Lucas 13
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NVT
1 ‑A "tʋ̈ng do bha‑ 'gü, 'yö mɛ 'bha ‑nu ‑wo nu 'yö 'wo ‑ya 'wɔn 'ö Pidhatö ‑ya ‑kë, 'ö ‑gban mɛ 'bha ‑nu 'wo go Gadhidhe 'wo gun Atanna ‑dhɔkë sië, 'ö Pidhatö ‑ya pö ‑wa ‑nu zë kö ‑wo "saa‑ bho sië Atanna ‑dhɛ ‑a ‑nu ‑wɔn ‑bha bha‑ ‑gɛn dɔ ‑sü ‑bha Yesu ‑dhɛ.
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 'Yö‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑nu ‑gɔ 'ö‑ pö: «‑Yö ka 'gü ꞊dhɛ Gadhidhe ‑mɛ ‑nu 'wo‑ ‑nu ‑wëë ‑kë "dhiʋ̈ bho "dhʋ̈ bha ꞊në‑ ‑nu këwɔn 'dhö ya 'ö ‑ziö mɛ ‑kpɛa 'wo to ‑a ‑nu ‑ta ‑ee?»
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 'Yö‑ pö: «A‑ ‑pö ka ‑dhɛ ‑abin, "kɛɛ ꞊ya kë ꞊dhɛ 'kii ka kwaa‑ ka "ta ‑kɔ yaya ‑nu bha‑ ‑nu ‑zü, kö 'ka ka wë bɔ Atanna "piʋ̈, ka ‑dho ‑wëëga wo 'pö ꞊dhɛ 'mɛ 'wo bha‑ ‑nu 'dhö.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 "Ɛɛn 'zü ‑yö ka 'gü ꞊dhɛ mɛ ‑kaɔng do ga "saaga 'ö Sidhoe ‑kɔ ‑yö wü‑ ‑nu ‑ta yi 'bha 'ka 'ö‑ ‑nu zë bha wo ꞊në‑ ‑nu "ta ‑kɔ ‑yö gun 'ya‑ 'ö ‑ziö Zedhizadhɛmö ‑mɛ ꞊gban "pɛpɛ ‑ta ‑ee?»
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 'Yö‑ pö: «A‑ ‑pö ka ‑dhɛ ‑abin! "Kɛɛ ꞊ya kë ꞊dhɛ 'kii ka kwaa‑ ka "ta ‑kɔ yaya ‑nu bha‑ ‑nu ‑zü, kö 'ka ka wë bɔ Atanna "piʋ̈, ka ‑dho ‑wëë ‑ga wo 'pö ꞊dhɛ 'mɛ 'wo bha‑ ‑nu 'dhö.»
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 'Yö to 'mü 'ö "gwënng do 'bha ‑da ‑a ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «Figö ‑dhü do 'bha ‑yö ‑gun gɔndënë do 'bha bha‑ ‑gɔ 'bhlaa. 'Yö yi do 'ka, 'yö 'bhlaadhɛ dëmɛ bha 'ö nu kö 'ö "dhü bha‑ bhɛ bho, 'yö 'yii pë 'bha yö mü.
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 'Yö‑ pö 'bhlaadhɛ bha‑ ‑yëkëmɛ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «'A ‑gban nu sü ‑bha "dhü do ya‑ bhɛ bho ‑dhɛ 'gü ‑a ‑kwɛ ‑yaaga ‑naa ꞊nɛ, "kɛɛ 'mii‑ bhɛ yö‑ 'gü do. ꞊Dhɛ 'ö "dhʋ̈, ‑bhö ‑a "kan; ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑a ta ‑gɛn 'yaa 'dhö, ‑yö ‑dɔ ‑duɛ bha‑ 'gü "wɛɛwɛɛ, ‑a ꞊trɔɔn 'bhaa 'dhö.»
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 'Yö‑ figö ‑dhɛ ‑yëkëmɛ bha 'ö‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, ‑bhö ‑a 'to "dhʋ̈ kö ‑kwɛ do ya ‑yö ziö, a ‑dho ‑a "piʋ̈ 'pɔn 'a "sɛ ‑së ꞊loo‑ ‑gɛn "piʋ̈ kö kwa‑ ‑bha ‑ga ‑kwɛ dhia" 'ka.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 'Bha mü "dhʋ̈ ‑yö ‑dho bhɛ kë ꞊wɛ. ꞊Ya kë 'zü ꞊dhɛ 'yii "wɩ‑ ‑bha kö ‑yö ö bhɛ kë yö ‑zë 'gü, kö‑ "kan ‑wɔn ꞊në dho 'to‑ ‑bha.
