Lucas 1
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NAA
1 — ausente —
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, mang Dhukö ‑mɛ ‑zë n ‑bha 'ka, ‑yö ‑kë 'pö n 'gü ‑së kö 'wɔn 'ö "dhʋ̈ bha 'a‑ ‑bha mɔɔ‑ kö ‑kɔ 'ö ‑kë 'ka kpɛnngdhö ‑a zübhoyi 'ka bha 'a‑ ‑bɛn zë 'sëëdhɛ 'gü kö 'a‑ bɔ i ‑dhɛ,
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 kë "dhʋ̈ kö 'i 'dhang bho 'mɛ 'wo i ꞊klang ‑kë 'wɔn bha‑ 'ka bha‑ ‑nu "dhiʋ̈ kö 'i‑ 'wɔn dɔ ꞊dhɛ 'pë 'wo‑ pö bha 'yaa ꞊sua 'ka.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 "Tʋ̈ng 'ö Edhodö ‑yö gun‑ 'ka "sɛdë 'ka Zude ‑sɛ 'gü bha, "saabhomɛ do 'bha ‑yö gun‑ ‑gɔ 'kɔɔdhö 'wo gun‑ ‑dhɛ sië Zakadhi. Zakadhi bha ‑yö ‑kë "saabhomɛ ‑nu 'wo gun Izraɛdhö ‑sɛ 'gü "tʋ̈ng bha‑ 'gü bha‑ ‑nu kpö 'dhɛ 'wo‑ ‑dhɛ Abia ‑bha mɛ ‑nu bha ꞊në‑ mɛ do 'ka. 'Yö 'wo gun‑ ‑bha dhebhɔ ‑dhɛ sië Dhizabɛtö, 'yö ‑kë 'pö "saabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ 'kpii‑ 'wo gun‑ Aadhɔn kë sië bha‑ suu 'gü ‑në do 'ka.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Mɛ ꞊plɛ 'wo "dhʋ̈ bha ‑wo ‑gun 'wɔn ‑ma Atanna ‑ta ‑mɛ ꞊dede 'ka, 'ö pö 'aa gun‑ ‑nu ‑bha 'wɔn 'bha 'gü Atanna wëëdhö, 'ö 'wo‑ ‑bha 'tɔng‑ ꞊gban kun 'ö 'wo‑ ꞊bhlëë ‑ya 'kpakpadhö.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 "Kɛɛ 'yö 'në 'bha 'yaa gun‑ ‑nu ‑gɔ, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ Dhizabɛtö bha ‑yö ‑gun ꞊gblöödhe 'ka, "kɛɛ kö ‑a ‑nu ꞊gban ꞊plɛ ꞊wa kë mɛ ‑zʋgbansü ‑nu 'ka.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 — ausente —
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 — ausente —
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 kö Zuifö ‑nu "pɛpɛ 'wo nu Atanna ‑dhɔkëdhɛ 'gü mü bha ‑wo kpö dɔ ‑sü 'ka 'pö "kpɛnngdhö kö ‑wo bhɛa" sië‑ ‑dhɛ "tʋ̈ng do bha‑ 'gü.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 'Yö‑ ‑bha "kië do ‑yö ö ‑dɩ ‑zɔn Zakadhi ‑dhɛ ‑dhasiklɔɔ "gʋ̈ ‑dhɛ bha‑ 'gü. ‑A ‑bha "kië bha ‑yö ‑gun dɔ sië "saabhotapë bha‑ ‑kɔ ‑së 'gü "pɛan "piʋ̈.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 ꞊Dhɛ 'ö Zakadhi ‑ya yö, 'yö "suʋ̈ ‑yö ‑da 'gü, 'yö‑ "gblʋ̈ʋ̈dhɛ 'dhö "muu bho.