Lucas 24
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NAA
1 ꞊Dhɛ 'ö Zuifö ‑nu ꞊glooyi bha ꞊ya ziö 'ö‑ ‑tadhɛ ꞊ya ꞊kpaɔ, 'yö dhong ‑nu 'wo gun Yesu ꞊keng‑ bha 'wo ꞊wlü 'wo dho ‑a bun ꞊taa ‑dhɛkpaɔ tii 'gü, "yɔn ‑nu waa‑ ‑dhasiklɔɔ ‑nu 'wo‑ ꞊mɔɔ bha‑ 'ka.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 ꞊Dhɛ 'wo dho 'wo ꞊loo mü, 'wo dho ‑dhɛ ‑ga kö ‑gwë 'wo ‑yɛ "dhiʋ̈ ‑ta 'ka bha 'yaa mü, kö ꞊waa‑ glün‑ ꞊waa‑ ‑ya zian "wɛɛ 'ka.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 'Yö 'wo ‑sɔ ‑yɛ bha‑ 'gü, "kɛɛ 'wii‑ ‑nu Dëmɛ Yesu ꞊gee yö mü.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 'Wɔn bha 'yö‑ 'wɔn ‑ya ‑nu kɔn, ‑wo ‑to wo ‑zʋ 'gɔn ‑sü ‑bha 'wɔn bha‑ 'gü, 'yö gɔɔn‑ ‑nu ꞊plɛ ‑wo wo ‑dɩ ‑zɔn ‑a ‑nu ‑dhɛ. Mɛ ꞊plɛ 'wo bha sɔ 'ö gun‑ ‑nu ‑bha bha ‑yö ‑dɔ mɛ "yan 'gü ‑glanglandhö.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 ꞊Dhɛ dhong ‑nu bha 'wo 'mɛ 'wo bha‑ ‑nu yö, 'yö "suʋ̈ 'dhö ‑da ‑nu 'gü, 'yö 'wo wo ‑gɔ "dhiʋ̈ "gblëënu. "Kɛɛ 'yö 'mɛ 'wo bha 'wo‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ 'wo‑ pö: «'Mɛ 'ö "yaandhe 'ka ka‑ ‑mɔɔ 'mɛ ꞊wa ga ‑a ‑nu kpö 'gü ‑më ‑wɔn 'gü?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 — ausente —
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 — ausente —
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 ꞊Dhɛ 'ö ꞊waa‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ "dhʋ̈, 'yö‑ ‑nu ‑zʋ ‑yö ‑bö ‑wʋ 'ö Yesu ‑ya pö‑ ‑nu ‑dhɛ "dhʋ̈ bha‑ 'ka.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa 'go bun ꞊taa ꞊wa nu, 'yö 'wo 'wɔn bha‑ ‑gɛn dɔ Yesu ‑bha ꞊klang ‑nu ‑kaɔng do ga do 'wo to bha‑ ‑nu ‑dhɛ waa‑ mɛ ‑kpɛa 'wo to‑ ‑nu 'dhö.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 'Mɛ 'ö‑ ‑nu "yan 'dhö ‑da 'wɔn ‑nu bha‑ ‑dhɛ 'gü, 'ö 'wo nu 'wo‑ ‑gɛn dɔ "dhʋ̈ bha, 'yö‑ mɛ do‑ ‑kë Madhi 'ö go Madadha ‑a 'ka, 'yö Zanö, 'yö Madhi Zakö dhe waa‑ 'mɛ 'wo gun‑ ‑nu ꞊keng‑.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 "Kɛɛ 'wɔn 'ö dhong ‑nu bha 'wo‑ ‑gɛn dɔ "dhʋ̈ bha 'yii bhɔ Yesu ‑bha ꞊klang ‑nu bha‑ ‑nu 'gü tɛan‑ ‑bha, ‑wa ‑ga ꞊dhɛ "wlaa‑ ꞊në 'wo‑ zë.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 "Kɛɛ 'yö Piɛdhö ‑zë 'ö ꞊wlü 'ö dɔ ‑bɛang ‑bha 'ö dho mü. ꞊Dhɛ 'ö dho 'ö ꞊loo mü, 'yö ö ‑gɔ 'naanu 'yö ‑dhɛ ‑ga ‑yɛ 'gü mü, "kɛɛ 'yii pë "wɛɛ 'bha yö kö 'yii kë sɔ 'kö 'wo‑ bɔ Yesu ‑bha 'ö‑ ‑kɔn ‑yö to "sia‑ mü bha‑ 'ka. ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑dhɛ yö "dhʋ̈, 'yö‑ 'wɔn ‑ya kɔn 'pö 'yö ‑ziö 'ö dho ö ‑gɔ "kwɛandhö.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 ‑A yi do bha‑ 'ka, 'yö Yesu ‑bha ꞊klang ‑nu bha‑ mɛ ꞊plɛ 'wo ꞊wlü 'yö 'wo gun 'dho sië 'pödhɛ do 'bha 'ö "kidhʋng ‑kaɔng do ga do "sinma "dhiʋ̈ Zedhizadhɛmö ‑dhɛ "sɔɔ mü 'wo‑ Emausö ‑dhɛ ‑kë bha‑ 'gü.