Lucas 10

NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö Yesu ‑yö ‑kɔ ‑yɛ 'zü 'mɛ 'wo gun‑ ꞊keng‑ bha‑ mɛ ‑kaɔng "saɔplɛ "wɛɛ 'bha ‑bha, 'yö‑ ‑nu dan ꞊plɛ ꞊plɛ, 'yö‑ ‑nu bɔ ö "dhiʋ̈ 'pödhɛ "pɛpɛ 'ö ‑bɔ 'gü ‑wɔn ‑yö gun‑ ‑bha bha‑ ‑nu 'gü.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 ꞊Dhɛ 'ö yöö‑ ‑nu bɔ ꞊dhɛ ‑kɔ bha‑ 'dhö, 'yö ‑wʋ kpɔ‑ ‑nu ‑bha 'ö‑ pö: «Atanna ‑bha yë 'ö‑ këwɔn 'dhö 'dhö bha ‑kaa ‑ta ‑ga. 'Ö ꞊dhɛ ‑mlü 'dhö kö yö ꞊në ꞊ya ‑pë kë ‑dhɛ ꞊gban "pɛpɛ 'gü bha, "kɛɛ ‑a "kan ‑mɛ 'yaa 'dhö. ꞊Dhɛ 'ö "dhʋ̈, ‑ka bhɛa" 'bhlaadë ‑dhɛ kö ‑yö ö ‑bha ‑mlü bha‑ "kan ‑mɛ bɔ.»
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 'Yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ: «‑Ka 'dho, "kɛɛ ka bɔ 'a‑ wo bha‑ 'wɔn kë ka "yaan ꞊dhɛ a ka ‑bɔ ꞊dhɛ mɛ "bhlaanë ‑nu bɔ laa ‑nu kpö 'gü.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Ka 'dho ‑sü 'ka 'ka 'dho 'wëëga ‑da ka ‑ta, ꞊kwɛɛsügüpë 'bha 'ya 'dho kë ka ‑gɔ. "Ɛɛn 'ka 'dho ‑sabha ꞊plɛ ‑naa ‑da ka ‑ta. 'Mɛ "ʋʋ mɛ 'ö 'ka ‑kpan ‑bha zian ‑ta, 'ka 'dho‑ ꞊tua bho.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 'Ka 'dho 'ka ‑da 'kɔ "ʋʋ 'kɔ 'ö‑ 'gü, 'ka ‑da 'kɔɔdhö 'mü, ‑wʋ ‑blɛɛsü 'ka dho‑ pö yö ‑mü ꞊dhɛ: «Zuëwaanusü ‑yö kë 'kɔ ya‑ 'gü ‑mɛ ‑nu ka ‑gɔ!»
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 'Ka‑ pö "dhʋ̈, ꞊ya kë ꞊dhɛ 'mɛ 'ö zuë" 'waanu ‑sü 'ö go Atanna "piʋ̈ bha‑ ‑dhɔ 'dhö‑ ‑bha ꞊ya kë 'kɔ bha‑ 'gü, ka ‑bha 'dhuë‑ bha ‑yö ‑dho ‑a ‑mɛ 'kun, "kɛɛ yö ‑zë 'yii kë "dhʋ̈, ka ‑bha 'dhuë‑ ‑dho ö yee kë 'ö nu ka "piʋ̈.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 'Ka 'dho ziö 'kɔ 'gü ‑zaadhö (kë "dhʋ̈ 'ö ‑siö ka ꞊dhɛng bhɔɔ ‑nu ‑dhɛ), ꞊wa ka ꞊yëë bho 'kɔ 'ö‑ 'gü, ‑ka 'to mü kö 'pë 'wo‑ nu ka ‑dhɛ, ‑yö ‑kë ‑bhöpë 'ka oo, ‑yö ‑kë müpë 'ka oo, kö 'ka‑ ‑bhö, "ɛɛn kö 'ka‑ mü; ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'mɛ 'ö yë ‑kë, ‑a ‑dhɛa ‑bha ꞊dhɛ ‑wa ꞊saa bho.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 'Ka ‑da 'pö‑ "ʋʋ 'pö‑ 'ö‑ 'gü kö ‑wo ka ‑dhɛng ‑zë 'kun, pë "ʋʋ pë 'wo‑ nu ka ‑dhɛ ‑bhöpë ‑zë 'ka ‑kaa ‑bhö.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Kö 'ka "yuëdhi ‑nu 'wo 'pö‑ bha‑ 'gü ‑a ‑nu dha, kö 'ka‑ pö 'pö‑ bha‑ 'gü ‑mɛ ‑nu ‑dhɛ: «Atanna ‑bha ‑gblüdëdhɛ ꞊ya ꞊tëng ka ‑ta.»
