Lucas 15
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NTLH
1 ‑A "tʋ̈ng bha‑ 'gü, 'niisɔngkunmɛ ‑nu waa‑ 'wɔnyaakëmɛ "wɛɛdhe ‑nu ‑gun nu sië Yesu ‑dhɛ 'gü kö 'wo "tʋ 'to‑ ‑wʋ ‑bha.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 'Yö Fadhiziɛn ‑nu waa‑ 'tɔnggɔmɛ ‑nu 'wo ‑ya Yesu ꞊tɔɔ kë ‑sü ‑bha "waa 'gü 'wo‑ pö: «Mɛ 'kö ya yö ‑zë waa‑ 'mɛ 'ö‑ ‑nu "ta ‑kɔ 'yaa ‑së bha ꞊në 'wo ꞊nëng 'kwëë‑. Wɛng‑ ‑nu ‑wo pë ‑zian ‑bhö wo "kwëë.»
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 'Yö Yesu ‑yö "gwënng do ‑da ‑nu ‑dhɛ ‑a ‑wɔn 'gü 'ö‑ pö:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 «De ‑mü ka kpö 'gü 'yö "bhlaa këng do ꞊ya kë‑ ‑gɔ, 'yö‑ do ꞊ya ꞊dhɛng 'yö 'yaa‑ ‑kaɔng "sueisiö waa‑ "bhlaa "sueisiö 'ö to bha‑ 'to "tʋng ‑ta, 'yö 'yaa 'dho‑ do ö ꞊dhɛng bha‑ mɔɔ‑ ‑dhɛ 'gü, 'yö 'yaa 'to‑ mɔɔ‑ ‑dhɛ 'gü 'yaa 'dho 'yaa zun‑ 'ka ‑a yö ‑sü ‑bha?
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 A‑ ‑pö ka ‑dhɛ ꞊dhɛ: ꞊Ya kë ꞊dhɛ‑ ‑mɛ ꞊yaa‑ yö, ‑a ꞊nii ‑yö ‑da 'ö‑ sü 'ö‑ ‑wɔ ö gbaandhö,
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 'ö nu‑ 'ka "kwɛandhö 'ö ö "tɛabɔ ‑nu waa‑ ö ‑yayɔɔ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ: «‑Ka nu kö 'kwa ma "tan kë n ‑dhɛ, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ma "bhlaa 'ö ꞊dhɛng bha 'ma‑ yö!»
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 A‑ ‑pö ka ‑dhɛ tɛan‑ ꞊dede 'ka ꞊dhɛ: ‑Kɔ do bha ꞊në ꞊niidadhe ‑yö kë‑ 'ka dhang‑ 'gü kö 'wɔnyaakëmɛ doseng ‑zian ꞊ya bɔ Atanna 'ka "kpʋng ꞊taa 'ö ‑ziö 'ka mɛ ‑kaɔng "sueisiö ga "sueisiö 'ö pö 'aa‑ ‑nu ‑bha ‑a ‑nu ‑dɩ 'gü, 'ö‑ ‑nu ‑mawɔn 'yaa ‑bɔ Atanna 'ka ‑wɔn ‑bha 'zü ‑a ‑nu ‑wɔn ‑ta.»
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 'Yö go mü 'zü 'ö‑ pö: «Kö 'wëë‑ "puu ga ‑kaɔng do ‑yö kë dhebhɔ do ‑gɔ, kö‑ ga do ‑yö ꞊dhɛng, ‑yö ‑dho ‑dhangbha dɔ 'ö ‑pia sü 'ö‑ ‑ziö 'kɔ "piʋ̈ ‑dhɛ ꞊gban "pɛpɛ 'gü, "fɔn kö ꞊yaa‑ yö. "Ɛɛn 'yaa kë "dhʋ̈ ‑ee?
8 Jesus continuou:
9 ꞊Ya ö bo‑ yö ‑sü 'ka, 'yö ö "tɛabɔ ‑nu waa‑ ö ‑yayɔɔ ‑nu ‑dhɛ 'yö‑ pö: «‑Ka nu 'kwa ma troo kë n ‑dhɛ, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ma 'wëë‑ "puu ga 'a kë‑ ꞊dhɛng bha 'ma‑ yö!»
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 'Yö‑ pö: «A‑ ‑pö ka ‑dhɛ ꞊dhɛ: Kö 'wɔnyaakëmɛ do ‑yö bɔ Atanna 'ka, ‑a ꞊niidadhe ‑yö ‑kë ‑a ‑bha "kië ‑nu kpö 'gü dhang‑ 'gü ‑kɔ do bha ꞊në‑ 'gü.»
