Lucas 24
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NVT
1 ꞊Dhɛ 'ö Zuifö ‑nu ꞊glooyi bha ꞊ya ziö 'ö‑ ‑tadhɛ ꞊ya ꞊kpaɔ, 'yö dhong ‑nu 'wo gun Yesu ꞊keng‑ bha 'wo ꞊wlü 'wo dho ‑a bun ꞊taa ‑dhɛkpaɔ tii 'gü, "yɔn ‑nu waa‑ ‑dhasiklɔɔ ‑nu 'wo‑ ꞊mɔɔ bha‑ 'ka.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 ꞊Dhɛ 'wo dho 'wo ꞊loo mü, 'wo dho ‑dhɛ ‑ga kö ‑gwë 'wo ‑yɛ "dhiʋ̈ ‑ta 'ka bha 'yaa mü, kö ꞊waa‑ glün‑ ꞊waa‑ ‑ya zian "wɛɛ 'ka.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 'Yö 'wo ‑sɔ ‑yɛ bha‑ 'gü, "kɛɛ 'wii‑ ‑nu Dëmɛ Yesu ꞊gee yö mü.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 'Wɔn bha 'yö‑ 'wɔn ‑ya ‑nu kɔn, ‑wo ‑to wo ‑zʋ 'gɔn ‑sü ‑bha 'wɔn bha‑ 'gü, 'yö gɔɔn‑ ‑nu ꞊plɛ ‑wo wo ‑dɩ ‑zɔn ‑a ‑nu ‑dhɛ. Mɛ ꞊plɛ 'wo bha sɔ 'ö gun‑ ‑nu ‑bha bha ‑yö ‑dɔ mɛ "yan 'gü ‑glanglandhö.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 ꞊Dhɛ dhong ‑nu bha 'wo 'mɛ 'wo bha‑ ‑nu yö, 'yö "suʋ̈ 'dhö ‑da ‑nu 'gü, 'yö 'wo wo ‑gɔ "dhiʋ̈ "gblëënu. "Kɛɛ 'yö 'mɛ 'wo bha 'wo‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ 'wo‑ pö: «'Mɛ 'ö "yaandhe 'ka ka‑ ‑mɔɔ 'mɛ ꞊wa ga ‑a ‑nu kpö 'gü ‑më ‑wɔn 'gü?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 — ausente —
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 — ausente —
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 ꞊Dhɛ 'ö ꞊waa‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ "dhʋ̈, 'yö‑ ‑nu ‑zʋ ‑yö ‑bö ‑wʋ 'ö Yesu ‑ya pö‑ ‑nu ‑dhɛ "dhʋ̈ bha‑ 'ka.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa 'go bun ꞊taa ꞊wa nu, 'yö 'wo 'wɔn bha‑ ‑gɛn dɔ Yesu ‑bha ꞊klang ‑nu ‑kaɔng do ga do 'wo to bha‑ ‑nu ‑dhɛ waa‑ mɛ ‑kpɛa 'wo to‑ ‑nu 'dhö.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 'Mɛ 'ö‑ ‑nu "yan 'dhö ‑da 'wɔn ‑nu bha‑ ‑dhɛ 'gü, 'ö 'wo nu 'wo‑ ‑gɛn dɔ "dhʋ̈ bha, 'yö‑ mɛ do‑ ‑kë Madhi 'ö go Madadha ‑a 'ka, 'yö Zanö, 'yö Madhi Zakö dhe waa‑ 'mɛ 'wo gun‑ ‑nu ꞊keng‑.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 "Kɛɛ 'wɔn 'ö dhong ‑nu bha 'wo‑ ‑gɛn dɔ "dhʋ̈ bha 'yii bhɔ Yesu ‑bha ꞊klang ‑nu bha‑ ‑nu 'gü tɛan‑ ‑bha, ‑wa ‑ga ꞊dhɛ "wlaa‑ ꞊në 'wo‑ zë.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 "Kɛɛ 'yö Piɛdhö ‑zë 'ö ꞊wlü 'ö dɔ ‑bɛang ‑bha 'ö dho mü. ꞊Dhɛ 'ö dho 'ö ꞊loo mü, 'yö ö ‑gɔ 'naanu 'yö ‑dhɛ ‑ga ‑yɛ 'gü mü, "kɛɛ 'yii pë "wɛɛ 'bha yö kö 'yii kë sɔ 'kö 'wo‑ bɔ Yesu ‑bha 'ö‑ ‑kɔn ‑yö to "sia‑ mü bha‑ 'ka. ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑dhɛ yö "dhʋ̈, 'yö‑ 'wɔn ‑ya kɔn 'pö 'yö ‑ziö 'ö dho ö ‑gɔ "kwɛandhö.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 ‑A yi do bha‑ 'ka, 'yö Yesu ‑bha ꞊klang ‑nu bha‑ mɛ ꞊plɛ 'wo ꞊wlü 'yö 'wo gun 'dho sië 'pödhɛ do 'bha 'ö "kidhʋng ‑kaɔng do ga do "sinma "dhiʋ̈ Zedhizadhɛmö ‑dhɛ "sɔɔ mü 'wo‑ Emausö ‑dhɛ ‑kë bha‑ 'gü.