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 ꞊Dhɛ 'wo ‑da zian ‑ta, 'yö 'wɔn "pɛpɛ 'ö ‑kë Yesu ‑wɔn 'gü bha 'wo zun‑ ‑dhiang zë ‑sü ‑bha.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 ꞊Dhɛ 'wo 'wɔn ‑nu bha‑ ‑dhiang zë sië 'ö 'wo‑ zaɔdhe ‑da sië 'wo 'dho sië‑ 'ka, 'yö Yesu ‑yö nu 'ö ‑da ‑a ‑nu "piʋ̈ 'yö 'wo "ta bha sü wo "kwëë.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 ‑Wo "ta bha‑ ‑sü wo "kwëë "dhʋ̈ 'wo dho‑ 'ka, "kɛɛ kö ꞊ya kë ꞊dhɛ pë 'bha ꞊ya kpa mɛ "yan "dhiʋ̈, kö 'waa Yesu dɔ.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 'Yö‑ ‑nu dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «‑Më ‑wɔn ꞊në 'ka‑ ‑dhiang zë sië‑ zian ‑ta bha?»
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 ꞊Dhɛ 'wo 'daɔnnu, 'yö‑ mɛ do 'dhɛ 'wo Kleopasö ‑kë bha 'ö‑ pö Yesu ‑dhɛ: «‑Kë ꞊dhɛ bhii do ꞊në 'wɔn 'ö ‑kë Zedhizadhɛmö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plɛ ya‑ 'ka bha 'bhii‑ ma "dhɛ!» 'Yö Yesu ‑ya pö: «‑Më ‑wɔn ꞊në ‑kë Zedhizadhɛmö?»
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 'Yö 'wo‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'wo‑ pö: «'Wɔn 'ö kë Yesu 'ö go Nazadhɛtö, 'ö gun Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ 'kpii‑ 'ka, 'ö gun "dhabhliwɔn "gblʋ̈gblʋ̈ ‑nu kë sië, 'ö ꞊ya dhiang zë 'ö 'yaa bhɔ mɛ "bhɩɩ‑ ‑bha mɛ 'bha 'gü, 'ö Atanna ꞊dede ‑ya dɔ,
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 "kɛɛ 'ö kwaa "saabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ "sɛgɔdhiʋ̈mɛ ‑nu 'wo‑ "dhiʋ̈ dɔ ‑a 'yaɔ‑ ‑nu ‑gɔ kö ‑wa zë, 'ö 'wo‑ ‑gban "dhü ‑bha bha 'bhii‑ ma ‑ee?»
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 ‑Yö ‑gun yi 'gü ꞊dhɛ 'mɛ 'kö bha ꞊në dho Izraɛdhö ‑mɛ ‑nu bho ꞊dhuëngdhɛ 'gü 'nu, "kɛɛ 'wɔn bha 'ö bo kë ‑sü 'ka "dhʋ̈, ‑a ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga ‑naa ꞊në ꞊dɛɛ.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 ‑Yö "dhʋ̈ tɛan‑ 'ka ꞊dhɛ 'mɛ 'yi gun‑ ꞊keng‑ bha‑ dhong ‑nu 'bha ‑nu ꞊wa 'go‑ ‑wɛɛ bho ‑dhɛ 'gü ꞊wa nu, ‑wʋ ‑nu 'wo go‑ 'ka mü bha 'yi‑ ma, ‑a 'wɔn ‑yö yi ‑kɔn. ‑Wa ‑pö ꞊dhɛ wo ‑zë wo kë ‑suʋ̈ ‑dhɛkpaɔ tii 'gü 'wo dho‑ bun ꞊taa,
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 "kɛɛ 'dho 'wo‑ wo bha 'wii ‑kpan ‑a ꞊gee ‑bha mü, 'wo nu ‑wa ‑pö yi ‑dhɛ ꞊dhɛ wo wo "yan ‑kpan Atanna ‑bha "kië ‑nu ꞊në‑ ‑nu ‑bha, 'yö 'wo‑ pö wo ‑dhɛ ꞊dhɛ ‑yö "yaandhe 'ka.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 'Yö 'mɛ 'ö yɛng ‑nu 'yi gun‑ ꞊keng‑ bha‑ mɛ 'bha ‑nu 'wo dho 'pö mü, 'yö 'wo ‑kpan 'pö‑ ‑dhɛ ‑bha ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö dhong ‑nu bha 'wo‑ ‑gɛn dɔ‑ 'ka yi ‑dhɛ bha‑ 'dhö, "kɛɛ yö ‑zë 'wii‑ yö tongtongdhö.»