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 'Yö ‑ya mü 'zü 'ö "gwënng do 'bha ‑da 'ö‑ pö: «Gɔndënë do 'bha ꞊në gun, 'yö 'nëgɔɔn ꞊plɛ ‑yö gun‑ ‑gɔ.
11 E Jesus disse ainda:
12 'Yö‑ mɛ "bhlëngsü ‑ya pö ö dë ‑dhɛ yi do 'ka 'ö‑ pö: «N dë, i 'kɛan‑ 'ö dho 'to yi ‑gɔ dhia" bha, ‑bhö ‑a 'gü ‑gblü kö 'i n ‑bha nu.» 'Yö‑ dë ‑yö ö 'kɛan‑ 'gü ‑gblü ‑a ‑nu ‑ta.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 ꞊Dhɛ 'ö mɛ "bhlëngsü bha 'ö ö ‑kɔ ‑da ö ‑bha ꞊naɔ bha‑ 'gü, 'yö ‑dhɛkpaɔyi 'në 'bha ‑kë, 'yö ꞊wlü 'ö dho "sɛ ꞊gblɛɛn 'bha 'gü, 'yö ‑ya 'nëglɔɔndhɛ kë ‑sü ‑bha ꞊naɔ bha‑ 'gü, 'yö ‑ya ‑a 'gü see‑ ‑sü ‑bha.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya ö bo‑ ꞊gban 'gü see‑ ‑sü 'ka "pɛɛpɛdhö, 'yö "vʋ̈ʋ̈ ‑yö ‑da "sɛ bha‑ 'gü, 'yö ‑kpla ‑yö zun‑ 'kun ‑sü ‑bha.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 'Yö dho 'yö ‑da yë 'gü "sɛ bha‑ 'gü mi do "piʋ̈, 'yö 'mɛ bha 'ö‑ bɔ ö ‑gɔ ‑bhɔ ‑kluu 'gü kö ‑yö ‑ya ‑a ‑nu ‑gɔ "dhiʋ̈.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 "Tʋ̈ng 'ö gun‑ 'ka ‑bhɔ ‑gɔ "dhiʋ̈ bha, ‑bhɔ ‑nu ‑bhöpë 'wo‑ nu‑ ‑nu ‑dhɛ bha‑ 'bha ‑bhö ‑dhɔ ‑gun ‑bha; ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ kö ‑bhöpë 'bhaa‑ ‑gɔ, (kö din‑ ‑ya kë sië), "kɛɛ 'waa gun‑ ‑bha nu sië.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Yi do 'ka 'yö 'yaanu 'ö ö ‑zʋ gɔn "fluudhö 'yö‑ pö: «Din‑ ‑yö n ‑zë ‑më ‑wɔn ‑zë 'gü kö 'mɛ 'wo yë 'gü n dë ‑gɔ ‑wo 'gbɛ, "kɛɛ kö ‑wo pë ‑bhö 'wo ꞊fië‑ ‑kpɛa ‑bha.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 A ‑dho "wlü 'a dho n dë "piʋ̈, 'ö 'a‑ pö n dë ‑dhɛ: «N dë, ‑bhö n 'to, 'ma ‑da Atanna "dhiʋ̈, 'ma ‑da i "dhiʋ̈,
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 ‑a ‑dhɛ 'yaa ‑bha ‑zianwo 'zü ꞊dhɛ ‑wo i 'tɔ pö n ‑bha ꞊dhɛ i gbö ‑mü n 'ka, "kɛɛ 'kö 'zü 'i n 'sü ‑zianwo ꞊dhɛ i ‑bha yëkëmɛ do 'dhö kö 'yö bha.»
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 ꞊Dhɛ 'ö 'në bha 'ö ö ‑zʋ gɔn "dhʋ̈, 'yö ꞊wlü 'ö dho ö dë "piʋ̈.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 'Yö‑ gbö ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «N dë, 'ma nu, "kɛɛ nu 'a‑ wo bha a‑ ‑dɔ ꞊dhɛ 'ma ‑da Atanna "dhiʋ̈, 'ma ‑da i "dhiʋ̈, ‑a ‑dhɛ 'yaa ‑bha 'zü ꞊dhɛ ‑wo i 'tɔ ‑zian pö n ‑bha.»
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 "Kɛɛ 'yö‑ dë ‑ya pö ö ‑bha gwëëzë ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «‑Ka 'dho "vaandhö kö 'ka nu ma ꞊gbauu‑ ga ‑sësü ꞊dede 'ö 'kɔɔdhö bha‑ 'ka kö 'ka‑ ‑da n gbö ya‑ ‑bha, kö 'ka kɔnggaapë ‑ya ‑kɔ ‑bha (kö ‑ya ‑zɔn ꞊dhɛ ‑kɔ do 'ö gun‑ ‑bha n ‑gɔ ‑blɛɛsü bha ꞊ya kë 'zü‑ ‑bha ‑deewo), kö 'ka ‑slu ‑ya ‑gɛn ‑bha!