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 ꞊Dhɛ 'wo ‑da zian ‑ta, 'yö 'wɔn "pɛpɛ 'ö ‑kë Yesu ‑wɔn 'gü bha 'wo zun‑ ‑dhiang zë ‑sü ‑bha.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 ꞊Dhɛ 'wo 'wɔn ‑nu bha‑ ‑dhiang zë sië 'ö 'wo‑ zaɔdhe ‑da sië 'wo 'dho sië‑ 'ka, 'yö Yesu ‑yö nu 'ö ‑da ‑a ‑nu "piʋ̈ 'yö 'wo "ta bha sü wo "kwëë.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 ‑Wo "ta bha‑ ‑sü wo "kwëë "dhʋ̈ 'wo dho‑ 'ka, "kɛɛ kö ꞊ya kë ꞊dhɛ pë 'bha ꞊ya kpa mɛ "yan "dhiʋ̈, kö 'waa Yesu dɔ.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 'Yö‑ ‑nu dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «‑Më ‑wɔn ꞊në 'ka‑ ‑dhiang zë sië‑ zian ‑ta bha?»
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 ꞊Dhɛ 'wo 'daɔnnu, 'yö‑ mɛ do 'dhɛ 'wo Kleopasö ‑kë bha 'ö‑ pö Yesu ‑dhɛ: «‑Kë ꞊dhɛ bhii do ꞊në 'wɔn 'ö ‑kë Zedhizadhɛmö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plɛ ya‑ 'ka bha 'bhii‑ ma "dhɛ!» 'Yö Yesu ‑ya pö: «‑Më ‑wɔn ꞊në ‑kë Zedhizadhɛmö?»
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 'Yö 'wo‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'wo‑ pö: «'Wɔn 'ö kë Yesu 'ö go Nazadhɛtö, 'ö gun Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ 'kpii‑ 'ka, 'ö gun "dhabhliwɔn "gblʋ̈gblʋ̈ ‑nu kë sië, 'ö ꞊ya dhiang zë 'ö 'yaa bhɔ mɛ "bhɩɩ‑ ‑bha mɛ 'bha 'gü, 'ö Atanna ꞊dede ‑ya dɔ,
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 "kɛɛ 'ö kwaa "saabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ "sɛgɔdhiʋ̈mɛ ‑nu 'wo‑ "dhiʋ̈ dɔ ‑a 'yaɔ‑ ‑nu ‑gɔ kö ‑wa zë, 'ö 'wo‑ ‑gban "dhü ‑bha bha 'bhii‑ ma ‑ee?»
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 ‑Yö ‑gun yi 'gü ꞊dhɛ 'mɛ 'kö bha ꞊në dho Izraɛdhö ‑mɛ ‑nu bho ꞊dhuëngdhɛ 'gü 'nu, "kɛɛ 'wɔn bha 'ö bo kë ‑sü 'ka "dhʋ̈, ‑a ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga ‑naa ꞊në ꞊dɛɛ.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 ‑Yö "dhʋ̈ tɛan‑ 'ka ꞊dhɛ 'mɛ 'yi gun‑ ꞊keng‑ bha‑ dhong ‑nu 'bha ‑nu ꞊wa 'go‑ ‑wɛɛ bho ‑dhɛ 'gü ꞊wa nu, ‑wʋ ‑nu 'wo go‑ 'ka mü bha 'yi‑ ma, ‑a 'wɔn ‑yö yi ‑kɔn. ‑Wa ‑pö ꞊dhɛ wo ‑zë wo kë ‑suʋ̈ ‑dhɛkpaɔ tii 'gü 'wo dho‑ bun ꞊taa,
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 "kɛɛ 'dho 'wo‑ wo bha 'wii ‑kpan ‑a ꞊gee ‑bha mü, 'wo nu ‑wa ‑pö yi ‑dhɛ ꞊dhɛ wo wo "yan ‑kpan Atanna ‑bha "kië ‑nu ꞊në‑ ‑nu ‑bha, 'yö 'wo‑ pö wo ‑dhɛ ꞊dhɛ ‑yö "yaandhe 'ka.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 'Yö 'mɛ 'ö yɛng ‑nu 'yi gun‑ ꞊keng‑ bha‑ mɛ 'bha ‑nu 'wo dho 'pö mü, 'yö 'wo ‑kpan 'pö‑ ‑dhɛ ‑bha ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö dhong ‑nu bha 'wo‑ ‑gɛn dɔ‑ 'ka yi ‑dhɛ bha‑ 'dhö, "kɛɛ yö ‑zë 'wii‑ yö tongtongdhö.»
