Atos 22
dne (DNE) vs NVT
1 “Makalongo bhango na akatate bhango, unyokanikiye ngohe punikikengelela palonge jhino!”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Pibhanyohina akilonge nabho kwa lugha jha Kiebulaniya bhajhakuchocha kubhehe nuu. Peniya Pauli ajhakulonge.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Nenga Nayahude, jhumelekilwe ku Taliso, ku kilambo cha ku Kilikiya. Nambo nelitwe pambano pano ku Yeluchalemo. Nenga nikibha mmolwa jwa Gamaliele, na nikabholitwe kulikamuu mbone mabholo ghoha gha akahoko bhito. Hengita lihengo kwa mwojho gwango ghoha kwa Chapanga ngita hela mangota chimuhenga deleno.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Nenga nikang'ahite na ata kwakoma bhando bhibhakengama ndela jha Bhambo. Nakakamwile akanalome na akakeghe na kwatabha mukipungo.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Mpiya litambiko Nkolongwa pamonga na udamo ghoha gwa akanahota bhahoto kumanya kwa uchakaka lijhambu lyenio. Kuhumii kwa bheniya nikapokii baluwa jhibhajhandikilwa Akayahude ajhito bhubhatamita ku Damasiko. Nikajhawile ku Damasiko kwakamula bhando bhibhanyeketii Kilichitu na kwaleta ku Yeluchalemo bhahadabulwe.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Pumandikila kuhika ku Damasiko chaa chita jha muhe, papalapala lumule lukolongwa kubhoke kunane kwa Chapanga lujhakuntindila.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Nyakugwegha pahe puu, nyakujhoha lilobhe linobholila, ‘Saule, Saule nhwalo gwa nike ming'aha?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Na nenga nyakukonya, ‘Mwe ma ghane, Bhambo?’ Jwenio ajhakunyanguu, ‘Nenga ndi Yecho jwa ku Nachalete jhuming'aha naha.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Bhala ajhango bhakaluwene lumule lola, nambo bhakajhohine lilobhe lya jhola jwalongila na nenga.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Bhahe, nenga ngangonyita, ‘Bhambo, henge nike?’ Na jwenio ajhakujhanguu, ‘Jhema, nnyende ku Damasiko, na kwenio nannobholelwa mambu ghimipalwa kuhenga.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Nhwalo gwa lumule lola kubhehe ndaa hake, nikahotwi jhe kulola kabhele na peniya ajhango bhala bhajhakundandaha kwa kungamuu lubhoko ade ku muche gwa Damasiko.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Kola ku Damasiko kukibha na mundo jhumo jwakemitwa Ananiya, mundo jwampalita hake Chapanga, na kukamula lilaghalikilo lito. Na Akayahude bhoha bhatembikiya hake.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Jwenio akahikite kuninga, ajhakujhema pahina na nenga na kunnobholela, ‘Nnongo gwango Saule, nnole kabhele!’ Papalapala nyakuhoto kulola kabhele.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Peniya Ananiya ajhakulonge, ‘Chapanga jwa hoko gwito umanye chakipala jwenio na kumwona jhola ntumiche jwake jwahanganicha Chapanga, na jwanyokanikiya jwenio akilongela.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Chamalongolela bhando mambu ghala ghimaghawene na kughajhoha.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ngoche milinde nike? Jhema mbatichwe na nnekekewe uhakaho gwino kwa liina lya Bhambo Yecho.’ ”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Pumujhita kuhumii ku Yeluchalemo, na punikibha mukujhopa mu Nyumba jha Chapanga, nyakupata uloto.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Nikamwene Bhambo, na jwenio anobholila, ‘Mmoke kajhombe ku Yeluchalemo, nhwalo bhando bhamba nabhajhekete ndeka malobhe ghimulongela panane jhango.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Na nenga nyakujhanguu, ‘Bhambo, bhando abha bhimanya chakaka nikibha mbetita munyumba jha kukonganikii Akayahude nakwapunga na kwabula bhando bhala bhibhanyeketila liina lino.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ntumiche gwino Sitefano pakomitwa, na nenga nikibha papalapala, na nenga nikajheketile mambu ghala. Helahela kulonda ngobho ya bhala bhubhankomita.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Peniya Bhambo akanobholile, ‘Nnyende, nhwalo chanintuma kutale kwa bhando bha ilambo henge.’ ”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Ade pambano, lilongo lya bhando lilinyokanikiya Pauli akilongela malobhe ghala. Nambo palongila malobhe ghanga bhakalalime hake, “Munkome mundo jwenio! Nhwalo tupala ndeka abhonekane pannema abhii ghome!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Bhajhakujhendelela kuchobhela chobhela kongo bhanyuhita makote ghabhe na bhauchita lutukunda kunane.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Nkolongwa jwa akakomana ngondo ajhakwalobholela bhando bhake bhampeleke Pauli nkate jha nyumba jha akakomana ngondo. Ajhakwalaghalikiya bhantyale yato na akonywe, nhwalo gwa nike Akayahude bhachobhii kwa nhwalo gwake.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Nambo pubhakibha bhankongite kwa kuntyala, Pauli ajhakunkonya nkolongwa jwa akakomana ngondo jhumo, “Bho, chakaka lilaghalikilo lilongela kutyala mundo jwa ku Loma kabula jha kuhadabulwa?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Nkolongwa jwa ngondo pajhohina malobhe gheniya, ajhakunyendela munahota gwake na kunkonya, “Bho, mipala kuhenga nike? Bho, mundo jhonjo jwa ku Loma!”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Bhahe, na jwenio munahota nkomana ngondo ajhakunyendela Pauli na kunkonya, “Unobholele chakaka, mwenga ndi mundo jwa ku Loma?”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Peniya nkolongwa jwa akakomana ngondo ajhakulonge, “Nenga hele jwa ku Loma hemile kwa mbijha yamahele kubhehe mundo jwa ku Loma.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Papalapala bhando bhala bhubhapata kuningukiya Pauli bhajhakuhobhelela. Ata nkolongwa jwa akakomana ngondo jhola ajhakujhoghopa akamanyite Pauli mundo jwa ku Loma na akibha akongitwe minyololo.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Kilabho jhake, akakomana ngondo akapahile kumanya matakalilo gha Akayahude panane jha Pauli. Bhahe, ajhakumopola Pauli minyololo jhela, na kwalobholela bhakolo bha akapiya matambiko pamonga na udamo ghoha bhakongane. Peniya ajhakuneta Pauli na ajhakunyemeka palonge jha udamo.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.