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 "Kɛɛ 'yö Atanna ‑bha "kië bha 'ö‑ pö‑ ‑dhɛ: «"Suʋ̈ 'ya 'dho i kë, Zakadhi, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ Atanna ꞊ya i ‑bha bhɛawʋ ma. I ‑bha dhebhɔ Dhizabɛtö ‑dho 'nëgɔɔn do 'kpɔ i ‑gɔ, i ‑dho ‑a ‑dhɛ Zan.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 ‑Yö ‑dho kë i ‑gɔ zuë" ꞊nii ‑da 'gü ‑wɔn 'kpii‑ ꞊dede 'ka 'ö 'i i "dhia bho, 'ö‑ ‑bha bhɔ ‑sü ‑yö mɛ 'gbɛ ꞊nii ‑da ꞊dedewo,
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'në bha‑ ‑duɛ ‑dho kë 'kpii‑ Atanna ‑kuu "dhiʋ̈, ‑a ‑dhɛ 'yaa‑ ‑bha kö 'në 'ö "dhʋ̈ bha ‑yö we mü "ɛɛn pë 'ö ꞊waa‑ mü 'ö mɛ kun kö ‑yö zun‑ 'bha ‑bha; ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑yö ‑dho bhɔ kö ‑yö pa ‑sü 'ka Atanna ‑bha 'Nii‑ "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ 'ka.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 ‑Yö ‑dho mɛ 'gbɛ "dhiʋ̈ yee kë Izraɛdhö ‑mɛ ‑nu kpö 'gü 'ö dho‑ ‑nu 'ka ‑a ‑nu Dëmɛ, ‑a ‑nu ‑bha Atanna "piʋ̈.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 'Gügbɩɩdhɛ 'ö gun Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ Edhi 'gü ‑a ‑bha 'Nii‑ "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ faan 'ka bha ‑yö ‑dho kë‑ 'gü, 'ö "ta sü‑ 'ka Atanna wëëdhö, kë "dhʋ̈ kö ‑yö 'në waa‑ dë nu ‑kɔ 'wü 'koo kö ‑a ‑nu ‑wʋ ‑yö kë do, 'kö ‑yö gɔɔgbɩɩmɛ ‑nu dɔ zian ‑ta kö ‑wo ‑gleng 'sü 'mɛ 'wo 'dhang bho Atanna "dhiʋ̈ ‑a ‑nu ‑bha, kö ‑yö Izraɛdhö ‑sɛgümɛ ‑nu ‑ya "yaan Atanna ‑wɔn "gblʋʋ "piʋ̈.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 "Kɛɛ 'yö Zakadhi ‑ya pö Atanna ‑bha "kië bha‑ ‑dhɛ 'ö‑ pö: «‑A 'wɔn 'dhɛ 'kö bha a ‑dho 'dhang bho‑ "dhiʋ̈ ‑kɔ kë ꞊dhɛ kö‑ mɛ ꞊plɛ 'yi‑ 'nëkpɔmɛ 'ka mɛ ꞊gban ꞊plɛ 'ya kë zii!»
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 'Yö Atanna ‑bha "kië bha 'ö‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «Ma 'ö i n ‑ga ya, ma ꞊në 'wo n ‑dhɛ Gabliɛ, ma ꞊në 'a dɔ Atanna wëëdhö ‑a ‑bha "kië ‑nu kpö 'gü 'yö 'a‑ "dhiʋ̈ ‑ziö wo, yö ꞊në n bɔ kö 'a nu 'a dhiang zë i ‑dhɛ ꞊dhɛ ‑kɔ bha‑ 'dhö, kö 'a naɔ ‑së bha‑ dɔ i ‑gɔ.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ 'wɔn 'a nu‑ pö i ‑dhɛ 'ö‑ 'gü ‑wɔn ‑nu dho kë ö kë "tʋ̈ng 'gü bha, 'bhii 'dhang bho‑ "dhiʋ̈ 'ö bha‑ zaɔ bha, i ‑dho "gla "bhʋbhʋ 'gü, 'bhii 'dho "wɩ 'ö dho 'ö zun‑ 'ka 'wɔn bha‑ kë ‑yi ‑bha.»