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 ꞊Dhɛ 'ö ꞊waa‑ pö "dhʋ̈, 'yö Yesu ‑ya ‑yɔ bɔ 'ö‑ pö: «'Aa 'mɛ 'ka ya! Ka "yaaki ‑yö 'sɛɛnnë ꞊tɔn ‑kɛɛ! 'Wɔn 'ö Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑nu ‑wa to "dhʋ̈ 'wo‑ pö yi 'bha yi 'bha 'ka bha 'dhang ‑bho "dhiʋ̈ zuëga 'yaa ka ‑gɔ ‑wa!
25 Então ele lhes disse:
26 "Ɛɛn 'kaa‑ 'wɔn ꞊në‑ dɔ ꞊dhɛ 'mɛ 'ö Atanna ‑ya ‑ya Izraɛdhö ‑mɛ ‑nu Dhamɛ 'ka bha ‑yö ‑dho saan" ꞊dhɛ ‑kɔ bha ꞊në‑ 'dhö kö ‑yö gun ‑na ‑da ö ‑bha mɛdhɛ ‑kwi 'gü ‑ee?
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ "dhʋ̈, 'yö 'wɔn "pɛpɛ 'ö ‑gban ‑bha 'ö ‑bɛn zë ‑sü 'ka Atanna ‑bha 'sëëdhɛ 'gü, yö ‑zun 'klɔɔ‑ ‑pö ‑nu ‑dhɛ ‑sü ‑bha, 'yö‑ zü bho 'sëëdhɛ 'ö Moizö ‑ya ‑bɛn zë bha‑ ‑ta 'yö dho‑ 'ka 'ö ‑da 'ka Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑nu ‑gɔ 'sëëdhɛ 'gü, 'yö dho‑ 'ka "dhʋ̈ 'dɔɔndhö.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 ꞊Dhɛ 'wo dho 'wo ꞊tëng 'pödhɛ 'wo 'dho sië‑ 'gü bha‑ ‑ta, 'yö Yesu ‑ya ‑kë ꞊dhɛ 'pë 'ö yö ‑zë 'ö ‑tun 'dho‑ ‑dhɛ ꞊gblɛɛn 'gü ‑a 'dhö.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 'Yö 'wo‑ bho zian‑ 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ: «‑Bhö dɔ "gbɩɩ‑ kö i wɔ, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ "bin ꞊ya 'ma ꞊ya bo, 'yënng‑ ‑gɔ ꞊ya ‑ya ‑tɔn ‑ta.»
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 ꞊Dhɛ 'wo dho, 'ö pë ‑bhö "tʋ̈ng 'dhö ꞊loo, 'ö woo zun pë ‑bhö ‑sü ‑bha, 'yö ö ‑kɔ ‑da 'bluu‑ 'gü, 'yö Atanna nuɛ" bho‑ ‑wɔn 'gü, 'yö‑ "kplü "kplü bho 'yö‑ 'gü ‑gblü ‑a ‑nu ‑ta.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö‑ ‑nu "yan "dhiʋ̈ ‑yö ‑pʋ, 'yö 'wo‑ dɔ, "kɛɛ 'yö to 'mü 'pö 'ö ꞊dhɛng‑ ‑nu ‑gɔ.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 ꞊Dhɛ 'ö bo ‑dhidha 'sü ‑sü 'ka ‑a ‑nu ‑gɔ ꞊dhɛ ‑kɔ bha‑ 'dhö, 'yö 'wo zun‑ ‑pö wo 'ko ‑nu ‑dhɛ ‑sü ‑bha ꞊dhɛ: «Mɛ 'ö bha "tʋ̈ng 'ö gun Atanna ‑wʋ 'klɔɔ‑ pö sië‑ 'ka kwa ‑dhɛ zian ‑ta bha, kö kwa zuë" 'yaa 'dho sië "sia‑ ‑yɔɔndhö ꞊dhɛ 'pë ꞊wa böö‑ ‑sɛa ꞊në‑ ‑ya ‑ta ‑a 'dhö ‑ee?»