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 Yi do 'ka, Yesu ‑gun dhiang zë sië mɛ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ ‑nu ꞊klang ‑kë 'wɔn ‑nu 'wo ‑gban Atanna ‑bha ‑a 'ka Zuifö ‑nu ‑bha ‑yakwëëkëgükɔ do 'bha 'gü.
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 'Mɛ 'ö gun dhiang zë sië‑ ‑nu ‑dhɛ "dhʋ̈ bha, dhebhɔ do 'bha ‑yö ‑gun ‑nu kpö 'gü 'ö dhang‑ ‑yua ‑yö gun‑ ‑bha. "Yua 'ö "dhʋ̈ bha "yina yaa ‑nu 'wo gun dhebhɔ 'bha‑ 'gü ꞊në 'wo‑ ‑da 'gü. ‑A "tʋ̈ng bha‑ 'gü kö‑ ‑kwɛ ꞊ya kë ‑kaɔng do ga "saaga kö dhebhɔ bha 'yaa ꞊mɔɔ‑ ‑bha kö ‑yö "wlü kö ‑yö dɔ ö ‑gɛan tongtongdhö.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊ya yö 'yö‑ pö‑ ‑dhɛ: «Dhebhɔ, i ꞊niɔɔdhɛ 'ö i ‑bha bha ꞊ya bo ꞊dɛɛ, 'bha kë "klʋ̈ʋ̈klʋ̈!»
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 'Yö ö ‑kɔ ‑ya dhebhɔ bha‑ ‑ta. ‑Yö ‑to ‑dhɛ do bha‑ 'gü, 'ö ꞊wlü 'ö dɔ ö ‑gɛan, 'yö zun Atanna 'tɔ bhɔ ‑sü ‑bha.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'wɔn bha 'yii dhi ‑yakwëëkëgükɔ bha‑ ‑gɔdhiʋ̈mɛ ‑dhɛ, 'yö zun ‑dɔn bho ‑sü ‑bha 'mɛ 'wo gun mü bha‑ ‑nu 'ka 'ö‑ pö: «‑Dhɛkpaɔyi 'ö Atanna ‑ya ‑ya kö ‑wo yë kë‑ 'ka ‑yö "saɔdo, ‑a "saɔplɛ ‑naa ‑zë ꞊glooyi ‑mü. 'Ka‑ pö 'ka nu ka ‑kë "klʋ̈ʋ̈klʋ̈ ‑dhɛ mɔɔ‑ ‑dhɛ 'gü, ‑ka nu yi "wɛɛ ‑nu bha‑ ‑nu 'ka, 'ya 'dho kë ꞊glooyi ‑zë 'ka!»
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 'Yö Yesu ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «A gblɛɛn" ‑gɔn mɛ ‑nu 'ka ‑mɛ ‑nu 'ka ya! Kaa‑ ‑du ‑nu waa‑ kaa‑ ꞊soofëng ‑nu ꞊wa kë ‑kplü ‑sü 'ka 'kaa‑ ‑nu "pʋ ꞊glooyi 'ka 'waa 'dho "yi mü ‑ee?»
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 "Ɛɛn 'yaa ka 'gü ꞊dhɛ dhebhɔ 'ö Sɔtraan ꞊yaa‑ ‑kplü 'ö‑ ‑kwɛ ‑kaɔng do ga "saaga ‑naa 'dhö ya bha, Ablaamö bhang do 'bha ‑mü 'pö ‑ee? ‑Më ꞊në ‑kë 'yö 'waa‑ dha ꞊glooyi 'ka?»
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 "Tʋ̈ng 'ö Yesu gun‑ pö sië‑ 'ka "dhʋ̈ bha kö‑ 'yaɔ‑ ‑nu bha‑ ‑nu ꞊gban wë ꞊ya lɔɔ‑ dee" wo "pɛɛpɛdhö, "kɛɛ kö mɛ kpö kö 'wo bha‑ ‑nu ꞊nii ꞊në ‑da sië Atanna 'tɔ bhɔ ‑wɔn ‑nu 'ö‑ kë sië bha‑ ‑wɔn 'gü.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 'Yö go mü 'zü 'ö "gwënng do 'bha ‑da 'ö‑ pö: «Atanna ‑bha ‑gblüdëdhɛ bha ‑yö ‑bhɔ ‑më ꞊në‑ ‑bha, "ɛɛn ‑a ‑zɔn 'ka ‑mü ‑më 'ka?
