Lucas 17
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NVT
1 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö Yesu ‑yö go mü 'zü 'ö dhiang zë ö ‑bha ꞊klang ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: ꞊Ya kë ‑kɔ "ʋʋ ‑kɔ 'ö 'gü, 'wɔn‑ ‑dho ‑da ‑nu wo mɛ "bhɩɩ‑ ‑nu ‑gɛn 'gü 'ö 'wo ‑da Atanna "dhiʋ̈, "kɛɛ 'mɛ 'kö yaa‑ ‑kë 'wɔn ‑nu bha‑ ‑nu ‑da mɛ ‑gɛn 'gü ‑mɛ 'ka bha ꞊në‑ ‑mɛ bha dho kë ‑wëësü.
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 ‑Gwë kpö 'kpikpi ‑zian ‑dun ‑a ‑mɛ bhɔ ‑bha ‑sü 'wo‑ ‑zuö 'ka ꞊weeyi ꞊bhaa ‑a fië‑ ‑dhö ‑a ‑mɛ ‑bha 'mɛ 'wo ꞊dhɛ 'në 'sɛɛnnë ‑nu ya‑ ‑nu 'dhö 'dhang ‑bho n "dhiʋ̈ ‑sü 'gü bha mɛ do zian ‑da Atanna "dhiʋ̈ ‑sü ‑bha.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, ‑ka "ta ka 'suan‑ 'ka. ꞊Ya kë ꞊dhɛ i dheebhang ꞊ya 'wɔn yaa kë i 'ka, ‑bhö ‑a ‑dhiang zë ‑së 'ka kö 'i ‑dhio dɔ‑ ‑ta. ꞊Ya kë ꞊dhɛ ꞊ya "wɩ i ‑bha ‑bha kö ‑yö ö bo ö ꞊sɔng bha‑ 'ka, ‑a ‑mawɔn 'to.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 ꞊Ya kë ꞊dhɛ ꞊ya ‑da i "dhiʋ̈ ꞊dhɛ pë "saɔplɛ 'dhö ‑dhɛkpaɔyi do 'ka, kö ꞊ya ‑da i "dhiʋ̈ ‑kɔ 'ö‑ 'gü 'do 'do kö ‑yö nu ‑ya pö i ‑dhɛ ꞊dhɛ 'ya ‑da i "dhiʋ̈, "kɛɛ 'yii 'dho‑ 'bha kë "dhʋ̈ 'zü, ‑a ‑dhɛa ‑bha ꞊dhɛ 'i‑ ‑mawɔn 'to.
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya ö bo‑ ‑pö "dhʋ̈ ‑sü 'ka, 'yö‑ ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑wa pö‑ ‑dhɛ: «Yi Dëmɛ, ‑bhö yi ‑bha ‑zʋ ‑yö Atanna ‑dhɛ ‑sü taa kë!»
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 'Yö‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑nu ‑gɔ 'ö‑ pö: «꞊Ya kë ꞊dhɛ ka ‑bha ‑zʋ ‑yö Atanna ‑dhɛ ‑sü ꞊ya kë ‑zianwo ꞊dhɛ "pënngga 'dhö, 'ka‑ pö "dhü 'kpii‑ 'ö dɔ ya‑ ‑dhɛ ‑yö 'go ö "gblʋʋ kö ‑yö 'dho dɔ ꞊weeyi ꞊bhaa, ‑yö ‑dho 'dho ka ‑wʋ bha‑ "dhiʋ̈.»
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 'Yö‑ pö 'zü‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «'Mɛ 'ka ya de ‑mü 'ka ka kpö 'gü 'yö‑ ‑bha ꞊dhuënggɔmi ꞊ya 'go 'ke‑ kë ‑dhɛ 'gü kö ‑yö nu, "ɛɛn ꞊ya 'go ‑tuʋ̈ ‑maa kë ‑dhɛ 'gü kö ‑yö nu, 'yö dho ꞊mɔɔ‑ ‑bha kö ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «‑Bhö nu "vaandhö kö 'i pë ‑bhö? ‑A ‑mɛ 'yaa 'dhö.