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 'Ö kë sië "dhʋ̈ "tʋ̈ng 'ö‑ 'gü bha kö mɛ "pɛpɛ 'wo gun "kpɛnng "yasa 'gü mü bha ‑wo "yan 'to sië Zakadhi ‑gɔ, kö ꞊gwëë 'ö‑ wo sië Atanna ‑dhɔkëgükɔ 'gü bha‑ 'wɔn ꞊yaa‑ ‑nu 'kɔn.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 ꞊Dhɛ 'ö Zakadhi ꞊ya zun "kpɛnng, 'yii ꞊mɔɔ‑ ‑bha kö ‑yö dhiang zë 'mɛ 'wo bha‑ ‑nu ‑dhɛ kö‑ "dhi ꞊ya ta. 'Mɛ 'wo bha ‑wa 'wɔn ‑dɔ yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü ꞊dhɛ ‑a "yan 'gü ꞊në gun ‑da sië 'yö ꞊gwëë 'kɔɔdhö "dhʋ̈ bha, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ kö ‑yö ö ‑kɔ "paa 'gü ꞊në zë sië‑ ‑nu ‑dhɛ.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'ö‑ ‑bha yë ‑kë Atanna ‑gɔ 'kɔɔdhö ‑dhɛkpaɔyi ꞊ya yën, 'yö dho ö ꞊plöö.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 ꞊Dhɛ 'ö "tʋ̈ng 'në bha ꞊ya ziö, 'yö‑ ‑bha dhebhɔ Dhizabɛtö bha 'ö 'gu sü, 'yö ö ‑gblɛn kpɔ 'gu bha‑ 'ka "su "sɔɔdhu 'ka kö ‑ya pö sië ö ‑dɩ ‑dhɛ ꞊dhɛ:
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 «‑Gasitɛ 'dhɛ 'kö ya n Dëmɛ ꞊në yö ‑zë ‑kë n ‑dhɛ, 'yö ö wë bɔ n ‑ta, kë "dhʋ̈ kö 'ö 'yiʋ̈‑ bho n ‑ta mɛ ꞊zinng 'gü ('yö ꞊ya n kë 'nëkpɔmɛ 'ka ya).
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Dhizabɛtö ‑bha 'gu bha‑ "su "saɔdo ‑naa 'ka, 'yö Atanna ‑yö ö ‑bha "kië Gabliɛ do bha‑ bɔ 'zü Gadhidhe ‑pö do 'bha 'wo‑ ‑dhɛ Nazadhɛtö ‑a 'gü.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 ‑A bɔ 'ö‑ wo "dhʋ̈ bha ‑ya ‑bɔ ‑dhaagadhee do, 'ö gɔndënë do 'ö ‑kë Davi suu 'gü ꞊në‑ 'ka 'wo‑ ‑dhɛ Zosɛfu bha ꞊yaa‑ ‑za dɔ ꞊në‑ "piʋ̈. ‑A ‑dhaagadhee 'ö "dhʋ̈ bha ‑wa ‑dhɛ Madhi.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 ꞊Dhɛ 'ö Atanna ‑bha "kië bha ꞊ya 'dho ꞊ya ‑da Madhi ‑gɔ 'kɔɔdhö 'yö‑ pö‑ ‑dhɛ: «Madhi, 'bha ꞊boo mü,! Atanna ‑yö i "piʋ̈! Kwa Dëmɛ Atanna ꞊ya ‑gasitɛ 'kpii‑ do kë i ‑dhɛ!»