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 ‑A suu‑ ‑kë ꞊dhɛ tapë 'wo‑ seneve ‑kë bha‑ ga 'ö gɔndënë do ‑ya ta ö ‑gɔ "dhü ‑bhlaa 'gü ꞊në‑ 'dhö. (Pë 'ö bha mɛ‑ mɛ "yan "nuu ꞊në‑ dɔ‑ ga ‑ta.) "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö gɔndënë bha ꞊yaa‑ ta, 'ö ꞊ya bhɔ, 'yö ꞊kpɛa, 'yö ꞊kpɛa, 'yö 'dho ö ‑kë "dhü 'kpii‑ 'ka, 'yö ‑maa ‑nu 'wo go dhang‑ 'gü 'wo nu 'wo 'kɔ dɔ‑ kwɛɛ" 'gü.»
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 'Yö go mü 'zü 'ö‑ pö: «Atanna ‑bha ‑gblüdëdhɛ bha a ‑mɔɔ ‑bha 'zü 'a‑ ‑zɔn ‑më 'ka?
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 A ‑mɔɔ ‑bha 'a‑ ‑zɔn "sɛkɛ 'ö dhebhɔ do ‑ya sü 'ö‑ ‑da 'bluu‑ ‑bi "kidhʋng ‑kaɔng ꞊plɛ ga "sɔɔdhu ‑bha, 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'ö ö ‑yagüpë pa 'ö ꞊wɛnng ‑zü bha ꞊në‑ 'ka.»
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 Yesu ‑gun 'dho sië 'pö‑ "gblʋ̈gblʋ̈ ‑nu waa‑ 'pö‑ 'sɛɛnnë ‑nu 'gü mɛ ‑nu ꞊klang kë ‑sü 'ka kö ‑yö 'dho sië Zedhizadhɛmö.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 Yi do 'ka, 'yö mɛ do 'bha ‑ya dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, 'mɛ 'wo dho dha ‑wo ‑dho kë 'gbɛ "wɛ ‑ee?»
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 «‑Ka ka 'gü dɔ "gbɩɩ‑ kö 'ka ka ziö ‑dhɛ yö (kö 'ka bɔ Atanna "piʋ̈), 'yaa yö ‑zë 'ka a‑ ‑pö ka ‑dhɛ ꞊dhɛ ‑yö ‑dho kë mɛ 'gbɛ "piʋ̈ ꞊dhɛ 'wo bɔ‑ 'ka, "kɛɛ 'wii 'dho ꞊mɔɔ‑ ‑bha; ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑kë Atanna ‑bha 'ka ‑dhɛ ‑yö 'ya‑. ‑A ‑dhɛ ‑yö ꞊dhɛ ‑da 'kɔ 'ö‑ "dhi 'dhö "sɔɔsɔɔ ‑a 'gü ‑sü 'dhö.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 "Kɛɛ ꞊ya kë ‑zë wo ꞊dhɛ kö 'kɔdë ‑yö "wlü kö ‑yö 'dho ‑yö "kwɛɛ ta, kö ka ‑zë 'kii ‑da 'kɔɔdhö ꞊kö, kö 'ka bɔ "kpɛnng 'ka "kwɛɛ ‑ta ‑ma 'ka‑ pö: «N Dëmɛ, n Dëmɛ, ‑bhö "kwɛɛ "pʋ yi ‑gɔ! ‑Yö ‑dho bɔ 'kɔɔdhö 'ö‑ pö ka ‑dhɛ: «'Maa ka 'godhɛ dɔ.»
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 ꞊Ya bo kë ‑sü 'ka "dhʋ̈, ka ‑dho bɔ "kpɛnng yö ꞊në‑ 'gü 'ka‑ pö: «I‑ pö ‑zë ‑wo ꞊dhɛ 'bhaa yi 'godhɛ dɔ, "kɛɛ kwɛng‑ ‑nu kwa kë ‑kɔ ‑da pëfië do 'gü kwa "kwëë, 'ö ‑ya mü 'zü 'i dhiang ‑nu zë 'i bɔ‑ 'ka yii‑ 'pö‑ ‑nu 'gü, ‑kpinng ‑ta ‑dhɛ ‑nu 'gü ‑wa!
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 'Yö‑ ‑yɔ bɔ ka ‑gɔ 'ö‑ pö: «‑Ka bhɔ n 'ka taa‑ ꞊gblɛɛn, 'wɔnyaakëmɛ ‑nu! 'Maa mɛ 'bha ka 'godhɛ dɔ; ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ka ‑to kaa‑ 'wɔn yaa kë ‑sü ꞊në‑ ‑bha 'ö‑ 'wɔn‑ yën.