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 'Pë 'ö dho‑ pö yö ‑mü ꞊dhɛ ‑yö ö baa‑, ‑yö 'bhlaa‑ ‑sɔ bha‑ bho ö ‑bha kö ‑yö ö "dhi mɔɔ‑ kö 'ö pë ‑bhö kö 'ö müpë mü. Kö ꞊ya bo ö ‑bha bha‑ 'ka kö yö ‑zë ‑yö gun ‑na 'yaanu kö ‑yö ö ‑bha ‑bhö "ɛɛn ö ‑bha müpë mü.
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 Kö ‑yö kë ꞊dhɛ yöö‑ nuɛ" 'bha ꞊në‑ bho ‑a këwɔn ‑bha 'yaa ‑mü. "Ɛɛn 'yaa "dhʋ̈ ‑ee?
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Ka ‑bha ‑yö ‑kɔ bha ꞊në‑ 'gü 'pö. ꞊Ya kë ꞊dhɛ ‑wʋ ‑nu 'a dho‑ 'kpɔ ka ‑bha bha, 'ka ka bo‑ ꞊gban 'gü ‑wɔn kë ‑sü 'ka, ‑kaa pö: «Gwëëmi "wɛɛwɛɛdhe ‑mü yi 'ka, yi kë ‑yë ꞊në 'yi‑ ‑kë, nuɛbhomɛ ‑zian 'yaa ‑mü yi 'ka.»
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 ꞊Dhɛ 'ö yi do 'ka kö Yesu ‑yö 'dho sië Zedhizadhɛmö, 'yö bɔ Samadhi ‑sɛ waa‑ Gadhidhe ‑sɛ ‑nu ‑naa "dhiʋ̈.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 'Ö gun kö ‑yö ‑da sië 'pödhɛ do 'bha 'gü, 'yö ꞊weeyuamɛ ‑kaɔng do 'wo nu dɔ‑ ‑gɔ zian‑, ‑wo ‑to 'ka 'bleng ‑bleng, 'yö 'wo wo ‑wʋ "dhiʋ̈ ꞊wlü 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ:
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 «Yesu yi Dëmɛ, ‑bhö yi ‑wëë ‑ga ‑dhe!»
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑nu yö, 'yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ: «‑Ka 'dho kö 'ka ka ‑dɩ ‑zɔn "saabhomɛ ‑nu ‑dhɛ!» ꞊Dhɛ 'ö 'mɛ 'wo bha 'wo 'dho sië, 'wo dho "kan wo ‑ta kö ꞊wa kë "klʋ̈ʋ̈klʋ̈.
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 ꞊Dhɛ 'ö 'mɛ 'wo bha‑ mɛ do 'ö ö ‑dɩ yö kö 'ya kë "klʋ̈ʋ̈klʋ̈ 'kpakpadhö, 'yö ‑yɛ ö 'gü 'zü ‑deewo 'ö nu Atanna 'tɔ bhɔ ‑sü 'ka "gbɩɩ‑ 'ka.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 'Yö nu 'ö zun ö kpiö 'gü Yesu ‑dhɛ, 'yö zun‑ nuɛ" bho ‑sü ‑bha, "kɛɛ 'sa kö Samadhi mi ꞊në gun 'mɛ 'kö bha‑ 'ka.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Yesu ‑ya ‑pö yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü 'ö‑ pö: «Mɛ ‑kaɔng do 'wo gun bha, ‑a ‑nu ꞊gban 'wii kë ꞊në wo "klʋ̈ʋ̈klʋ̈ ‑ee? 'Yö‑ mɛ ‑kpɛa ‑nu ‑zë ‑wo 'mɛ?
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 ‑Më ‑wɔn ꞊në ‑kë 'yö‑ mɛ ‑kpɛa ‑zë ‑a ‑nu 'bha ‑zʋ 'yii ‑da Atanna nuɛ" bho ‑wɔn ‑ta kö ‑wo wo yee kë ‑wo nu kö 'yii kë "sɛ "wɛɛ 'gü mi 'kö ya‑ 'ka?»