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 ꞊Dhɛ 'ö ꞊waa‑ pö "dhʋ̈, 'yö Yesu ‑ya ‑yɔ bɔ 'ö‑ pö: «'Aa 'mɛ 'ka ya! Ka "yaaki ‑yö 'sɛɛnnë ꞊tɔn ‑kɛɛ! 'Wɔn 'ö Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑nu ‑wa to "dhʋ̈ 'wo‑ pö yi 'bha yi 'bha 'ka bha 'dhang ‑bho "dhiʋ̈ zuëga 'yaa ka ‑gɔ ‑wa!
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 "Ɛɛn 'kaa‑ 'wɔn ꞊në‑ dɔ ꞊dhɛ 'mɛ 'ö Atanna ‑ya ‑ya Izraɛdhö ‑mɛ ‑nu Dhamɛ 'ka bha ‑yö ‑dho saan" ꞊dhɛ ‑kɔ bha ꞊në‑ 'dhö kö ‑yö gun ‑na ‑da ö ‑bha mɛdhɛ ‑kwi 'gü ‑ee?
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ "dhʋ̈, 'yö 'wɔn "pɛpɛ 'ö ‑gban ‑bha 'ö ‑bɛn zë ‑sü 'ka Atanna ‑bha 'sëëdhɛ 'gü, yö ‑zun 'klɔɔ‑ ‑pö ‑nu ‑dhɛ ‑sü ‑bha, 'yö‑ zü bho 'sëëdhɛ 'ö Moizö ‑ya ‑bɛn zë bha‑ ‑ta 'yö dho‑ 'ka 'ö ‑da 'ka Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑nu ‑gɔ 'sëëdhɛ 'gü, 'yö dho‑ 'ka "dhʋ̈ 'dɔɔndhö.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 ꞊Dhɛ 'wo dho 'wo ꞊tëng 'pödhɛ 'wo 'dho sië‑ 'gü bha‑ ‑ta, 'yö Yesu ‑ya ‑kë ꞊dhɛ 'pë 'ö yö ‑zë 'ö ‑tun 'dho‑ ‑dhɛ ꞊gblɛɛn 'gü ‑a 'dhö.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 'Yö 'wo‑ bho zian‑ 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ: «‑Bhö dɔ "gbɩɩ‑ kö i wɔ, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ "bin ꞊ya 'ma ꞊ya bo, 'yënng‑ ‑gɔ ꞊ya ‑ya ‑tɔn ‑ta.»
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 ꞊Dhɛ 'wo dho, 'ö pë ‑bhö "tʋ̈ng 'dhö ꞊loo, 'ö woo zun pë ‑bhö ‑sü ‑bha, 'yö ö ‑kɔ ‑da 'bluu‑ 'gü, 'yö Atanna nuɛ" bho‑ ‑wɔn 'gü, 'yö‑ "kplü "kplü bho 'yö‑ 'gü ‑gblü ‑a ‑nu ‑ta.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö‑ ‑nu "yan "dhiʋ̈ ‑yö ‑pʋ, 'yö 'wo‑ dɔ, "kɛɛ 'yö to 'mü 'pö 'ö ꞊dhɛng‑ ‑nu ‑gɔ.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 ꞊Dhɛ 'ö bo ‑dhidha 'sü ‑sü 'ka ‑a ‑nu ‑gɔ ꞊dhɛ ‑kɔ bha‑ 'dhö, 'yö 'wo zun‑ ‑pö wo 'ko ‑nu ‑dhɛ ‑sü ‑bha ꞊dhɛ: «Mɛ 'ö bha "tʋ̈ng 'ö gun Atanna ‑wʋ 'klɔɔ‑ pö sië‑ 'ka kwa ‑dhɛ zian ‑ta bha, kö kwa zuë" 'yaa 'dho sië "sia‑ ‑yɔɔndhö ꞊dhɛ 'pë ꞊wa böö‑ ‑sɛa ꞊në‑ ‑ya ‑ta ‑a 'dhö ‑ee?»
