Salmos 104
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs ARIB
1 O ubaongana, ge KEBU kenehena. O KEBU, Anutuna, ge engenatoa yombong amma eweheihei nga ngictauac kuc kibikperagiagoc heima kecannec.
1 Bendize, ó minha alma, ao Senhor! Senhor, Deus meu, tu és magnificentíssimo! Estás vestido de honra e de majestade,
2 Ngicngac yeneng wamba heiandae, ge ifi isoc kperagiango kperacemema kecnec. Geng kurumenga kurumenga meficyunuma kporucbedzo isoc kpedziyununa fekendae.
2 tu que te cobres de luz como de um manto, que estendes os céus como uma cortina.
3 Ge ama managaac kpete doku witiau mena hoeng imoc geac keretac anu geng firanggac kpegang mema witiau tacma kisanna firangngo meguma kenude.
3 És tu que pões nas águas os vigamentos da tua morada, que fazes das nuvens o teu carro, que andas sobre as asas do vento;
4 Geng firang sueyununa yeneng yoacga mema kenggec gerecborang uayoac edeyununa yeneng kingang kpegenggecde.
4 que fazes dos ventos teus mensageiros, dum fogo abrasador os teus ministros.
5 Geng bangec mena imocngo goroc goroc amma kengha ambacac ge imoc titiseria tatahau fainecac wiac mongngo meu goroc goroc naric mi anude.
5 Lançaste os fundamentos da terra, para que ela não fosse abalada em tempo algum.
6 Geng dzohongtoa mema imocngo bangec kperahana kporuc isoc heiu kemeu dokungo tiki feracyunuma feu
6 Tu a cobriste do abismo, como dum vestido; as águas estavam sobre as montanhas.
7 geng doku yoac ngabasiric edeyununa yeni kengec amma woradacgec. Ge parandanggac mingina nga doku yeneng geac parandang udumeng negemma kengecyunuu woragec.
7 À tua repreensão fugiram; à voz do teu trovão puseram-se em fuga.
8 Ge tiki kperemeng tatacngina deseriyemmena tiki yeni yacgec kperemeng yeni kemema ihai fegecde.
8 Elevaram-se as montanhas, desceram os vales, até o lugar que lhes determinaste.
9 Geng kpetengina faina feu bangec monggoc semebauac ferahegecdeac kpae heiyemmenec.
9 Limite lhes traçaste, que não haviam de ultrapassar, para que não tornassem a cobrir a terra.
10 Ge bangec keme kemeau doku kiwa faina doku kucgoc hakecma tiki botucnginau mama feec.
10 És tu que nos vales fazes rebentar nascentes, que correm entre as colinas.
11 Fema manennu yang sasawa doku gumecyunuu nekecgec kateu donggi yeneng dokuac homema doku imoc nekecgecde.
11 Dão de beber a todos os animais do campo; ali os asnos monteses matam a sua sede.
12 Kateu neng yeneng faecngina doku tegiau mema ihai fema ic fawau tacma arohogecde.
12 Junto delas habitam as aves dos céus; dentre a ramagem fazem ouvir o seu canto.
13 Ge wi amagau tacma tikiu doku kpema uaga mema kecna foragoc anu bangecngo fora negebec anude.
13 Da tua alta morada regas os montes; a terra se farta do fruto das tuas obras.
14 Geng kpindzing dena fingeru ramaburumakango imoc negecde. Geng dzaring nga semeng meficgena fingeru ngicngac neneng semeng ua meni bangecfu yaka fingerudeac edena neandimbe.
14 Fazes crescer erva para os animais, e a verdura para uso do homem, de sorte que da terra tire o alimento,
15 Ngichereu ubangerec fingerudeac waing meficgenec nga ngicngac kicsiricnina pirac pirac anudeac geng kerec meficgenec. Amma ngicngac herengina kucgoc anudeac yaka meficgema yemmenec.
15 o vinho que alegra o seu coração, o azeite que faz reluzir o seu rosto, e o pão que lhe fortalece o coração.
16 KEBUNGO Rebanong bangecac yomondzoc ic homecyunuma doku efea kpac kpeyemmeu nekecgec
16 Saciam-se as árvores do Senhor, os cedros do Líbano que ele plantou,
17 neng yeneng faecngina ihai megec kpendzo neng ye faeha yomondzoc icfu mema ihai fekecde.
17 nos quais as aves se aninham, e a cegonha, cuja casa está nos ciprestes.
