Provérbios 7

Dutch (DUTCH) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Mijn zoon, bewaar mijn redenen, en leg mijn geboden bij u weg.
1 Filho meu, guarda as minhas palavras, e esconde dentro de ti os meus mandamentos.
2 Bewaar mijn geboden, en leef, en mijn wet als den appel uwer ogen.
2 Guarda os meus mandamentos e vive; e a minha lei, como a menina dos teus olhos.
3 Bind ze aan uw vingeren, schrijf ze op de tafels uws harten.
3 Ata-os aos teus dedos, escreve-os na tábua do teu coração.
4 Zeg tot de wijsheid: Gij zijt mijn zuster; en heet het verstand uw bloedvriend;
4 Dize à sabedoria: Tu és minha irmã; e à prudência chama de tua parenta,
5 Opdat zij u bewaren voor een vreemde vrouw, voor de onbekende, die met haar redenen vleit.
5 Para que elas te guardem da mulher alheia, da estranha que lisonjeia com as suas palavras.
6 Want door het venster van mijn huis, door mijn tralie keek ik uit;
6 Porque da janela da minha casa, olhando eu por minhas frestas,
7 En ik zag onder de slechten; ik merkte onder de jonge gezellen een verstandelozen jongeling;
7 Vi entre os simples, descobri entre os moços, um moço falto de juízo,
8 Voorbijgaande op de straat, nevens haar hoek, en hij trad op den weg van haar huis.
8 Que passava pela rua junto à sua esquina, e seguia o caminho da sua casa;
9 In de schemering, in den avond des daags, in den zwarten nacht en de donkerheid;
9 No crepúsculo, à tarde do dia, na tenebrosa noite e na escuridão.
10 En ziet, een vrouw ontmoette hem in hoerenversiersel, en met het hart op haar hoede;
10 E eis que uma mulher lhe saiu ao encontro com enfeites de prostituta, e astúcia de coração.
11 Deze was woelachtig en wederstrevig, haar voeten bleven in haar huis niet;
11 Estava alvoroçada e irrequieta; não paravam em sua casa os seus pés.
12 Nu buiten, dan op de straten zijnde, en bij alle hoeken loerende;
12 Foi para fora, depois pelas ruas, e ia espreitando por todos os cantos;
13 En zij greep hem aan, en kuste hem; zij sterkte haar aangezicht, en zeide tot hem:
13 E chegou-se para ele e o beijou. Com face impudente lhe disse:
14 Dankoffers zijn bij mij, ik heb heden mijn geloften betaald;
14 Sacrifícios pacíficos tenho comigo; hoje paguei os meus votos.
15 Daarom ben ik uitgegaan u tegemoet, om uw aangezicht naarstiglijk te zoeken, en ik heb u gevonden.
15 Por isto saí ao teu encontro a buscar diligentemente a tua face, e te achei.
16 Ik heb mijn bedstede met tapijtsieraad toegemaakt, met uitgehouwen werken, met fijn linnen van Egypte;
16 Já cobri a minha cama com cobertas de tapeçaria, com obras lavradas, com linho fino do Egito.
17 Ik heb mijn leger met mirre, aloe en kaneel welriekende gemaakt;
17 Já perfumei o meu leito com mirra, aloés e canela.
18 Kom, laat ons dronken worden van minnen tot den morgen toe; laat ons ons vrolijk maken in grote liefde.
18 Vem, saciemo-nos de amores até à manhã; alegremo-nos com amores.
19 Want de man is niet in zijn huis, hij is een verren weg getogen;
19 Porque o marido não está em casa; foi fazer uma longa viagem;
20 Hij heeft een bundel gelds in zijn hand genomen; ten bestemden dage zal hij naar zijn huis komen.
20 Levou na sua mão um saquitel de dinheiro; voltará para casa só no dia marcado.
21 Zij bewoog hem door de veelheid van haar onderricht, zij dreef hem aan door het gevlei harer lippen.
21 Assim, o seduziu com palavras muito suaves e o persuadiu com as lisonjas dos seus lábios.
22 Hij ging haar straks achterna, gelijk een os ter slachting gaat, en gelijk een dwaas tot de tuchtiging der boeien.
22 E ele logo a segue, como o boi que vai para o matadouro, e como vai o insensato para o castigo das prisões;
23 Totdat hem de pijl zijn lever doorsneed; gelijk een vogel zich haast naar den strik, en niet weet, dat dezelve tegen zijn leven is.
23 Até que a flecha lhe atravesse o fígado; ou como a ave que se apressa para o laço, e não sabe que está armado contra a sua vida.
24 Nu dan, kinderen, hoort naar mij, en luistert naar de redenen mijns monds.
24 Agora pois, filhos, dai-me ouvidos, e estai atentos às palavras da minha boca.
25 Laat uw hart tot haar wegen niet wijken, dwaalt niet op haar paden.
25 Não se desvie para os caminhos dela o teu coração, e não te deixes perder nas suas veredas.
26 Want zij heeft veel gewonden nedergeveld, en al haar gedoden zijn machtig vele.
26 Porque a muitos feridos derrubou; e são muitíssimos os que por causa dela foram mortos.
27 Haar huis zijn wegen des grafs, dalende naar de binnenkameren des doods.
27 A sua casa é caminho do inferno que desce para as câmaras da morte.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Provérbios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.