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 ꞊Ya kë ꞊dhɛ 'ka ‑da 'pö‑ "ʋʋ 'pö‑ 'ö 'gü kö‑ 'gü ‑mɛ ‑nu 'wii ka ꞊yëë bho (Atanna ‑wʋ ‑san ‑bha ‑a ‑mɛ ‑nu kë ‑sü ‑wɔn 'gü), ‑ka 'dho kö 'ka dɔ "dhɛɛdhö 'ka‑ pö 'pö‑ bha‑ 'gü ‑mɛ ‑nu ‑dhɛ ꞊dhɛ:
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 «‑Bobi ‑zian 'ö yi ‑gɛn kun ka ‑gɔ 'pö‑ ya‑ 'gü ya ꞊në 'yi‑ bho sië yi ‑bha ya, (kö ka ‑bha "dhang 'ka‑ ꞊mɔɔ bha ‑yö 'to ka ‑ta). "Kɛɛ ‑yö kë ‑zë wo ka "yaan ꞊dhɛ Atanna ‑bha ‑gblüdëdhɛ ꞊ya dun ka ‑ta.
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 ꞊Ya kë ꞊dhɛ 'ka‑ pö "dhʋ̈, a‑ pö ka ‑dhɛ tɛan‑ ꞊dede 'ka ꞊dhɛ kö Atanna ‑bha mɛ "bhɩɩ‑ ‑nu dhɛɛ" 'kpɔ ‑yi bha ‑yö ꞊loo, 'wɔn 'ö dho wɔ 'pö‑ bha‑ 'gü ‑mɛ ‑nu ‑ta ‑a "dhiʋ̈ ‑dho ziö 'wɔn 'ö‑ ‑wɔ Sodɔmö ‑mɛ ‑nu ('ö‑ ‑wɔn "dhia 'yaa gun‑ ‑nu 'gü 'pö yi 'bha 'ka bha‑ ‑nu ‑ta) bha‑ ‑ta.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 Yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü 'yö Yesu ‑ya pö: «Kodhazɛn ‑mɛ ‑nu, ka 'vee‑! Bɛsaida ‑mɛ ‑nu, ka 'vee‑! ‑A ‑pö ka ‑dhɛ "dhʋ̈ ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ "dhabhliwɔn ‑nu 'a‑ ‑kë ‑nu wo ka kpö 'gü bha, ꞊ya kë ꞊dhɛ a‑ ‑kë "dhʋ̈ Tii‑ ‑pö waa‑ Sidɔn ‑pö ‑nu ꞊në‑ 'gü, kö‑ ‑nu ‑gbɛʋʋ kë Atanna ‑dhɛ ‑yi 'yaa ꞊dɛɛ.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü 'gü, Atanna ‑bha mɛ "bhɩɩ‑ ‑nu dhɛɛ" 'kpii‑ 'kpɔ ‑yi bha ꞊ya ꞊loo yi 'ö‑ 'ka, 'wɔn 'ö ‑kë 'mɛ 'wo gun 'pödhɛ 'wo‑ Sidɔn waa‑ Tii ‑pö ‑kë bha‑ 'gü yi 'bha 'ka bha‑ ‑nu 'ka bha‑ fië‑ ‑dho kë ka ‑bha ‑bha.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Kapɛɛnaɔmö ‑mɛ ‑nu, kaa ‑dɩ 'pö ꞊wɛ! ‑Yö ‑kë ka 'gü ꞊dhɛ ka ‑zë 'ka kpɛa‑ ka ‑gɔ ꞊ya zun dhang‑ ‑bha, "kɛɛ ka ‑gɔ ‑dho lɔɔ‑ 'ö dho 'ö ‑sɔ pɛng ‑kaso 'ö ꞊geebɔɔ bha‑ 'gü.
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈, 'yö go mü 'zü 'ö‑ pö ö bha ꞊klang ‑nu bha‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «꞊Ya kë ꞊dhɛ 'ka 'dho mɛ 'ö ꞊ya "tʋ 'to ka ‑wʋ ‑bha kö ꞊ya "wɩ ma ꞊në n ‑wʋ ‑bha bha, ‑ɛɛ 'mɛ 'ö ‑kɔ 'zü ka ‑wʋ 'ka kö ‑yö ‑kɔ ma ꞊në n ‑wʋ 'ka bha, 'sa kö‑ ‑mɛ ‑yö ‑kɔ 'pö 'mɛ 'ö n bɔ ꞊në‑ ‑wʋ 'ka bha.
