Lucas 15

NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 ‑A "tʋ̈ng bha‑ 'gü, 'niisɔngkunmɛ ‑nu waa‑ 'wɔnyaakëmɛ "wɛɛdhe ‑nu ‑gun nu sië Yesu ‑dhɛ 'gü kö 'wo "tʋ 'to‑ ‑wʋ ‑bha.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 'Yö Fadhiziɛn ‑nu waa‑ 'tɔnggɔmɛ ‑nu 'wo ‑ya Yesu ꞊tɔɔ kë ‑sü ‑bha "waa 'gü 'wo‑ pö: «Mɛ 'kö ya yö ‑zë waa‑ 'mɛ 'ö‑ ‑nu "ta ‑kɔ 'yaa ‑së bha ꞊në 'wo ꞊nëng 'kwëë‑. Wɛng‑ ‑nu ‑wo pë ‑zian ‑bhö wo "kwëë.»
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 'Yö Yesu ‑yö "gwënng do ‑da ‑nu ‑dhɛ ‑a ‑wɔn 'gü 'ö‑ pö:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 «De ‑mü ka kpö 'gü 'yö "bhlaa këng do ꞊ya kë‑ ‑gɔ, 'yö‑ do ꞊ya ꞊dhɛng 'yö 'yaa‑ ‑kaɔng "sueisiö waa‑ "bhlaa "sueisiö 'ö to bha‑ 'to "tʋng ‑ta, 'yö 'yaa 'dho‑ do ö ꞊dhɛng bha‑ mɔɔ‑ ‑dhɛ 'gü, 'yö 'yaa 'to‑ mɔɔ‑ ‑dhɛ 'gü 'yaa 'dho 'yaa zun‑ 'ka ‑a yö ‑sü ‑bha?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 A‑ ‑pö ka ‑dhɛ ꞊dhɛ: ꞊Ya kë ꞊dhɛ‑ ‑mɛ ꞊yaa‑ yö, ‑a ꞊nii ‑yö ‑da 'ö‑ sü 'ö‑ ‑wɔ ö gbaandhö,
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 'ö nu‑ 'ka "kwɛandhö 'ö ö "tɛabɔ ‑nu waa‑ ö ‑yayɔɔ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ: «‑Ka nu kö 'kwa ma "tan kë n ‑dhɛ, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ma "bhlaa 'ö ꞊dhɛng bha 'ma‑ yö!»
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 A‑ ‑pö ka ‑dhɛ tɛan‑ ꞊dede 'ka ꞊dhɛ: ‑Kɔ do bha ꞊në ꞊niidadhe ‑yö kë‑ 'ka dhang‑ 'gü kö 'wɔnyaakëmɛ doseng ‑zian ꞊ya bɔ Atanna 'ka "kpʋng ꞊taa 'ö ‑ziö 'ka mɛ ‑kaɔng "sueisiö ga "sueisiö 'ö pö 'aa‑ ‑nu ‑bha ‑a ‑nu ‑dɩ 'gü, 'ö‑ ‑nu ‑mawɔn 'yaa ‑bɔ Atanna 'ka ‑wɔn ‑bha 'zü ‑a ‑nu ‑wɔn ‑ta.»
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 'Yö go mü 'zü 'ö‑ pö: «Kö 'wëë‑ "puu ga ‑kaɔng do ‑yö kë dhebhɔ do ‑gɔ, kö‑ ga do ‑yö ꞊dhɛng, ‑yö ‑dho ‑dhangbha dɔ 'ö ‑pia sü 'ö‑ ‑ziö 'kɔ "piʋ̈ ‑dhɛ ꞊gban "pɛpɛ 'gü, "fɔn kö ꞊yaa‑ yö. "Ɛɛn 'yaa kë "dhʋ̈ ‑ee?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 ꞊Ya ö bo‑ yö ‑sü 'ka, 'yö ö "tɛabɔ ‑nu waa‑ ö ‑yayɔɔ ‑nu ‑dhɛ 'yö‑ pö: «‑Ka nu 'kwa ma troo kë n ‑dhɛ, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ma 'wëë‑ "puu ga 'a kë‑ ꞊dhɛng bha 'ma‑ yö!»
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 'Yö‑ pö: «A‑ ‑pö ka ‑dhɛ ꞊dhɛ: Kö 'wɔnyaakëmɛ do ‑yö bɔ Atanna 'ka, ‑a ꞊niidadhe ‑yö ‑kë ‑a ‑bha "kië ‑nu kpö 'gü dhang‑ 'gü ‑kɔ do bha ꞊në‑ 'gü.»