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 ꞊Tua bho kë ‑kɔ suu 'ö Atanna ‑bha "kië ‑ya ‑kë 'ka bha 'yö Madhi "gblʋ̈ʋ̈dhɛ "muu bho, 'yö ‑ya ‑a 'klɔɔ‑ mɔɔ‑ ‑sü ‑bha ö ‑dɩ "piʋ̈.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 ‑Yö ‑to ‑a 'klɔɔ‑ mɔɔ‑ ‑dhɛ 'gü 'yö Atanna ‑bha "kië bha 'ö‑ pö‑ ‑dhɛ: «Madhi, i "gblʋ̈ʋ̈dhɛ 'ya 'dho "muu bho, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ i ꞊bhlëë ‑yö ‑dhö Atanna wëëdhö.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 ‑Dhɛ ‑ga, i ‑dho 'gu sü 'ö 'i 'në do kpɔ. 'Në 'i dho‑ 'kpɔ "dhʋ̈ bha, 'tɔ 'ka dho‑ ‑dhɛ 'ka ꞊në Yesu 'ka.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 'Në bha ‑yö ‑dho "gla 'ö‑ ‑duɛ ‑yö ‑kë 'kpii‑. ꞊Ya kë "dhʋ̈ yi 'ö‑ 'ka, ‑wo ‑dho ‑a 'tɔ kpɔ 'wo‑ ‑dhɛ Atanna 'ö ‑ya ‑sü 'ka dhang‑ 'gü ‑a Gbö. Kwa Dëmɛ Atanna ‑dho ‑a "bhɛma Davi ‑bha ‑gblüdëdhɛ bha‑ nu‑ ‑dhɛ.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 ‑Yö ‑dho mɛdhɛ kë Zakɔbö ‑bha 'kɔdhi bha‑ 'gü ‑todhʋ̈ 'ka 'ö‑ ‑bha mɛdhɛ "dhiʋ̈todhɛ 'yaa kë.»
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 'Yö Madhi ‑ya pö Atanna ‑bha "kië bha‑ ‑dhɛ 'ö‑ pö: «"Kɛɛ ‑a 'wɔn 'dhɛ 'kö bha ‑yö ‑dho kë ‑kɔ kë ꞊dhɛ ꞊zɔɔ, n Dëmɛ, kö 'maa gɔɔn‑ ‑wɔn ‑bhokoo 'bha dɔ ya!»
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 'Yö Atanna ‑bha "kië bha 'ö‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «‑Dhɛ ‑ga, Madhi, Atanna ‑bha 'Nii‑ "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ ‑dho lɔɔ i ‑ta, Atanna ‑bha 'gügbɩɩdhɛ ꞊në dho 'wɔn bha‑ kë. Yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü, 'yö 'në "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ 'i dho‑ kpɔ bha, 'wo dho‑ ‑dhɛ Atanna Gbö.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 ‑Dhɛ ‑ga, Dhizabɛtö 'ö ‑kë i dëbhang dhebhɔ 'ka bha, yöö ‑dɩ 'pö ꞊ya ö ‑bha 'nëgɔɔn do ‑gu 'sü. Yö 'wo gun‑ ‑dhɛ sië ꞊gblöödhe bha 'ö 'gu sü ‑a "su "saɔdo ‑naa ꞊nɛ.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 'Pë 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'wɔn ‑nu bha 'wo ‑kë "dhʋ̈ bha‑ ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ Atanna ‑fiëbhawɔn 'yaa 'dhö.»
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 'Yö Madhi ‑ya pö: «‑Ɛɛ, n Dëmɛ ‑bha gwëëdhe ‑mü n 'ka, ‑yö kë n ‑dhɛ ꞊dhɛ ‑kɔ 'i‑ pö‑ 'ka bha‑ 'dhö!» ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈, 'yö Atanna ‑bha "kië bha 'ö ziö 'ö dho.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 ‑A "tʋ̈ng do bha‑ 'gü, 'yö Madhi ‑yö ꞊wlü 'yö dho ‑bɛang 'ka Zuda ‑pö do 'bha 'ö ‑ya ‑sü 'ka ‑tɔn ‑gbeng 'gü bha‑ 'gü,
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 'yö dho 'yö ‑da Zakadhi ‑gɔ 'kɔɔdhö 'yö Dhizabɛtö ꞊tua bho.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 ꞊Dhɛ 'ö Dhizabɛtö "tʋ 'dhö ‑da Madhi ꞊tua bho kë ‑wʋ bha‑ 'gü, 'yö 'në 'ö‑ "gblʋ̈ʋ̈‑ bha 'ö pa ö diëë 'ka. 'Yö to ‑dhɛ do bha‑ 'gü 'yö pa Atanna ‑bha 'Nii‑ "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ 'ka,
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 'yö ꞊gbla "gbɩɩ‑ 'ka 'ö‑ pö: «Atanna ‑bha 'dhuë‑ ‑yö bhi ꞊në i 'kun ‑sü 'ka dhong‑ ‑nu ꞊gban "pɛpɛ kpö 'gü, yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'në 'i dho‑ 'kpɔ bha 'dhuë‑ bha 'ö‑ 'kun ‑sü 'ka 'pö.
