno acanaje.
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Jamajjeya Penohua oya cuana iyaa canaje esecuejo nequi: —Eꞌe, ¡dobicue! ¡Jiquiacua cahuicue ecuana nijje! —poanaje. Jomajo oya cahui oe poanaje.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Sesaneajo ca ca Coneniohua oya cuana ishoaꞌajja ca aninaje. Ojjaña ojaya huapa pojjeama cuana, ojaya epeejji cuana peaꞌai iyaa canaje ojaya equi yasijje Peno ishoaꞌajjajji. Jamajjeya beca cahuime po majje Penohua Sesanea ba cañaquinaje.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Conenioja equi yasijje poeyajo, Conenio equijo ani cuayaquinaje o baa. Ecuiꞌoshajjajo nequi majje Peno bihuia canaje, ohuaya.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Penohua ca ca oya jama acanaje baꞌa: —¡Dee! ¡Nequisohuacue oe, miya! Eya aje dejja peaꞌaiya, mi jayojjaya. ¡Aꞌa jja oe eya bihuiajji! —Peno poanaje.
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Conenio nijje mimimimiqui tii Peno dobiquinaje equi yiyedojjo huasijje. Eyiye dojjojo quea huiso ejjachichaqui nequi ba cañaquinaje.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Majoya ojjaña ba majje Penohua huohui canaje jama baꞌa: —¡Bacue! Yahuajo Jodio cuaa huohui ca poa jama baꞌa: “Jodio cuana, ¡aꞌa dobiquijji Jodio pojjeamaja equi yasijje! ¡Aꞌa ona nijje ijjiaꞌijjiajji!” Jamaya yahuajo nei Jodio cuana poa. Maya miquianajaya eba. Jamatii Eyacuiñajjiya eya ba mee canaje jama baꞌa: “¡Aꞌa Jodio pojjeama quea tai poso ajji!” jamaya eya acanaje Eyacuiñajjiya —Peno poanaje.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 —Jamajjeya miquianaaya eya iyaanajejo eya quea bihui nee poeyanaje miquiana baa. Eꞌe. Jamajjeya ¿ae sa poani miya? ¿Apiojji acuae iña iyaanaje soꞌo? —Peno poanaje.
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Coneniohua Peno jama acanaje baꞌa: —Peno, yahuajo Eyacuiñajjija esohuidojojji enijje miminaje. Eꞌe, ebeca pee peaꞌai cahuime yahuajo eshequi oya jayojja nequijo eya Eyacuiñajji nijje mimi nequinaje tii tii equijo. Eshequi jjanequijeapaaquianijo oe dejja jjanequipanaquinaje. Oja daqui quea jeajahua nee nee poanaje.
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 Oya enijje miminaje: “Conenio, Eyacuiñajjiya miquea emimi shajjaꞌajja canaje. Miya aemaꞌ cuana bobiaña ba canaje peaꞌai. Miya ojaya quea boti nee.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Jamajjeya ¡beca dejja huoojeacue Jope yasijje! ¡Dejja Simohui Peno bajjani iyaa meecue! Oya Peno pea dejja bajjani Simono nijje nequi, ijjiacajji jee chacojji poani nijje nequi, bae ai sahuajo baꞌe nijje nequi” jamaya eya acanaje esohuidojojjiya.
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Jamajjeya ma shajjaꞌajja majje jjeyahua nei eyaya beca dejja huoojeanaje mi jjequiya. Mi poeyajo eya quea bihui nee poanaje. Eyacuiñajjija eba ecuana quea huiso jjachichaquinaje miquea esohui shajjaꞌajjaa. Eꞌe, ecuaaya Eyacuiñajjija esohui shajjaꞌajja sa aña. Jamajjeya ¡ojjaña Eyacuiñajjija esohui ecuana huohuicue jjeya nei, ma ohua mi huohui canaje ecuana huohuijji! —Conenio poanaje.
