Atos 28
dne (DNE) vs NTLH
1 Putuhikita njelembo ku kilambo kijhomo, ndi tukamanyite kilendela chela kikemwa Melita.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Bhando bha peniya bhajhakututendela umbone gwamahele hake. Hula puitumbwila kukoma na kukibha na malile, bhahe, bhajhakukungana mwotu, na kutukema tubhandikii tujhote mwotu.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Pauli ajhakutola nhwigho gwa hanjo, na kukokelekeya pakihinja. Nhwalo gwa upyoo gwa mwotu, lijhoka lijhakubhoka pakate jha hanjo na kunnuma Pauli mu lubhoko na kuchokoleke papa.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Bhando bhala bha ku Melita pubhalolita lijhoka linyambilile mu lubhoko lwake bhajhakulongolana, “Chakaka mundo hojho akomite mundo, pamonga aghombokwike kuwelela mu mbwane, nambo lubhoko lwa kinyagho cha chapanga naluneke jhe abhehe ghome.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Nambo Pauli ajhakulipyatila lijhoka lela pakihinja na kongo abhii njelembo.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Na bhando bhala bhalolila ngita Pauli natupa amu kugwegha pahe nu kuwegha. Nambo pubhalendila kwa machiko ghamahele chabhamona Pauli apatitwe na lijhambu lyolyoha lyangahobholela, bhajhakughalambulaa mawacho panane jhake, bhalongila chakaka jwenio ndi kinyagho cha chapanga.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Pahina na pala pubhakibha pakibha na mighonda jha Pubulio, munahota jwa kilendela chela. Pubulio ajhakutupokela kiukoche munyumba jhake tujhakubhehe akaghene bhake kwa machiko matato.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Bhahe, tate mundo Pubulio akagholwike pakindanda, atehila kulwalwa na kuhalicha miyahe. Pauli ajhakujhenda kunninga na pajhomolila kunyopa Chapanga, ajhakubheka mabhoko panane jwalwalwa jhola. Na jwenio ajhakulama.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Nhwalo gwa mambu gheniya, bhibhalwalwa bhange bhoha bhubhatamita mu kilendila chela bhajhakuhika, na bhene bhajhakulamichwa.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Bhando bhajhakutupekeya hupo yamahele na pututumbwila kabhele mwanja, bhajhakutubhekela ilebhe mumele ituhighanita.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Puipetita miyehe mitato, tujhakutumbuu kabhele mwanja gwito na mele jhimo jha Alekichanduliya jhikemitwa, “Ichapanga Mabhela.” Na mele jwenie ikajhemite ku kilendela cha machiko ghoha gha malile.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Putuhikita ku muche gwa ku Silakusa, tukatamite kola kwa machiko matato.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Kubhoka kwenio tujhakubhilinga lughojhe lwa nanga, tujhakujhendelela na mwanja na kuhika ku muche gwa ku Legiyo. Kilabho jhake, kimbonga kijhakutumbuu kupogha kuhumii kuchine, na machiko mabhele tujhakuhika ku bandale jha Peteoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Kola tukakonganike na akalongo bhubhannyeketii Kilichitu bhange, na bhene bhajhakutujhopa tutame pamonga na bhene kwa machiko chaba. Naha ndi putuhikita ku Loma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Makalongo bha ku Loma kola pubhanyohina malobhe ghito, bhajhakuhika kutulinga mu lighulilo lya Apiyo na chehemo jhikemwa nyumba itato ya akaghene tukakongine kwenio. Pauli pabhabhonita, ajhakunnumbalila Chapanga na mwojho ujhakukangamala.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Putuhikita ku Loma, Pauli akajheketilwe kutama kanjika pamonga na nkomana ngondo jhumo jwa kunnonda.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Pighapetita machiko matato, Pauli ajhakwakema pamo ilongoche ya Akayahude bha chehemo jwenie. Na pubhakonganika, Pauli ajhakwalobholela, “Makalongo bhango, nenga nikahengite jhe kilebhe chochoha changahalala panane jha bhando bhango hilu kwakanikiya chibhayobhalile cha akahoko bhango, nambo bhakangamwile ku Yeluchalemo kola na kungamwuwa mu mabhoko gha aka Loma.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Pubhajhomolila kungonya na kumwona kibhii jhe chinemwite bhakapahi kunekekeya, chikimbalita ngomwe kibhii jhe.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Nambo Akayahude bhange bhakakanite lijhambu lyenio, na nenga nyakupala nikahadabulwe kwa Munahota Nkolongwa jwa ku Loma, pamonga nikibhanacho jhe cha kwatakalila akalongo bhango.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Bhahe, kwa nhwalo ninyopingine ngongane nu kulonge na mangota, nhwalo mbungwitwe minyololo jhenje kwa kihobholelo chela cha Akaichilahele.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Na bhene bhajhakunnobholela, “Twenga tupokii jhe baluwa jhojhoha kubhoke ku Yudeya, hilu abhii jhe nnongo jhojhoha jwahikite nu kulonge malobhe gheniya, amu kulonge ghanganandela panane jhino.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Nambo tuwacha kujhokanikiya kuhumii kwino mabhene mambu ghighabhii kumwojho gwino. Nhwalo litulimanya twenga ndi kikunde chenie bhakikana kila chehemo bhando kukikengama.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Bhahe, bhajhakupanga lichiko lya kukonganika na Pauli, na bhange bhajhakuhika kola kwatamita. Kuhumii lukela ade kilo Pauli ajhakwalobholela mambu ghamahele panane jha malobhe gha Unahota Nkolongwa gwa Chapanga. Ajhighita kwalobholela bhajheketile malobhe gha Yecho ghalongila panane jha Malaghalikilo gha Mucha na itabo ya milondole bha Chapanga.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Bhange pakate jhabhe ngabhajheketela malobhe ghake nambo bhange ngabhakanita.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Bhahe, pajhakubhehe na mumegheleko pakate jhabhe, pakibha bhajhawila Pauli ajhakulonge lilobhe lende, “Chakaka Uhuke gwa Chapanga ghabhalongolila akahoko bhino kwa ndela jha nnondole jwa Chapanga Isaya,
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 alongila,
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Nhwalo malango gha bhando bhamba ghahubhite,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Na kwa kujhomolela Pauli ngalongila, “Umanyengane ngohe, lilobhe lya Chapanga panane jha ughombokeko lipelwikwe na kutangachwa kwa bhando bhangabhe Akayahude, na bhene nabhajhokanikiya!”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Pauli palongila malobhe gheniya, Akayahude bhajhakukibhokela kongo bhatehila kutaungana hake bhene kwa bhene.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Kwa yaka ibhele yoha Pauli akatamite munyumba jhalepila mbijha jwenio, ajhakwapokela bhando bhoha bhubhahikita kunninga.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Abhatangachila malobhe gha Unahota Nkolongwa gwa Chapanga na kwabhola bhando panane jha Bhambo Yecho Kilichitu kwa uchakaka changa kiholo hilu kuhibhilikilwa na mundo.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.