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 ‑Wo ‑to ‑dhɛ do bha‑ 'gü 'wo ꞊wlü 'wo wo wë dɔ 'zü ‑deewo Zedhizadhɛmö. 'Wo dho ‑wo ‑kpan mɛ ‑kaɔng do ga do bha waa‑ 'mɛ wɛng‑ ‑nu 'wo gun "kwëë bha‑ ‑nu ‑bha kö ‑wo ‑dhɛ do 'gü
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 kö ‑wa pö sië: «Kwa Dëmɛ ꞊ya ‑bö tɛan‑ 'ka, Simɔ ꞊yaa‑ yö.»
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 'Yö woo ‑dɩ 'pö ‑kɔ 'ö‑ ‑nu ‑bha ‑ya ‑nu ꞊slɔɔ‑ 'ka, ‑kɔ 'wo Yesu dɔ‑ 'ka kö ‑yö 'bluu‑ "kplü "kan sië bha 'wo ‑ziö 'pö‑ ‑gɛn 'gü ‑a ‑nu ‑dhɛ.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Dhiang bha ‑yö ‑to ‑nu "dhi, 'yö Yesu ‑yö go ‑dhidha 'gü ‑a ‑nu ‑dhɛ, 'yö dɔ‑ ‑nu ꞊zinng 'gü 'ö‑ pö: «Zuëyagblʋ̈ʋ̈‑ ‑yö kë ka ‑gɔ!»
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 "Kan 'ö‑ wo‑ ‑nu 'gü "dhʋ̈ bha 'yö pɛng ‑yö ‑kan ‑a ‑nu ‑bha 'yö "suʋ̈ ‑yö ‑da ‑a ‑nu 'gü, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑yö ‑bhɔ ‑a ‑nu 'gü mɛ ‑zii ‑bha.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 "Kɛɛ 'yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «"Suʋ̈ ‑yö ‑da ka 'gü 'yö ꞊yɔɔn ‑gblü ‑yö dɔ ka zuë" ‑ta 'yö 'ka ‑zʋ 'gɔn ‑kɔ suu ‑nu bha‑ ‑kë ‑më ‑wɔn 'gü?
38 Mas ele lhes disse:
39 ‑Ka "pɔni "gblʋʋ ‑nu 'wo n ‑kɔ ‑nu waa‑ n ‑gɛn ‑nu ‑bha ya‑ ‑ga kö 'ka 'dhang bho‑ "dhiʋ̈ ꞊dhɛ pë "wɛɛ 'bha 'yaa ‑mü, ma ‑mü! ‑Ka nu kö 'ka ka ‑kɔ zun n kwi ‑bha kö 'ka 'dhang bho‑ "dhiʋ̈. "Ɛɛn mɛ ‑zii ga‑ ‑kë 'gü ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö n ‑bha 'dhö‑ ‑bha ya‑ 'dhö ‑ee?»
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 'Ö‑ pö sië "dhʋ̈ kö ‑yö ö ‑kɔ waa‑ ö ‑gɛn ‑nu ‑zɔn sië‑ ‑nu ‑dhɛ.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ "yan 'wo‑ ‑kpan Yesu ‑bha bha‑ 'gü ‑wɔn ‑yö ‑dhi ‑nu ‑dhɛ ꞊dedewo, "kɛɛ 'ö‑ 'wɔn ‑ya ‑nu kɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü kö 'wii 'dhang bho‑ "dhiʋ̈ ꞊kö 'kpakpadhö bha, 'yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «‑Bhöpë 'bha ‑yö ka ‑gɔ yö ‑ee?»
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 'Yö 'wo‑ pö: «꞊Iin.» 'Yö 'wo nu‑ ‑dhɛ 'yuʋ̈‑ ‑yɛsü "kplü do 'ka,
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 'yö‑ ‑bhö ‑a ‑nu "yaan mü.
43 e ele comeu na presença deles.