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 "Gbʋ‑ ‑dho "wɩ ‑dhɛ bha ꞊në‑ 'gü, 'ö 'wo wo "sɔn "dhiʋ̈ ‑bhö klöklödhö, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑a "tʋ̈ng bha‑ 'gü kö 'ka ka "yan ‑kpan Ablaamö oo, Izaakö waa‑ Zakɔbö ‑nu ‑bha, waa‑ Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑nu ꞊gban "pɛpɛ 'dhö ‑a ‑bha ‑gblüdëdhɛ bha‑ 'gü, "kɛɛ kö ka ‑zë ꞊wa ka ‑zuö "kpɛnngdhö.
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 Mɛ‑ ‑dho 'go 'yënng‑ ‑wo ‑zian 'ka, 'ö go 'yënng‑ ‑pö ‑zian 'ka, 'ö go mɛ ‑kɔ ‑së 'gü, 'ö go mɛ ꞊kwaa 'gü, 'ö 'wo wo ‑kɔ ‑da 'tɛa‑ do 'gü Atanna ‑bha ‑gblüdëdhɛ bha‑ 'gü.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 ‑A yi 'ö bha‑ 'ka, ꞊taama ‑gɛn 'bha ‑nu ‑dho bɔ "dhiʋ̈, 'ö "dhiʋ̈ ‑gɛn 'bha ‑nu 'wo bɔ ꞊taama.»
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 ‑A yi do bha‑ 'ka, 'yö Fadhiziɛn ‑nu 'bha ‑nu 'wo nu 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ: «‑Bhö ziö kö 'i 'dho, ‑bhö 'go ‑dhɛ ya‑ 'gü, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ Edhodö ‑ya ‑dhɛ mɔɔ‑ sië kö 'ö i zë.»
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 'Yö‑ ‑yɔ bɔ 'ö‑ pö: «‑Ka 'dho kö 'ka‑ pö "gblʋ̈ʋ̈dhɛtiimɛ bha‑ ‑dhɛ ꞊dhɛ a ‑tun kö "yina yaa ‑nu kë mɛ "bhɩɩ‑ 'gü ‑dhɛ ya‑ 'gü, 'ö 'a "yuëdhi ‑nu dha ꞊dɛɛ waa‑ dhia" ‑nu 'gü 'yö 'a‑ ‑gɔ ‑da 'plöö dhia" ꞊taama, 'yö 'a gun ‑na 'dho‑.
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'kö 'zü 'ö ‑ya "yan "ʋʋ "yan 'ö‑ ‑ta, "kɛɛ ‑a ‑dhɛa ‑bha ꞊dhɛ 'a "ta bha‑ 'sü "dhʋ̈ ꞊dɛɛ waa‑ dhia" 'gü kö 'a 'dho 'a ‑da 'ka Zedhizadhɛmö ‑a ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga ‑naa 'ka, ‑a pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ ‑a ‑dhɛ 'yaa ‑bha ꞊dhɛ 'mɛ 'ö ‑kë Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ 'ka ‑wa zë ‑dhɛ "wɛɛ 'bha 'gü kö 'yii kë Zedhizadhɛmö ‑dhɛ ‑zë 'ka.»
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈, 'yö ‑ya "gbʋ bɔ ‑sü ‑bha Zedhizadhɛmö ‑dhɛ ‑bha 'ö‑ pö: «Zedhizadhɛmö ‑mɛ ‑nu, Zedhizadhɛmö ‑mɛ ‑nu, ka 'kö kaa‑ yë 'dhö ‑mü Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ zë ‑sü 'ka, 'ö 'mɛ 'wo‑ ‑nu bɔ ka ‑dhɛ kö ‑wo 'pa ka ‑bha 'ka ‑gwë ‑zuö ‑nu 'ka‑ ‑nu zë‑ 'ka bha, ‑yö ‑gun n "piʋ̈ ꞊dhɛ 'a‑ "slë mɔɔ‑ ‑kɔ ꞊gban ‑kɔ ꞊gban 'gü kö 'a ka ꞊loo 'ko ‑ta n gban ꞊wlöö ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö ‑tɔdhee "buɛdhe ‑yö ö 'në ‑nu ‑kë 'ka ‑a 'dhö, "kɛɛ 'kii‑ ‑yɔ bɔ n ‑gɔ!
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 Yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü, 'yö 'a dho n kwaa‑ ka ‑wɔn ‑zü, "kɛɛ a‑ ‑pö ka ‑dhɛ tɛan‑ ꞊dede 'ka ꞊dhɛ ka "yan 'yii 'dho ‑kpan n ‑kpong 'gü ‑dhɛ ‑bha 'zü 'ö dho 'ö zun‑ 'ka yi 'ka dho‑ pö‑ 'ka ꞊dhɛ: «'Mɛ 'ö nu kwa Dëmɛ 'tɔ 'gü bha, Atanna ‑bha 'dhuë‑ ‑ya ‑mɛ 'kun!» bha‑ ‑bha.»
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.