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 ‑Wo ‑to ‑dhɛ do bha‑ 'gü 'wo ꞊wlü 'wo wo wë dɔ 'zü ‑deewo Zedhizadhɛmö. 'Wo dho ‑wo ‑kpan mɛ ‑kaɔng do ga do bha waa‑ 'mɛ wɛng‑ ‑nu 'wo gun "kwëë bha‑ ‑nu ‑bha kö ‑wo ‑dhɛ do 'gü
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 kö ‑wa pö sië: «Kwa Dëmɛ ꞊ya ‑bö tɛan‑ 'ka, Simɔ ꞊yaa‑ yö.»
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 'Yö woo ‑dɩ 'pö ‑kɔ 'ö‑ ‑nu ‑bha ‑ya ‑nu ꞊slɔɔ‑ 'ka, ‑kɔ 'wo Yesu dɔ‑ 'ka kö ‑yö 'bluu‑ "kplü "kan sië bha 'wo ‑ziö 'pö‑ ‑gɛn 'gü ‑a ‑nu ‑dhɛ.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Dhiang bha ‑yö ‑to ‑nu "dhi, 'yö Yesu ‑yö go ‑dhidha 'gü ‑a ‑nu ‑dhɛ, 'yö dɔ‑ ‑nu ꞊zinng 'gü 'ö‑ pö: «Zuëyagblʋ̈ʋ̈‑ ‑yö kë ka ‑gɔ!»
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 "Kan 'ö‑ wo‑ ‑nu 'gü "dhʋ̈ bha 'yö pɛng ‑yö ‑kan ‑a ‑nu ‑bha 'yö "suʋ̈ ‑yö ‑da ‑a ‑nu 'gü, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑yö ‑bhɔ ‑a ‑nu 'gü mɛ ‑zii ‑bha.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 "Kɛɛ 'yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «"Suʋ̈ ‑yö ‑da ka 'gü 'yö ꞊yɔɔn ‑gblü ‑yö dɔ ka zuë" ‑ta 'yö 'ka ‑zʋ 'gɔn ‑kɔ suu ‑nu bha‑ ‑kë ‑më ‑wɔn 'gü?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 ‑Ka "pɔni "gblʋʋ ‑nu 'wo n ‑kɔ ‑nu waa‑ n ‑gɛn ‑nu ‑bha ya‑ ‑ga kö 'ka 'dhang bho‑ "dhiʋ̈ ꞊dhɛ pë "wɛɛ 'bha 'yaa ‑mü, ma ‑mü! ‑Ka nu kö 'ka ka ‑kɔ zun n kwi ‑bha kö 'ka 'dhang bho‑ "dhiʋ̈. "Ɛɛn mɛ ‑zii ga‑ ‑kë 'gü ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö n ‑bha 'dhö‑ ‑bha ya‑ 'dhö ‑ee?»
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 'Ö‑ pö sië "dhʋ̈ kö ‑yö ö ‑kɔ waa‑ ö ‑gɛn ‑nu ‑zɔn sië‑ ‑nu ‑dhɛ.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ "yan 'wo‑ ‑kpan Yesu ‑bha bha‑ 'gü ‑wɔn ‑yö ‑dhi ‑nu ‑dhɛ ꞊dedewo, "kɛɛ 'ö‑ 'wɔn ‑ya ‑nu kɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü kö 'wii 'dhang bho‑ "dhiʋ̈ ꞊kö 'kpakpadhö bha, 'yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «‑Bhöpë 'bha ‑yö ka ‑gɔ yö ‑ee?»
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 'Yö 'wo‑ pö: «꞊Iin.» 'Yö 'wo nu‑ ‑dhɛ 'yuʋ̈‑ ‑yɛsü "kplü do 'ka,
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 'yö‑ ‑bhö ‑a ‑nu "yaan mü.
43 e ele comeu diante de todos.