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya ö bo‑ ‑pö "dhʋ̈ ‑sü 'ka, 'yö‑ pö 'mɛ 'bha‑ ‑dhɛ: «N "taɔngdë, ‑bhö "wlü kö 'i i ‑bha 'dho wo; i ‑bha 'dhang ‑bho n "dhiʋ̈ ‑sü ꞊në i dha bha.»
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 ꞊Dhɛ 'ö 'wɔn bha ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö Fadhiziɛn ‑nu ‑wo Yesu dhɛɛ" kpɔ 'wo‑ pö: «Atanna ‑bha ‑gblüdëdhɛ ‑dho nu ‑më "tʋ̈ng ꞊në‑ 'gü?» 'Yö‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑nu ‑gɔ 'ö‑ pö: «‑A ‑bha ‑gblüdëdhɛ ‑bha nu ‑sü bha 'yii 'dho kë mɛ 'bha "yan ‑bha 'kun ‑wɔn 'ka.
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 'Wii 'dho‑ pö: «Atanna ‑bha ‑gblüdëdhɛ ‑bha ꞊dhɛ ꞊ya nu ꞊dɛɛ ꞊ya ꞊loo ‑dhɛ 'ö ꞊ni‑ 'gü!», "ɛɛn: «‑Yö ‑dhɛ 'dhɛ ya‑ 'gü!»; ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑a ‑bha ‑gblüdëdhɛ ‑yö ka kpö 'gü yö.»
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 'Yö‑ pö ö ‑bha ꞊klang ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «‑Ka ‑dhɛ ‑ga, "tʋ̈ng 'bha‑ mü ‑dho ꞊loo 'ö 'ka‑ "slë ꞊mɔɔ kö ka "yan ‑yö ‑da mang Mɛgbömɛ ma mɛdhɛ kë ‑yi "zɔ "dhiʋ̈ 'në 'dɛdɛ 'në 'bha ‑zian 'gü, "kɛɛ 'kii 'dho‑ ‑dhɛ yö.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 ‑Wo ‑dho ‑a pö ka ‑dhɛ: «‑Ka 'dho ‑dhɛ ya‑ 'gü, ‑yö mü!» "ɛɛn: «‑Yö ‑dhɛ 'dhɛ ꞊ni‑ 'gü!», "kɛɛ ꞊waa‑ pö "dhʋ̈ 'ka 'dho‑ ‑yɔ bɔ, 'ka 'dho ‑bɛang 'sü 'ka dho‑ ‑dhɛ mɔɔ‑;
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ mang Mɛgbömɛ n nu ‑sü bha ‑yö ‑dho kë ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö dha ‑yö "yaan‑ kun‑ 'ka, 'ö ‑kë ꞊dhɛ mɛ‑ mɛ "yan zë, "kɛɛ 'ö "sɛ zun‑ 'ka 'ko "dhiʋ̈ bha ꞊në‑ 'dhö.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 "Kɛɛ "sanni ‑yö kë "dhʋ̈, kö ꞊dɛɛ ya‑ 'gü ‑mɛ ‑nu ꞊në ꞊wa wo bo n 'ka, kö ꞊wa n ‑wëë ‑kë "dhiʋ̈ ꞊gban "pɛpɛ suu bho.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 'Wɔn do 'ö ‑kë yi 'bha 'ka Noe ‑bha "tʋ̈ng 'gü, ‑a do 'bha ‑dho kë mang Mɛgbömɛ n nu ‑yi 'ka.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 ‑A "tʋ̈ng bha‑ 'gü kö mɛ "bhɩɩ‑ ‑nu ‑wo pë ꞊në ‑bhö sië, 'ö 'wo we mü, 'ö 'wo dhe sü, 'ö 'wo‑ sü "dhʋ̈ wo gbö ‑nu ‑dhɛ 'ö 'to‑ 'ka "dhʋ̈ 'ö zun‑ 'ka Noe ‑bha ‑da "yitagɔ 'gü ‑yi ‑bha. ‑wo ‑to 'wɔn ‑nu bha ꞊në‑ ‑bha 'yö dha ‑yö zun "sɛɛ, 'yö "yi ‑yö pa, 'yö‑ ‑nu ꞊gban zë "pɛɛpɛdhö.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 'Wɔn do 'ö ‑kë Dhɔtö ‑bha "tʋ̈ng 'gü 'zü ꞊në dho kë. ‑A "tʋ̈ng bha‑ 'gü kö pë ‑bhö ‑sü ‑nu oo, we mü ‑sü ‑nu oo, pë 'dhɔ ‑sü ‑nu, pë "dhɔɔ dɔ ‑sü ‑nu, pë ta ‑sü ‑nu waa‑ 'kɔ dɔ ‑sü ‑nu ꞊në ꞊wa wɔ mɛ "bhɩɩ‑ ‑nu ‑gɔ ‑së.