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Jamajjeya Penohua huohui canaje jama baꞌa: —Eꞌe de. Jjeya ecuea eba Eyacuiñajjiya ojjaña cuana quea jea nee acani. Jodio pojjeama Jodio cuana jayojjaya jama acani eꞌe jojo nei, Eyacuiñajjiya.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 Eꞌe, ojjaña joya quea pame baꞌyani, Eyacuiñajjija esohui jayojja jama poani peaꞌai ohuaya jaahuana cani, ojjaña cuana ojjaña meshijo baꞌe, ojjaña pea mimime poani peaꞌai —Penohua acanaje.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 —Conenio, miquea eba Eyacuiñajjiya Isaeni dejja cuana huasijje ojaya esohui quea pame nee Jesosa Quitoja huohui ca poa jama baꞌa: “Emeshi Mese nei Jesosa Quito nijje jjapeequianijo, Eyacuiñajji ojjaña nijje quea bei poajeꞌyo, mimishi cuijeaꞌyo majje”. Jamaya aca poa cuaa yahuajo nei —Peno poanaje—.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Eꞌe Conenio, miquea eba peaꞌai Huaniya, ma Eyacuiñajjijo ebesameejji poaniya huohui canaje jama baꞌa: “¡Miquea mimishi pajeaꞌyocue! ¡Eyacuiñajjijo besacue!” acanaje Huaniya. Ohuaya Jesosa besa mee canaje peaꞌai. Majoya Jesosaa Janinea meshijo, ojjaña cuiñajjijo Jodioja meshijo sohuihuohui canaje; quea pame nee acanaje peaꞌai.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Jama poanaje baꞌa: Eyacuiñajjiya Jesosa Nasanenajo baꞌe que Edojjoshahua Pame huoojea canaje, dobiqui mee caꞌyonaje. Jesosa quea caꞌa nee nee po mee canaje. Ma dejjaa ajjima acani quea huiso nee quea pame nee nee ameesahua canaje. Jesosaa poquijeya quea huiso nee nee emanojaa cuana huaquia mee caꞌyonaje. Eshahua cuana dejjajo nequi huoojeacuayajea mee caꞌyonaje Jesosaa Eyacuiñajji nijjeya —Penohua acanaje—.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Eꞌe Conenio, Jesosaa quea pame nee acani ecuaaya, ojaya epeejji cuaa banaje. Onijje poquinaje ojjaña Jodio meshi yasijje, Jenosanena huasijje peaꞌai. Jamatii pea cuaa Jesosa quea mimishi acaꞌyonaje. Acui ecueataꞌapeejo baꞌehuanasohuajea caꞌyonaje emanoꞌyojji.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Jamatii Jesosa manoꞌyajo, pea beca peejjima cahuime epo jaa Eyacuiñajjiya oya shequi mee ca oꞌoyanaje. Majoya Eyacuiñajjiya oya ecuana huasijje huoojea ca oꞌoyanaje. Eꞌe, ecuaaya oya banaje eshe oꞌoya.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Ojjaña dejja cuanaja oya ba oꞌoya jjima. Ecuanaaya, ma Eyacuiñajjiya yahuajo babaca ca poaa oja esohui huohuijji poaniya ca ca oe ecuanaaya Jesosa ba oꞌoyanaje. Shequi oꞌoya majje oya ecuana nijje ijjiaꞌijjianaje, ena ishi canaje peaꞌai.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Majoya ohuaya ecuana huoojea canaje ojaya esohui huohuiya ojjaña cuana huasijje. Jama huohuime aña baꞌa: “Quijje Eyacuiñajjiya Jesosa huoojea caje oꞌoya. Jesosaa poe oꞌoya majje ojjaña sosequia cajeꞌyo ma eseya manoꞌyo jjimahua aninaje poa sosejje. Eꞌe, ojjaña eshe nequi cuana, ojjaña yahuajo nei manoꞌyo peaꞌai ohuaya sosequia cajeꞌyo ma eseya manoꞌyo jjimahua aninaje poa sosejje. Ojjaña joya quea pame baꞌya poa quea bihui nee baꞌe tiitii mee cajeꞌyo eyajo onijje. Mimishi cuana ca ca quea nee nee po mee cajeꞌyo tii tii.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Eꞌe Conenio, yahuajo nei nei Jesosa poe jjimahuajo Eyacuiñajjija esohui huohuijji cuaa Jesosajo huohui ca poa jama baꞌa:
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Penohua sohuihuohui canijo tii, Edojjoshahua Pame Conenio que, ojaya epeejji cuana que peaꞌai dobiquiꞌyonaje, ma Penohua sohuihuohui cani yasijje.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Eꞌe, Eyacuiñajjiya Edojjoshahua Pame huoojea caꞌyonaje Jodio pojjeama cuana huasijje. Ma ba majje Jodio cuana Peno nijje nequi jjajjasoaquinaje: —Eꞌe de, Eyacuiñajjiya Edojjoshahua Pame huoojea caꞌyonaje Jodio pojjeama huasijje peaꞌai —poanaje Jodio cuana ma Peno nijje poquinaje.
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 Eꞌe, Jodio cuaa Conenio shajjaꞌajja canaje Eyacuiñajji bihuia cani, de, pea mimiꞌyome poanaje peaꞌai.
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 Jamajjeya Penohua jama acanaje baꞌa: —Yahuajo Eyacuiñajjiya Edojjoshahua Pame ecuana huasijje huoojea canaje jayojja jama jjeya ohuaya Edojjoshahua Pame jiquio dejja cuana huasijje huoojea canaje peaꞌai. Jamajjeya ecuanaaya oya cuana Eyacuiñajjijo cabesa meeꞌyahua ena huasijje, ¿aꞌa eꞌe? —Penohua acanaje.
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Jamajjeya Penohua pea cuana huoojea canaje Jesosa Quitoja epeejji ma jjeya nei onijje jjapeequinaje besa meeya Eyacuiñajjijo. Majoya Conenio, oja epeejji cuana peaꞌai miminaje Peno nijje. Jama poanaje baꞌa: —Peno, ¡che ecuana nijje nequicue, esohui ba meesahuacue! —acanaje.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.