44 ꞊Dhɛ 'ö ö bo‑ ‑bhö ‑sü 'ka 'yö‑ pö: «‑Ka ‑dhɛ ‑ga, ‑wʋ ‑nu 'a gun‑ pö sië ka ‑dhɛ kö a ‑tun ka kpö 'gü, 'ö 'a‑ pö ꞊dhɛ 'wɔn "pɛpɛ 'ö Moizö oo, Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑nu oo, "ɛɛn ‑a ‑bha "tan 'sëëdhɛ ‑ya ‑dhiang zë n ‑bu 'gü bha, ‑a ꞊gban 'gü ‑wɔn ‑dho kë bha, ‑kaa ‑ga bha.»
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈, 'yö 'wɔn 'gü ma zuëga nu‑ ‑nu ‑dhɛ, kë "dhʋ̈ kö ‑wo Atanna ‑wʋ 'gü ma ö 'klɔɔ‑ 'ka.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 'Yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «‑Yö ‑bɛn zë ‑sü 'ka Atanna ‑wʋ 'sëëdhɛ 'gü ꞊dhɛ ‑a ‑bha ‑Yamɛ bha ‑yö ‑dho saan" ꞊dedewo 'ö 'wo‑ zë, "kɛɛ ‑yö ‑dho ‑bö ‑a ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga ‑naa 'ka.
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 'Ö 'wo mɛbhɩɩdhe ‑bha ‑kwaa ö ꞊sɔng ‑zü kö ‑yö bɔ Atanna 'ka ‑sü waa‑ Atanna ‑bha mɛbhɩɩdhe ‑bha 'wɔn yaa ‑mawɔn 'to ‑sü ‑dhiang zë ‑sü zü bho Zedhizadhɛmö ‑pö ya‑ 'gü, 'ö 'wo dho‑ 'ka "sɛgɔ "pɛpɛ ꞊gban 'gü ‑a 'tɔ 'gü.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ka ꞊në 'ka n "sɛɛ‑ 'ka 'wɔn ‑nu bha‑ "gblʋʋ "piʋ̈.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 ꞊Dhɛ 'ö "dhʋ̈, 'pë 'ö n Dë ‑ya bɔ ‑wɔn "plüün bho ka ‑dhɛ bha mang ꞊dede ꞊në 'a dho‑ bɔ ka ‑dhɛ. "Kɛɛ "sanni ‑yö kë "dhʋ̈ ‑a ‑dhɛa ‑bha ꞊dhɛ 'ka 'to Zedhizadhɛmö ‑pö ya‑ 'gü kö ‑yö 'to "dhʋ̈ ‑yö zun‑ 'ka yi 'ö faan 'ö "dhʋ̈ bha 'ö dho 'go‑ 'ka dhang‑ 'gü kö ‑yö ‑da ka 'gü bha‑ yi ‑bha.
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya ö bo ‑wʋ bha‑ ‑kpɔ ‑nu ‑bha ‑sü 'ka, 'yö‑ ‑nu sü 'ö wë dɔ‑ ‑nu 'ka Betani ‑zian 'ka, ꞊dhɛ 'ö ꞊wa ꞊loo‑ ‑nu 'dho ‑dhɛ 'gü, 'yö ö ‑kɔ "dhiʋ̈ ꞊wlü 'yö 'dhuë‑ ‑kë ‑nu ‑bha.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 ‑Yö ‑to 'dhuë‑ ‑kë ‑nu ‑bha ‑dhɛ bha ꞊në‑ 'gü, 'yö ‑kan ‑a ‑nu ‑bha 'yö 'gbʋ‑ ‑ya sü 'yö dho‑ 'ka dhang‑ 'gü.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 ꞊Dhɛ 'ö 'dho sië "dhʋ̈, 'yö‑ ‑bha ꞊klang ‑nu ‑zë 'wo zun wo kpiö 'gü, 'yö 'wo 'tɔ ꞊loo‑ ‑bha. ꞊Dhɛ 'wo wo bo, 'yö 'wo nu 'zü ‑deewo Zedhizadhɛmö "kɛɛ kö ‑a ‑nu zuë" ꞊nii ꞊ya ‑da ‑tɛkpɛ ‑tɛkpɛdhö.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 'Ö go yö ‑zë 'gü, ‑wo ‑gun Atanna ‑dhɔkëgükɔ 'ö Zedhizadhɛmö bha‑ 'gü yi ꞊gban "pɛpɛ 'ka 'ö 'wo ꞊gloo‑ 'tɔ bhɔ ‑sü ‑bha.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.