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 'Yö ‑ya mü 'zü 'ö "gwënng do 'bha ‑da 'ö‑ pö: «Gɔndënë do 'bha ꞊në gun, 'yö 'nëgɔɔn ꞊plɛ ‑yö gun‑ ‑gɔ.
11 E disse:
12 'Yö‑ mɛ "bhlëngsü ‑ya pö ö dë ‑dhɛ yi do 'ka 'ö‑ pö: «N dë, i 'kɛan‑ 'ö dho 'to yi ‑gɔ dhia" bha, ‑bhö ‑a 'gü ‑gblü kö 'i n ‑bha nu.» 'Yö‑ dë ‑yö ö 'kɛan‑ 'gü ‑gblü ‑a ‑nu ‑ta.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 ꞊Dhɛ 'ö mɛ "bhlëngsü bha 'ö ö ‑kɔ ‑da ö ‑bha ꞊naɔ bha‑ 'gü, 'yö ‑dhɛkpaɔyi 'në 'bha ‑kë, 'yö ꞊wlü 'ö dho "sɛ ꞊gblɛɛn 'bha 'gü, 'yö ‑ya 'nëglɔɔndhɛ kë ‑sü ‑bha ꞊naɔ bha‑ 'gü, 'yö ‑ya ‑a 'gü see‑ ‑sü ‑bha.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya ö bo‑ ꞊gban 'gü see‑ ‑sü 'ka "pɛɛpɛdhö, 'yö "vʋ̈ʋ̈ ‑yö ‑da "sɛ bha‑ 'gü, 'yö ‑kpla ‑yö zun‑ 'kun ‑sü ‑bha.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 'Yö dho 'yö ‑da yë 'gü "sɛ bha‑ 'gü mi do "piʋ̈, 'yö 'mɛ bha 'ö‑ bɔ ö ‑gɔ ‑bhɔ ‑kluu 'gü kö ‑yö ‑ya ‑a ‑nu ‑gɔ "dhiʋ̈.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 "Tʋ̈ng 'ö gun‑ 'ka ‑bhɔ ‑gɔ "dhiʋ̈ bha, ‑bhɔ ‑nu ‑bhöpë 'wo‑ nu‑ ‑nu ‑dhɛ bha‑ 'bha ‑bhö ‑dhɔ ‑gun ‑bha; ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ kö ‑bhöpë 'bhaa‑ ‑gɔ, (kö din‑ ‑ya kë sië), "kɛɛ 'waa gun‑ ‑bha nu sië.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Yi do 'ka 'yö 'yaanu 'ö ö ‑zʋ gɔn "fluudhö 'yö‑ pö: «Din‑ ‑yö n ‑zë ‑më ‑wɔn ‑zë 'gü kö 'mɛ 'wo yë 'gü n dë ‑gɔ ‑wo 'gbɛ, "kɛɛ kö ‑wo pë ‑bhö 'wo ꞊fië‑ ‑kpɛa ‑bha.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 A ‑dho "wlü 'a dho n dë "piʋ̈, 'ö 'a‑ pö n dë ‑dhɛ: «N dë, ‑bhö n 'to, 'ma ‑da Atanna "dhiʋ̈, 'ma ‑da i "dhiʋ̈,
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 ‑a ‑dhɛ 'yaa ‑bha ‑zianwo 'zü ꞊dhɛ ‑wo i 'tɔ pö n ‑bha ꞊dhɛ i gbö ‑mü n 'ka, "kɛɛ 'kö 'zü 'i n 'sü ‑zianwo ꞊dhɛ i ‑bha yëkëmɛ do 'dhö kö 'yö bha.»
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 ꞊Dhɛ 'ö 'në bha 'ö ö ‑zʋ gɔn "dhʋ̈, 'yö ꞊wlü 'ö dho ö dë "piʋ̈.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 'Yö‑ gbö ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «N dë, 'ma nu, "kɛɛ nu 'a‑ wo bha a‑ ‑dɔ ꞊dhɛ 'ma ‑da Atanna "dhiʋ̈, 'ma ‑da i "dhiʋ̈, ‑a ‑dhɛ 'yaa ‑bha 'zü ꞊dhɛ ‑wo i 'tɔ ‑zian pö n ‑bha.»
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 "Kɛɛ 'yö‑ dë ‑ya pö ö ‑bha gwëëzë ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «‑Ka 'dho "vaandhö kö 'ka nu ma ꞊gbauu‑ ga ‑sësü ꞊dede 'ö 'kɔɔdhö bha‑ 'ka kö 'ka‑ ‑da n gbö ya‑ ‑bha, kö 'ka kɔnggaapë ‑ya ‑kɔ ‑bha (kö ‑ya ‑zɔn ꞊dhɛ ‑kɔ do 'ö gun‑ ‑bha n ‑gɔ ‑blɛɛsü bha ꞊ya kë 'zü‑ ‑bha ‑deewo), kö 'ka ‑slu ‑ya ‑gɛn ‑bha!