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 ‑Ka 'dho kö 'ka nu ‑du "gbɔng 'ö 'kwa‑ "dhiʋ̈ gba 'ö ꞊ya "yɔn kë bha‑ 'ka kö 'ka‑ zë kö 'kwa pë ‑bhö kö 'kwa troo kë!
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ n gbö 'ka‑ ‑ga sië 'ö dɔ bha, ꞊ya gun ꞊ya kë ꞊dhɛ 'mɛ ꞊ya ga ꞊në‑ 'dhö, n gbö 'ö ꞊ya bhɔ ‑deewo ö dɔ bha ꞊ya gun ꞊ya ꞊dhɛng 'nu n ‑gɔ, "kɛɛ 'yö 'ma‑ yö bha!» 'Yö 'wo ‑ya troo kë ‑sü ‑bha.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 "Kɛɛ kë 'wo‑ wo sië "dhʋ̈ bha kö ‑a gbö 'kpiisü ‑zë ‑yö 'bhlaa. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya nu ꞊ya ꞊loo "kwɛandhɛ "sɔɔ, 'yö‑ "tʋ ‑yö ‑da "wɩpë ‑nu waa‑ troo ‑nu ‑wʋ 'gü.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 'Yö ö dë ‑bha gwëë" ‑nu bha‑ mɛ do ‑dhɛ 'yö‑ dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «'Kwa‑ ma "kwɛandhö?»
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 'Yö gwëëmi bha 'ö‑ pö‑ ‑dhɛ: «I dheebhang 'ö kë dho "sɛ "piʋ̈ bha ꞊në ꞊ya ö yee kë ꞊ya nu, 'yö i dë ꞊ya ‑du zë‑ ‑dhɛ, nu 'ö‑ wo kö ‑a "klʋ̈ʋ̈klʋ̈ ‑sü ‑yö ‑kpan ‑bha bha‑ ‑wɔn 'gü.»
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 ‑A ma 'ö‑ wo "dhʋ̈ bha 'yö ‑siö ‑dhɛ, 'yö ‑zʋʋ ‑kë 'ö‑ pö 'yii 'dho 'dho "kwɛandhö. ‑A dë‑ ‑zun "kpɛnng ‑gɛn ꞊nɛ, 'yö ꞊bhɛa‑ ‑dhɛ kö 'wo 'dho 'kɔɔdhö.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 "Kɛɛ 'yö‑ pö ö dë ‑dhɛ 'ö‑ pö: «Ma ‑zë 'a zun yë ‑kë i ‑dhɛ ‑sü ‑bha "dhʋ̈ 'yi bha‑ 'ka, yö ꞊në‑ ꞊dɛɛ 'dhö 'dhö, 'mii i ‑wʋ bho‑ "piʋ̈ do, "kɛɛ 'bhii ‑bhʋ 'në ‑zian nu n ‑dhɛ do kö yaa‑ n "tɛabɔ ‑nu 'yi‑ ‑bhö kö 'yi troo kë‑ ‑ta,
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 "Kɛɛ i gbö 'kö yö ‑zë 'ö i ‑bha ꞊naɔ sü 'ö dho‑ 'ka "sɛ "piʋ̈, 'ö‑ ꞊gban 'gü see‑ ‑zuadhe ‑nu ‑bha bha, yö ‑zë 'ö nu 'bha ‑du 'kwa gun‑ "dhiʋ̈ gba sië bha‑ zë‑ ‑dhɛ ‑kɛɛ!»
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 'Yö‑ dë ‑ya pö‑ ‑dhɛ 'ö‑ pö: «Gɔnnë, bhi ‑zë kwɛng ko 'ko "piʋ̈ yi ꞊gban 'ka, pë "pɛpɛ 'ö n ‑gɔ ya i ‑bha ‑mü,
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 "kɛɛ bhii ꞊dede ‑bhö ‑a ‑ga bha, i 'zlaa‑ 'ö dɔ ya, ꞊ya gun ꞊ya kë ꞊dhɛ 'mɛ ꞊ya ga‑ 'dhö, 'yö ꞊ya ‑bö 'ö dɔ bha, ꞊ya gun ꞊ya kë ꞊dhɛ 'mɛ ꞊ya ꞊dhɛng ‑a 'dhö, 'yö 'ma‑ yö ö dɔ bha. (‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü 'gü, ‑a ‑dhɛ ‑gun ‑bha ꞊dhɛ i 'zlaa‑ 'ö nu bha, 'kwa‑ 'gü ‑troo kë kö 'kwa kwa "dhia bho).»
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.