18 Tiki kuneng herea yeneng kate noning yeneac amabangec nga mandzang yeneng hoc peperandzi singau sufuma kecgecde.
18 Os altos montes são um refúgio para as cabras montesas, e as rochas para os querogrilos.
19 Geng afo faina imocngo kifasoc kecnideac kpete angkefu wenac yengenaocngoc keme keme nasoya negenude.
19 Designou a lua para marcar as estações; o sol sabe a hora do seu ocaso.
20 Geng kundung faina ama toforeu kateu yang yeneng kenghaanggecde.
20 Fazes as trevas, e vem a noite, na qual saem todos os animais da selva.
21 Raiong yang sebigbori yeni Anutungo yakangina meficgeudeac negemma yang yunuma negecdeac kucgoc arohogecde.
21 Os leões novos os animais bramam pela presa, e de Deus buscam o seu sustento.
22 Wenac ereu yeni monggoc meickema faecnginau kemma fegecde.
22 Quando nasce o sol, logo se recolhem e se deitam nos seus covis.
23 Imohai ngicngo ama uayau kemma ua mema kefu ama marai anude.
23 Então sai o homem para a sua lida e para o seu trabalho, até a tarde.
24 O KEBU, ge wiac hania hania medacnec, imocac kpetea engena yombong. Ge negen negentegecgango imoc sasawa mena wiac sasawa kekecnginagoc yeneng geac marikibiga amma bangec mewakedae.
24 Ó Senhor, quão multiformes são as tuas obras! Todas elas as fizeste com sabedoria; a terra está cheia das tuas riquezas.
25 Kondung ye kuneng kpererema edi feu kondungyang nga yang kuneng kapia hania hania homac yombong imocac manau fedae, yeneac kpete naric mi osodacnide.
25 Eis também o vasto e espaçoso mar, no qual se movem seres inumeráveis, animais pequenos e grandes.
26 Wage yeni imohai kengha angkecdae. Nga geng kondunggac kondungyang kuneng ifingoc meficyununa yeneng kondunnu yuengyuma anggecde.
26 Ali andam os navios, e o leviatã que formaste para nele folgar.
27 Wiac imoc sasawa yeni kicngina gearu figec geng nasoya hau yaka yemmenadeac negeung kecgec
27 Todos esperam de ti que lhes dês o sustento a seu tempo.
28 geng wiac yemmena imoc mekecgecde. Geng mariga mederena yeni wiac gombunga homac negebec angkecdae.
28 Tu lho dás, e eles o recolhem; abres a tua mão, e eles se fartam de bens.
29 Ge kicga yenearu sufuna yeni kpidohoma kengecyunuude. Ge asungina wangecyununa yeni homema bangecnginau monggoc dzigenegecde.
29 Escondes o teu rosto, e ficam perturbados; se lhes tiras a respiração, morrem, e voltam para o seu pó.
30 Geng meficyunuma Asuga monggoc fifina yeneng monggoc gborigecde. Ge bangecac siriha heigborikecna monggoc gboria fingerude.
30 Envias o teu fôlego, e são criados; e assim renovas a face da terra.
31 KEBUAC kuc nga kibikperagi imoc nasoya nasoya feengkecbeso. KEBUNGO marikibia hemma ubangerec negembeso.
31 Permaneça para sempre a glória do Senhor; regozije-se o Senhor nas suas obras;
32 Yeng kiwa bangecfu fiu bangecngo dendeng kpeu mariango tiki kpesereyunuu tikingo hosuc kpegecde.
32 ele olha para a terra, e ela treme; ele toca nas montanhas, e elas fumegam.
33 Ni kekecna kecbadesoc KEBU yegec heimibade. Ni kekecna kecma Anutu dengerekecbadengoc.
33 Cantarei ao Senhor enquanto eu viver; cantarei louvores ao meu Deus enquanto eu existir.
34 Ni KEBUARU sogac sogai meficgekecma yeac wiac hennegeng angkecba yeng imocac negenu ngereebeso.
34 Seja-lhe agradável a minha meditação; eu me regozijarei no Senhor.
35 Ngic kopocsicgoc bangecfunac meicyunubesonga nga ngic Anutu ngadehema mangana megecdeac ayemmeande, yeni kpac ambisia.
35 Sejam extirpados da terra os pecadores, e não subsistam mais os ímpios. Bendize, ó minha alma, ao Senhor. Louvai ao Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 104, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.