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 ꞊Dhɛ 'ö mɛ ‑kaɔng "saɔplɛ bha ꞊wa 'dho, ‑a ‑nu yee kë ‑sü 'ka ‑wo ‑nu ꞊niidadhe ꞊dede 'ka. ꞊Dhɛ 'wo nu 'yö 'wo‑ pö wo Dëmɛ ‑dhɛ: «Yi Dëmɛ, 'dho 'yi‑ wo bha "yina yaa ‑nu ‑zian ‑wo kë wo ‑gɔ ‑lɔɔ yi ‑dhɛ i 'tɔ 'gü!»
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 'Yö Yesu ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑nu ‑gɔ 'ö‑ pö: «‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü 'wɔn 'ya 'dho ka 'kɔn,) ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ n ‑kɔ ꞊ya ziö Sɔtraan ‑gɔ,
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 ꞊ya 'go mü, 'ma ‑kɔ ‑ziö ‑a zü ‑gban 'gü ‑pë "pɛpɛ ꞊gban ‑gɔ ‑sü ‑faan ‑da ka 'gü 'pö, kë "dhʋ̈ kö pë "ʋʋ ‑pë 'bha ‑kɔ 'ya 'dho ꞊mɔɔ ka ‑bha, ‑a ‑wɔn 'gü ka ‑dho taa‑ ‑mlɛɛ ‑nu waa‑ gɛan" ‑nu ‑ta 'ö 'waa ka kë ‑kɔ 'bha 'gü, ‑a 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ a kë Sɔtraan yö kö ‑yö 'go sië dhang‑ 'gü 'ö ‑pö ꞊dhɛ dha 'ö "yaan‑ kun ‑a 'dhö.»
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 "Kɛɛ 'kö 'zü yöö kë "dhʋ̈, 'wɔn 'ö yöö kë ka ꞊nii ‑da 'gü ‑wɔn 'ka 'yaa "yina yaa ‑nu ‑bha ‑gɔ ‑dho ka ‑dhɛ "sia‑ ‑wɔn ‑zë 'ka. 'Wɔn 'ö dho ka ꞊nii ‑da yö ‑mü ꞊dhɛ mɛ 'ka bha ka 'tɔ ‑bɛn ‑yö zë ‑sü 'ka dhang‑ 'gü.
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Dhiang bha ‑yö ‑to Yesu "dhi 'yö zuëniidadhe ‑ya pa Atanna ‑bha 'Nii‑ "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ ‑kɔ 'ka 'yö‑ pö: «'A, n Dë Atanna, 'ma i nuɛ" bho ꞊dedewo, "sɛ waa‑ dhang‑ ‑a ‑nu 'gü ‑pë ꞊gban ‑gɔdhiʋ̈mɛ, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'wɔn ‑nu ya 'bha‑ ‑bin 'wɔn dɔ ‑mɛ ‑nu waa‑ "yaakimɛ ‑nu 'wo "kpʋngtaadhɛ ya‑ 'gü ‑nu ‑gɔ, 'yö 'bha‑ ‑ta "pʋ 'mɛ 'wo ꞊dhɛ 'në 'sɛɛnnë ‑nu 'dhö ꞊në‑ ‑nu ‑dhɛ. Tɛan‑ ꞊dede 'ka, n Dë, a i nuɛ" ‑bho "wɩ 'i‑ wo‑ bha kö ‑yö kë "dhʋ̈ bha‑ ‑wɔn 'gü.»
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 'Yö go 'mü 'yö‑ pö: «N Dë ꞊ya 'wɔn ꞊gban "pɛpɛ dɔ n ‑kɔ 'ka, mɛ 'bha 'yaa yɛng yi ‑bho "kʋʋ dɔ. Ma 'a ‑kë ‑a Gbö 'ka, mɛ 'bha 'yaa n dɔ kö 'yii kë n Dë 'ka, "ɛɛn yö 'ö ‑kë 'pö n Dë 'ka, mɛ 'bha 'yaa‑ dɔ kö 'yii kë ma 'a kë ‑a Gbö 'ka, "ɛɛn 'zü 'mɛ 'kö 'a‑ ‑ta ‑pʋ ‑a ‑nu ‑dhɛ bha kwa 'ka.»
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈, 'yö ö wë bɔ ö ‑bha ꞊klang ‑nu ‑ta, 'yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ ‑dɩ ‑wɔn "dhiʋ̈ 'ö‑ pö: «'Mɛ 'ö‑ ‑nu "yan ‑yö ‑dhɛ 'ö 'ka yö sië ya‑ yö, ‑a ‑nu ‑bha ‑së!