44 ꞊Dhɛ 'ö ö bo‑ ‑bhö ‑sü 'ka 'yö‑ pö: «‑Ka ‑dhɛ ‑ga, ‑wʋ ‑nu 'a gun‑ pö sië ka ‑dhɛ kö a ‑tun ka kpö 'gü, 'ö 'a‑ pö ꞊dhɛ 'wɔn "pɛpɛ 'ö Moizö oo, Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑nu oo, "ɛɛn ‑a ‑bha "tan 'sëëdhɛ ‑ya ‑dhiang zë n ‑bu 'gü bha, ‑a ꞊gban 'gü ‑wɔn ‑dho kë bha, ‑kaa ‑ga bha.»
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈, 'yö 'wɔn 'gü ma zuëga nu‑ ‑nu ‑dhɛ, kë "dhʋ̈ kö ‑wo Atanna ‑wʋ 'gü ma ö 'klɔɔ‑ 'ka.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 'Yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «‑Yö ‑bɛn zë ‑sü 'ka Atanna ‑wʋ 'sëëdhɛ 'gü ꞊dhɛ ‑a ‑bha ‑Yamɛ bha ‑yö ‑dho saan" ꞊dedewo 'ö 'wo‑ zë, "kɛɛ ‑yö ‑dho ‑bö ‑a ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga ‑naa 'ka.
46 E disse-lhes:
47 'Ö 'wo mɛbhɩɩdhe ‑bha ‑kwaa ö ꞊sɔng ‑zü kö ‑yö bɔ Atanna 'ka ‑sü waa‑ Atanna ‑bha mɛbhɩɩdhe ‑bha 'wɔn yaa ‑mawɔn 'to ‑sü ‑dhiang zë ‑sü zü bho Zedhizadhɛmö ‑pö ya‑ 'gü, 'ö 'wo dho‑ 'ka "sɛgɔ "pɛpɛ ꞊gban 'gü ‑a 'tɔ 'gü.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Ka ꞊në 'ka n "sɛɛ‑ 'ka 'wɔn ‑nu bha‑ "gblʋʋ "piʋ̈.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 ꞊Dhɛ 'ö "dhʋ̈, 'pë 'ö n Dë ‑ya bɔ ‑wɔn "plüün bho ka ‑dhɛ bha mang ꞊dede ꞊në 'a dho‑ bɔ ka ‑dhɛ. "Kɛɛ "sanni ‑yö kë "dhʋ̈ ‑a ‑dhɛa ‑bha ꞊dhɛ 'ka 'to Zedhizadhɛmö ‑pö ya‑ 'gü kö ‑yö 'to "dhʋ̈ ‑yö zun‑ 'ka yi 'ö faan 'ö "dhʋ̈ bha 'ö dho 'go‑ 'ka dhang‑ 'gü kö ‑yö ‑da ka 'gü bha‑ yi ‑bha.
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya ö bo ‑wʋ bha‑ ‑kpɔ ‑nu ‑bha ‑sü 'ka, 'yö‑ ‑nu sü 'ö wë dɔ‑ ‑nu 'ka Betani ‑zian 'ka, ꞊dhɛ 'ö ꞊wa ꞊loo‑ ‑nu 'dho ‑dhɛ 'gü, 'yö ö ‑kɔ "dhiʋ̈ ꞊wlü 'yö 'dhuë‑ ‑kë ‑nu ‑bha.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 ‑Yö ‑to 'dhuë‑ ‑kë ‑nu ‑bha ‑dhɛ bha ꞊në‑ 'gü, 'yö ‑kan ‑a ‑nu ‑bha 'yö 'gbʋ‑ ‑ya sü 'yö dho‑ 'ka dhang‑ 'gü.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 ꞊Dhɛ 'ö 'dho sië "dhʋ̈, 'yö‑ ‑bha ꞊klang ‑nu ‑zë 'wo zun wo kpiö 'gü, 'yö 'wo 'tɔ ꞊loo‑ ‑bha. ꞊Dhɛ 'wo wo bo, 'yö 'wo nu 'zü ‑deewo Zedhizadhɛmö "kɛɛ kö ‑a ‑nu zuë" ꞊nii ꞊ya ‑da ‑tɛkpɛ ‑tɛkpɛdhö.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 'Ö go yö ‑zë 'gü, ‑wo ‑gun Atanna ‑dhɔkëgükɔ 'ö Zedhizadhɛmö bha‑ 'gü yi ꞊gban "pɛpɛ 'ka 'ö 'wo ꞊gloo‑ 'tɔ bhɔ ‑sü ‑bha.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.