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 ‑Ka 'dho kö 'ka nu ‑du "gbɔng 'ö 'kwa‑ "dhiʋ̈ gba 'ö ꞊ya "yɔn kë bha‑ 'ka kö 'ka‑ zë kö 'kwa pë ‑bhö kö 'kwa troo kë!
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ n gbö 'ka‑ ‑ga sië 'ö dɔ bha, ꞊ya gun ꞊ya kë ꞊dhɛ 'mɛ ꞊ya ga ꞊në‑ 'dhö, n gbö 'ö ꞊ya bhɔ ‑deewo ö dɔ bha ꞊ya gun ꞊ya ꞊dhɛng 'nu n ‑gɔ, "kɛɛ 'yö 'ma‑ yö bha!» 'Yö 'wo ‑ya troo kë ‑sü ‑bha.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 "Kɛɛ kë 'wo‑ wo sië "dhʋ̈ bha kö ‑a gbö 'kpiisü ‑zë ‑yö 'bhlaa. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya nu ꞊ya ꞊loo "kwɛandhɛ "sɔɔ, 'yö‑ "tʋ ‑yö ‑da "wɩpë ‑nu waa‑ troo ‑nu ‑wʋ 'gü.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 'Yö ö dë ‑bha gwëë" ‑nu bha‑ mɛ do ‑dhɛ 'yö‑ dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «'Kwa‑ ma "kwɛandhö?»
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 'Yö gwëëmi bha 'ö‑ pö‑ ‑dhɛ: «I dheebhang 'ö kë dho "sɛ "piʋ̈ bha ꞊në ꞊ya ö yee kë ꞊ya nu, 'yö i dë ꞊ya ‑du zë‑ ‑dhɛ, nu 'ö‑ wo kö ‑a "klʋ̈ʋ̈klʋ̈ ‑sü ‑yö ‑kpan ‑bha bha‑ ‑wɔn 'gü.»
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 ‑A ma 'ö‑ wo "dhʋ̈ bha 'yö ‑siö ‑dhɛ, 'yö ‑zʋʋ ‑kë 'ö‑ pö 'yii 'dho 'dho "kwɛandhö. ‑A dë‑ ‑zun "kpɛnng ‑gɛn ꞊nɛ, 'yö ꞊bhɛa‑ ‑dhɛ kö 'wo 'dho 'kɔɔdhö.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 "Kɛɛ 'yö‑ pö ö dë ‑dhɛ 'ö‑ pö: «Ma ‑zë 'a zun yë ‑kë i ‑dhɛ ‑sü ‑bha "dhʋ̈ 'yi bha‑ 'ka, yö ꞊në‑ ꞊dɛɛ 'dhö 'dhö, 'mii i ‑wʋ bho‑ "piʋ̈ do, "kɛɛ 'bhii ‑bhʋ 'në ‑zian nu n ‑dhɛ do kö yaa‑ n "tɛabɔ ‑nu 'yi‑ ‑bhö kö 'yi troo kë‑ ‑ta,
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 "Kɛɛ i gbö 'kö yö ‑zë 'ö i ‑bha ꞊naɔ sü 'ö dho‑ 'ka "sɛ "piʋ̈, 'ö‑ ꞊gban 'gü see‑ ‑zuadhe ‑nu ‑bha bha, yö ‑zë 'ö nu 'bha ‑du 'kwa gun‑ "dhiʋ̈ gba sië bha‑ zë‑ ‑dhɛ ‑kɛɛ!»
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 'Yö‑ dë ‑ya pö‑ ‑dhɛ 'ö‑ pö: «Gɔnnë, bhi ‑zë kwɛng ko 'ko "piʋ̈ yi ꞊gban 'ka, pë "pɛpɛ 'ö n ‑gɔ ya i ‑bha ‑mü,
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 "kɛɛ bhii ꞊dede ‑bhö ‑a ‑ga bha, i 'zlaa‑ 'ö dɔ ya, ꞊ya gun ꞊ya kë ꞊dhɛ 'mɛ ꞊ya ga‑ 'dhö, 'yö ꞊ya ‑bö 'ö dɔ bha, ꞊ya gun ꞊ya kë ꞊dhɛ 'mɛ ꞊ya ꞊dhɛng ‑a 'dhö, 'yö 'ma‑ yö ö dɔ bha. (‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü 'gü, ‑a ‑dhɛ ‑gun ‑bha ꞊dhɛ i 'zlaa‑ 'ö nu bha, 'kwa‑ 'gü ‑troo kë kö 'kwa kwa "dhia bho).»
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.