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 ‑A 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ a‑ ‑pö ka ‑dhɛ ꞊dhɛ ‑yö ‑gun Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑nu waa‑ ‑gblüdë 'gbɛ "piʋ̈ ꞊dhɛ wo "yan ‑yö ‑da 'wɔn ‑nu 'a‑ ‑kë ka‑ ‑dhɛ yö sië ya‑ ‑dhɛ 'gü, "kɛɛ 'wii‑ ‑dhɛ yö, ꞊dhɛ wo "tʋ ‑yö ‑da 'wɔn ‑nu 'ka‑ ma sië ya‑ 'gü, "kɛɛ 'wii‑ ma.»
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈, 'yö Atanna ‑bha 'tɔnggɔmɛ do ‑yö ꞊wlü 'yö‑ pö 'ö‑ 'gü dan 'yö‑ pö‑ ‑dhɛ: «N Dëmɛ, a ‑dho ‑a kë ‑kɔ kë ꞊dhɛ kö 'a kë ‑tosɛa 'ö 'yaa yën 'ö Atanna "piʋ̈ bha‑ kë ‑mɛ 'ka?»
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 'Yö Yesu ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «‑Më ‑wɔn ꞊në ‑bɛn zë ‑sü 'ka Atanna ‑bha 'tɔng‑ 'sëëdhɛ 'gü 'wɔn bha‑ "gblʋʋ "piʋ̈ 'i‑ dɔ, "ɛɛn 'bha‑ ‑wʋ pö i‑ 'gü ma ‑kɔ ‑kë ꞊dhɛ?»
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 'Yö ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «Atanna ‑wʋ ‑ya ‑pö ꞊dhɛ: Bha‑ pö 'i ‑da ‑a ‑bha ꞊sii 'ö 'yaa yën bha‑ kë ‑dhɛ 'gü, ‑a ‑dhɛa ‑bha ꞊dhɛ ‑a ‑dhɔ ‑yö i kë i zuë" ꞊gban 'ka, i 'nii‑ ꞊gban 'ka, i faan ꞊gban 'ka, ꞊ya 'go mü kö i këyɔɔ ‑dhɔ ‑yö i kë ꞊dhɛ i ‑dɩ 'dhö.»
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 'Yö Yesu ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «I‑ ‑pö ‑së, 'bha 'dho ‑bhö ‑a kë "dhʋ̈, i ‑dho ‑da ‑bha ‑gblüdëdhɛkëdhɛ 'gü.»
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 "Kɛɛ 'yaa gun 'tɔnggɔmɛ bha‑ "piʋ̈ ꞊dhɛ dhiang ‑yɔ ‑yö 'to ö ‑ta, 'yö‑ pö Yesu ‑dhɛ: «De suu ꞊në 'wo‑ ‑dhɛ mɛ këyɔɔ?»
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 'Yö Yesu ‑yö dhiang zü ‑dee bho 'ö‑ pö: «Yi do 'ka 'yö mɛ do 'bha 'dhö gun 'go sië Zedhizadhɛmö kö ‑yö 'dho sië Zedhiko. 'Yö dho 'yö ‑da 'wɔnyaakëmɛ ‑nu ꞊kwɛɛ‑. 'Yö 'wo ‑pö ‑ta 'wo‑ ‑bha pë ꞊gban "pɛpɛ sü‑ ‑gɔ, 'yö 'wo‑ ‑ma ‑tëkë ‑tëkëdhö. ꞊Dhɛ 'wo‑ ‑ga ꞊dhɛ ꞊ya wɔ 'ya‑ 'yö 'wo wo ꞊kwaa‑ ‑zü 'wo dho.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 'Yö "saabhomɛ ‑nu 'wo Atanna ‑dhɔkëgükɔ 'gü bha‑ mɛ do 'dhö gun 'go sië 'pö Zedhizadhɛmö, 'yö bɔ zian do bha‑ ‑ta, 'yö dho 'yö ‑kan 'mɛ 'wo‑ "dhama ‑da bha‑ 'gü, 'yö kpɔ‑ 'ka 'yö bɔ zian "wɛɛ 'ka 'yö dho.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 'Yö Dhevi ‑gɔ 'kɔɔmɛ ‑nu ('ö woo ‑dɩ 'pö 'wo "saabhomɛ ‑nu ‑ta kun Atanna ‑bha yë kë ‑sü ‑bha) bha‑ mɛ do 'bha 'ö gun bɔ sië 'pö ‑dhɛ do bha‑ 'gü, 'yö ‑kpan 'mɛ bha‑ ‑bha. 