Salmos 102
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs NTLH
1 O KEBU, ge nunumuna negenna memeficac kiacba imocngo gearu habeso.
1 Ó Senhor , ouve a minha oração e escuta o meu grito pedindo socorro!
2 Ge neac ebicnasou kicga nearu mi sufuma kedzacga nearu faina. Ni kpacguba turunga bic merennenna.
2 Não te escondas de mim quando estou aflito. Ouve-me quando eu te chamar e responde depressa.
3 Uamemena imoc hosuc ereande, ifi isoc erema kpac anggec sicnango gerea yombong amma gerec isoc dzekecde.
3 A minha vida está desaparecendo como fumaça, e o meu corpo queima como se estivesse no fogo.
4 Kpindzing herecgegec dzanggema homeande, herenango ifi isoc dzanggede. Kucna kpac yombong anu yaka nenena nigecnude.
4 Estou acabado como a grama que foi cortada e pisada; não tenho nem vontade de comer.
5 Ni kpendzeng kpema kunengngoc arohoduaeac amma sebi fusinango kemma sicnau kpeketahade.
5 Fico gemendo alto; sou apenas pele e osso.
6 Ni bangec gbangge gbanggeau kpendzo neng isoc anduae nga kpabekuruc mong amabangec sesuhau kecde, ifi isoc kecduae.
6 Sou como um pássaro em lugares desertos, como uma coruja numa casa abandonada.
7 Ni gaugbori kecba neng mongngo ama witiau tembuha tacande, imoc isoc anduae.
7 Não consigo dormir; sou como um pássaro solitário em cima do telhado.
8 Ngabafocna yeneng asoacnac kemma marai game kpekpeu fainuma deendema anemma kpacna soweckegecde.
8 Os meus inimigos me insultam o dia todo; aqueles que zombam de mim usam o meu nome para rogar pragas. as cinzas são a minha comida, e as lágrimas se misturam com a minha bebida. Tu me pegaste e me jogaste fora.
9 Ni ic sogong nebadeac anenu hamango yakana angkecde nga kickumanango sokocfu kemema dokuna anu nekecduae.
9 — ausente —
10 Ge ubaga manganeu ngaba anennec, imocac menu emma ukununa mayai.
10 — ausente —
11 Uamemena sasawa maraiac onganinango hereeande, ifi isoc ande nga ni kpindzing isoc homema dzanggeduae.
11 A minha vida é como as sombras do anoitecer; vou secando como o capim.
12 O KEBU, ge nasoya nasoya ngictau tatacgau tacna geac kpac kuneng imoc ngicngac fingecsahenina fekefudesoc, nenearu feengkefude.
12 Mas tu, ó Senhor Deus, és Rei para sempre; todas as
13 Ge monggoc yacma Sionggac ubaga manganeu. Yagucnoc ubamangang amminadeac naso memea hade.
13 Tu te levantarás e terás pena de Jerusalém. Já é hora de teres compaixão dela, a hora certa já chegou.
14 Kingang ngicngacfocga yeneng Sionggac hoc songea negemma yeac sendunggac ubamangang negendae.
14 Ainda que ela esteja destruída, os teus eles têm compaixão dela, embora esteja arrasada.
15 Bangeha bangeha ngicngac yeneng KEBUAC kpac kunenggac kengec amma eweheimigec bangecfu ngictau sasawa yeneng geac kuc nga kibikperagigaac ewea heibisia.
15 As nações temerão o Senhor ; todos os reis do mundo temerão o seu poder.
16 KEBUNGO Siong ama monggoc mema heigboriu kuc kibikperagiagoc fingectegeru henggecde.
16 Quando o Senhor tornar a construir Jerusalém, ele mostrará a sua
17 Ye ngicngac makpekpea neneac nunumuac kedzac faiu wiacac desambic ammini imoc naric mi waude.
17 Ele ouvirá o seu povo abandonado e escutará a sua oração.
18 Ngicngac fingecsahe ngade anggecde, yeneac amma yoac yomoc kibiu ohogec ngicngac yeneng ngade fingecma KEBU eriendzong memibisia.
18 Que isso fique escrito para que os nossos descendentes saibam o que o e para que o louvem aqueles que ainda vão nascer!
19 “Ye yengena kpetiac tikiau wi tacma kiwa fiu maec. KEBUNGO kurumennunac kiwa fima bangec henec.
19 Do seu lugar santo, nas alturas, o do céu ele olhou para a terra
20 Ngic witicamau kecdae, yeng kiacngina negemma kiwa bangecfu fima homecac areng yungecyunuudeac kiwa fiu maec.”
20 a fim de ouvir os gemidos dos prisioneiros e libertar os que tinham sido condenados à morte.
21 Ifi anu KEBUAC kpac kuneng Siong taonnu dekperagibesonga nga Yerusarennu eriendzong memibesonga.
21 Por isso, o Senhor Deus será louvado em Jerusalém, e a sua fama será anunciada ali
22 Ngiha ngiha yeni ngictau areng yenigoc kpeturanggema KEBUAC kicfu ngonducnema numumigecde.
22 quando as nações e os reinos se reunirem para adorá-lo.
23 Ye kucna dzongiau memama uameme nasona mewegeneu
23 Ainda sou moço, mas Deus me tirou as forças e encurtou a minha vida.
24 deai, “O Anutuna, ge kifaga nasoya nasoya ngicngac fingecsahengina fekefudesoc, imoc feracyunuma feengkefude. Ge uameme nasona dzongiau herecgema mi meicnuna.”
24 Ó meu Deus, tu que vives para sempre, não me leves agora, antes que eu envelheça!
25 Ge hanac hanaheaunacngoc kecma bangecac titiseri fainec seria fede. Kurumenga kurumenga yeni geangga marikibinoc.
25 No começo, criaste a terra e, com as tuas próprias mãos, fizeste o céu.
26 Wiac imoc sasawa yeni kpac anggec, fora. Nga ge sifu kecengkecnade. Yeni ngakpi isoc esea anggecde nga wamba hesikpe amma ukuandimbe, ge ifi isoc wayunuma gboria fainade.
26 A terra e o céu vão acabar, mas tu viverás para sempre. A terra e o céu se gastarão como roupas. Tu os trocarás como se troca de roupa, e eles serão jogados fora.
27 Geng nasoya nasoya siric ifiangoc kecengkecnade nga geac kifaga imoc wisic wisickea kpac.
27 Mas tu és sempre o mesmo, e a tua vida não tem fim.
28 Geac kingang ngicfocga yeneac nambaracfocngina, yeneng geac hoannu kecgec geng esamedacfocngina hoanggau faiyununa yeneng gegoc serima kecgecde.
28 Os nossos filhos viverão em segurança, e os seus descendentes terão sempre a tua proteção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 102, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.