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 ‑A kë ‑sü kö ma ‑zë n Dëmɛ dhe ‑yö ‑da n ‑gɔ 'kɔɔdhö, ‑a 'wɔn ꞊në n kɔn!
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ꞊dhɛ 'ö i ‑bha ꞊tua bho kë ‑wʋ ꞊ya ‑da n "tʋ 'gü bhoo, 'yö to 'yö 'në 'ö n "gblʋ̈ʋ̈‑ ya 'ö pa ö diëë ꞊niidadhe 'ka.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 I ‑bha ‑yö ‑së! ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'pë 'ö n Dëmɛ ‑ya pö 'ö‑ 'gü ‑wɔn dho kë bha i ka 'dhang bho‑ "dhiʋ̈.»
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 'Yö Madhi ‑ya ‑wʋ "dhiʋ̈ kun 'ö‑ pö:
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 N zuë" ꞊nii ꞊ya ‑da ꞊dedewo Atanna 'ö n Dhamɛ 'ka bha‑ ‑wɔn 'gü.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑yö ‑wɩ ‑bha 'ö ö "yan ꞊lɔɔ
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'gügbɩɩ Atanna 'ö‑ 'tɔ 'dhö "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ bha,
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 'Mɛ 'wo ‑suʋ̈ ‑gɔ 'wo‑ ꞊bhlëë ‑ya,
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Yö ꞊në 'wɔn "gblʋ̈gblʋ̈ ‑nu ‑kë ö ‑kɔ 'ka, faan ‑ya 'gü.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Yö ꞊në ‑gblüdë "gblʋ̈gblʋ̈ ‑nu bho ‑yɛa ‑bha.
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Yö 'ö bha ꞊në din‑ 'dhö 'mɛ 'ö‑ ‑bha,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Madhi ‑yö ‑to Dhizabɛtö "piʋ̈ mü "su ‑yaaga "sinma 'ka 'yö gun ‑na 'dho ö ‑dɩ ꞊plöö.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'ö Dhizabɛtö 'në yö "tʋ̈ng ꞊ya ꞊loo, 'yö dho 'yö "bɔ bho 'nëgɔɔn do 'ka.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 'Wɔn bha ꞊dhɛ 'ö‑ ‑yayɔɔ ‑nu waa‑ 'kpɔmɛ ‑nu ꞊waa‑ ma ꞊dhɛ ‑a ‑wëë ꞊ya Atanna kë ꞊yaa‑ gba 'në 'ka, 'yö ꞊wɛnng ‑nu 'wo‑ ꞊niidadhe ‑kë wo "kwëë.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 ꞊Dhɛ 'ö 'në bha ꞊ya bhɔ, ‑a ‑dhɛkpaɔyi "saaga ‑naa "dhiʋ̈ pa ‑yi bha, 'yö mɛ ‑nu ‑wo nu mü kö ‑wa kë 'gbannë 'ka ꞊dhɛ ‑kɔ 'wo‑ ‑kë 'ka ‑a ‑nu wɔ ‑kɔ 'gü ‑a 'dhö. 'Yö 'wo‑ 'tɔ kpɔ‑ dë 'tɔ ‑bha 'wo‑ ‑dhɛ Zakadhi.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ꞊waa‑ 'tɔ kpɔ "dhʋ̈, 'yö‑ dhe ‑ya pö: «‑Abin! 'Në bha ‑wa ‑dhɛ Zan.»
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 'Yö 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ: «I suu 'gü ‑mɛ ‑mɛɛ ꞊në 'wo‑ ‑dhɛ Zan, 'yö bhii 'në ‑da ‑dhɛ.»