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 ‑Wo ‑to 'wɔn ‑nu bha ꞊në‑ kë ‑sü ‑bha, 'yö Dhɔtö ‑go Sodɔmö ‑yi ‑yö ꞊loo. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya bo 'go ‑sü 'ka Sodɔmö ‑pö 'gü, 'yö pɛng waa‑ blɔɔn" ‑dha ‑yö zun ban ‑sü ‑bha, 'yö‑ ‑nu ꞊gban "pɛpɛ zë.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Yi 'ö Mɛgbömɛ dho nu‑ 'ka, ‑yö ‑dho kë ‑kɔ do bha ꞊në‑ 'gü.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 Mɛ "ʋʋ mɛ 'ö dho kë 'kɔ ꞊taa yi 'ö "dhʋ̈ bha‑ 'ka, 'ö‑ ꞊kwɛɛ yaa‑ ‑kë 'kɔɔdhö, 'ya 'dho‑ pö ö ‑dɩ ‑dhɛ ꞊dhɛ 'ö lɔɔ‑ kö 'ö dho‑ 'sü ‑dhɛ 'gü, ‑ɛɛ 'mɛ yaa‑ ‑kë 'zü 'bhlaadhɛ 'bha 'gü, 'ya 'dho‑ pö 'ö ö yee kë kö 'ö 'dho ö ꞊taama.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 'Ma‑ pö "dhʋ̈, ka ‑zʋ ‑yö ‑da 'wɔn 'ö Dhɔtö ‑bha dhebhɔ ꞊slɔɔ yi 'bha 'ka ('ö ‑dhɛ ‑ga ö ꞊taama 'ö‑ 'gü ‑yö see‑ bha ꞊në‑ ‑ta).
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 'Mɛ 'ö yaa ö ‑dɩ dha ‑dhɛ ‑mɔɔ ‑a ‑mɛ ‑gɔ ‑dho 'to‑ 'gü. 'Yö 'mɛ 'ö yaa ‑wɩ ö ‑gɔ ‑to 'gü ‑wɔn ‑bha bha yö ‑zë 'ö dha.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 A‑ ‑pö ka ‑dhɛ tɛan‑ ꞊dede 'ka ꞊dhɛ: ‑A yi 'ö bha‑ 'ka gbeng, mɛ ꞊plɛ 'wo wɔ ‑sü 'ka sɛɛ" do ‑ta, 'gbʋ‑ ‑dho mɛ do 'sü 'ö dho‑ 'ka 'ö‑ mɛ do to.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 'Ö dhong ‑nu ꞊plɛ 'wo dho kë pë zɔn ‑dhɛ 'gü "wlʋ̈ do 'gü, 'ö 'gbʋ‑ ‑ya mɛ do sü 'ö‑ mɛ do to.
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 Gɔɔn‑ ‑nu ꞊plɛ 'ö waa‑ ‑kë 'bhlaa‑ do 'gü, 'gbʋ‑ ‑dho mɛ do 'sü 'ö‑ mɛ do to.»
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 'Yö‑ ‑bha ꞊klang ‑nu ‑wa dhɛɛ" kpɔ 'wo‑ pö: «‑A 'wɔn 'i "wɩ sië‑ 'ka bha, ‑yö ‑dho kë "dhʋ̈ ‑dhɛ ‑mɛɛ ꞊në‑ 'gü, yi Dëmɛ?»
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.