'Yö kpɔ‑ 'ka 'pö 'yö dho.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö Samadhi mi do 'bha bha 'ö gun ö bha "ta 'kpɔ sië, 'yö nu 'ö ꞊loo ‑dhɛ bha‑ 'gü 'yö 'mɛ bha‑ yö, 'yö ‑wëë ‑yö bɔ‑ ‑ta ꞊dedewo.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 'Yö ꞊yɔɔn 'mɛ bha‑ "sɔɔ 'yö‑ ‑bha bhië ‑nu ‑zu "pɛɛpɛdhö, 'yö pë ‑ya "dhiʋ̈, 'yö sɔ "pɛn ꞊piʋ̈‑ 'ka, 'yö‑ sü 'ö‑ ‑ya ö ‑dɩ ‑bha ꞊soo bha‑ ‑ta, 'yö dho‑ 'ka ‑dhɛng ‑nu ꞊yëëbhogükɔ do 'bha 'gü, 'yö‑ "dhiʋ̈ ‑ziö wo ‑së 'ka.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa wɔ mü 'ö‑ ‑ta ‑dhɛ ꞊ya ꞊kpaɔ, 'yö ‑kɔ ‑da ö ‑gɔ "yië‑ 'gü, 'yö 'wëë‑ këng do ‑nu "sinma sü 'mü, 'yö‑ nu wo ‑dhɛngbhɔɔdë bha‑ ‑dhɛ, 'yö ö ‑wʋ kpɔ‑ ‑bha 'ö‑ pö: «'I i ‑zʋ kë ma mɛ ya‑ 'gü n ‑dhɛ ‑së 'ka. 'Ma 'dho a nu sië, 'pë ʋʋ pë 'i dho‑ see‑ ‑bha n zian 'gü, 'ma nu kö 'i‑ pö n ‑dhɛ kö 'a i gba‑ "wɛɛ 'ka.»
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 'Yö 'tɔnggɔmɛ bha‑ dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «Mɛ ‑yaaga bha‑ de ‑sü ꞊në 'i‑ dɔ ꞊dhɛ 'mɛ 'ö ‑pö 'wɔnyaakëmɛ ‑nu ꞊kwɛɛ‑ bha‑ këyɔɔ 'dhö?»
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 'Yö‑ ‑yɔ bɔ Yesu ‑gɔ 'ö‑ pö: «Mɛ 'dhɛ ‑a ‑wëë ‑ya ‑kë bha ꞊në‑ këyɔɔ 'ka.»
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 ꞊Dhɛ 'ö Yesu waa‑ ö ‑bha ꞊klang ‑nu ꞊wa ‑da zian ‑ta 'wo 'dho sië Zedhizadhɛmö, 'yö 'wo ꞊loo 'pödhɛ 'bha bha‑ 'gü, 'yö dhebhɔnë do 'bha 'wo‑ ‑dhɛ Matö bha, 'ö‑ ꞊yëë bho ö ‑gɔ 'kɔɔdhö.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Matö bha‑ dheebhang do‑ ‑gun mü 'wo‑ ‑dhɛ Madhi. ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊ya 'dho ꞊ya ‑da 'kɔɔdhö, 'yö Madhi dho 'ö ‑ya ‑a "sɔɔ kö 'ö ö "tʋ 'to‑ ‑wʋ ‑bha.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Kö Matö ‑zë ‑yö 'kɔɔdhö ‑yë ‑nu kë sië, 'yö Matö nu 'ö‑ pö Yesu ‑dhɛ: «N Dëmɛ, n 'to 'ö n 'zlaa‑ Madhi ‑ya wo yë ‑bha 'ö nu "tʋ ‑to i ‑wʋ ‑bha ‑dhɛ 'gü ya i i ‑bha ‑pö 'gü ꞊dhɛ? ‑A pö‑ ‑dhɛ kö ‑yö n ‑ta 'kun ‑dhe!»
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 'Yö Yesu ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «Matö n "tɛado, 'wɔn 'gbɛ ꞊në 'i dɔ sië 'kën 'gü ‑a ‑wɔn 'gü 'yö i zuëdhiʋ̈tɛɛ sië bha,
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 "kɛɛ pë dosengseng ꞊në‑ ‑wɔn 'dhö "gbɩɩ‑, yö ꞊në Madhi ‑ya sü bha. 'Pë 'ö Madhi ‑ya ‑sü bha ꞊në mɛ 'bha ‑kɔ 'yaa ꞊mɔɔ‑ ‑bha kö ‑ya 'sü‑ ‑gɔ.
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.