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 'Yö 'wo wo "yan zë Zakadhi ‑dhɛ kë "dhʋ̈ kö ‑yö ö "dhi ‑da 'wɔn bha‑ 'gü (‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'ö gun "dhʋ̈ kö 'yaa "wɩ), kö 'tɔ 'ö dho‑ ‑ya 'në bha‑ ‑bha 'wo‑ dɔ.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 'Yö Zakadhi ‑yö ö ‑kɔ 'gü zë‑ ‑nu ‑dhɛ kö ‑wo nu ö ‑dhɛ 'kpongpaa 'në 'bha 'ka. ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa nu‑ 'ka 'yö 'në bha‑ 'tɔ ‑ya ‑ta 'ö‑ pö ‑wa ‑dhɛ Zan. 'Yö‑ 'wɔn ‑yö mɛ ꞊gban "pɛpɛ kɔn.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 ‑Yö ‑to ‑dhɛ do bha‑ 'gü, 'yö‑ "dhi ‑yö ‑pʋ, 'yö‑ 'nɛɛga ‑yö go‑ "dhiëng 'gü 'yö "wɩ ‑sü zü bho, kö ‑yö Atanna 'tɔ bhɔ sië.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 'Wɔn bha kë 'ö‑ wo "dhʋ̈ bha, 'yö "suʋ̈ ‑da mɛ "pɛpɛ 'wo gun‑ ‑nu ‑züzü bha‑ ‑nu ꞊gban 'gü, 'yö 'wo ‑ya ‑dhiang zë ‑sü ‑bha ‑tɔn 'gü mü ‑dhɛ ꞊gban "pɛpɛ 'gü Zude ‑sɛ bha‑ 'gü.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 'Yö mɛ "pɛpɛ 'ö ꞊wa 'wɔn 'ö Zakadhi ‑ya pö 'në bha‑ ‑bu 'gü bha‑ ma, 'yö 'wo‑ ‑da woo‑ ‑gleng "piʋ̈ kö ‑wa pö sië: «‑A 'në 'kö ya ‑yö ‑dho kë ‑më ꞊në‑ suu 'ka?»
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö 'në bha‑ dë 'ö ‑kë Zakadhi 'ka bha, 'yö pa Atanna ‑bha 'Nii‑ "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ 'ka ‑a "tʋ̈ng do 'ö‑ ɔngyaa ga ‑yö go‑ 'ka‑ "dhiëng 'gü bha‑ 'gü, 'yö‑ ‑wʋ "dhiʋ̈ ꞊loo 'ö‑ pö:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 «Kwa Dëmɛ 'tɔ ‑yö bhɔ,
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 'Yö mɛ 'gügbɩɩ do 'ö dho kë kwa Dhamɛ 'ka,
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö‑ ‑dhiang zë‑ 'ka,
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 ꞊dhɛ ö ‑dho Mɛdhamɛ do 'ö dho kwa bho kwa 'yaɔ‑ ‑nu
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Kwa "bhɛma ‑nu ‑wëë ‑ya ‑kë ‑kɔ bha ꞊në‑ 'gü,
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 ‑yö "plüün bha‑ ‑bho "dhʋ̈
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 Kë "dhʋ̈ kö 'ya kwa dha kwa 'yaɔ‑ ‑nu ‑gɔ
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 "kɛɛ kö 'kwa kë mɛ 'ö "slʋ̈ʋ̈slʋ̈
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 'Yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü, 'yö bhi 'i bha ma 'në,
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 'yö 'i‑ ‑wɔn "dhiʋ̈ ꞊loo‑ ‑gɔ "sɛgümɛ ‑nu ‑bha
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ mɛ "bhɩɩ‑ ‑nu kwa ‑wëë
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 kë "dhʋ̈ kö 'mɛ 'wo "ta sië "yënng tii 'gü,
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö 'në bha 'ö ‑gla, "kɛɛ 'yö kë "yaakimɛ ꞊dede 'ka, 'yö dho 'ö ‑ya "tʋngtadhɛ 'bha 'gü, 'yö to 'mü 'ö dho 'ö zun‑ 'ka ‑a ‑dɩ ‑zɔn Izraɛdhö ‑sɛgümɛ ‑nu ‑dhɛ ‑yi ‑bha.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.